Puan vermedi·228 syf.·
2020 648. kitabı
Kemal Bilbaşar Denizin Çağırışı isimli kitabıyla tanıdığım, hakettiği değeri görmediğini düşündüğüm edebiyatımızın kıymetli ve toplumsal gerçekçi kalemlerinden biridir. 1967 yılı TDK Roman ödülünü aldığı Cemo kitabında da Cumhuriyetimizin ilk yıllarında doğu bölgemizin insanlarının yaşantısına, yöredeki töre anlayışına, kadına yönelik bakış açısına, ağalık düzenine, Atatürk'ün devrimlerinin toplumdaki etkilerinine, Şeyh Said isyanına kadar birçok konuya değinmiştir. Bu konuları anlatırken tamamen yörenin kendi ağzını kullanmış ve bunu gayet başarılı bir şekilde yapmıştır.
Yukarıda saydığım başlıkların hepsi ve daha dile getirmediğim birçok detay bir aşk hikayesi etrafında gelişmektedir. Kızların başlık parasıyla satıldığı o dönemlerde bir baba çıkıp kızının onu hakeden, kızının sevdiği biriyle evleneceğini söylemesi o dönemde yaşanan toplumsal değişime örnek teşkil etmiştir. Fakat ağaların hala etkin olduğu, insanları kendi tebaası olarak gördüğü bir dönemde bu tür bireysel hareketlerde bulunmak pek kolay değil. Hatta bazı devlet kurumlarında görev yapan bürokratlar bile ağalık düzenine ayak uydurmakta ve savunmaktadır. Bunun yanında baba-kız, karı-koca ilişkileri açısından toplumumuzdaki değişimi gözler önüne sermektedir. Kah Şener Şen ile Kemal Sunal'ın ağalık filmlerini kah Yaşar Kemal'in İnce Memed'ini anımsatan güzel bir kitaptı. Türk edebiyatı okumak isteyen arkadaşlarım için güzel bir seçenek olduğunu belirtmiş olalım. Okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Galiba bir umre daha gerekiyor bünyeye
:( çok özlediğimi hissettim.. bazı bölümler hep böyledir, başlıkla birlikte ağlamaya başlarsın. Umre dönüşü bı beş altı ay kendine gelemezsin, bu hayata adapte olamazsın. Siyer okuduktan sonra bir kaç gün bu duyguyu yaşarsın... :( kitap güzeldi dememe gerek var mı?
Spoiler içeren detaylı inceleme! Biraz uzun.Hayata Dair
Spoiler içeren yorumdur:
Kitabın ilk kısımlarında kim kimin nesi anlayamadım, kafamda kitabı bitirene kadar da açıkçası oturmadı. Kitabın başlarında olumsuz yorumları okuyup acaba okumasam mı diye düşündüm fakat bence okumaya değer bir kitaptı. Giriş kısmını atlayıp gelişme bölümüne girince kitap akmaya başlıyor.
Bana göre kitabın vermek istediği mesajlar:
1.terbiye eğitimi: akademik bilgiler ve beceriler yerine ilk başta ahlaki eğitim verilmesi gerektiğinin önemini vurguluyor.
2. maddi açıdan yapılan evlilikler: para uğruna yapılan evliliklerin mutlu olmayacağını, sevgi ile yapılan evliliklerin kalıcı olacağını anlatıyor.
3. Nasıl bir ailede büyümüş olursanız olun cevrenin karakter üzerinde etkisi olmaması: Thomas in kızlarinj ve Tom adlı oğlunu ele alıp bir de fanny ve susani ele aldigimizda çok farklı ailelerden olmalarına rağmen çok farklı olmaları.
4. Kadına bakış açısı: yazan bir erkek yazar olsaydı daha normal gelebilirdi aka fanny tam manasıyla melek bir kadın. Kendisine yapilan aşağılamayı normal karşılıyor ne denirse yapıyor hiç kimseye her ne olursa olsun karşı gelmiyor. Bence bir noktadan sonra enayiliğe varıyor fanny in durumu.
Baba figürü: Kendi oz kizini sevmek icin ugrasmayan bir baba ve oz kizi olmamasına ragmen fanny i cok seven bir thomas var.
5. sacma buldugum: mary carwford dan vazgeçtikten sonra Edmund un kuzeni fanny i birden aşık olabileceği bir kadın olarak algılaması. Ozamana kadar kardes gibi gordugu kisiyi birden farkli gormeye basladi dsha once boyle bir dusunce e hocbir sekilde teşebbüs etmemişti ve bu durum bana çok saçma geldi.
beklentilerim: Sonda edmund ve fanny e özel olarak romantik olan sahneler ayrılmasını beklemiştim vr olmaması beni hayal kırıklığına uğrattı fakat mutlu sona sevindim.
Henry Cartford u tam sevmeye başladım
Zaman kaybı bir içerik
“Dünya güzeldi,içim de güzel olsun istedim.
İçimde bir suçluluk,hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum.
Böylece hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım.
