Doğanın bir durumunun bir savaş hali olarak yapılandırılması genelde düşünüldüğü gibi ilk olarak Mr. Hobbes tarafından belirtilmedi. Platon, buna çok benzer bir varsayımı Devlet'in ikinci, üçüncü ve dördüncü kitaplarında çürütmeye çalışmıştır.
Bunun aksine, Cicero, Pro Sestio 42. Bölümde (metindeki dipnot kayması düzeltilerek) bu durumu kesin ve evrensel olarak kabul edilmiş varsaymaktadır.
«Quis enim vestrum, judices, ignorat, ita naturam rerum tulisse, ut quadam tempore homines, nondum neque naturali neque civili jure descripto, fusi per agros ac dispersi vagarentur tantumque haberent quantum manu ac viribus, per caedem ac vulnera, aut eripere aut retinere potuissent? Qui igitur primi virtute & consilio praestanti extiterunt, i perspecto genere humanae docilitatis atque ingenii, dissipatos unum in locum congregarunt, eosque ex feritate illa ad justitiam ac mansuetudinem transduxerunt. Tum res ad communem utilitatem, quas publicas appellamus, tum conventicula hominum, quae postea civitates nominatae sunt, tum domicilia conjuncta, quas urbes dicamus, invento & divino & humano jure moenibus sepserunt. Atque inter hanc vitam, perpolitam humanitate, & illam immanem, nihil tam interest quam JUS atque VIS. Horum utro uti nolimus, altero est utendum. Vim volumus extingui. Jus valeat necesse est, id est, Judicia, quibus omne Jus continetur. Judicia displicent, aut nulla sunt. Vis dominetur necesse est. Haec vident omnes.»
(Beyler hangimiz insanlık tarihinin doğal akışını bilmiyoruz —bir zamanlar ne doğal ne de medeni hukuk oluşturulmadan önce, insanlar etrafa savrulmuş ve dağılmışken, güç ve şiddet kullanarak ya da öldürerek ve kan akıtarak gasp ettikleri dışında mülkü olmadığında durumun nasıl olduğunu bilmiyoruz?
O halde, ilk olarak kendisini değer ve bilgelik açısından