Dernhelm
@keitsuki
375 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Sonra bir baktım, beni kendimle tanıştırmışlar.
Hastanede geçirdiğin günleri anlatmak istemeyişini, kötü kaderle mühürlü, uğursuz bir çeyiz sandığı gibi çivileyişini anlıyorum. Ben de kaçıp yok saymayı denediğim üzüntüler yaşadım. Fakat nereye gidersem gideyim peşimden gelip alacaklı ısrarıyla yakama yapıştılar; rüyalarıma kadar girip ille de yüzleşmeye çalıştılar. Önce öfke duydum onlara ama sonra bir baktım, beni kendimle tanıştırmışlar. Zaten sonra da sözünü söylemiş dervişler gibi sessizce kayboldular.
Nicedir susuyoruz biz seninle onu.Edebiyat
Sakın aklına yanlış bir fikir gelmesin kardeşim. Nevzat Bey'e her zaman kalbi bir sevgi ve yakınlık duydum, fakat sadece bir kardeş, ağabey gibi. Sormayan ama anlatan, hikâyeleriyle aklımı kendi kuytularından çıkaran bir dost gibi sevdim onu. Kalbi dörtnala koşturan, insanı meftun eden soluksuz bir duygu değildi bu. Zaten öylesini sadece iki kişiye karşı hissettim ahir ömrümde. İlkini gayet iyi biliyorsun, nicedir susuyoruz biz seninle onu.
Sensiz ölürüm sanmıştım ama ölmedim. Mektubunu aldığımda hayatta kalışıma duyduğum şaşkınlığı bile iyileştirmiştim. Galiba artık insanın insana yapabileceklerine hayret etmekten vazgeçmiş bir demdeyim. Buna senden gelen felaketim de dahil, bilesin. Seni affetmek çektiğim acılara ihanet olurdu ama ölmediğime göre herhalde hâlâ sevebilirim.
İnsan birini özlemeyegörsün, özlenenin sureti inatçı bir hayalet gibi yakasına yapışıyor. Atılan her adımda, alınan her solukta sinsice kendisini hatırlatıyor. O zaman özlediğine dair tüm hatıraları bir bir temize çekiyor kişi ve en çok onların arasına yenilerini katamayacağına üzülüyor. Galiba hatıraları böylesine kederli yapan, onları çoğaltamayacağımızı bilmek...
%34 (104/304 syf.)
