Yazar:
Halid Ziya Uşaklıgil
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 55 dk.
Sayfa Sayısı:
456
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1899
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
Orijinal Adı:
Aşk-ı Memnu
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789752207691
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
68 diğer baskı · Tümünü Göster
Aşk-ı Memnu
10bin okunmaYakamoz Yayınları · Mayıs 2016 · 400 s.
Aşk-ı Memnu
2.808 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Aralık 2023 · 384 s.
Aşk-ı Memnu
1.651 okunmaAlter Yayınları · 2016 · 400 s.
Aşk-ı Memnu
1.729 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2021 · 392 s.
Aşk-ı Memnu
1.284 okunmaCan Yayınları · Şubat 2021 · 424 s.
Aşk-ı Memnu
1.132 okunmaÖzgür Yayınları · 2008 · 514 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitap İncelemesi : Aşk-ı MemnuEdebiyat & Roman
Gerçekten bir ustalık eseri olan aynı zamanda da Türk Edebiyatının "İlk Romanı" kabul edilen o kitabı konuşacağız. Sanılanın aksine, dönemini içine alan ve karakterleri üzerinden psikolojik tahlil içeren bir kitap. Bihter'in Behlül'e duyduğu tutkunun kendi içinde onu nasıl ölüme sürükleyecek kadar büyüdüğü; Nihal'in, Matmazel'le bir cam fanusta büyümesinin onu nasıl etkilediği gibi bir çok öge barındırıyor. Kitabın çok büyük bir kısmı psikolojik tahliller ve iç monologlar içeriyor. Fakat olayları kavrayabilmek ve bu kitabın sadece bir "yasak aşk" romanı olmadığını anlayabilmek açısından bu noktaları göz önünde bulundurmak mecburiyetindesiniz. Ekranlara gelerek büyük ses yaratan dizisi tabi ki de kitabının aynısı değil. Temel olaylar dışında çoğu olay dizi için kurgulanmış. O yüzden kitabı dizisi üzerinden yargılamak çok yanlış atılmış bir adım olur. Kısaca kitap döneminin en iyi romanlarından biri ve karakterler üzerinden o yılların İstanbul'unu çok iyi anlatmış. Okumanızı tavsiye edeceğim zengin bir romandır kendisi...
Aşk-ı MemnuEdebiyat
Dönem özelliklerini çok güzel yansıtan bir eser. Okurken 1900’lerde yaşıyormuşsunuz hissi veriyor. Eski İstanbul canlanıyor zihnimizde. Günümüze uyarlanmış hali maalesef eseri bir nevi öldürmüş. Çünkü karakterlerin iç dünyasına inebilmek için dönem özellikleri gerçekten çok mühim. Günümüz koşulları ile bağdaştığı zaman gerçekliğini kaybediyor. Herkesin gözünde oluşmuş bir Bihter profili var. Eserdeki Bihter ise bambaşka iç dünyası, yaşayış biçimi, konuşması, naifliği bambaşka. Eseri okuduğunuzda karakterlerle en baştan tanışıyorsunuz. Böyle eserlerin maalesef en büyük kaybı bizlerin televizyon ekranlarında izlediğimiz şekillerde zihnimizde kalması. Kesinlikle okunmalı ve gerçek Aşk-ı Memnu ile tanışılmalı.
Halid Ziya Uşaklıgil
Halid Ziya UşaklıgilBeni Beni Bihterini...1000Kitap
Aşk-ı Memnu hem dizisini izlediğim hem de okuduğum bir eser oldu. Dizisini kitabı okumadan önce izlediğim için bazı şeyler dizide gibi olsaydı felan dedim . Kitapla dizi evet ortak gidiyor diyebilirim ama tabi bazı büyük değişiklikler var. Bana göre dizisi daha çok sardı :)
Kitaptan çok bahsetmeyeceğim zaten genel olarak herkesin illa kulak aşinalığı vardır. Kitap genel olarak Bihter'in yaşadığı ruh hallerinden ve hissetiği duygularından bahsediliyor. Yaşadığı yasak aşk hali , bir yandan bunun yanlış olduğunu bilerek annesi Firdevs Hanım gibi olmama isteği olsa da bu aşkına engel olamaz.
