Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Hiçbir insan, insan olmak kusurlarından arındırılarak, yani tanrılaştırılarak sevilmekten sonuna kadar haz duymaz.
...
Çok ısrarcı ve talepkar olanlara karşı itici bir his uyanır insanlarda sınır koyma ihtiyacı ortaya çıkar.
Zekasıyla hayranlık uyandıran, becerileri ve yetenekleri ile dünyaya karşı tek başına da hayatta kalabilecekken, yani zenginliği veya gücü için bir kocaya ihtiyaç duymadığı halde sizi sevdiği için sizinle olan, hayat arkadaşlığının ne anlama geldiğini bilen, empati yeteneği gelişmiş, kültürel birikimi ile en güzel sohbetlerin insanı olan, karakteri olgunluğa kavuşmuş, okuyan, öğrenen, gelişen, ruhunu Instagram’a gelinlik pozları basmak için satmayan, o mükemmel kız tiplemesi maalesef gerçek hayatta karşılaşacağınız bir şey değildir.
"Bunun yanı sıra ruh halimizi kontrol etmek, uzun bir süre boyunca kendini kötü hissetmenn ve en kötü durumda değresyonun tetikleyicisi haline geldiğinde, bunu nedeni ruh halimize ne sıklıkla odaklandığımızdır."