Yazar:
Herman Melville
Çevirmen:
Lale Eren
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
43
Basım Tarihi:
2000
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 1853
Yayınevi:
Cumhuriyet Yayınları
Orijinal Adı:
Bartleby, the Scrivener
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
44 diğer baskı · Tümünü Göster
Katip Bartleby
9,8bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 50 s.
Katip Bartleby
1.819 okunmaCan Yayınları · Aralık 2019 · 64 s.
Katip Bartleby
589 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Mayıs 2016 · 76 s.
Yazıcı Bartleby
355 okunmaİletişim Yayıncılık · Haziran 2018 · 91 s.
Katip Bartleby
332 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · Mayıs 2018 · 80 s.
Bartleby
277 okunmaCumhuriyet Yayınları · 2000 · 43 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tercihlerimizin Hesap Meselesi..
Puan vermedi·43 syf.·
2019 9. kitabı
‘Yapmamayı tercih ediyorum’’
Kitabı satın alırken tezgahtarın bana söylediği cümle idi. Sonra karşılıklı muhabbet etmek amacıyla sordum ‘’beğendiğiniz bir eser sanırım? ‘’
‘’ Evet, çok beğendim, siz de beğeneceksiniz’’
‘’Neler kaldı aklınızda?’’ dedim.
Bu tanıtım cümlesini kitabı satarken söyleme gereği duyduysa, tercih etmeye karar verdiği onlarca yapmayacak eylemi olmuştur diye merakla cevap bekledim ama sessiz bir alış veriş sonrası oradan ayrıldım.
Kitabı okudum ama o kadar çok soru birikti ki kafamda tekrar tekrar okudum yine de cevaplarını bulamadım.
Katip Bartleby, neye karşı pasif direniş sergiliyordu? Düzenli bir hayatı, evi, yemek alışkanlığı bile yokken , düzene karşı gelmek ise amacı bunu neden işe girerek yapma gereği duydu?
Tüm sessiz direnişine rağmen, avukatın iş yerini değiştirmesine sebep olması mıydı kazancı ? Ya da tüm çalışanlara ‘’ tercih ediyorum- etmiyorum’’ kelimesinden öte hangi etkiye tepki düşüşüncesi aşılayabildi? Üstelik hiçbir ikili ilişkileye ihtiyaç duymazken, avukatın ne olursa olsun ondan vazgeçemiyor olmasından bile bir nebze mutluluk duymadı.
Avukatın yaşadığı vurdumduymaz umursamaz hayatına karşılık ona sınav mıydı Katip Bartleby? Vicdanını rahatlatma, günahlarının bedelini ödeme şekli miydi? (Etme bulma dünyası tabirinin ispatı olarak) Ya da gerçekten çok çok iyi bir insan mıydı avukat?
Diğer üç çalışan hava durumu insanlar misali avukatın ruh haline göre her dediğine itiraz etmeksizin fikir belirtmeksizin taraf olurlarken neden silik tip karakterlerin ötesine geçemediler? (kıyakçılığın sonu ayakçılık gerçeği )
Sayfalar ilerledikçe tamam şimdi Katip Bartleby'in bu direnişine sebep olacak , beni doğruluğuna inandıracak bir olay, yaşanmışlık ya da bir örnek anlatılacak diye bekledim ancak
Puan vermedi·43 syf.·
2020 32. kitabı
Her cümlesini sindire sindire defalarca okudum, harika bi pasif direniş öyküsü, hayata karşı oldukça açık bir tavrın adı Bartleby, kesinlikle okunmaya değer.Bundan sonraki mottomuz “yapmamayı tercih ederim”
Vah Bartleby,vay Özcan !