Kitabın ve dizinin en çok ilgi çeken karakterlerinden diğeri Behlül... Behlül kadınlarla vakit geçirmeyi seven biriydi her zaman. Yasak aşka tutulan diğer insan. Tabi bu tutulma onun için kısa sürdü diyebiliriz. Çünkü sonrasında amcasının kızı Nihal'e gönlünü kaptırıyor ve onunla evlenmek istiyor. Bu gönlünü kaptırma kısmı ne kadar doğru tartışılır gerçi...
Kitabı toparlayacak olursam kafanızda bir yalı canlandırın. O evde kalabalık bir aile yaşıyor çalışanlarıyla birlikte. Yalıda olaylar , birbirlerinin arkasından kurulan oyunlar , herkesin haberi olup saklanan günyüzüne hemen çıkmayan durumlar... Nerdeyse bu yalıda ne ararsanız var. Yasak aşk, platonik aşk, bir günlük sözde sevgiler... Yani anlayacağınız kitapta entrika bol :)
Kitabı okumak isteyenlere iyi okumalar :) Dizisini de izlemenizi tavsiye ederim çok beğenerek izlemesem de en azından sarıyor kötü değildi.
Aşk-ı MemnuEdebiyat
Açık konuşmam gerek ki Bihter ve Behlülün sonlarına asla üzülmedim. Çünkü Bihter her zaman güç ve kibirinin peşindeydi aynı şekilde Behlül de sadece eğlenme ‘av’ bulma peşindeydi. Bana göre asla ateş ve barut değildiler daha çok ikisi de su gibiydi. Sadece kendi kendilerini kaynatıp buharlaştılar. Ayrıca Adnan beyin bu kadar kör olması ve Nihal’in devamlı gerilen sinirleri de cabası!
Tek üzüldüğüm şey Behlülün aşırı bencil bir insan olup sonunda Nihal’i kendisine aşık etmesi olabilir.
Aşk-ı Memnu'nun romanını da okudum, dizisini de izledim. İnsanlar orada bölünmüş aile yapısını, amcasını aldatan bir yeğeni, eşini aldatan bir kadını görüyor. Hatta daha da ileri giderek Behlül'ü Bihter'in baştan çıkardığını söylüyorlar. Halbuki hikaye, toplumun kadına bakış açısını muhteşem bir ustalıkla gözler önüne seriyor. Gelin bir de hikayeye şu açıdan bakın:
50 yaşlarında bir adam, kendi kızından yalnızca birkaç yaş büyük bir kızla evleniyor. Öyle bir zamanlama ki hem kızın babasının ölümünden kısa bir süre sonra hem de kız, annesinin babasına olan ihanetinden ötürü annesinden nefret ederken, onu suçlarken.. Çok manidar değil mi? Adnan Bey, kızı yaşında bir kıza göz dikmenin bedelini ödedi, kızın en zayıf anında, bir baba figürüne en çok ihtiyaç duyduğu anda ondan faydalandı. Ama insanlar bunu tamamen göz ardı etti ve Bihter'i suçladı.
Bihter, Behlül'den uzun süre kaçmaya çalıştı, reddetti. Behlül sürekli hep bir şekilde üzerine gitti. Dediler ki "Bihter'in bu davranışı Behlül'ü ayartmak içindi." Ama Bihter geri durmasaydı, yine kötü kadın gözüyle bakacaklardı, nitekim baktılar da.
"Adnan'la evlenmeseydi" diyeceksiniz, kız babasının, annesinin ihaneti yüzünden öldüğünü düşünüyor ve ondan nefret ediyor. Adnan'la evlenmeseydi nefret ettiği, dahası sızlanmaktan başka bir iş yapmayan bir kadınla aynı evde yaşamaya mahkum kalacaktı, dahası kalan borçlar için annesinin utanmadan babasını suçlamasını duyarak yaşayacaktı. Adnan'la evlenmek onun için bir çıkış oldu. Ama hayır, toplumun gözünde suç olan bu, bir adamın kızı yaşında kadına göz dikmesi değil!
