Avcının Notları
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Cevat Satılmış
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
Nisan 2003
Yayınevi:
İtalik
Orijinal Adı:
Zapiski ohotnika
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Avcının Notları
354 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Kasım 2017 · 456 s.
Avcının Notları
59 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2007 · 240 s.
Avcının Notları
35 okunmaCan Yayınları · Mart 2020 · 224 s.
Avcının Notları
22 okunmaİtalik · Nisan 2003 · 136 s.
Avcının Notları
6 okunmaBeda Yayınları · Ağustos 2004 · 157 s.
Avcının Notları
4 okunmaVarlık Yayınları,1955 · · 133 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#ivansergeyeviçturgenyev Annesi Varvara'nın Spasskoye'deki malikanesinde kaldığı zamanlarda çıktığı av aktivitelerinde, tanıştığı insanlarla yaşadığı ve tanık olduğu olayları Bir Avcının Notları başlığı ile The Contemporary'de ayrı ayrı hikâye olarak yayımlanmış. 1852'de de tüm hikyaleri bir arada kitap olarak basılmış.
İnsanların, doğduğu köy ya da kasabadan ibaret yaşamları. ekonominin yalnızca karın doyurma olduğu vizyonsuz insanların kadını meta olarak gördüğü ve hatta her can sıkıntısında kadına fiziki ve ruhsal eziyet eden, insana yakışmayan bir standart getiren Rus Yönetiminin kısıtlamaları gölgesinde kırsal yaşamlardan derlediği notlar, 1880 lerin sonuna denk gelen dönemin Rusya'sını anlatan okuduğum en net eser.
Olayları, kendine özgü yorumu ve muhteşem betimlemeleriyle edebiyata güzel eserler kazandırmış ve aynı zamanda bir çok meslektaşına ilham kaynağı olan Yazarın, yönetim sistemini kabul etmediği tarihe de not düşülmüş.
Yazar; 16. Yüzyıldan 19. Yüzyılına kadar süren ve o dönem nüfuzu 70 milyon olan Rusya'da 28 milyon insanı kapsayan Rus köylüleri, çiftlik sahiplerine tabi yaşamlarından (serf düzeni) azat eden müthiş bir reformla özgürlüklerine kavuştuğu dönemin sinyalini veren düşünsel dünyasının kapılarını da bizlere aralamış. Sömürü bir düzen oluşturma pahasına insanlar nasıl yok sayılıp sefalete terk edilmiş ? İnsanlara yakışmayan koşulları oluşturup toprak köleliği dayatmasını yapan Rus Devrimi'nin belgesi niteliğindeki eseri kesinlikle okuyun okutturun derim.
Turgenyev’in bu eserinde yer alan öyküler dizisi gerçekçilik esasında yazılmıştır. Öykülerin konuları, toprak ağası ve köylünün yaşayışı, içinde bulunduğu koşullar ve toprak sahiplerinin köylülere karşı zalimce davranışlarıdır. Her ne kadar hepsi birbirinden güzel öyküler olsa sizi muhtemelen en çok etkileyecek ikisi “Mumu” ve Malek-Adel’in yer aldığı “Chertopkhanov’un Sonu” olacaktır.
"Avcının Notları" Rusların köy yaşantısının anlatıldığı öykülerin bulunduğu bir eser. Turgenyev, Yermolay'la keklik peşinde çayırları, ormanları, tarlaları, hanları, çiftlikleri yağmur çamur demeden dolaşırken, okuru da güzel doğa betimlemeleriyle peşinden sürüklüyor. Öykülerinde toprak sahipleri ve soyluların, yoksul köylülere yönelik sert tutum ve davranışlarını eleştirel bir anlatımla sunuyor. Eserin Can Yayınları baskısında sekiz adet seçilmiş uzun öykü var. Turgenyev'in "Avcının Notları" adıyla yazmış olduğu öykü sayısı aslında daha fazla. Bu bakımdan aynı eserin, içerisinde yirmi beş öykünün bulunduğu Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısının daha kapsamlı olduğunu düşünüyorum. Ben çevirmen sebebiyle Can Yayınları baskısını okumayı tercih ettim. İyi okumalar...
Puan vermedi
(Bedii) edebiyat ve sanat adına, Turgenyev arzu edilen ve aranan hatta övünç kaynağı sayılacak bir yazardır. Liberalist ve materyalist kişiliği yazarın sanatkar kalitesini hiç mi hiç etkilememiş desem yanılmam. İçerik bakımından, elbette ki, 'herkes kendinde olandan verir' misali. Küfrünü özlediğim, sana müsaade, başkası yaparsa döverim dediğim arkadaşım var. Sanat böyle bir şey... Bu sebepten, yazar hangi "kafada" olursa olsun, yetenek yetenektir, kalite kalitedir.
