TUTUNAMAYANLARAİnceleme
Oğuz Atay'ı tanıdığım ilk eser. 14 yaşımdan beri gözümün hep üzerinde olduğu artık okuyabilmem için gereken zamanın bir an evvel geçmesini istediğim o kitap...
En çok yarım bırakılan kitap diye nitelendirilmesi korkutmadı bile beni. Tutunamayanlar özeldir, hazır değilsen okuyamazsın. O seni içine almak ister ama sen reddedersin, kendini savunacak bir sesi olmadığını bildiğinden ötürü de suçu masum sayfalara atarsın. Ancak ben kapağını ilk açtığımda Selim Işık'ın dünyasının kapılarını bana açtığını ve istesem bile o dünyayı tanımadan kapağı kapatamayacağımı hissettim.
Yalnız Selim'in değil, Turgut'un da Olric'in de yolculuğuydu. Yolculuğumuz Turgut'la başladı. İki kişi Selim'i anlamaya, neden tutunamadığını öğrenmeye çalışıyorduk. Bir gece Olric de katıldı. 3 kişi olduk. İşler sarpa sarmaya başladı Olric ile beraber. Artık yalnız Selim'i değil, Turgut'u da anlama çabasına girdik. Birileri tutunamadı. Ve biz sadece okuduk. bir şeyler yaparız sandık, yapamadık. Kapağı kapattık ve birileri yine tutunamadı, birileri hiçbir zaman tutunamayacaktı.
17 yaşındayım ve ben en çok Selim'i anladım.
"İnsanlar, Selim Işık'ın başına gelenlerden habersiz, aceleyle birtakım yerlere gidiyorlardı: birtakım insanlar, birtakım yerlere." demişti Turgut. Bir süre aklımdan çıkmayacağını bildiğimden her gün aklıma bu söz ve Selim gelecek. Umarım herkes belki bugün değil ama bir gün Selim'in başına gelenlerden haberdar olacak kadar şanslıdır...
Ve sen Selim Işık.. Biri sana güzel dediği zaman sinir küpüne dönerdin. Kızlar güzel olur, ben erkeğim diyerek itiraz ederdin. Biliyorum itiraz edeceksin, kabul etmeyeceksin ancak tanıdığım en güzel adamsın. Yaşamında bulamadığın huzuru, nefesini kestiğin andan sonra bulabilmen dileğiyle... Hoşçakal
Kitabın vermek istediği mesaj, değindiği noktalar ilgi çekici olmakla güzeldi de. Selim Işık gibi tutunamayanların hayatta neden tutunamadıklarını anlatan güzel bir roman. Kitaptaki bana göre tek sıkıntı, beni yoran şey romanın anlatış biçimi, diliydi. Kitabı zor bitirdim. Olric'li kısımlar bir ayrı güzeldi.
Çalıkuşu Habibe Hanım'ın da teşvikiyle grup olarak başladığımız #Tutunamayanlar romanını 1 hafta önce bitirdim ancak eseri sindirmek ve üzerine düşünmek için biraz zaman verdim kendime. Ayrıca Selim ve Turgut'la vedalaşmak da bir hayli üzücü oldu benim için. Tabii bir de Olric var. Anlatmaya nereden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum desem yalan olmaz çünkü hâlâ etkisinden kurtulabilmiş değilim. #yorumlarıylagözümüzükorkutangillerden olmayacağım. Öncelikle başından sonuna kadar hiç sıkılmadan aksine büyük bir keyifle okuduğumu, yer yer gülümsediğimi, yer yer hüzünlendiğimi, yer yer de oldukça düşündüğümü ve bazı konularda da Google Amca'nın fikrini aldığımı itiraf etmeliyim. (Eminim bunu benim gibi, okuyanların çoğu yapmıştır.)
Okuduktan sonra bir an kendime kızdım niye bu kadar geç kaldım diye ama sonra düşündüm ki belki de okumamın tam zamanıydı bilemiyorum ama şu anki düşüncem iyi ki okumuşum oldu. Belki içerisinde geçen ve henüz okumadığım kitapları, kalemini bilmediğim yazarları okuduktan sonra Tutunamayanlar'ı bir kez daha okuduğumda (en az bir 5 yıl sonra) daha da farklı hisler içinde olacağım kimbilir.
Gelelim Tutunamayanlar'a. Oğuz Atay, Pakize Kutlu’yla yaptığı bir röportajında "Tutunamayanlar ile ne yapmak, neyi vermek istediniz?" sorusuna "Tutunamayanlar ile çok basit bir iş yapmak istedim; insanı anlatmayı düşündüm." diye cevap veriyor. Evet insanı anlatıyor Oğuz Atay ama hayata tutunamayan bir insan üzerinden tüm tutunamayanların panaromasını sunuyor bizlere. Kimisi tutunmaya çalışıp bir türlü tutunamıyor, kimisi de tutunamama gayreti içinde varoluşunu tamamlamaya çalışıyor. Daha doğrusu Atay’ın ve Turgut’un iç yolcuğunun ve öz benliklerine kavuşma macerasının ironik bir anlatımıdır da diyebiliriz aslında Tutunamayanlar için.
