Kızıl Kraliçeler Kahrolsun1000Kitap
Şimdiii en başta söylemek istediğim şey, bunun gibi serileri okurken kitaplar arasına çok fazla ara koymamamız yönünde küçük ama önemli bir uyarı olacak. Çünkü ben serinin ilk iki kitabı olan 
Kraliçe ve 
Şapkacı ’yı bundan aylar öncesinde okudum ve aradan geçen süre zarfında olayları epey bir unutmuş olduğumu fark ettim. “Bir dakka, ne oluyor ya, böyle bir şey mi olmuştu?” tarzında çokça arafta kaldığım zaman yaşadım. O yüzden siz siz olun, henüz anılarınız tazeyken ve konulara hâkimiyetiniz sürerken kitaplara devam edin; aksi takdirde benimki gibi zorluklarla karşılaşabilirsiniz. Gerçi bu biraz hafızanızın ne kadar iyi olduğuna da bağlı fakat hikâyede çok fazla karışık olay ve ayrıntı bulunduğundan isteseniz de tamamen hatırlamanız mümkün olmayacaktır zaten.
Kısaca konusuna değinmek istiyorum hikâyenin; 2. kitabın sonundaki o felaket balo gecesinin ardından karakterlerin her biri başka yere savruldu: Morpheus ve Jeb, Kraliçe Kızıl tarafından yakalanarak HerhangiBirYer’e çekildi; Allison, İkinci Kız Kardeş’le birlikte Harikalar Diyarı’na düştü ve çıkış yolu da arkalarından kapandı; Alyssa ise büyük bir yenilgiyle birlikte tek başına insan dünyasında kalakaldı. İşin kötü yanı, bu olayların ve kayıpların ardından bizim ana karakterin, diğer insanlar tarafından suçlu görülerek tıpkı bir zamanlar annesinin yaşadığı gibi akıl hastanesine kapatılması oldu. Yani durum bir tık kötü… Yok ya, bildiğiniz Alyssa bu sefer kesin naneyi yedi; şimdi çık bakalım işin içinden çıkabiliyorsan.
Sonra Alyssa da ne yapsın işte; bir ay boyunca delilerin arasında kalırken suçluluk, pişmanlık, acı, öfke, özlem ve intikam arzusu gibi duygularla boğuşurken bir yandan da işleri nasıl düzeltebilirim diye planlar yapmaya koyuldu. Neticede Harikalar Diyarı’na ve HerhangiBirYer’e girebilmek için
Kraliçe ve Şapkacı ’yı bundan aylar öncesinde okudum ve aradan geçen süre zarfında olayları epey bir unutmuş olduğumu fark ettim. “Bir dakka, ne oluyor ya, böyle bir şey mi olmuştu?” tarzında çokça arafta kaldığım zaman yaşadım. O yüzden siz siz olun, henüz anılarınız tazeyken ve konulara hâkimiyetiniz sürerken kitaplara devam edin; aksi takdirde benimki gibi zorluklarla karşılaşabilirsiniz. Gerçi bu biraz hafızanızın ne kadar iyi olduğuna da bağlı fakat hikâyede çok fazla karışık olay ve ayrıntı bulunduğundan isteseniz de tamamen hatırlamanız mümkün olmayacaktır zaten.
Kısaca konusuna değinmek istiyorum hikâyenin; 2. kitabın sonundaki o felaket balo gecesinin ardından karakterlerin her biri başka yere savruldu: Morpheus ve Jeb, Kraliçe Kızıl tarafından yakalanarak HerhangiBirYer’e çekildi; Allison, İkinci Kız Kardeş’le birlikte Harikalar Diyarı’na düştü ve çıkış yolu da arkalarından kapandı; Alyssa ise büyük bir yenilgiyle birlikte tek başına insan dünyasında kalakaldı. İşin kötü yanı, bu olayların ve kayıpların ardından bizim ana karakterin, diğer insanlar tarafından suçlu görülerek tıpkı bir zamanlar annesinin yaşadığı gibi akıl hastanesine kapatılması oldu. Yani durum bir tık kötü… Yok ya, bildiğiniz Alyssa bu sefer kesin naneyi yedi; şimdi çık bakalım işin içinden çıkabiliyorsan.
