Ben de bir insanım. Hiçbir fevkalâdeliğim yok. Bir kadere bağlıyım. Bir takım zaaflarla doluyum. Belki herkesten daha zayıf.
Güzel hava, keyifli günler, göz okşayan manzaralar artık bana zevk vermiyor. Sakin akşamlar artık sakin geçmiyor. Bir zamanlar huzur bulduğum ay ışığı bile artık sadece yaslı görünüyor. Bu bir tür zaaf mı? Değilse nedir? Elimde değil...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Devletin, içine düştüğü çöküş uçurumunun korkunç derinliğini göremeyen zavallılar, elbette ciddi ve gerçek çareyi görmemek için gözlerini yumarlar. Çünkü o ciddi ve gerçek çare kendilerini daha çok korkutur. Bunun sebebi de akıl ve anlayışlarındaki sınırlılık, tabiat ve ahlaklarındaki zaaf ve yozlaşmadır.
"Ben safderun biri değilim, sık sık keşke olsaydım diyorum. Gerçek bir filozof değilsen kompleks bir zihne sahip olmak pek de iyi bir şey değil.."
Sayfa 85 - İletişim Yayınları
Bir insan için zaaftan mahrumiyet de büyük bir zaaf değil midir? Hatta zaafların en büyüğü...
Bazı insanlarda zaaf gibi görünebilecek özelliklerin bazı insanlarda büyük bir meziyete dönüştüğünü düşündü.
Sayfa 362
