“Niçin istiyorum onun bilmesini? Bir çeşit avuntu… Benim onsuz acı çektiğimi bilsin. Onun bilmesi demek, bir gün onu yine bulabileceğim demektir. Onunla bu serüveni kaldığı yerden yeniden yaşamaya başlayacağım demektir. Onunla yaşadığım hiçbir an için pişmanlık duymadım. Çok acı çektiğim zamanlar bile; çünkü sonunda yine ona kavuşmak vardı, sevginin sürmesi, giderek büyümesi, daha anlamlı bir hale dönüşmesi vardı. Her gün daha tatlı, daha özsulu meyveler vermesi, daha renkli, daha göz alıcı çiçekler açması vardı…”
" İnsan altını çizdiği her kitabın okuru olduğu kadar aynı zamanda yazarıdır. İnsanlara bir şeyler anlatmak yerine, "oku" dememiz atacağımız en masumane çığlıktır."