ɱuɧαɱɱeԃᝰ…
@pejmurdeymis
⸙ 𓅪𓅪 𓅩𓅩𓅩
Şiir yazar, kitap okur, sorgular, düşünür, yıpranır...
Ek iş olarak –bazen– hâlden anlar. 𝚿
✧ #140394397
3528 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
8/10
2025 12. kitabı
❝ Satır satır yaşadım yazdıklarımı
Ne saadetin ne güzel günün şairiyim
Kimse acımasın bana, istemem
Ben aşkın ve ölümün şairiyim. ❞
Demiş 
Ümit Yaşar Oğuzcan ve sanırım bir şairi en iyi kendi dizeleri anlatır... Şairin 1940-60'lara kadar yazdığı şiirleri var bu kitapta. Gittikçe gelişiyor şiirleri fakat o arayışı seziyorsunuz. Daha önce okuduğum 
Aşka Dair Nesirler ve 
Şiir Denizi 2 kadar melankolik gelmese de o depresyonu ve pesimistliği hissediyorsunuz. Her sayfasında ayrı bir hüzün, ayrı bir kasvet var. Bu durum bir yerden sonra yorucu olabiliyor ama insanı kendi içine döndüren, düşündüren bir hüzün hissettim. Özellikle aşkı, ölümü ve cinselliği anlatırken o kadar incelikli ki... Aynı zamanda ciddi bir olumsuz beden algısı ve envai çeşit fetiş fark ettim, şair işte :)
Kitapta bazı şiirler defalarca okunmayı hak ediyor. Bazı tanıdık dizeleri okurken onların Ümit Yaşar Oğuzcan 'a ait olduğunu böylece öğrendim. Sade akılda kalıcı dizeler olduğu için mutlaka herkesin ezberinin bir yerinde vardır. Fakat bazı şiirlerinde sadelik, bazı şiirlerindeki pastoral ögeler (İstanbul Şiirleri) aşırı geldi bana.
Ümit Yaşar Oğuzcan ’ın kaleminde hem kaybedişin kabullenişi hem de sevmenin yüceliği var. Tavsiye ederim.
Ümit Yaşar Oğuzcan ve sanırım bir şairi en iyi kendi dizeleri anlatır... Şairin 1940-60'lara kadar yazdığı şiirleri var bu kitapta. Gittikçe gelişiyor şiirleri fakat o arayışı seziyorsunuz. Daha önce okuduğum Aşka Dair Nesirler ve Şiir Denizi 2 kadar melankolik gelmese de o depresyonu ve pesimistliği hissediyorsunuz. Her sayfasında ayrı bir hüzün, ayrı bir kasvet var. Bu durum bir yerden sonra yorucu olabiliyor ama insanı kendi içine döndüren, düşündüren bir hüzün hissettim. Özellikle aşkı, ölümü ve cinselliği anlatırken o kadar incelikli ki... Aynı zamanda ciddi bir olumsuz beden algısı ve envai çeşit fetiş fark ettim, şair işte :)
Kitapta bazı şiirler defalarca okunmayı hak ediyor. Bazı tanıdık dizeleri okurken onların Ümit Yaşar Oğuzcan 'a ait olduğunu böylece öğrendim. Sade akılda kalıcı dizeler olduğu için mutlaka herkesin ezberinin bir yerinde vardır. Fakat bazı şiirlerinde sadelik, bazı şiirlerindeki pastoral ögeler (İstanbul Şiirleri) aşırı geldi bana.
Ümit Yaşar Oğuzcan ’ın kaleminde hem kaybedişin kabullenişi hem de sevmenin yüceliği var. Tavsiye ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
6/10
2024 44. kitabı
Kitap 3 halk efsanesinden oluşuyor: Köroğlu, Karacaoğlan ve Alageyik.
Köroğlu, bildiğimiz hikaye ama güzel işlenmiş, okurken aklıma Cüneyt Arkın ve Fatma Girik'in oynadığı film geldi :) Hikaye akıp gidiyor malum 
Yaşar Kemal kalemi bu... Fakat aşırıya kaçan gerçeküstü kısımlar ve havada kalan olaylar beni rahatsız etti. Beklentimi karşılamadı, hikayede tüfek de icat olmuyor zaten...
