Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Ferhat Çınar
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
316
Basım Tarihi:
Mayıs 2018
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Panama Yayıncılık
Orijinal Adı:
Отцы и дети
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786059127226
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.304 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ağır dili olan bir kitap değil fakat kitapta hareket yok olaylar durağan ilerliyor. Babalar eski nesli, oğullar ise yeni nesli temsili ediyor. Babalar aristokrat zihniyetli, oğullar ise yenilikçi zihniyetli. Kuşak çatışması var diyebiliriz. İsimleri öğrenirken kendimi ve hafızamı biraz zorlasamda ortalara doğru isimlere bir hakimiyet kurabildim. Kitap vurucu bir sonla bitiyor. Kitabın sonunda bir miktar hüzünleneceksiniz.
Kitap akıcı. Bazı klasikleşen kitaplar insanları boğuyor ama bunda boğucu bir hikaye veya anlatım yoktu. Okurken sık sık 'ya ben anneme babama böyle mi davranıyorum, yazık ya' demekten geri kalmadım. 1800'lü yazılmasına rağmen hala aynı hayatlar, aynı fikirler var. Ne kadar ileri görüşlü ni kitap, gerçekten hayret verici.
Okuyabilirsiniz, tavsiye ederim.
8/10
2020 1. kitabı
İki kuşak arası farkları ''Baba ve Oğul'' arasında anlatmış , Nihilizm' i basit bir dille işlemiş ve dönemin Rusyası hakkında bilgi edinmemizi sağlamış çok güzel bir kitap.
Herkese selam
Babalar ve Oğullar kitabı elime alıp alıp bıraktığım başlayıp bir türlü sonunu getiremediğim bir eser. Rus Edebiyatı genel olarak bana hitap etmiyor sanırım. Kitabı çok seven bir kesim var fakat ben çok beğenemedim.
Tüm çağlarda ve ülkelerde olduğu gibi iki kuşak arasındaki farkların çatışmaya dönüşmesi konu edilmiş. Günümüz Y ve Z kuşağı gibi Rusya'nın da kendi 2 kuşak çatışması ele alınmıştır.
Kitap ilk nihilistik roman olarak ele alınmış ve ana karakter Bazarov'un arkadaşı Arkadiy'in ailesiyle tanışması ve Arkadiy'in babası ve amcasına karşı çıkmasıyla başlıyor.
Olaylar ve isimler çok karışık ve uzun olduğu için fazla bir aciklama yapamıyorum fakat kitabın sonunda Bazarov'un o hale gelmesi beni çok üzdü. Üstelik kafamda Bazarov genç bir insan olarak tasvir edilmisti.
Kitabın dışında ilginç olan şey Turgenyev bu kitabı yazdıktan sonra toplum tarafından çok ciddi tepkiler almış ve ülkesini terk etmesi gerekmiştir.
Günümüz yazarlarının bu denli tepki almaması bence gayet yerinde bir durum olmuş.
Herkese keyifli okumalar dilerim
Kitap o dönemin özelliklerini taşımakla beraber bu dönemde de var olan bir takım önermelerin üzerinde duruyor. Nesiller arası farkın ve bu farkın ne derece olduğunu gösteriyor. Kitap Önermeler içerdiğinden belirli yerlerde insanı sıkıyor. Ancak Dönemin şartlarını sevenler için heyecan verici bir kitap
10/10
2021 67. kitabı
Yevgeni Bazarovun hazin öyküsü. Dünyadaki bütün milletlerin edebiyatına mal olan muhteşem bir eser. Eserin ana teması, geleneklere bağlı olan babalar ile yenilikçi devrimci ve asi olan oğullar arasındaki savaşın toplum düzeyindeki yansımalarıdır.
Bu derin profili bütün hatlarıyla o kadar rahatlıkla ve akıcı bir şekilde yüzeydeki okura sunuyor ki, insan eserin sonunda derin bir karmaşanın kucağında buluyor kendisini.
Kendi dönemini ele alırken hemen hemen bütün nesillerin göz bebeği haline gelen bu savaşımsı eser, sağlam ayaklar üzerinde yükselmekle kalmıyor, ayrıca gelecek nesilleri bekleyen engeller ve eski nesli bekleyen çatlakların da habercisi oluyor adeta.
Hüzünle biten bir eserin sonunda Yevgeni Bazarovun temsil ettiği kesimin bugün dünyanın ikinci büyük devletinin temellerini oluşturduğunu kim bilebilirdi ki. Kendi toplumunun aykırı kesimini oluşturan ve toplumsal yapısındaki derin farklılıkları esere yansıtan yazarın kalemi, hele ki bu eseri, sonsuza kadar toplumuna ayna tutacak nitelikte.
Duygusal yapısı gereği eseri bir iki aşk macerasıyla harmanlayıp okura sunması da bence siyasetin ve skolastik düşüncelerin değişmezliğine güzel bir darbe vuruyor.