"Avcının Notları"nı 8 öykü olarak basmışlar. Aslında iki katıdır, belki de, daha fazlası. Bu basıma, avcının öykülerinden olmayan "Mumu" hikayesi de dahil edilmiş. Ben, ilk hikaye olan daha doğrusu bu kitaptaki ilk hikaye "Yermolay ile Değirmencinin Karısı"nı çok beğendim. Genel itibariyle, soylu-serf ve bu eksende kadın-erkek ilişkilerine, Rus kırsalındaki yaşama tanıklık ediyoruz. Bahsini ettiğim hikaye koleksiyonunu Tolstoy'un neden çok beğendiğini şimdi anlamış oldum. Usta işi, sanatkarca ve oldukça realistçe...devam etmeme ne hacet, hep övmek istiyorum.
Süper bir klasik
Merhaba arkadaşlar bir klasik yorumu ile geldim
@eserinkitapligi Öncülüğünde #turkiyeisbankasikulturyayinlari klasik okuma grubumuzla beraber okuduğumuz Mart ayı ikinci kitabımız Turgenyev'in Avcının Notları'dı.
Kitabın sayfa sayısına bakıp korkmayın arkadaşlar. Bir başladınız mı öyküler sizi içine çekiyor.
Yazarımızın ilk defa bir kitabını okudum. Öyküleri okurken çok haz aldım. Doğayla iç içeydi öyküler. Öyle güzel betimlemeler vardı ki keşke orada olsam oraları görsem dedim. Hayal etmek yetmedi yani o kadar etkilendim. Benim gibi doğayı seviyorsanız inanın çok beğeneceksiniz.
Yazarın dili etkiledi beni rahatça okuyabildim. Ve çok beğendim. inşallah bu yıl en azından bir kitabını daha okumak nasip olur. @eserinkitapligi hocam duyun beni bu yıl en azından bir Turgenyev daha istiyorum. Lütfen okuma listemize alın
Öykülerin konusu; av, toprak ağaları, soylular ve köylüler üzerineydi.
Yazarımız ava çıktığında gözlemlediklerini; toprak sahiplerinin ve soyluların adaletsizliklerini, zalimce davranışlarını ve yoksul köylülerin çektiği sıkıntıları o yıllarda cesurca anlatmış Bu çok hoşuma gitti. Haksızlığa asla tahammül edemeyen ben, yazarımızı takdir ettim ve bazı öyküleri okurken ah ahlar çektim.. Gerçi araştırmalarıma göre yazarımız haksızlıkları savunmuş, onlara yapılanları anlatmış ve köylülerin çektiklerini de bu öyküler yayınlandıktan sonra tutuklanmış. Bir süre hapis yatıp sonrasında da zorunlu ikamet cezası almış uzun bir süre. Kendisi toprakağası bir ailen gelmesine rağmen bu öyküleri yazması , köylülerin yanında olması kesinlikle takdiri hak ediyor
Benim en çok hoşuma giden öyküsü "Chertopkhanov'un Sonu" du. Çingene olan Maşa bir gün ...
Devamı okuyup öğrenin arkadaşlar
Keyifli okumalar diliyorum
Kitapla kalın arkadaşlar
Ortak dertlerin evrenselliğiEdebiyat
Rus gerçekçi edebiyatının öncüsü, Batı yanlısı ve bir soylu çocuğu olan #turgenyev aynı zamanda nihilist akımın da başını çekenlerdendir dünyada. Burjuva olmasına rağmen, köleliğe karşı takındığı tavrın (hapse girecek kadar) örneği sayılabilecek bu hikayeleri de ülkesinde ve dünyada tanınmasına katkıda bulunmuştur. Hikayeler çoğu kez anlatıya kaçan deneme türünü andırsa da, akıcı ve hümanist dili belli bir edebi tad bırakıyor doğrusu. Nihilizmin kült kitabı (yazarın başyapıtı) #babalarveoğullar 'dan önce iyi bir başlangıç olacaktır.
19yy Rusya'sında toprakla birlikte satılabilen köle köylü (serf) düzeninde Rus köylüsünün acıları, av meraklısı yazarın çevresinden ve dolaştığı köylerden dökülüyor adeta. Batıdan etkilenen yeni düzen meraklısı genç soylu ve efendilerle, eski düzeni arayan toprak ağaları ve soylular. Ortak yönleri, her ne kadar insancıl emareler gösterseler de, ellerindeki gücü bırakmak istemeden köylü sınıfını ezip sömürmeleri. Eserden; kurgusuyla hikaye izlenimi yaratan ve hayvan sevgisinin de işlendiği, müthiş anlatıma sahip Çertophanov'un sonu ile aşık olduğu hastasını kaybeden Kasaba Hekimi ve düşündüren yaşam sorgularına sahip Canlı İskelet'i çok beğendim. Kitapta verilen avcılık bilgileri ile mükemmel doğa betimlemeleri ise harikaydı.