Sonra Alyssa da ne yapsın işte; bir ay boyunca delilerin arasında kalırken suçluluk, pişmanlık, acı, öfke, özlem ve intikam arzusu gibi duygularla boğuşurken bir yandan da işleri nasıl düzeltebilirim diye planlar yapmaya koyuldu. Neticede Harikalar Diyarı’na ve HerhangiBirYer’e girebilmek için
Çizgi roman kültürüne çok aşina olmayan biri olarak Sandman, Neil Gaiman’a olan hayranlığım sebebiyle hep radarımda olan bir seriydi. Ardı arkası kesilmeyen zamların arefesinde bütün seriyi alıp kitaplığıma dahil etmiştim. Yakın zamanda ilk cildini okuyup bitirdim. Normalde çizgi romanlar çok hızlı okunsa da çizimler ayrıntılı olduğundan yavaş yavaş tadını çıkararak okumayı tercih ettim.
Cildin başında Sandman serisinin nasıl doğduğunu ve çizim, yazım sürecini bizlere aktarmışlar. Kitap bütün insanlık tarihinde hedeflenen bir amaç ile başlıyor ‘Ölümü fethetmek’
Bu amaç uğruna yapılan bir ayinde Ölüm yerine kardeşi rüyaların lordu Morpheus hapsediliyor ve hikayemiz başlıyor. Morpheus’a güç veren eşyaları geri almak için çıktığı yolculuğu keyifle okudum. En çok sevdiğim kısım cehenneme yaptığı yolculuk oldu. Ayrıca filmini çok sevdiğim John Constantine karakterini görmek de çok güzeldi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cennet ve Cehennem Ekseninde Düşler Diyarı: Sandman 4 - Sisler MevsimiEdebiyat
“Bence cehennem içinde taşıdığın bir şey. Gittiğin bir yer değil.” (sayfa 139)
Çizgi roman dünyasının en önemli eserleri arasında gösterilen Sandman serisinin 4. cildi Sisler Mevsimi ile birlikte 
Neil Gaiman’ın yarattığı dünya daha da genişliyor. Karakter sayısındaki artış, birçok farklı koldan anlatılan hikâye, mitoloji, edebiyat, tarih gibi pek çok farklı konunun bir arada başarılı bir şekilde harmanlanması gibi etkenler Sandman’i bu türün zirve noktalarından biri haline getiriyor.
10+1 ciltlik serinin okurları arasında en sevilen ciltlerden biri olan 
Sandman 4 Sisler Mevsimi’nde çok önemli olaylar yaşanıyor elbette. Rüyalar’ın Kralı Morpheus’u büyük bir çıkmaz içinde gördüğümüz öyküde hem dostlar hem düşmanlar boy gösteriyor ve geçmişte kalan konular gündeme geliyor. 7 kişilik Endless (Sonsuzlar) ailesinin yeniden toplandığına (1'i hariç) şahit oluyor, Cehennem’in Lordu Lucifer Sabahyıldızı ille Sandman’in ikinci yüzleşmesine tanık oluyor ve karakterler arasında çokça yüzleşme yaşandığını görüyoruz.
Serinin ilk cildi Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bkz: #163151293) Sandman dünyasına hızlı bir şekilde girmemizi sağlamıştı Gaiman. Son derece dağınık bir olay örgüsünü anlatarak tek bir noktada birleştirmeyi başarmış ve Düşler Lordu Morpheus’un yeniden doğuşunu başarılı bir şekilde resmetmişti. Yolu Cehennem’e düşen Morpheus’un oradan da alnının akıyla çıkması ve anlatılan öykünün farklı oluşu, çizgi roman okurlarını bir hayli heyecanlandırmış ve kaliteli bir serinin ayak sesleri duyulmuştu.
Gaiman aynı performansını devam ciltlerinde de sürdürüyor. Bu ciltte anlatılan öyküde Düşler Diyarı’nın efendisinin büyük aile buluşmasının ardından geçmişiyle yüzleşmek adına 2. kez Cehennem’e gidişine tanıklık ediyoruz. Bu görüşme Lucifer
Neil Gaiman’ın yarattığı dünya daha da genişliyor. Karakter sayısındaki artış, birçok farklı koldan anlatılan hikâye, mitoloji, edebiyat, tarih gibi pek çok farklı konunun bir arada başarılı bir şekilde harmanlanması gibi etkenler Sandman’i bu türün zirve noktalarından biri haline getiriyor.