Olanların vicdan azabını, hayal kırıklığını, acısını Bihter tek başına üstlendi. Adnan mutluydu, Behlül mutluydu, umursamadan devam ettiler ama Bihter öldü ve şimdi hala bir şekilde Bihter'i suçluyorlar. Çünkü suçlu
DİZİSİ YÜZÜNDEN HARCANAN KİTAP!!!Edebiyat
Herkese selamlar kitap dostlarım…
Yıllardır dizisinden dolayı önyargıyla yaklaşıp okumayı ertelediğim, fakat okuyunca tıpkı tahmin ettiğim gibi dizinin tam tersine çok derin bir içeriğe sahip olduğunu gördüğüm kitabın incelemesini yapacağım. Baştan söyleyeyim bu incelememde dizi kitap karşılaştırması çok olacak çünkü dizinin bu denli kitabın önüne geçmiş olması beni aşırı derece irite ediyor. Dolayısıyla bir edebiyatsever olarak bunu boynumun borcu olarak görüyorum.
Kitaba geçmeden önce çok dolu olduğum iki konudan bahsetmek istiyorum. Birincisi; muhteşem edebi eserlerimizin reytinglere kurban edilmesi… Dev yazarlarımızın emek emek yazdıkları; alt metinde psikolojik, sosyolojik, tarihi, edebi, kurgusal, sanatsal ve daha bir sürü derin konuların işlendiği başyapıtları alıp; tamamen yüzeysel, ahlaksızlığı aşk diye gösterip güzelleyen, toplumun ahlaki değerlerine dinamit yerleştiren, ve bunları yapabilmek için kitaptaki birçok şeyi değiştiren ( farklılardan bahsedeceğim birazdan ) dizi sektörümüze buradan isyan etmek istiyorum! Lütfen elinizi bu değerlerimizden çekin artık! Ya kitaplara tamamen sadık kalıp onlarla oynamayın, ya da kitapları dizilere uyarlamaktan vazgeçin! Ve bu dizileri izleyip üstüne fanatiği olan, karakterlere gıyabi cenaze töreni kılacak kadar ileri giden izleyiciler! Artık uyanın, evlerimizin salonlarına kadar girip ahlaksızlığı, ensest ilişkileri, mafyatik tipleri normalleştiren, çocuklarımızın zihnine bebekliğinden itibaren bunları empoze eden bu işleri izlemeye ve savunmaya daha ne kadar devam edeceksiniz?
Dolu olduğum ikinci konu ise şu: Kitabın 1K’daki incelemelerine baktım ve şok oldum… En çok etkileşim alan incelemelerin birçoğu diziyi yorumlamış, kitap ile alakası yok. Bildiğiniz kitabı okumadan dizi üzerinden kitap incelemesi yapmışlar!
《 A Ş K - I M E M N U 》Edebiyat & Roman
Puan vermedi·392 syf.··
Beğendi
·2025 85. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 07 Aralık 2025 09:13
Aşk-ı Memnu kitabının son sayfalarında Halit Ziya Uşaklıgil için şöyle bir cümle geçiyor:
"Türkçe üzerinde düşünenlerin başında gelir."
'Ne kadar haklı bir cümle' diye düşündüğüm bu kitap, yazarımız Halit Ziya Uşaklıgil'in, güzel Türkçemizin zarif kelimeleriyle yazmış olduğu bir romandır. Yazar, yazdığı bu kurguyu realizm ve natüralizm çerçevesinde enfes bir anlatımla zenginleştirmiştir. Kitap, sadece yasak aşk anlatmıyor; zengin bir yalıda bulunan, toplumu temsil eden küçük bir topluluğun, çeşitli açılardan sosyolojik ve psikolojik analizlerini de anlatıyor. Bu anlatımı yaparken sade ve basit bir dilden ziyade, edebiyatın birey psikolojisindeki sanatsal vuruşlarını ve zarafetini estetik bir şekilde gözler önüne seriyor.
