Yazar:
Okakura Kakuzo
Çevirmen:
Ece Atila
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
104
Basım Tarihi:
2014
İlk Yayın Tarihi:
1906
Yayınevi:
Alakarga Yayınları
Orijinal Adı:
Le Livre du The
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786055182342
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Çay Kitabı
279 okunmaTokyo Manga Yayınevi · Nisan 2024 · 96 s.
Çay Kitabı
117 okunmaAlakarga Yayınları · 2014 · 104 s.
Çay Kitabı
94 okunmaAlfa Yayıncılık · Kasım 2019 · 84 s.
Çayname
37 okunmaArion Basım Yayın · Şubat 2006 · 112 s.
Çay Kitabı
36 okunmaÇınar Yayınları · Eylül 2021 · 104 s.
Çay Kitabı
10 okunmaPalto Yayınevi · Mart 2018 · 68 s.
Yorumlar ve İncelemeler
9/10
Beğendi
·2024 15. kitabı
Çay Kitabı - Okakura Kazuko
Okakura Kakuzo 1863-1913 yılları arasında yaşamış, yaşadığı dönem Meiji devrine denk geliyor. (23 Ekim 1868-30 Temmuz 1912). Doğduğu şehir Yokohama yeni şehirleşmekte göçmenleri kabul eden bir liman kenti olduğundan batıdan geşen yabancılarla kolaylıkla etkileşime geçebilmiştir. Tokyo kraliyet üniversitenin ilk mezunları içinde yer alırken, çocukluğunda Amerikan okulunda eğitim görmesinin yanı sıra budist tapınağında da Çin klasikleri çalışmıştır. Ernest Fenollosa ile üniversitede tanışan Okakura, Meiji Döneminde Japonya'nın modernleşmesi sırasında önemli bir eğitimci olan Fenollosa ile Japon sanatını korumak ve tanıtmak için çalışmalar yapmış. Tokyo Sanat üniversitesi açılmasında ön ayak olduğu söylenir. Bir sanat eleştirmeni olarak anılır Okakura Kakuzo . eiga-tenshin.com/official/tenshin (Okakura Kazuko - Tenshin Okakura olarak da anılır)
Yazarımızdan biraz bahsettikten sonra gelelim 
Çay Kitabı . Tür olarak sistemde hobi-yemek diyerek geçmiş ama yanlış olduğunu düşünüyorum. Bir deneme, inceleme, felsefe, düşünce türüne ait olması gerekiyor. Kitabımızda çayın nasıl demlendiğini nasıl içildiğini anlatmıyor. Tarihinden, diğer ülkelere yayılışından, dönemler arasında farklılaşmasından, savaşlar ve afetler dolasıyla değişimin ve farklı kültürler içinde yeniden doğuşunu açıklayan bir eser. Kitabı sadece "çay" için okursanız beklediğiniz bulamazsınız. Meiji devrimini bilmek Japon ve Amerika ilişkilerinin ne şekilde vuku bulduğunu ve Doğu-Batı kültürlerinin etkileşmini anlamak lazımki Okakura Kakuzo kitabında ilk olarak bu çarpışmadan bahseder. #235971824 #235971833
Kitap içeriği 7 başlıkta toplanmıştır:
1Çay ve İnsanoğlu -2 Çay Ekolleri - 3Taoizm Ve Zen - 4Çay Odaları - 5Sanatın
Okakura Kakuzo . eiga-tenshin.com/official/tenshin (Okakura Kazuko - Tenshin Okakura olarak da anılır)
Yazarımızdan biraz bahsettikten sonra gelelim Çay Kitabı . Tür olarak sistemde hobi-yemek diyerek geçmiş ama yanlış olduğunu düşünüyorum. Bir deneme, inceleme, felsefe, düşünce türüne ait olması gerekiyor. Kitabımızda çayın nasıl demlendiğini nasıl içildiğini anlatmıyor. Tarihinden, diğer ülkelere yayılışından, dönemler arasında farklılaşmasından, savaşlar ve afetler dolasıyla değişimin ve farklı kültürler içinde yeniden doğuşunu açıklayan bir eser. Kitabı sadece "çay" için okursanız beklediğiniz bulamazsınız. Meiji devrimini bilmek Japon ve Amerika ilişkilerinin ne şekilde vuku bulduğunu ve Doğu-Batı kültürlerinin etkileşmini anlamak lazımki Okakura Kakuzo kitabında ilk olarak bu çarpışmadan bahseder. #235971824 #235971833
Kitap içeriği 7 başlıkta toplanmıştır:
1Çay ve İnsanoğlu -2 Çay Ekolleri - 3Taoizm Ve Zen - 4Çay Odaları - 5Sanatın
9/10
2018 6. kitabı
Çayın tarihini, yapılışını, simgelediği sembolleri, dinlerle olan ilişkisini anlatan enfes bir kitap! Yazar, sadece çay hakkında değil sanat hakkında, Zen, Taoizm, Budizm, Konfüçyüsçülük gibi dinler hakkında ve -az da olsa- Japon mimarisinde kullanılan sembolizm hakkında bilgiler vererek yazmış bu muhteşem eserini.
İncelemenin devamı spoiler içerir!
