Can suyunun boşa harcanışı, utançlı bir boşalmadır
İş başında şehvet; işini görünceye kadar da,
U
Yalancı, katil, baştan ayağa suçlu, eli kanlıdır;
Vahşi, amansız, zorba, kıyıcı, kaypaktır daima.
Tadına varılmasıyla, utanç vermesi birdir;
Anlamsızca kovalanır ve ele geçirildiğinde,
Anlamsızca horlanır; oltaya takılmış bir yemdir;
Sanki özel hazırlanmış, yutanı çıldırtsın diye.
Kovalarken de çılgındır artık, yakalasa da çılgın;
Elindeyken, elde ederken, etmeye niyetliyken azgındır;
Tadımı mutluluktur onun, tadımdan sonrasıysa hüzün;
Çoşkulu bekleyiştir öncesi, sonraya ise bir düş kalır.
Bilmeyen yok bunu ama, bilende yok ne yazık ki,
Kişiyi cehenneme götüren o cennetten sakınmayı.
(Soneler, 129)