Bu kitap sadece Bihter ve Behlül'ün yasak aşkını anlatmıyor; ebeveynlerinden dolayı sevgi susuzluğu çeken bir kız çocuğuyla, hedonist yani haz peşinde koşan dürtüsel bir erkeğin sürüklendikleri yanlışa dikkat çekiyor. Söylemek istediklerim, kurguyu normalleştirme değildir. Romanı okurken cinsel içerikli bir sahne olmasa da bu uygunsuz kısımları okumak bile yeterince rahatsız ediciydi. Lakin yazarın derdi yasak aşkı anlatmak değildir. Aksine, yasak aşka sürüklenen bu ikilinin psikolojik analizlerini yaparak, yanlışa götüren sebeplere dikkat çekmektir. Bence yazar, ebeveyn rehberliği olmayan bazı çocukların, ahlaki açıdan ne kadar zayıf olduğunu anlatmak istiyor. Bihter; babası vefat etmiş, annesinden zerre sevgi görmeyen, üstüne üstlük annesi varken onun yokluğunu çeken, hatta annesinin rekabetine maruz kalan bir kız çocuğudur. Behlül ise annesi babası olmayan, amcasının yanında yaşayan, orada büyüyen bir erkektir.Bihter, ebeveyn eksikliğini sevgi açlığı olarak haykırırken; Behlül bu eksikliği, sevgiye inancını yitirmiş olarak, sadece hazza ve
Aşk-ı Memnu – Halit Ziya Uşaklıgil
Aşk-ı Memnu, sadece yasak bir aşk hikâyesi değil; bastırılmış duyguların, suskunlukların ve toplumsal rollerin insanı nasıl yavaş yavaş içine çektiğini anlatan güçlü bir roman. Halit Ziya, karakterlerini yargılamadan, onların zaaflarını ve çelişkilerini tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor.
Bihter, çoğu zaman tek bir sıfatla açıklanmaya çalışılan bir karakter ama bana göre o, sevilmek isteyen, anlaşılmak isteyen ve yalnızlığını yanlış yerlerde doldurmaya çalışan bir kadın. Behlül ise sorumsuzluğu ve kaçışlarıyla bu yasak ilişkinin hem tetikleyicisi hem de kaçınılmaz sonunun habercisi gibi.
Roman boyunca en çok hissettiğim şey, herkesin bir şeyleri bilip susmasıydı. Aşk kadar güçlü olan bir diğer duygu da korku: toplumdan, yalnız kalmaktan ve gerçeğin ortaya çıkmasından duyulan korku. Bu sessizlik hâli, romanın gerilimini sürekli diri tutuyor.
Aşk-ı Memnu, duyguların bastırıldığında yok olmadığını, sadece başka şekillerde ortaya çıktığını gösteriyor. Bitirdiğimde aklımda kalan şey, yasak olanın cazibesi değil; kaçınılmaz sonun hüznü oldu. Zamanı aşan bir roman olmasının nedeni de bence tam olarak bu insanî gerçeklik.
İhanetin Sessiz Çığlığı1000Kitap
Aşk bazen çiçek gibi açmaz; yangın gibi yayılır. Aşk-ı Memnu, işte tam da bu yangının romanı. Yazar Halit Ziya, sadece yasak bir aşk hikâyesini anlatmıyor burada. Aksine, toplumun yüzeyde kalan şıklığının altında çürüyen ilişkileri, suskunluklarla büyüyen bir ihaneti, ve en çok da insanın kendi kendine bile itiraf edemediği gizli arzularını anlatıyor.
Romanın merkezinde Bihter var. Güzel, genç, gururlu. Ama bir o kadar da kırılgan. Annesi Firdevs Hanım'ın gölgesinde büyümüş, sevgi ararken gövde gösterisine tutulmuş bir kadın. Onun Adnan Bey'le evliliği bir kurtuluş gibi sunulsa da aslında bir teslimiyet. Sevilmek isterken saygın olmaya razı geliyor. Fakat kalbi, saygınlıkla yetinmeyi reddediyor.
Behlül ise bambaşka bir muamma. Herkese şakacı, uçarı, sorumsuz gibi görünen bu genç adam, aslında korkaklığın ete kemiğe bürünmüş hâli. Aşkı da, sadakati de ciddiye almayan biri değil; sadece kendisiyle yüzleşmeye cesareti olmayan biri. Bihter’e duyduğu tutku bir sığınak gibi başlıyor, ama zamanla her ikisini de yutacak kadar karanlık bir boşluğa dönüşüyor.