Karacaoğlan, en beğendiğim hikaye oldu olay örgüsü sağlam harika türküler ve tam olması gerektiği yerde kullanılmış bana bir ara zoraki uzatılmış gibi gelse de hem 
Karacaoğlan sevdiğimden hem de saygımdan devam ettim...
Gelelim benim için facia olan Alageyik hikayesine. Allah aşkına okurken delirmeyen var mıdır acaba? Neymiş efendim geyik avlama aşkı yüzünden kızı gerdekte bırakıp ava çıkmış... İnandırıcı olmayışını geçtim sinir bozucu bir hikaye olay uzuyor da uzuyor... Hikayenin karakterleri fazla uç kişilikler ve abartı geldi bana. Neyse 2-3 günde okuduk bitti. İlgilisine öneriyorum... Nice kitaplara :)
Yaşar Kemal kalemi bu... Fakat aşırıya kaçan gerçeküstü kısımlar ve havada kalan olaylar beni rahatsız etti. Beklentimi karşılamadı, hikayede tüfek de icat olmuyor zaten...
Karacaoğlan, en beğendiğim hikaye oldu olay örgüsü sağlam harika türküler ve tam olması gerektiği yerde kullanılmış bana bir ara zoraki uzatılmış gibi gelse de hem Karacaoğlan sevdiğimden hem de saygımdan devam ettim...
Gelelim benim için facia olan Alageyik hikayesine. Allah aşkına okurken delirmeyen var mıdır acaba? Neymiş efendim geyik avlama aşkı yüzünden kızı gerdekte bırakıp ava çıkmış... İnandırıcı olmayışını geçtim sinir bozucu bir hikaye olay uzuyor da uzuyor... Hikayenin karakterleri fazla uç kişilikler ve abartı geldi bana. Neyse 2-3 günde okuduk bitti. İlgilisine öneriyorum... Nice kitaplara :)
10/10
2024 30. kitabı
Her şey vaktini bekler, bilirim... Bu kitabı da tam vaktinde okuduğumu biliyorum.. Hüzünlüyüm dünyadan yana ve bu kitap hüznümü bana anlattı.. Teşekkür ederim 
Oruç Aruoba seni şimdiye kadar hiç okumadığım için beni affet...
Kızına yazdığı bir mektubu, sanki dünyaya baktığı penceresinden yazmış. Güzeldi.. Çok güzeldi...
Yanılıyorsun üstadım.. Boşuna değil yazdıkların.
Oruç Aruoba seni şimdiye kadar hiç okumadığım için beni affet...
Kızına yazdığı bir mektubu, sanki dünyaya baktığı penceresinden yazmış. Güzeldi.. Çok güzeldi...
Yanılıyorsun üstadım.. Boşuna değil yazdıkların.
Benlik Değil·200 syf.·Edebiyat
5/10
2024 7. kitabı
Öncelikle şairin kendi uslubu tarzı var ve bu çok hoş.. Döneminin aksine bu kadar serbest yazması da ayrı saygımı kazandı... Fakat....
Garip, İkinci yeni ve Divan Edebiyatı'ndan etkilenmiş şair ve bu etkilenme beni fazlasıyla yordu.. Çünkü şiirleri divan şiirinin klişe kalıpları ile serbest veznin verdiği özgürlük arasında sıkılmış... Bazı kelimelerini/cümlelerini sırf şiire ahenk katması için kullandığını kendisi de söylemiş. Ki ben buna da karşıyım. Gastronomide kuraldır, tabakta yenmeyecek malzeme olmaz, diye. Şiirde de anlamsız kelime olmaz. Hadi 1-2 tane olsun redif deriz kafiye deriz de bu kadarı fazla bence tadı kaçırmış.
Şairin etkilendiği akımın bol olması yetmezmiş gibi konuda da elini korkak alıştırmamış: Tasavvuf, Budizm, Mitoloji, Mistisizm vs. konulara şiirlerinde yer vermiş... Yeni şair peşinen ben herkese hitap etmem diyor aslında... Fakat bende sorun yaratan anlattıkları değil anlatış biçimi oldu...
Kitap 200 sayfa ama 120 küsürden sonrası meraklısına bilgiler, hafif bir göz gezdirdim hepsini okumadım yalan yok, meraklısı okur ne de olsa..
