‘Aşk, bir insanın uğruna bütün hayatını verebileceği, her şeyi göze alabileceği bir şeydi evet. Ama hayatta da bir kere olurdu ancak.’
Gülüşü ömrümü uzatmadı, gülüşü uğruna ölebileceğimi hissettirdi.
Seneler önce girilen iddia, en güzel tebessüme kaybedildi.
TDÇ
Her şey bu kadar güzelken renkler, esinti, ilkyaz ve yarın; yüzyıllar önce yıkılarak toprak altında kalmış eskil bir ülkenin insanları gibi nasıl da çarçabuk yok oluyorlardı, nasıl da çarçabuk yaşıyorlar, tüketiyorlar, ufalıyorlar, eziyorlar ve yıkıntıda yapayalnız kalarak usul usul pişmanlığı duyumsamaya başlıyorlar; insan uyum sağlamak uğruna yılmamalı yine de, bütün kapılar henüz kapanmamıştır, bütün pencereler, bir gedik mutlaka bulunacaktır, geçmişin yanılgıları bir daha düzeltilemez ama bu, aynı yanılgıların yinelenmesi için bir neden oluşturmayacak; her şey durgun, her şey hüzün içinde, bizi bekleyen iyi ve kötü günler var ama yalnız değiliz, arkadaşlıklarımız bize güç verecek, sevgi güç verecek, aşk güç verecek... Lâcivertler, sarılar, turuncular, pembeler uçuşuyordu yeniden uzakta ışın demetleriyle, akşam güneşinden.
"Bana istenecek bir şey söyle, uğruna can verilecek bir şey söyle , hemen dört elle sarılayım."
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
Aşk ile sevmek bir güzelliği
Ve dövüşebilmek o güzellik uğruna
İşte yüzünde badem çiçekleri
Saçlarında gülen toprak ve ilkbahar
Sen misin seni sevdiğim o kavga
Sen o kavganın güzelliği misin yoksa..
İnsan ancak sevdiği ve hürmet ettiği şey uğruna mücadele eder.