10+1 ciltlik serinin okurları arasında en sevilen ciltlerden biri olan Sandman 4 Sisler Mevsimi’nde çok önemli olaylar yaşanıyor elbette. Rüyalar’ın Kralı Morpheus’u büyük bir çıkmaz içinde gördüğümüz öyküde hem dostlar hem düşmanlar boy gösteriyor ve geçmişte kalan konular gündeme geliyor. 7 kişilik Endless (Sonsuzlar) ailesinin yeniden toplandığına (1'i hariç) şahit oluyor, Cehennem’in Lordu Lucifer Sabahyıldızı ille Sandman’in ikinci yüzleşmesine tanık oluyor ve karakterler arasında çokça yüzleşme yaşandığını görüyoruz.
Serinin ilk cildi Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bkz: #163151293) Sandman dünyasına hızlı bir şekilde girmemizi sağlamıştı Gaiman. Son derece dağınık bir olay örgüsünü anlatarak tek bir noktada birleştirmeyi başarmış ve Düşler Lordu Morpheus’un yeniden doğuşunu başarılı bir şekilde resmetmişti. Yolu Cehennem’e düşen Morpheus’un oradan da alnının akıyla çıkması ve anlatılan öykünün farklı oluşu, çizgi roman okurlarını bir hayli heyecanlandırmış ve kaliteli bir serinin ayak sesleri duyulmuştu.
Gaiman aynı performansını devam ciltlerinde de sürdürüyor. Bu ciltte anlatılan öyküde Düşler Diyarı’nın efendisinin büyük aile buluşmasının ardından geçmişiyle yüzleşmek adına 2. kez Cehennem’e gidişine tanıklık ediyoruz. Bu görüşme LuciferDüşler Lordu Sandman'in Dünyasından 4 Kısa Öykü: Sandman 3: Düş ÜlkeÇizgi Roman
“Adalet mi?” dedi. “Adalet bir kuruntudur. Ne bu kürede bulabilirsin onu, ne de başka birinde.” (sayfa 47)
Neil Gaiman’ın hayal gücünün zirvesi olarak görülen ve yazılmış en iyi çizgi romanlar arasında gösterilen Sandman serisinin 3. cildi “Düş Ülke”, ilk 2 ciltten daha farklı bir yerde konumlanıyor. İlk cilt Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bakınız: #163151293) uzun zaman hapsedilen düşler diyarının lordu Sandman’in kurtuluşu ve normal hayatına dönme çabalarını okuyorduk. İkinci cilt Bebek Evi’nde ise (incelemesi için bakınız: #164151331) yan hikâyelerle birlikte anlatılan ve finalde bütünlüğe varan bir hikâye kurgusuyla karşılaşmıştık. Rose Walker’ın kardeşini bulma macerasına, seri katiller ve antik çağlardan kalan bir hikâye de eşlik etmişti.
Serinin üçüncü cildi "
Sandman 3: Düş Ülke” ise bütünlüklü bir hikâyeden ziyade, kısa öykülerden oluşan bir Sandman çizgi romanı okumamızı sağlıyor. Kısa öykü ve novella konularında usta bir yazar olduğunu bildiğimiz Gaiman, bu yeteneğini Sandman’in dünyasında da gösteriyor ve anlattığı öykülerle âdeta bir gövde gösterisi yapıyor. Kültür sanat dünyasına yaptığı göndermeler ve sıra dışı öykülerle kendi hayal gücünü taçlandırıyor.
Bu sayıda bizlere 4 farklı kısa öykü eşlik ediyor. Kalliope adlı öykü, adından da anlaşıldığı üzere Yunan Mitolojisi’nde ve 
Homeros eserlerinde karşımıza çıkan 9 esin perisinden birine odaklanıyor. Bin Kedinin Bir Rüyası’nda kedilerin gözünden insanların dünyasını anlatıyor Neil Gaiman. 
Bir Yaz Gecesi Rüyası ise elbette İngiliz edebiyatının en büyük isimlerinden 
William Shakespeare’in aynı adlı oyununa yönelik bir öykü. Son öykü Faça’da ise toplum dışına itilmiş bir kadının kendini bulmasının hikâyesini ustalıkla anlatıyor.
Birkaç cümleyle öyküleri kısaca
Neil Gaiman’ın hayal gücünün zirvesi olarak görülen ve yazılmış en iyi çizgi romanlar arasında gösterilen Sandman serisinin 3. cildi “Düş Ülke”, ilk 2 ciltten daha farklı bir yerde konumlanıyor. İlk cilt Prelüdler ve Noktürnler’de (incelemesi için bakınız: #163151293) uzun zaman hapsedilen düşler diyarının lordu Sandman’in kurtuluşu ve normal hayatına dönme çabalarını okuyorduk. İkinci cilt Bebek Evi’nde ise (incelemesi için bakınız: #164151331) yan hikâyelerle birlikte anlatılan ve finalde bütünlüğe varan bir hikâye kurgusuyla karşılaşmıştık. Rose Walker’ın kardeşini bulma macerasına, seri katiller ve antik çağlardan kalan bir hikâye de eşlik etmişti.
