Damla

Damla
@DAMLAANARIN
you get what you give
Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazan bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazan da hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum… Bu nefret falan değil… İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile. Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günler oluyor ki etrafımda küçük bir hareket, en hafif ses bile istemiyorum.Taşıp dökülecek kadar kendi kendimi doyurduğumu hissediyorum. Kafamda , hiçbir şeyle değişilmesi mümkün olmayan muazzam hayaller, bana her şeylerden daha kuvvetli görünen fikirler birbirini kovalıyor… Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birini arıyorum. Bütün bu beynimde geçen şeyleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman ne kadar hazin bir hal aldığımı tasavvur edemezsiniz.
İnsan
Reklam
Dünü anlatmamın bir yararı olacağını sanmıyorum çünkü dün başka biriydim
Edebiyat

Damla

, bir kitabı okumaya başladı
Zülfü Livaneli
8.3/10 · 43,7bin okunma
Cemal Süreya kim istemez mutlu olmayı Ama mutsuzluğa da var mısın? Çık gel bir kez daha Beni bozguna uğrat Ben güzel değil miyim? Neden kuş koymuyorlar yoluma? “Ben sana kızsam, Kendime küserim…
Şiir