İlkokul 4 ya da 5. sınıftayım.Özcan diye bir arkadaşım var.Başka şehirden okul ve sınıfımıza yeni katılan İri pörtlek masmavi gözleri ve fazlaca kiloları var.Bizim Bartleby gibi solgun ve zayıf değil yani.Fiziksel olarak Özcan ama ruhsal olarak Bartleby bu arkadaşım.O yaşlarda büro sahibi yazar gibi Özcan'ın ruhsal dünyasına inmeye çalışıp o durgun,o içimi yaralayan ruhsal halini çözmeye çalışıyorum ama mümkün değil.Bir gün öğretmenimiz öyle tahmin ediyorum ki Özcan'ın dilini çözmek için sınıfta bir etkinlik düzenledi.Etkinlik,herkesin sırayla kalkıp kendi ailesini kısaca anlatmasından ibaretti.Sıra Özcan'a geldiğinde bir süre konuşmamayı yeğledi.Sonra nedendir bilmem geldiği şehiri,annesinin ev hanımı olduğunu,babasının itfaiyeci olduğunu ama babasını iki ay önce bir yangında kaybettiğini ağlaya ağlaya anlattı.O günden sonra uzunca bir zaman her gece uyumadan önce Özcan'ın o iri mavi gözlerini ve acısını düşünüp ağlaya ağlaya uyur oldum.Sınıfta ona özel arkadaşlığım,onunla konuşabilmek için çırpınışlarım hep karşılıksız kaldı.Vermek istediğim her şeyi almamayı yeğledi.Bir gün,belki almayı değil de vermeyi yeğliyordur diye ödünç olarak kalemtraşını istedim,vermemeyi yeğledi.O günden sonra da Özcan için üzülmedim artık.Çünkü azimli bir insanı pasif bir direniş kadar delirten bir şey gerçekten yoktur.
Bartleby,o büroya uğramadan önce başından neler geçtiğini yazar küçük bir ipucu ile kitabın sonunda her ne kadar verse de,içinde bulunduğu durum bana göre tam bir melankolidir.Ölü mektupları okumak bu melankoliye tutulmasında bence büyük etkendir.Arkadaşım Özcan'ın melankolisi ise çocuk yaşta babasını feci şekilde kaybetmesidir.
Vah Bartleby,vah Özcan.
Hayır Diyemiyor musun? "Yapmamayı Yeğlerim" De!
Modern dünyanın "hayır" diyemeyen, stresli insanları toplanın; Melville’in Wall Street’in göbeğinde geçen bu eseri, size hayat boyu kullanabileceğiniz bir "yaşam tavrı" sunuyor. Hikâyede huzur düşkünü bir avukatın bürosuna öyle bir adam giriyor ki, kendisine verilen görevlere o meşhur, kibar ve sarsılmaz yanıtı veriyor: “Yapmamayı yeğlerim”. Bartleby’nin bu pasif direnişi, ofisteki tüm düzeni altüst ederken hem şaşırtıyor hem de gizli bir hayranlığa sürüklüyor.
Yazarın anlatım biçimini, akıcılığını, dilini muhtemel çoğunluk sevmiştir. Sayfa sayısı az diyebileceğimiz bu kitabın baştan sona soru işaretleriyle kendini bıraktırmayışı on katı da olsa okuturdu diyebileceğim güzellikte.
İç gıcıklayıcı yanı, düşündürücü cümleleri, kendinizde sorgulayacağınız ruh halleri, ben olsam ne yapardımlarla dolu az sayfalı bu kitabı da okumuş olduğuma sevindim.
Virgüllerle ayrılmış, uzunca cümlelerin çevirmeni Lale Eren'i unutmayalım.
Neredeyse 50 sayfanın içinde yalnızlığın reddetmenin, geri durmanın, kendini çekmenin ölmeden ama yaşamadan da var olmanın tercihini anlatır katip in karakteri 'Umut uyanıklarin rüyasıdır' der Aristoteles belki de varlığıni sürdürmesinin tek sebebi çalıştığı masada kurduğu uyanık rüyalardir Katip'in...
9/10
2019 4. kitabı
Ah Bartleby! Ah insanlık!
Nelerle çatıştın ne yaşadın da bu hale geldin!
Bir insan durup dururken bu hale gelemez değil mi?
Bir şeyler olmalı ,bitmeli ve ölmeli artık.
Bir saat gibi bi sürede okuyup bitirdim ama kafam günlerdir soru işareti dolu. Ağır çok ağır...
Kitabı uzun uzun anlatmak isterim fakat bir bi şeyler YAZMAMAYI DA TERCİH EDERİM!
Katip Bartleby, Amerikalı yazar Herman Melville tarafından yazılmış önemli bir edebi eserdir. Hikaye, ilk olarak 1853 yılında yayımlanmıştır.
Hikaye, bir ofis ortamında çalışan sıradan bir yazı işleri memurunun perspektifinden anlatılır. Hikayenin merkezinde yer alan Bartleby karakteri, "Ben yapmamayı tercih ederim." şeklindeki ünlü repliği ile tanınır. Bu replik, toplumun ve iş dünyasının standartlarına karşı bir isyanı ifade eder. Bartleby'nin sessiz direnişi, anlamın hem ifade edilmiş hem de ifade edilmemiş yollarla nasıl iletilip kaybedildiği konusunu işler.