Roman boyunca bir “Aşk-ı Memnu”nun peşindeyiz ama yasak olan yalnızca aşk değil aslında. Bastırılmış arzuların, konuşulamayan duyguların, görülmeyen acıların da hepsi yasak bu yalıda. Herkes rolünü oynuyor; anne, eş, yeğen, çocuk, hizmetçi... Ama içten içe herkes başka biri olmak istiyor. Herkes biraz yorgun, biraz kırgın, biraz da yalnız.
En çok da Nihal. Bu evin en masum karakteri belki de. Onun masumiyeti bir suskunluğa dönüşüyor. Bir çocuğun gözünden, dünyadaki en büyük yıkım sessiz ama ayrıntılı bir şekilde izleniyor.
Romanın dili, yazıldığı döneme göre akıcı olsa da, bugünün okuru için yer yer ağır gelebiliyor. Mamafih anlatmak istediği şey ise çok bariz: İnsanın en büyük savaşı, kendi içinde verdiği savaştır.
Beni Beni Niçeda'nı! (Spoiler içerir)·514 syf.·Aşk
8/10
2023 46. kitabı
Aşk ve Nefret!
Masumiyet ve İhtiras!
Zarif ve Sakil!
İyi ve Kötü!
Bilge ve Aptal!
Chopin ve Wagner!
Her şey ne kadar da zıttıyla (ya da zıttı olduğunu düşündüğümüzle) daha anlamlı oluyor.
Firdevs Hanım: Melih Bey Takımı Asil üyesi, Melih Bey kitapta Firdevs hanımın babasıdır. Düşük meşrepli oldukları için aşağılayıcı bir edayla bu şekilde hitap edilirler. Peki nedir onları milletin gözünde böyle lanse ettiren? Firdevs hanım rahat alışveriş yapma, zengin ve gösterişli bağımsız bir hayat hayali ile evlenir ancak evlilik genç yaşta onu anne olmaya ve yaşlılığa yaklaştırmaya neden olan bir engel haline gelir. Aşıkları da cabasıdır. Kendisini hep erkeklerin gözünü alamadığı, istenilen kadın olarak görür. Kızlarının da ezeli rakibidir. Onların evliliği ve çocuk yapması da onu yaşlılığa yaklaştıran nedenlerdendir ve asla istemez. Kocasına ihaneti ve ölümünden sorumluluğu da onu bu hitaba uygun kılar.
Firdevs Hanım, siz ne kadar zerafete düşkün, gösterişli ve alımlı olsanız da zaman sizin elinizden kayıp gidecek ve o asla kaybetmek istemeyeceğiniz güzelliğiniz yok olup gidecek. (Dizi de daha güzel gösterilmişti bu)
Peyker: Melih Bey Takımı ikinci üyesi, Nihad beyle yaptığı evlilik ve çocuklarıyla güzel bir aile kuran ve bu hitaba yakışmayan tek kişi. Bihter onu babasına benzetir. Zaten tip olarak da babasına benzemektedir.
Bihter: Melih Bey Takımı üçüncü üyesi, bu hitaptan en rahatsız olan kişidir. Kendisi tip olarak annesine benzese de Peyker gibi babasına benzemek istemektedir. Babasının ölümünden sonra iyiden iyiye annesine düşman olur. Küçüklüğünden beri annesiyle rakabet halindedir. Hatta annesinin Adnan Bey'e ilgisi olduğu halde ona değil de kendisine ilgisi olduğunu görünce Adnan Bey yaşına rağmen Bihter'e cazip gelmiştir. Pek tabii bu ona cazip gelen tek şey
Yazar Hakkında
Halid Ziya UşaklıgilYazar · 62 kitap
Halid Ziya Uşaklıgil, Servet-i Fünûn ve cumhuriyet dönemi Türk romancı ve yazardır. Bazı edebi yazılarını Hazine-i Evrak dergisinde Mehmet Halit Ziyaeddin adıyla yayımlamıştır. Servet-i Fünun edebiyatının en büyük nesir ustası kabul edilir. İlk büyük Türk romanı olarak kabul görmüş Aşk-ı Memnu'nun yazarıdır.
Aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğu'nun Sultan Reşat devri Mabeyn Başkatibi (1909-1912), ve Ayan Meclisi üyesidir.
