“In omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi in angulo cum libro.”
Her şeyde erinç aradım, ama hiçbir yerde bulamadım; bir kitapla çekildiğim köşeden başka.
Thomas â Kempis
In omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi in angulo cum libro *
* Hep huzur aradım ama hiçbir yerde bulamadım, bir kitapla çekildiğim köşeden başka.
1465 yılı civarlarında Platina, bütün modern televizyon şeflerinin büyük büyük atası Maestro Martino'nun Libro de arte coquinaria (Pişirme Sanatı) isimli kitabının bir nüshasını satın aldı. Bu kitap, nereden bakarsak bakalım ilk yemek kitabı değilse de başka şeflerin kitlesel şekilde okuyup takip ettiği ilk kitaptı. Bir miktar birikmiş parası olan ev hanımları bile ellerindeki parayı bu kitabın bir nüshasına verecekti. Platina, Martino'nun tariflerini beş yıl kadar sonra yayınladığı bir kitapta kullandı: De Honesta Voluptate et Valetudine (Doğru Haz ve İyi Sağlık Üzerine). Platina bu kitapta hümanistlerin tadı -daha doğrusu iyi tadı- sağlık ve erdemle ilişkilendirme biçiminin mükemmel bir örneğini sunmaktadır.
Ceketinin cebinden bir kitap çıkarıp gücünü toplamak için dinlendiği sırada okumaya başladı. Kısa süre sonra, “merhaba,” diyen bir ses duydu, ardından ağır bir vücudun ahşap banka yığılıp çıkardığı ses duyuldu. Selama karşılık verdi. Yabancının yer yer kırlaşmış ve pis saman rengi saçları vardı ve en az 110 kiloydu. Bir süre birbirlerine baktılar ve tanımadığı bu adam, Morini’ye yabancı olup olmadığını sordu. Morini, İtalyan olduğu yanıtını verdi. Yabancı, Londra’da yaşayıp yaşamadığını ve okuduğu kitabın adını öğrenmek istedi. Morini, Londra’da yaşamadığını, okuduğu kitabın adının Il libro di cucina de Juana Inés de la Cruz olduğunu, Angelo Morino tarafından yazıldığını ve Meksikalı bir rahibeyi anlatmakla birlikte İtalyanca olduğunu söyledi. Kitap rahibenin hayatını ve yemek tariflerini içeriyordu.
“Yani bu rahibe yemek yapmaktan mı hoşlanıyormuş?” diye sordu yabancı.
“Bir bakıma,” diye yanıtladı Morini onu. “Ayrıca şiirler yazmış.”
“Rahibelere güvenmem,” dedi yabancı.
“Bu rahibe harika bir şair,” dedi Morini.
“Tariflerle yemek pişiren insanlara da güvenmem,” dedi yabancı, Morini’yi duymamış gibi.
“Öyleyse kime güvenirsiniz?” diye sordu Morini.
“Aç olduklarında yemek yiyen insanlara sanırım,” dedi yabancı.