Serinin üçüncü cildi "Sandman 3: Düş Ülke” ise bütünlüklü bir hikâyeden ziyade, kısa öykülerden oluşan bir Sandman çizgi romanı okumamızı sağlıyor. Kısa öykü ve novella konularında usta bir yazar olduğunu bildiğimiz Gaiman, bu yeteneğini Sandman’in dünyasında da gösteriyor ve anlattığı öykülerle âdeta bir gövde gösterisi yapıyor. Kültür sanat dünyasına yaptığı göndermeler ve sıra dışı öykülerle kendi hayal gücünü taçlandırıyor.
Bu sayıda bizlere 4 farklı kısa öykü eşlik ediyor. Kalliope adlı öykü, adından da anlaşıldığı üzere Yunan Mitolojisi’nde ve Homeros eserlerinde karşımıza çıkan 9 esin perisinden birine odaklanıyor. Bin Kedinin Bir Rüyası’nda kedilerin gözünden insanların dünyasını anlatıyor Neil Gaiman. Bir Yaz Gecesi Rüyası ise elbette İngiliz edebiyatının en büyük isimlerinden William Shakespeare’in aynı adlı oyununa yönelik bir öykü. Son öykü Faça’da ise toplum dışına itilmiş bir kadının kendini bulmasının hikâyesini ustalıkla anlatıyor.
Birkaç cümleyle öyküleri kısacaBir Çizgi Roman Efsanesi Doğuyor: Sandman 1 - Prelüdler & NoktrünlerÇizgi Roman
“Neil Gaiman hikâyelerle dolu bir hazine sandığı ve elini hangi işe atsa biz kârlı çıkıyoruz.”
- 
Stephen King
1. Neil Gaiman ve Yazın Dünyasına Dair:
Neil Gaiman, 1960’ta Londra’da doğdu. Fantazyanın yanı sıra, bilimkurgu, büyülü gerçekçilik, korku-gerilim, masal, mitoloji gibi düşsel edebiyat türlerine ağırlık verdi ve birbirinden değerli eserlere imza attı. Gaiman’ın yazdığı yazın türleri de bir hayli geniş. Kısa öykü, novella, roman, şiir, deneme ve makale gibi türlere ek olarak, ününün büyük bir kısmını borçlu olduğu çizgi romanı da anmak gerek. Bunlar haricinde film ve dizi senaryoları da kaleme alan Gaiman, ayrıca bir de opera yazdı. Gaiman, günümüzde Amerika’da yaşıyor ve oldukça üretken bir şekilde farklı dallarda eser yayımlamaya devam ediyor.
2. Eserleri Hakkında Kısaca:
“Hayır. Hiç de bile. Maddeden ve parçacıklardan oluşmadığı için rüyaların gerçek olmadığını sanıyorsun. Rüyalar gerçektir. Malzemeleri bakış açıları, imgeler, kelime oyunları ve kaybedilen umutlardır ama…” (sayfa 148)
Amerikan Tanrıları, 
Yokyer, 
Mezarlık Kitabı, 
Yolun Sonundaki Okyanus, 
Coraline, 
İskandinav Mitolojisi gibi birçok farklı eseriyle adını tüm dünyaya duyurdu. Başta Hugo ve Nebula ödülleri Newbery ve Carnegie madalyaları da olmak üzere birçok ödülün sahibi olan Neil Gaiman, yazdığı her alanda başarısını tescilleyen ve okurlar nezdinde oldukça sevilen önemli bir yazar. Düz yazıdan daha farklı bir klasmanda yer alan çizgi roman dünyası ve okurları da şüphesiz ki Gaiman’a çok şey borçlu. 
Günaha Son Çağrı, 
Siyah Orkide, 
Partilerde Kızlarla Nasıl Konuşulur, 
Cinayet Sırları, 
1602 gibi birbirinden farklı ve değerli eserlere imza atan Gaiman’ın çizgi roman alanındaki en büyük başarısı elbette ki Sandman serisidir.
3. Sandman'in Ortaya Çıkış Öyküsü:
“Şunu öğrendim: Hayatta her şeyi bilmek mümkün. Öğrenmek istediğiniz şey orada bir yerde hep. Bulmanız gerekiyor sadece.”
