Çekim Yasası, “İste, evren sana versin” diyerek evreni bir tür “Tanrı” veya “bilinçli bir mekanizma” yerine koyma eğilimindedir. İslam ve diğer teistik dinlerdeki dua anlayışı ise bundan temelden ayrılır. Dua, kişinin acziyetini bilerek Yaratıcı'dan talep etmesidir; evrene “sipariş vermek” veya zihinsel güçle olayları zorlamak değildir. Çekim Yasası, insanı “küçük bir tanrı” gibi konumlandırırken, dua insanı “kul” olarak konumlandırır. Dolayısıyla bu öğreti, bilimsel olmadığı gibi, dini açıdan da dua kavramıyla karıştırılmaması gereken, modern ve seküler bir inanç biçimidir.
Bir gelin aldık, Siyka abla, Tanrı dokuz sülaleni korusun. Evlendiğinden beri hep hasta, hep çelimsiz. Safrası kalkmışmış, sinir midesine vurmuşmuş. Sözde, hep perhiz yapıyor.
Hiçbir bilim insanı amaçsal bir neden ileri sürmeye cüret edemez; aksi halde Tanrı'nın ilahi planına dair modern öncesi bir inanç beslediğini ilan etmiş olur. Amaçsal nedeni reddetmek modern bilimin tanımlayıcı niteliğidir.