Oldukça katmanlı bir yapıyaTutunamayanlarEdebiyat
Ölümden, unutulmaktan öteye götür. Birlikte tutunamayalım.
Çok okunmamamıza rağmen çok popüler olduk Olric.
Kitap benle konuştu ben zorla içine girmedim. Beni çağırdı, gelişime sevindiniz mi? Evet çok sevindik gerçek tutunamayanların beni bulması güzel oluyor. Nasıl buldun kafamdakileri? Ya da sen de benim gibi boğulup yolunu mu kaybettin? “Kayıp mı oldum bilmiyorum. Hala yalan söylüyorum, olmak istediğimle olmak istemediğim kişi aynı yerdeyim.”
Yukarıda yazdıklarım yazarın iç dünyasıyla bağ kurduğumda kafamdan geçenlerdi. Bazen
- “Kitap için de kitap yazılır.” hissini uyandırır. Okuduğum her satır da ona karşılık bir cevap verme hissi uyandı. Benim kitaplarla ilişkim hep böyle olur, misafirliğe gitmem birlikte bir yolculuğa çıkarız. Kimse benim kahramanım değil. Hayat bir kahramanlık hikayesine yer verecek kadar da ucuz değil…
- Genelde yazarları okumamın birinci şartı durdukları yer beni onlara daha yakın hissettirir. Geniş bir görüş yelpazesine sahip insanların hayatla bağları kopuk değildir. Bilmedikleri bir şey yaratmazlar; oldukları çevreyi, dünyayı çok iyi gözlemlerler bu da onları kelimelerin efendileri yapar. Oğuz Atay bende bunları yarattı. Güzel bir kalem, güzel bir yazar. Bu arada çok da güzel gözleri var.:)))
Tutunamayanların içeriğini anca tutunamayanlar anlar o yüzden ne anlatsam bilmiyorum. Denizi anlatmamla denize girip o hissi hissetmek çok başka bir şey, bende yarattığı duyguyu belki de bir başkasında uyandırmaz. Herkese şimdiden iyi okumalar diliyorum..
Kitap İncelemesi: Tutunamayanlarİnceleme
Eser Hakkında
Oğuz Atay'ın ilk romanı olan 
Tutunamayanlar, 1971 yılında iki cilt olarak yayımlanmıştır. Modern Türk edebiyatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Tutunamayanlar, dil ve anlatımıyla bir devrim niteliği taşımaktadır. Oğuz Atay'ın biyografisinde yer alan bilgilere göre eser, birçok otobiyografik unsuru barındırmaktadır. Tutunamayanlar'ın yayımlanmasıyla birlikte, Türk edebiyatında yeni bir dönem başlamıştır.
Eserin Konusu
Tutunamayanlar'ın ana karakteri Selim Işık'ın intihar etmesiyle başlayan hikaye, genç mühendis Turgut Özben'in Selim'in intiharının ardındaki nedeni araştırmasıyla şekillenir. Turgut, Selim'in yakın arkadaşlarıyla konuşarak onun farklı yönlerini keşfeder. Her bir arkadaşı, Selim'in farklı bir yönünü anlatır. Metin'in anlatımına göre, Selim'in ilişkisi olduğu Zeliha adlı bir kız vardır ve Selim bu ilişkiyi onaylamamaktadır. Metin, ilişkisini sonlandırırken Selim ve Zeliha arasında bir yakınlaşma olduğunu ifade eder. Zeliha ise bir süre sonra ikisinden de uzaklaşarak başka biriyle evlenir.
Turgut, Selim'in annesiyle de görüşerek onun odasına girip notlarını, adreslerini ve kitaplarını inceler. Selim'i daha iyi anlamak için araştırmalarına devam eder. Bu araştırmalar Turgut'un kendi benliğini de keşfetmesine yardımcı olur. Turgut'un iç sesi olan Olric, ona kendisini anlatır. Turgut, Selim'i tanıdıkça onunla ortak yönlerinin olduğunu fark eder. Selim'in arkadaşlarından Esat'ın anlatımına göre, Selim ilginç kişiliği olan, zeki, oyunu seven ve çok kitap okuyan biridir.
