Friedrich NietzscheFelsefe
Olanaksız sınıf. — Yoksul, neşeli ve bağımsız! — hepsi bir arada olanaklı; yoksul, neşeli ve köle! — bu da olanaklı, — fabrika boyunduruğuna girmiş işçilere söyleyecek daha iyi bir şey bulamıyorum: Bunu bir ayıp olarak görmediklerini düşünelim, yani şimdi nasılsa öyle, bir makinenin vidaları gibi, insana has buluş sanatının boşluklarını dolduran biri gibi kullanılıyor olmak! Daha yüksek bir ücretle sefilliklerinin önemli bir kısmının, yani o kişiliksiz uşaklıklarını kastediyorum, ortadan kalkacağına inanmaları ne kadar üzücü! Yeni bir toplumun makineleşmiş düzeninde kişiliksizliğin artırılması ile kölelik ayıbının bir erdeme dönüştürülebileceğine kanılması ne kadar üzücü! Artık insan olmanın değil, vida olmanın bir fiyatı olması ne kadar üzücü! Hepsinden önemlisi olabildiğince çok üretip, olabildiğince zengin olmak isteyen ulusların şimdiki çılgınlığının siz de suç ortağı mısınız? Sizin yapmanız gereken iş, onlara başka bir fatura uzatmaktır: Ne kadar çok manevi değer böylesine yüzeysel bir amaç için fırlatılıp atılıyor! Özgürce nefes almanın ne demek olduğunu bile bilmiyorsanız, manevi değeri nereden bileceksiniz? Kendinizi güç bela kontrol bile edemiyorsanız, bozulmuş bir içecek gibi sizden nefret edildiğini bilmiyorsanız, gazetelere kulak verip, zengin komşulara yan gözle bakıyor, gücün, paranın ve fikirlerin hızlı yükseliş ve düşüşüyle uyarılıyorsanız, pek fazla şeye sahip olmayan felsefeye, bu bir şeylere ihtiyaç duymayan felsefenin açık sözlülüğüne inanmıyorsanız, size göre bir din adamına yakışan sade ve huzurlu bir yoksulluğun, işsizliğin ve bekarlığın seçilmesi, kahkahalarla gülünmesine neden oluyorsa. Buna karşın sizleri olağanüstü umutlarla heyecanlandırmak isteyen sosyalist fare avcılarının düdüğü kulaklarınızda çınlıyorsa? Sizin hazır olmanızı
Cahil ve kıt akıllı olduğu için hiçbir şey okumaz, nöbet yerindeki aletlerin sesleri arasında elleri iki yana sarkmış, dalgın dalgın dururdu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Seni kaybettiğim an, zaman benim için durdu. Şimdi herkes yaşıyor, günler geçiyor; bense o ayrılık anının içinde yapayalnız nöbet tutuyorum."
Yine bir nöbetin ardından -o günkü üçüncü nöbet- ilaçla komaya sokulup solunum cihazına bağlandım.
Wilhelm oğlunun başında nöbet tuttu, sakin geçen geceden sonra ertesi sabah Augustin’i ölü buldular; başında bekleyenleri sakin görüntüsüyle aldatmış, sarsını gizlice çözerek kan kaybından can vermişti. Natalie Felix’le gezintiye çıkmıştı, çocuk en mutlu günündemiş gibi neşeliydi. “Sen çok iyisin,” dedi Natalie‘ye, “ Benimle kavga etmiyorsun, bana dayak atmıyorsun, sadece sana soyleyecegim; sütü şişeden içtim! Ne zaman karafa el atsam Aurelie anne parmaklarıma vururdu; babam çok öfkeli görünüyordu, beni dövecek sandım.
Sayfa 530 - Alfa
