Artık sanki yaşamıyorum, yaşayan birini seyrediyorum; daha önce bildiğim romanı okur gibiyim.Bir roman, kendini okumaya başlasaydı herhalde bu kadar sıkıcı bulurdu kendini...
İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir, avunabilir, hayal kurmağa devam edebilir.
Sen anlamazsın tabii.anlamak için, insanın bazı eksik yönleri olmalı.
Ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür hanım.
Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe...
yaşamın binlerce engeli yığıldı önümüze.
Hangi birini yenebilirdikbunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi öğrendik böylece...