Dostoyevski'nin Tolstoy ile birlikte malikanelerinde rahat yazmaları dolayısıyla çok eleştirdiği yazarın kitapları, Batılılaşma (ülkemiz gibi!) taraflısı ve yenilikçi tutumundan dolayı döneminde çok satmış. Oldukça sert ve geçişleri sınırlı sınıflara bölünmüş Rusya'nın nasıl sınıfsız toplum yaratma uğruna DEVRİM yapabildiğine de iyi bir delil, bu öyküler (25 adedi bir araya getiren İş Kültür basımını tercih edin). Bitirdiğimde hiç kitap okumayan avcı komşuma hediye ettikten bir hafta sonra aldığım olumlu tepkiden de
#okudumbitti
Selam kitap sever dostlarım
Okuma grubumla okumuş olmaktan mutlu olduğum
Turgenyev-Avcının Notları kitabıyla geldim.
Kitap,yazarın çıktığı av gezileri sırasında gözlemlerini yaşadığı olayları anlattığı hikayelerden oluşmaktadır.Turgenyev, soylu toprak sahiplerinin ve çalıştırdıkları fakir köylülerin hayat hikayelerini sıkmayacak akıcı bir dil kullanarak yazıya aktarmış.Güzel doğa betimlemelerine bayılacaksınız.Dışarıya çıkmadığımız bu günlerde sizi doğanın içinde hissettirecek bir eser. Rus edebiyatının Harika yazarının tüm kitaplarını okuyun derim.
Klasikler candır
Klasikler Aşktır
Kesinlikle bu eseri Okumanızı öneriyorum.Kitapla kalın dostlarım.Saygılarımla.
Ah Sevgili Gerasim sırf senin hatrına bile okunur bu kitapEdebiyat
Uzun yıllar önce Babalar ve Oğullar’ı okumuş ve çok sevmiştim. O zamandan bu yana da hiç Turgenyev okumadım. Avcı’nın notları’nı okuduktan sonra Turgenyev gibi büyük bir yazarı okumamanın büyük bir kayıp olduğunu fark ettim. Diğer kitaplarını da okumayı planlıyorum. Avcı’nın notları; Yermolay ile değirmencinin karısı, Çertophanov ile Nedopüskin, Çertophanov’un sonu, Mumu, Komşu Radilov, Birük, Kaderci, Han öykülerinin olduğu güzel bir öykü kitabı. Ben en çok Mumu’yu sevdim. Öykülerde dikkatimi çeken ana tema çoğunda birini sevmeye, bağlanmaya ihtiyaç duyan, hatta sevdiğinde yaşamla dolan insanların uğradığı hüsran oldu. Bu nedenle can yakıcı bir yanı var öykülerin. Özellikle Mumu ve Çertophanov’un sonu öykülerinde ana tema bu. Öykülerde ayrıca vicdan olumlu ve olumsuz anlamda da konu edilmiş. Özetle ben sevdim kitabı. Tavsiye ederim.
Rus yazar İvan Turgenyev'in 25 hikayesinin bir araya getirildiği Avcının Notları,gerçekcilik yanıyla ve hemen her hikayesinde vurguladığı toprak köleliğine karşı duruşuyla ön plana çıkmış bir kitabıdır.
Yazarın kendisi de zaman zaman avcılık yapmış olup bir asilzade olmasına rağmen Rus köylüsünün sıkıntılarına dikkat çekmiştir tıbkı kitaptaki anlatıcımız gibi.Anlatıcımız avlanmaya çıkar ya bindiği kayık devrilir,ya arabanın dingilli kırılır bazen yağmurda kalır bir yerlere sığınmak zorundadır ve böylece hikaye başlar.Soylulardan,toprak sahibi çiftçilerden,sonradan azat olmuş mülk sahibi köylülerden bahseder.Olayların gerçekçi olmasına rağmen çalışan en az yüz,yüz elli köylünün tek bir adamın kölesi olması ve efendilerine karşı fazlasıyla itaatkar olmaları,sadece karın tokluğuna çalışmaları o dönemin şartlarını düşünmüş olsamda şaşırttı beni.
Yazarın olay örgüsü içinde yaptığı tasvirler ise kitaba zenginlik katmıştır.Doğa tasvirlerinin yanında hikayesinden bahsedilen kişinin bizlere aktarımı da bir o kadar başarılıydı.
Hikayelerle arası çok iyi olmayan ben bu kitabı çok beğenerek okuduğumu söylemeliyim.Özellikle sonlara doğru Çertophanov ile Nedopyuskin adlı iki dostun ilişkisinin anlatıldığı ve devamı olan Çertophanov'un Sonu adlı hikayeleri aşırı beğendim.
Hikaye okumayı seven tüm kitap sever arkadaşlarıma bu eser tavsiyemdir.Kitapla ve sevgiyle kalınız.
İçinde birbiriyle az da olsa bağlantılı birden fazla hikayenin bulunduğu bir öykü kitabı . Kitaptaki öyküler çok güzel . Hepsinin ayrı ayrı romanlar olmasını isterdim . Özellikle Çertophanov, Mumu ve Han isimli hikayeler beni çok etkiledi, hüzünlendirdi. Genel olarak kitabı beğendim. Akıcı . Daha çok tanınmasını ve okunmasını isterim .
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