Hiçbir şey olmamış gibi yaparsanız ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa,hiçbir şey olmaz sonunda.” (Sayfa 89)
“Kırmızı Saçlı Kadın’ın arada bir aklıma geldiğini değil
Aliden, aslında kendimden bile saklamak istiyordum.
Geceleri gözümün biri gökteki yıldızlarda, diğeri ustanın küçük televizyonundayken,tam uykuya dalmak üzereyken Kırmızı Saçlı Kadın’ın bana gülümseyişi gözümün önünde canlanırdı. O gülümseyişi, yüzündeki “Seni tanıyorum” diyen anlam ve ifadesindekj şefkat olmasaydı belki de onu bu kadar çok düşünmezdim.”
Baba sevgisi ,aile saadeti görmemiş 17 yaşında (Cem)bir gencin çalışmak için gittiği yerde annesi yaşında bir kadına(kızmızı saçlı tiyatro oyuncusu kadına)kapılmasını anlatıyor.Cem yıllar sonra bir çocuğu olduğunu öğreniyor,oğlu tarafından öldürülüyor…
Kapıldığı kadının;babasının yıllar önce annesini aldattığı kadın oluşu kitabı gözümde bitirdi
Kuranı Kerim’den Peygamberler kıssaları çok saçma bir şekilde hikayeye dahil edilmiş,yorumlanmış…okudum ama çok gereksiz bir içerik
Kitaptaki Mahmut usta karakterinin,düşünceleri ,nasihatleri olmasaydı,okumayacağım bir içerik,Orhan Pamuk artık okumayacağım.
Ben okudum ama önermem
“Kar” romanını da sevmemiştim ve bu eserden sonra net Orhan Pamuk bitti bende
Yaşadığı toprakları böylesine eleştirmesi,sağcı solcu diye yaftalaması sanırım ona Nobel Edebiyat Ödülü kazandırdı…
Yazarın düşünceleri bakış açısı,kalemine siyaset bulaştırması,taraflı hicivleri,hiç benlik değil,yazımı çok güçlü,edebi değeri ,betimlemeleri çok başarılı bir eser ama içerik olarak hiç benlik değil
Orhan Pamuk'un 2016 yılında yayımlanmış bu eseri o dönemin iktidar
Bronz 4Duygu ve Düşünce
BEN NE OKUDUMMM
Her sayfasında ayrı bir şaşırdım ve sonuna doğru azım açık kaldı.1. ve 2. Kitaptaki çoğu belirsizlikler ortaya çıktı ve aslında hiç birşeyin doğru olmadığını anladım.Doğruyu söylemem gerekirse ilk ve ortalarda aşırı sıkıldım ama böyle hafiften sonlara aşırı heyecanlı bir hal aldı.
2. Kitapta Bronza aşırı sinirlenmiştim ama şimdi 3. kitabı okuyınca kafama oturdu ve ona karşı daha sevgiyle bakabiliyorum.Adam çok iyi çok soğuk kanlı bayılıyorum bu karakterine.Ve ayrıca Bronzun kıskanç halini gördük ayıldım bayıldım o sahnelere.
Hisarım canım çok seviyorum onu,kitabın başından sonuna kadar her zaman ki gibi tam bir kıraliçeydi.Sondaki Bronz ve Hisar harareti çok güzeldi kalbime çok dokundu.Ama asılında sonu ayyy çok kötüydü 4. Kitapta nolucak hiç bir fikrim yok umarım düşündüğüm şey olmaz yoksa çok pis ağlarım zaten sondaki olaya ağladım bide düşündüğüm şey olursa gerçekten üzülürüm.
Yağızım onudu çok seviyorum aşırı tatlı yanaklarını asırıcam tek derdi annesi,teyzesiii.Sanaç ve yağız sahneleri daha çok görmem lazımm tam baba,oğul gibiler.Keşke Yasmin ve Sanaç artık kavuşabilseee çok üzülüyorum onlara hele bide gerçeği öğrenince…
Yani 3. Kitaba bayıldım çok güzeldi,çok daha şaşırtıcı ve heycanlı bir kitaptı bakalım 4. Kitapta nolucak umarım ağlamammm
Gecelerim|Ahmet Rasim·64 syf.·İnceleme
6/10
2026 141. kitabı
Bu eser, Ahmet Rasim’in kendi hayatına dair otobiyografik anılarını bir araya getirdiği bir kitaptır. Yazarın çoçukluk yıllarını ,Darüşşafaka’da geçirdiği sekiz yıllık serüvenini ,yatılı okuldayken annesinden ayrı kalışını anlatıyor . Okulu bitirdikten sonra Tercüman-ı Hakikat gazetesine giderek ilk çevirisini yayımlatması ile gazetecilik hayatına adım atıyor . Son olarak ilk aşkı , evliliği , baba olma heyecanı ve sonrasında kızı Rasime’yi kaybetmesi ile sonlanıyor kitabımız .
Yazarımız bu kitap için şöyle not düşmüştür :”Bu kitap küçüktür fakat mazimin sönmeye yüz tutmuş hatıralarından bence en kıymetlilerini içerdiği için benim gözümde yeri ayrıdır .”