Velhasılıkelam şiir sever herkesin okuması gereken bir kitap ama bana hitap etmedi. Kötü müydü, asla, fakat damak zevkime uygun değil... Önerilir, keyifli okumalar.
Yarım kalmasın diye bitirilen bir kitap·136 syf.·Edebiyat
2/10
2023 23. kitabı
Kitapları yarım bırakmayı sevmem. Bir kitabı son sayfasına kadar okumamışsam 2 sebepten kaynaklı olabilir:
1. Kitap benim için bitmiştir. Başlamam bir hatadır. Kitabın gerisi ve geldiğim yere kadar harcadığım zaman bir kayıptır. Herhangi bir şey katmayacağı için kitabı bir an evvel geri dönüşüme kazandırmak en doğru karardır. (Örnek kapağında birbirine bir taraflarını dayamış kadın-erkek fotosu olan kitapların %99.9'u)
2. Kitabı henüz okumaya hazır değilimdir günü gelince okudum bitiririm. Muhtemelen okuduktan sonra belamı da bulurum. ( 
Tutunamayanlar 'ı aldıktan 6 yıl sonra okudum mesela ben. 
Mehmet Âkif Ersoy okumaya da hazır değilim mesela)
Şimdi gelelim söz konusu kitaba... Ben bu kitabı bitirdim de niye bitirdim? Ben de bilmiyorum... Dedim ya yarım bırakmayı sevmem. Ne anladım peki hemen hemen hiç. Kâh ayetlere gönderme yapmış, kâh topluma, kâh tarihe... Ama bunu o kadar kapalı yapmış o kadar anlaşılmaz yapmış ki kitabı okuyup beğenenlerin çoğunun " 
Cahit Zarifoğlu 'nu beğenmemek caiz değildir." mantığı güttüğüne yemin edebilirim ama kanıtlayamam. Bu hissin benzerini en son 
Gülten Akın okuduğumda hissetmiştim. Sanki şair kelime dolu bir torbadan kelime çekip sonuna başına ekler ve çok kullanılan kelimeler getirerek şiir yazmış.
Ezcümle beğenemedim, tavsiye etmem. Bir şeyleri muhafaza etme merakınız varsa ve illa bu görüşümü taşıyan şair/yazar okuyacağım diyorsanız gidin 
Erdem Bayazıt okuyun, 
Necip Fazıl Kısakürek okuyun, 
İsmet Özel okuyun, 
Rasim Özdenören okuyun. Gidip bunu okuyup anlamadığınız zaman da üzülmeyin. Kitabı anladım diyenlere, anlayanlara da tebrikler, başarılar.
Tutunamayanlar 'ı aldıktan 6 yıl sonra okudum mesela ben. Mehmet Âkif Ersoy okumaya da hazır değilim mesela)
Şimdi gelelim söz konusu kitaba... Ben bu kitabı bitirdim de niye bitirdim? Ben de bilmiyorum... Dedim ya yarım bırakmayı sevmem. Ne anladım peki hemen hemen hiç. Kâh ayetlere gönderme yapmış, kâh topluma, kâh tarihe... Ama bunu o kadar kapalı yapmış o kadar anlaşılmaz yapmış ki kitabı okuyup beğenenlerin çoğunun " Cahit Zarifoğlu 'nu beğenmemek caiz değildir." mantığı güttüğüne yemin edebilirim ama kanıtlayamam. Bu hissin benzerini en son Gülten Akın okuduğumda hissetmiştim. Sanki şair kelime dolu bir torbadan kelime çekip sonuna başına ekler ve çok kullanılan kelimeler getirerek şiir yazmış.
Ezcümle beğenemedim, tavsiye etmem. Bir şeyleri muhafaza etme merakınız varsa ve illa bu görüşümü taşıyan şair/yazar okuyacağım diyorsanız gidin Erdem Bayazıt okuyun, Necip Fazıl Kısakürek okuyun, İsmet Özel okuyun, Rasim Özdenören okuyun. Gidip bunu okuyup anlamadığınız zaman da üzülmeyin. Kitabı anladım diyenlere, anlayanlara da tebrikler, başarılar.