Turgut'un araştırmaları sırasında kendi benliğini de tanımaya başladığını fark eder. Selim'in hayatını irdeleyerek kendi tutunamayanlığını da keşfeder. Turgut, toplumun dayattığı kurallara ve alışkanlıklara bağlı bir şekilde yaşadığını anlar. Bu gerçek, Turgut'un içsel konuşmalarında iyice
Oğuz Atay'ın ilk romanı olan Tutunamayanlar, 1971 yılında iki cilt olarak yayımlanmıştır. Modern Türk edebiyatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Tutunamayanlar, dil ve anlatımıyla bir devrim niteliği taşımaktadır. Oğuz Atay'ın biyografisinde yer alan bilgilere göre eser, birçok otobiyografik unsuru barındırmaktadır. Tutunamayanlar'ın yayımlanmasıyla birlikte, Türk edebiyatında yeni bir dönem başlamıştır.
Eserin Konusu
Tutunamayanlar'ın ana karakteri Selim Işık'ın intihar etmesiyle başlayan hikaye, genç mühendis Turgut Özben'in Selim'in intiharının ardındaki nedeni araştırmasıyla şekillenir. Turgut, Selim'in yakın arkadaşlarıyla konuşarak onun farklı yönlerini keşfeder. Her bir arkadaşı, Selim'in farklı bir yönünü anlatır. Metin'in anlatımına göre, Selim'in ilişkisi olduğu Zeliha adlı bir kız vardır ve Selim bu ilişkiyi onaylamamaktadır. Metin, ilişkisini sonlandırırken Selim ve Zeliha arasında bir yakınlaşma olduğunu ifade eder. Zeliha ise bir süre sonra ikisinden de uzaklaşarak başka biriyle evlenir.
Turgut, Selim'in annesiyle de görüşerek onun odasına girip notlarını, adreslerini ve kitaplarını inceler. Selim'i daha iyi anlamak için araştırmalarına devam eder. Bu araştırmalar Turgut'un kendi benliğini de keşfetmesine yardımcı olur. Turgut'un iç sesi olan Olric, ona kendisini anlatır. Turgut, Selim'i tanıdıkça onunla ortak yönlerinin olduğunu fark eder. Selim'in arkadaşlarından Esat'ın anlatımına göre, Selim ilginç kişiliği olan, zeki, oyunu seven ve çok kitap okuyan biridir.
Turgut'un araştırmaları sırasında kendi benliğini de tanımaya başladığını fark eder. Selim'in hayatını irdeleyerek kendi tutunamayanlığını da keşfeder. Turgut, toplumun dayattığı kurallara ve alışkanlıklara bağlı bir şekilde yaşadığını anlar. Bu gerçek, Turgut'un içsel konuşmalarında iyice
Bir şey istediğimiz zaman, düşümüzü gerçekleştirmemiz için bütün Evren işbirliği yapar.
Kitap bu cümle üzerine kurulmuş sanki. Kitabın birkaç yerinde tekrar ediyor, unutulduğu anda yazar hem Santiago'ya hem de okuyucuya tekrar tekrar hatırlatıyor. Peyami Safa'nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nda Nüzhet'in kahkaları, Yalnızız romanında "çay iç" cümlesi, Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar romanında Olric'in "efendim" ifadesi, Turgut'un "bat dünya bat" sözü de bu kitap sayesinde akıllara geliyor.
Santiago gezmeyi sevdiği için bir gün babası ile konuşup papaz olmak istemediğini ve yolculuk yapmak istediğini söyler. Babası oğlunun bu kararına saygı duyar ve bir şey demez. Santiago bir koyun sürüsü ile tüm şehri tanır. Bir gün bir rüya görür. Bu rüyası Mısır piramitlerinde bir hazine olduğuna dairdir. Bu düşü tekrar görünce bir çingeneden gördüğü düşü yorumlanmasını ister. Çingene yorumlar ve Santiagonun yolculuğu başlar.
Delikanlı yolculuk sırasında bir ihtiyar ile karşılaşır. İhtiyar onun karar vermesinde yardımcı olacak iki taş verir sonra bir billur dükkanında çalışır, bir kafilede İngiliz bir Simyacı ile karşılaşır, çölde Fatime ile tanışır ve gerçek sevgiyi öğrenir. Son olarak onu hazineye ulaştıracak olan bir Simyacı ile karşılar. Simyacı, delikanlıyı hazinesine götürür ve geldiği çöle geri döner.
Kitapta Santiago ismi çok geçmez hatta iki veya üç kez geçer. Anlatıcı delikanlı demeyi tercih eder. Okurken biz de delikanlı deriz.
Kitabın her bölümünde okuyucuya öğüt verecek cümleler bulunur. Ayrıca kitapta bir çok dini motif de yer alır. Bunlar bazı bölümlerde direkt verilirken bazı kısımlarda ise şahıs isimleri, olay yerleri veya nesne üzerinden sezdirilir. Bu bilgiler kitabın alt kısmında nerede geçtiği de verilmiştir.
Kısacası bir solukta keyifle okunacak kitaplar
