Selâmlaşmak da DuadırKitap Alıntısı
3.Hadis: "İnsanların en acizi, duadan aciz olan kimsedir. İnsanların en cimrisi de selâm vermekte cimrilik gösteren kimsedir. " *(Buhari, el-Edebü'l-Müfred, nr. 1074; Taberani, el-Mu'cemü'l-Eusat, 6/274; Beyhaki, Şuabül-Imân, nr. 8767; Süyûti, el-Câmiu's-Sagir, nr. 1145; Heysemi, Mecmau'z-Zevaid, nr. 12739. Ibn Hibban, Sabih, nr. 4498; Ebû Ya'là, el-Müsned, nr. 6649.)*
Açıklama: İnsan daima, özellikle de zor durumda kaldığında bütün samimiyetiyle Allah'a dua ve niyazda bulunmalıdır. İnsan bu sayede istediğine kavuşur. Böyle bir durumda dua ve niyazda bulunamayan kimse ise basireti kapalı, çaresiz bir kimsedir.
Öyleyse müminlerin birbirlerine rastladıklarında selâmlaşmaları sevabı çok bir ibadettir. Bunu yapamayanlar artık, insanlar arasında en cimri ve hayır işlemekten uzak kimselerdir. Bu sebeple insan, kendisini selâm gibi güzel, faydalı ve külfeti de olmayan ibadetlerden alıkoymamalıdır.
“Evrenin en vazgeçilmez varlığı sizsiniz.Nerede olduğunuz,ne olduğunuz,hayatınızın ne denli büyük yada küçük olduğu önemli değil;kendi dünyanızın merkezi sizsiniz ve daima öyle olacaksınız.”diyor Frances Wilshire.,
Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi ,bir erkeğin suçlayan parmağı da daima ,mutlaka bir kadını gösterir.
Arthur SchopenhauerBiyografi
Ona göre ciddi felsefe, yanlışlara ve yanılsamalara karşı kendini koruyabilmek için böyle bir ayrıma ihtiyaç duymaktaydı. "Gerçek filozof" diye yazıyordu, "her zaman açıklık ve netlik peşindedir; bulanık ya da coşkun bir sele değil, durgunluğu derinlik ve berraklığı ile birleşen ve açık seçikliğiyle kendini bütünüyle ortaya koyan bir İsviçre gölüne benzemeye çalışır daima."
Birincisi: Çok dua etmek. Allah'tan daima iyilikler yapıp kötülükleri terketmede başarılı olmayı istemek.
Matraf b. Abdullah şöyle demiştir: “Hayrın başı nedir diye düşündüm. Hayrın çok olduğunu gördüm; oruç, namaz... ve o Allah'ın elindedir. Madem hayrın hepsi Allah'ın elinde ve sende onu istiyorsun O da sana veriyor [o halde] demek ki, hayrın başı duadır.”
Ömer b. Hattâb (r.a.) şöyle demiştir: “Ben icabetin tasasını taşımıyorum ancak duanın tasasını taşıyorum. Eğer dua bana ilham edilmişse o vakit icabetin de beraberinde olduğunu bilirim.
