“Tabiat bizden her zaman akıllıdır. O ne istediğini herkesten iyi bilir. İnsanoğlu denen acayip yaratığın işi sadece bozmak, yıkmak olmuştur. Kendi yüreğini bile yürek olmaktan çıkarmıştır. ”
“O zaman içimde bir umudum vardı. Bir gün yurduma geri dönerim, diyordum. İçimdeki bu umut söndü, içim bomboş kaldı. Şimdi beni diri mi sanıyorsun, ben ölüden beter, içi boşalmış bir ölüyüm.”
“Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.Kimse bir başkası için kederlenmiyor.Birbirine ihtiyacı olanlar özenle uzak duruyor birbirinden. Küçücük çocuklar bile yalnızlığın bilimini yapıyor. Dilinde bir özürle konuşur oldu insanlar.Kimse sevdiğine vakit ayırmıyor .”
"Özgür olmayan ekmek acıdır.Barış yalnızca karın tokluğu değildir. Sevmek eşit bir ilişki gerektirir.Susan insan yalan insandır. Korku, hiçbir şeyi çözemez. Emek karşılığını almazsa belkemiğini yitirir. Geleceği ancak ayağa kalkmış insan kurar."
“Yüksek sesle konuşan asık suratlı bir kalabalık içinde bir sessizliği onarmaya çalışmaktan sindi üstüme bu ezgin acemilik.Bir kirlenmeden korumak için susarak yaşadığım her şeyin bir yenilgi olduğunu çok sonra öğrendim.Benim, kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı…”