Seyfullah
@syf__
'Din' deyince bize modernitenin tanımladığı, daha doğrusu tahdit ettiği (sınırladığı) dini algılıyoruz. Toplumsal ortak algı bu istikamette oluşuyor.
Gayet basit, net bir algı.
Bir din var, bir de onun dışındaki hayat var.
Modernitenin din algısı işte bu.
Sayfa 209
sizden istenen bir şeyler var.
Bunu pragmatist kapitalizm de istiyor.
İslâm da istiyor.
Peki, bunlar örtüşüyor mu?
İşte büyük problem orada çıkıyor.
Çok kısa söyleyelim: “İslâm'ın istediği, insan olmanızdır..." Nasıl insan olmak?
İslâm Medeniyeti'nin tarif ettiği türde bir insan olmak...
Yani vahyin istediği, Resûlullah'ın bizzat yaşayarak gösterdiği türde...
Sayfa 139
İnsanların o gün revaçta olan kıymet hükümlerine göre...
Skalaya, mânialara (engellere) göre...
O gün revaçta olan usul ve adaba göre...
Çözdünüz, üzerinden atladınız veya by-pass ettiniz.
Ve unvan kazandınız, para kazandınız.
Bu bir muvaffakiyet sayılıyor!
Bu, çağdaş dünyada 'pragmatist kapitalizm'in değer yargılarına göre bir başarıdır.
Peki, bir başka medeniyet tasavvuruna göre acaba bu, muvaffakiyet midir ve sizden beklenen de bu mudur
Sayfa 138
Evet, “emri bi'l-maruf nehyi anil münker” (İyiliği emretmek ve kötülükten men etmek) tabirini de söyleyelim... ...Bu da herkesin işi değildir veyahut herkes onu derecesine göre yapmalıdır. İlla söyleyerek yapılıyor olmaz, önce ken- dine tatbik etmelisin.
Önce çuvaldızı kendine, sonra iğneyi başkasına batırmalısın ama bazıları iğneyi kendisine batırmaya dahi kıyamazlar.
Sayfa 136
Başkasına bakmak kolay olanıdır. Kendi üzerinizde her an bir muhasebede bulunmak sizi 'terbiye eder', yeni tabirle 'aklar', nefsinizi 'berî kılar' ve bu yolda 'çile' hoşa giden bir haldir.
Peki efendim; "İyiliği emretmek, kötülüğü nehyetmek (yasaklamak)", bir yandan bu var....
...bunu da ancak üstadı yapabilir, herkes o kıvamda değil. Çünkü kötülüğü yasaklayayım derken karşı taraftaki insanı rencide edip kalbini kırarsanız, o hayırdan şer doğar.
İyiliği emredeyim derken de kendinizi öne çıkarıp "Bak ben böyle yapıyorum." derseniz, o hayırdan da gene şer doğar.
Sayfa 135