Cephede pek çok güzel kıza rastladım ama biz onlara kadın gözüyle bakmazdık ki.Bana göre harika kızlardı fakat bizi savaş alanından çekerek çıkaran arkadaşlarımızdı onlar.Bizi kurtaran iyi eden...Beni iki kere yaralı halde kurtardılar.Onlara nasıl kötü hözle bakabilirdim?Siz erkek kardeşinizle evlenebilir miydiniz.Onlara kardeş diyorduk.
Kadınlar neden söz ederlerse etsinler şu fikri akıllarından çıkarmıyorlar: Savaş öncelikle cinayet, sonra ağır bir iştir.Sonra da sıradan hayattır;şarkı söylenen ,aşık olunan ,saçların bigudilerle sarıldığı..Merkezde hep ölmenin dayanılmazlığı ve hiç istenmediği fikri.Daha da dayanılmaz ve gönülsüz yapılansa öldürmek ,çünkü kadın hayat verendir.Armağan eden.O uzun zaman içinde taşıyan,besleyip büyüten.Kadınlar için öldürmenin daha zor olduğunu anladım.