Hikaye, Bartleby'nin iş yerindeki tuhaf davranışlarına tanıklık eden anlatıcının perspektifinden anlatılır. Bartleby'nin gizemli kişiliği ve davranışları, onun yalnızlığını ve izolasyonunu vurgular. Hikaye boyunca Bartleby'nin iç dünyasına giremezsiniz ve bu da onun izole edilmişliğini yansıtır.
Hikaye, iş hayatının tüketici ve duygusuzluğunu eleştirir. Bartleby'nin tutumu, modern iş dünyasının anlamsızlığını ve insanların sadece birer rakam olarak görüldüğü bir ortamda nasıl kaybolabileceğini gösterir.
Anlatıcı, Bartleby'ye karşı zamanla artan bir merhamet ve empati hisseder. Ancak bu hisler, sonunda Bartleby'nin trajik sonuyla çatışır. Bu durum, insanlığın merhamet ve empati duygularının, sert toplumsal gerçeklerle çatışmasını yansıtır.
Modern edebiyatta önemli bir yer tutan sembolik ve metaforik anlatımıyla dikkat çeker. İnsanın anlam arayışı, iş dünyasının sıkıcılığı, izolasyonun etkileri gibi evrensel temaları ele alması nedeniyle edebi analizlerde sıkça incelenir.
uzun uzadıya incelemek değil de iki cümlenin bu kitabı daha bariz bir şekilde tanımlayacağını ifade edebilirim "yapmamayı yeğlerim" yapmak ve yapmamak kelimeleri arasında hareket eden bir katibin pasif direnişi.
Bartleby'in YokluğuEdebiyat
Puan vermedi·68 syf.·
2019 39. kitabı
Ölü doğan insan, Bartleby
Tek tercihi hiçbir şeyi tercih etmemek ve durmak, evet durmak, bütün mesele bu.
Beyaz mantolu adamı hissettim bu satırlarda,
Mersault'u tanımaya çalışırken buldum kendimi ama anlamlandıramadım bu satırlarda yaşamı, Bartleby'in yaşamını.
İnsanlar arasındaki uyumsuz, pasif direniş:Bartleby
Okurken sıkça "Neden" sorusunu sormaktan ve hissizliğe veya karanlığa düşmekten alıkoyamayacaksınız kendinizi..
Edit- 14.04.2020
Gün geçtikçe yavaş yavaş Bartleby'e dönüşmeye başlıyorum, tanrım (eğer var isen) al şu canımı artık. Eksikliğimle fazlayım bu dünyaya, her şeyin fazlası zarardır.
Yeni edit- 3 Mart 2021
Gün geçtikçe Bartleby'e dönüşmeye başladığımı söylemişim. Bunu görünce hayret ettim, ben mi yazmıştım bunu? Ben yazmışım, başkası yazacak değil ya.
Neden yazmışım? Genç ve/veya çocukmuşum, kötü hissetmeyi hiçbir şey hissetmemek sanmış olabilirim ama sanmayın ki hiçbir şey'i hissetmedim! Bu his -ya da hissizlik, artık ne derseniz (hissizlik de bir his bla bla (?))- neden gün geçtikçe beni eritiyor bilemiyorum. Şimdi biraz düşününce -ki bu editi de yorgun ve bıkkın bir şekilde yapıyorum, yine de felsefe yapma gücünü buluyor(?)um kendimde- 'hissettiklerimizle varız' fikri içime işliyor, çünkü deneyimliyorum. Hissetmedikçe yok oluyorsa insan, hissettikçe de var oluyordur. O halde hem hisseden hem de hissetmeyen? Sanırım hem varlar hem de yoklar. Bu nasıl mümkün olabilir?
Hissettiğimiz kadar varız fikri doğru olmayabilir, olmasın. Algıladığımız kadar varlar dersek, algılandığımız kadar da var oluyoruz demeye işaret etmiş oluyoruz. Bir hiç isek algılanıyor olmamız da azalır, buna öyle alışılır ki, artık var değilmişiz gibi hissedebilirler bizi algılayanlar. Beni var etmek bana düşmüyor demek ki -eger bu düşünceyi doğru sayacak olursak-, var olmam için
Yazar Hakkında
Herman MelvilleYazar · 26 kitap
Herman Melville, Amerikalı yazardır.