İstanbul'un Eyüp semtinde doğdu. Babası halı tüccarı Halil Efendi, Uşak'tan İzmir'e göçmüş varlıklı bir ailedendi. Halit Ziya, o sırada İstanbul'a yerleşmiş olan Halil Efendi ile Behiye Hanım'ın üçüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Mahalle mektebindeki ilk eğitiminin ardından Fatih Askeri Rüştiyesi'ne devam etti. 93 Harbi'nin başlaması ile Halil Efendi'nin işleri bozulunca aile, İzmir'e yerleşti ve Halit Ziya öğrenimini İzmir Rüştiyesi'nde sürdürdü. Ardından İzmir'de Ermeni Katolik rahiplerinin çocukları için kurulmuş yatılı bir okula devam ederek Fransızcasını geliştirdi; Fransız edebiyatını yakından tanıdı. Fransızca çeviri denemeleri yaptıktan sonra henüz öğrenci iken ilk yazılarını yayımlamaya başladı. Önce İzmir çevresinde kendini tanıttı. Bazı edebi yazılarını İstanbul'da Hazine-i Evrak adlı önemli bir dergide "Mehmet Halid" adıyla yayımladı. Son sınıfta iken okuldan ayrıldı, babasının kâtibi olarak iş yaşamına başladı. Aynı yıl, Bıçakçızade Hakkı ve Tevfik Nevzat adlı arkadaşlarıyla Nevruz adlı bir dergi yayımlamaya girişti. 10 sayı kadar yayın hayatında bulunan ve İzmir'in ilk edebiyat dergisi olan bu dergide çeviri şiir ve hikâyeler, mensur şiirler, bilimsel yazılar yayımladı. Babasının yanındaki işi edebiyat merakı ile bağdaştıramadığından farklı bir iş aradı. İstanbul'a giderek hariciyeci olmak için başvurdu; başvurusu kabul edilmeyince İzmir'e döndü. İstanbul'da bulunduğu süre içinde Fransız edebiyat tarihi ile ilgili olarak uzun süredir yazmak istediği kitabı yazdı. Garbdan Şarka Seyyale-i Edebiye: Fransa Edebiyatının Numune ve Tarihi adlı kitabı 1885'te 84 sayfa olarak basıldı. Bu eser, onun basılan ilk kitabıdır ve Türkçede basılmış ilk Fransız edebiyatı tarihi olma özelliği taşır. İzmir'e döndükten sonra İzmir Rüştiyesi'nde Fransızca öğretmenliği yaptı, öğretmenliğe devam ederken Osmanlı Bankası'nda çalışmaya başladı. İzmir İdadisi'nin açılmasından sonra öğretmenliğe bu okulda devam etti; Fransızcanın yanısıra Türk edebiyatı dersleri verdi.
Milli mücadele döneminde genellikle Ahmet Cevdet’in İkdam Gazetesi’ne yazılar gönderdi. Çoğunlukla dil ve edebiyatla ilgili yazılar yazdı.
Cumhuriyet döneminde kendisini tamamen edebiyata verdi. Cumhuriyetin ilk yıllarında devletin şekillenmesini uzaktan izledi ve fazla eser vermedi.
1930’larda yazı hayatına büyük bir canlılıkla döndü. Cumhuriyet ve Son Posta gazetelerinde yazıları yayımlandı. Özellikle hatıra tarzında yazılarıyla edebiyat dünyasında aktüel bir isim haline geldi.
Dil devrimi’ne gönülden inanan yazarın I. Türk Dili Kurultayı’nda (26 Eylül 1932) sunduğu, Türkçenin geçirdiği evreleri ve dil sevgisini sanatkârane bir üslûpla dile getiren bildiri çok ses getirdi.[3] Bazı eserlerini sadeleştirdi ve Latin harfleriyle yeniden yayımladı.
1937’de Tiran elçiliğinde görevli oğlu Halil Vedat’ın 33 yaşında intihar etmesi üzerine büyük bir yasa girdi. Acısını, yazmakla hafifletmeyi seçti. Her türlü tedaviyi reddettiği uzun bir hastalığın ardından 27 Mart 1945’te öldü. Bakırköy mezarlığında oğlu Halil Vedat’ın yanına gömüldü.