Kitabın dilinin ağır olduğu söylendiği için ilk başlarda okumaya çekindim. Sonra başladım ama psikolojik olarak sıkıldığımı hissettim. Kendimi vererek okumaya başladığımda ise gerçekten dilinin ağır değilde kaleminin kuvvetli olduğunu fark ettim. Betimlemeyi çok kullanmış olması beni kitabın içine çekti. Bir sonraki sayfada ne olabilir ki diye okudum. İtiraf ediyorum sıkıldığım yerlerde oldu. Ama klasikler serisi hep ağır böyle. Her kitaptan bir ders çıkarmak önemli...
Tavsiye edilir. Hepinize keyifli okumalar dilerim.
İvan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar romanı, eski ve yeni nesil arasındaki düşünce çatışmasını ele alan güçlü bir eserdir. Kitap, 19. yüzyıl Rusya’sında geçen bir hikâye üzerinden, geleneksel değerlerle modern fikirlerin karşı karşıya gelişini işler.
Roman, iki genç arkadaş olan Bazarov ve Arkadiy’in, Arkadiy’in ailesinin malikanesine yaptığı yolculukla başlar. Bazarov, sert ve soğukkanlı bir nihilisttir; dine, sanata, toplumsal kurallara ve duygulara değer vermez. Arkadiy ise Bazarov’un fikirlerinden etkilenmiş gibi görünse de, zamanla kendi içindeki yumuşak ve daha geleneksel yanları keşfeder.
Malikane, eski nesli temsil eden iki karakterle doludur: Nikolay Kirsanov (Arkadiy’in babası) ve Pavel Kirsanov (amcası). Nikolay, oğlunu anlamaya çalışan iyi niyetli bir baba iken, Pavel, Bazarov’un fikirlerine açıkça karşı çıkar ve onunla sık sık tartışır.
Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde, gençler yeni insanlarla tanışır. Anna Odintsova, Bazarov’un ilgisini çeken, güçlü ama mesafeli bir kadındır. Bazarov her ne kadar duyguları reddeden biri olsa da, Anna’ya duyduğu aşk karşısında sarsılır. Ancak bu aşk, onun karakterine uygun bir sonuca ulaşmaz.
Roman, Bazarov’un trajik sonuyla tamamlanır. Nihilizme sıkı sıkıya bağlı bir karakterin, hayatın gerçekleriyle yüzleşmesini izleriz. Sonunda, ne bilim ne de felsefe onu kurtarabilir ve Bazarov, kendi inançlarının içinde kaybolur.
Sade ama etkileyici anlatımıyla, insan ruhunun çelişkilerini ve değişen dünya karşısında bireyin bocalayışını işler. Bir yanda akıl ve mantık, diğer yanda duygu ve gelenek arasında sıkışmış karakterler, okuyucuya derin bir düşünme alanı sunar.
YAŞAYAN KARAKTER “Bazo”Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.
Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.hayatımızı öyle düzenlemeliyiz ki, onun bütün anıları bir anlam taşısın!Edebiyat
Babalar ve Oğullar kitabı 1862 yılında yayınlanmış, bir çok dünya klasiğinden önce yazılmış. Genel olarak iki farklı kuşağın düşünce çatışmasını ele alıyor.
İvan Sergeyeviç Turgenyev’in okuduğum ilk kitabı, oldukça kolay ve keyifli bir okumaydı. Yazarın dilini yalın, anlatımını akıcı buldum. Tam ilk gençlik döneminde okunacak klasiklerden biri.
Turgenyev kitap boyunca anlatım temposunu hiç düşürmüyor. Kitabın hiçbir bölümü okuyucuyu boğmuyor. Özellikle fikir çatışmalarının olduğu bölümler münazara havasında geçiyor.
Kitabın asıl kahramanı nihilizm yanlısı olan Bazarov. Benim için unutulmaz kitap karakterlerinden biri oldu. Bazarov’un duygusal çatışmaları kitabın en etkileyici bölümleriydi.
Bazarov karakteri için Turgenyev o dönem çok fazla eleştiri almış. Turgenyev bu eleştiriler için “Bir köyde çalışan bir doktor tanıdım, onunla sohbet ettim, beni çok şaşırttı. Böyle bir karakter için neden roman yazılmasın, dedim ve yazdım.” demiş. Kitap okuyucusu ile buluştuktan sonra içinde barındırdığı ağır toplum eleştirisi sebebiyle Turgenyev ülkesinden ayrılmak zorunda kalmış.
Kitap kuşak çatışması altında aile kavramını çok güzel anlatmış. Aile olmak koşulsuz sevgi içerir. İnsan ne yaparsa yapsın (doğru ya da yanlış) ailesinin onun yanında olduğunu ve her durumda ona olan sevgilerinin azalmayacağını bilir. Hata yaptığında ailesinin ona kucak açacağını ve yargılamayacağını bilir. Aile olmak da tam olarak budur. Birey seninle aynı fikirde değil diye ondan uzaklaşmazsın, yanında olursun. Kitap bunu çok güzel anlatıyor. Bana göre kitabın temel fikri kuşak yada fikir çatışmasının sonucunda sevgi bağlarını koparmamak.
Dönemin Rusya’sının kırsal yaşantısı hakkında da bilgi sahibi oluyoruz okurken. Ama bunu Turgenyev metnin satır aralarına o kadar güzel yaymış, hikayeye katmış
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