Bir Amerikan edebiyat klasiği kabul edilen Moby Dick adlı ünlü romanın yazarıdır. Uzun yıllar boyunca unutulmuş bir yazar olarak kalmış; 1920'li yıllarda yeniden keşfedilip büyük bir yazar olarak kabul edilmiştir.
Yaşamı
1819'da New York'ta dünyaya geldi. Sekiz çocuklu bir ailenin üçüncü çocuğudur. 1830'da iflas eden babası, iki yıl sonra hayatını kaybedince Herman Melville, çocuk yaşta çalışmaya başlamak zorunda kaldı. Bir yandan okuyup bir yandan çeşitli işlerde çalışarak geçen beş yıl boyunca tarih ve antropoloji kadar Shakespeare'in eserlerini okuyarak kendini geliştirdi.
On sekiz yaşında Liverpool'e giden bir gemide tayfa olarak iş buldu; aynı gemi ile tekrar New York'a döndü. Bu deneyim, ona ileride yazacağı romanlar için malzeme sağlayan seyahatlerden ilkidir.
Bir kaç yıl New York'ta özel ders vererek hayatını kazanmaya çalışan Melville, 1841'de Acushnet adlı bir balina gemisine denizci olarak kabul edildi ve Pasifik'te yeni bir seyahate başladı. On sekiz aylık bir yolculuğun sonunda gemidekilerin kötü tavrından yıldığı için bir arkadaşı ile birlikte Markiz Adaları'nda gemiden kaçtı. Yamyam olarak bilinen Typee yerlilerinin arasında bir ay kadar yaşadı. Adaya gelen bir Avustralya gemisi ile yeniden denizciliğe döndü ancak gemide çıkan isyana katılmakla suçlandığı için Tahiti civarında bir yerel hapishanede birkaç gün tutuklu kaldı. 1843 yazını Tahiti'de yerliler arasında geçirdi. İleride yazacağı Moby Dick adlı romanın düşünsel altyapısı bu sırada oluştu. Bir başka balina gemisi ile Hawaii'ye kadar gitti.
Otuzlu yaşlarında Boston'a döndükten sonra artık deniz seferlerine bir son vermişti; ailesinin teşviki ile kitaplarını yazmaya başladı. 'Tippee' ve 'Omoo' adlarını taşıyan ilk iki kitabı 1846'da yayınlandı. Bu kitapları, yerliler arasında geçen günlerine aitti. 1850 yılında yayınlanan 'White Jacket'ta ise bahriye erlerinin zorlu hayatını anlattı. İlk kitapları onu bir anda hem İngiltere hem Birleşik Devletler'de çok ünlü bir yazar haline getirdi. Bu dönemde eski bir aile dostunun kızı olan Elizabeth Knapp Shaw ile evlendi. Çift, dört çocuk sahibi oldu. 1850'de Massachusetts'te bir çiftlik evi satın alan Melville, çiftlik işleri ve yazı ile uğraşarak 13 yıl boyunca bu evde yaşadı. 'Arrowhead' adını verdiği ev, günümüzde müzedir.
Yazar, en büyük eseri Moby Dick'i 1851'de tamamladı. Başlangıçta, balina avcılığını anlatan bir serüven öyküsü olarak tasarladığı kitabı tamamlamak üzere iken Amerikalı yazar Nathaniel Hawthorne ile tanışıp arkadaş olmuştu. Hawthorne'un tavsiyesi ile kitabını simgesel anlamlarla yüklü bir romana çeviren Melville, eseri dostuna adadı. Ancak kitap yayınlandığında beklediği başarıyı yakalayamadı ve çok olumsuz eleştiriler aldı.
Yayımcısı Harper's bir sonraki romanını basmayı reddedince maddi sıkıntıya giren Melville 1866'da New York'ta gümrük müfettişi olarak çalışmaya başladı. Bu dönemde yazdığı 'Pierre' ve 'Piazza memories' gibi kitaplar ilgi görmedi. Son yıllarında düz yazıyı bırakarak kendini tamamen şiir yazmaya verdi; şiirlerini kendi parasıyla bastırdı.
1888 yılında emekli oldu ve en büyük eserlerinden biri sayılan 'Billy budd'ı yazdı; eseri bastırmaya fırsat bulamadan 28 Eylül 1891'de New York'taki evinde kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti.
Uzun yıllar boyunca unutulmuş bir yazar olarak kalan Melville, 1920'li yıllarda yeniden keşfedildi ve büyük bir yazar olarak kabul edildi. Eserleri Amerikan Kütüphanesi tarafından toplanıp basılan ilk yazar oldu.