-John
Stephen King
1. Neil Gaiman ve Yazın Dünyasına Dair:
Neil Gaiman, 1960’ta Londra’da doğdu. Fantazyanın yanı sıra, bilimkurgu, büyülü gerçekçilik, korku-gerilim, masal, mitoloji gibi düşsel edebiyat türlerine ağırlık verdi ve birbirinden değerli eserlere imza attı. Gaiman’ın yazdığı yazın türleri de bir hayli geniş. Kısa öykü, novella, roman, şiir, deneme ve makale gibi türlere ek olarak, ününün büyük bir kısmını borçlu olduğu çizgi romanı da anmak gerek. Bunlar haricinde film ve dizi senaryoları da kaleme alan Gaiman, ayrıca bir de opera yazdı. Gaiman, günümüzde Amerika’da yaşıyor ve oldukça üretken bir şekilde farklı dallarda eser yayımlamaya devam ediyor.
2. Eserleri Hakkında Kısaca:
“Hayır. Hiç de bile. Maddeden ve parçacıklardan oluşmadığı için rüyaların gerçek olmadığını sanıyorsun. Rüyalar gerçektir. Malzemeleri bakış açıları, imgeler, kelime oyunları ve kaybedilen umutlardır ama…” (sayfa 148)
Amerikan Tanrıları, Yokyer, Mezarlık Kitabı, Yolun Sonundaki Okyanus, Coraline, İskandinav Mitolojisi gibi birçok farklı eseriyle adını tüm dünyaya duyurdu. Başta Hugo ve Nebula ödülleri Newbery ve Carnegie madalyaları da olmak üzere birçok ödülün sahibi olan Neil Gaiman, yazdığı her alanda başarısını tescilleyen ve okurlar nezdinde oldukça sevilen önemli bir yazar. Düz yazıdan daha farklı bir klasmanda yer alan çizgi roman dünyası ve okurları da şüphesiz ki Gaiman’a çok şey borçlu. Günaha Son Çağrı, Siyah Orkide, Partilerde Kızlarla Nasıl Konuşulur, Cinayet Sırları, 1602 gibi birbirinden farklı ve değerli eserlere imza atan Gaiman’ın çizgi roman alanındaki en büyük başarısı elbette ki Sandman serisidir.
3. Sandman'in Ortaya Çıkış Öyküsü:
“Şunu öğrendim: Hayatta her şeyi bilmek mümkün. Öğrenmek istediğiniz şey orada bir yerde hep. Bulmanız gerekiyor sadece.”
-John
Alyssa Gardner bitkilerin ve böceklerin düşüncelerini duymaktadır. Bu yeteneğini herkesten saklasa da kaderinin farkındadır; annesi gibi hastaneye kapatılma ihtimali vardır. Bu sebeple farkında olmadığı karanlık tarafıyla yüzleşmek zorundadır.
Kitap benim için gerçekten biraz baş ağrıtıcıydı. Güzel bir uyarlama olmasına karşın karakterleri ve bulundukları sahneyi kafamda canlandırmaya çalışmakta baya zorlandım hatta en sonunda ‘amaann’ diyip devam ettim.
Kitabın ürkütücü bir havası var ve bu hoşuma gitti açıkcası. Olaylar da iyiydi hoştu ama ben karakterlere ufacık bile bağlanamadım. Özellikle Morpheus’a... Her Morpheus’u okuduğumda ‘heh konuştu düzenbaz’ diye okudum. Gerçekten benim için söylediği 10 laftan 9’u yalan 1’i şüpheliydi. Sadece kendi çıkarları için Alyssa’yı kukla gibi oynattı ve iki güzel sözle her şeyi düzeltebileceğini düşündü ama yer mi anadolu çocuğu? Yemedi.
Gelelim Jeb’e. Alyssa’yı koruyorum adı altında kızın ne bir konuda karar vermesine ne de konuşmasına izin verdi. Sürekli onun yerine kararlar verip durdu. Başta sevebileceğimi düşünmeme rağmen bu hareketleri bana sonraları baya batmaya başladı. Fakat illa bi karakter sevmek zorundaysam bu kesinlikle Jeb olur çünkü hikayenin sonlarına doğru bence yaptıklarını telafi etti.
Serinin devamını okumayı düşünmüyorum açıkcası çünkü bence ilk kitap gayet yerinde bitti ve ben devamında olacak hiçbir şeyi merak etmiyorum. Belki yanlış zamanda okuduğum için bu kadar içine giremedim bilmiyorum ama benim çokta sevdiğim bir kitap olmadı.