İlginç bulduğum bilgileri sizlerle de paylaşmak istiyorum. Örneğin; çayın evrimi üç döneme ayrılmış. İlkinde tereyağı, tuz, soğan ve baharatlarla birlikte pişirilmiş. İkincisinde Budistler seremonilerinde kullanarak çaya kutsal bir anlam katmışlar. Son dönemde ise çayı demlemeyi öğrenmişler.
Çayı bugünkü haline sokan ve baharat yerine tatlı şerbet kullananlar Tibetliler ve Moğollarmış.
Japonya'da çay yüksek mertebedeki elçilere hediye edilecek kadar değerliymiş.
Laotze'nın kurucusu olduğu Taoizm dini zaman içinde kılık değiştirerek çayseverlik haline gelmiş.
Japonya'da çay odalarına girmeden ziyaretçiler önce sessiz bir şekilde tapınakta yürür, eğer samuraysa kılıcını bırakarak huzur içinde çay odasına gelirmiş. En fazla 91 santimetre yüksekliği olan bir kapıdan eğilerek giriş yapılırmış. Bu rütbeye önem verilmediğinin ve alçakgönüllülüğün simgesidir. Zaten Japonlar hayatlarının her alanında sembolizme önem veren bir topluluk. Bahçelerinde kullandıkları eşyalar, kaligrafi (shoudo) sanatına başlamadan önce yapılan meditasyonlar buna örnek olabilir.
Spoiler bitti!
Çiçekler bölümünde "Mutluluğumuzda da üzüntümüzde de çiçekler bizim kadim dostumuzdur." sözü bana Cem Karaca'nın İşte Geldik Gidiyoruz adlı şarkısını hatırlattı. "Doğuma da ölüme de çiçekler yolluyoruz." demiş büyük üstat. Japon kültüründen bahsederken Cem Karaca'ya geldim ama hemen kitaba geri dönüyorum. :)
Bana çok şey kattığını düşünüyorum. Bir sürü alıntı
Kitabın dili çevirmenden kaynaklı olabileceğini düşündüğüm bir şekilde ağır. Ancak eğer japon kültürüne hakim değilseniz önermeyeceğimde bir kitap. Beklentimin oldukça altında kaldı maalesef.
Güney Çin'in yerlisi olan çay bitkisi çok eski zamanlardan beri botanikte ve ilaç yapımında kullanılmakta dır.Klasiklerde çaydan Tou, Tseh, Chung, Kha ve Ming gibi çeşitli isimler altında bahsedilmiş; yorgunluğa iyi geldiği, ruhu dinlendirdiği, iradeyi ve görme duyusunu güçlendirdiği için oldukça değer verilmiştir. Sadece dahili olarak değil, çoğu zaman harici olarak da macun kıvamında romatizma! ağrılar için kullanılmıştır. Taoistler çayın ölümsüzlük iksirinin önemli bir parçası olduğunu iddia etmişlerdir.
Çayın tarihi ve diğer ülkelere yayılışı.. Geçmişte çayın içine tereyağı, soğan ve tuz kattıklarını öğrenince, yaşadığımız dönemin güzelliğini bir çay içerek kutlamak lazım..
'Çay keyfi' herkesçe biliniyor. Doğu felsefesi de. Kakuzo'nun yaptığı ise 'çay'ı doğuyu anlamak yolunda bir ipucu olarak kullanmak, çayın hazırlanışından sunumuna kadar ne denli doğu kültürüyle 'demlenmiş' olduğunu kanıtlamak. Japonya'da, birkaç kişinin bir odada toplanarak çay içtiği 'çay törenleri'ni sadeliği ve özenliliği ile doğu felsefesinin, özellikle Zen ve Teo düşüncesinin, gündelik işlerde bile güzele duyulan hayranlığın bir ifadesi olarak değerlendiren yazar, Japon çiçek düzenleme sanatını da örnek göstererek Doğu Felsefesine bir giriş yapmayı, Batılı okura Doğuyu, anlayış ve yaşam tarzıyla tanıtmayı amaçlamış.
Çevirilerden çektiğimiz ızdırap!Çeviri İçin Yayınevi Tercihi
Bu kitap kesinlikle bu çeviriyle katledildi.
Bir başyapıt olarak nitelendirebileceğimiz kitapta bu kadar fazla çeviri hatasının bulunması gerçekten kitaba çok büyük haksızlık olmuş. (Tokyo Manga 1. Baskı: Mart 2024)
Diğer okur dostların yazdığı incelemelere bakarak kitabın içeriğinden haberdar olabilirsiniz. Ben bu incelememde bu çeviriyi orijinal metinle kıyaslayıp çıkardığım hatalardan sadece birkaçını yazacağım:
* (Sayfa 33): "Taoistlerin ölümsüzlüğün aslının hiç bitmeyen değişimler olduğuna inanması bütün düşünceleri etkilemiş, her insana işlemiştir."
Aslında bu alıntıyı odaklanıp okuyan herkesin görmesi gereken bariz bir hata var; Taoistlerin bu düşüncesi nasıl olur da bütün düşünceleri etkilemiş ve her insana işlemiş olabilir?! Halbuki kastedilen: söz konusu düşüncenin "Onların (Taoistlerin) bütün düşüncelerini etkilemiş" olmasıdır. Yani kısaca bu bakış açısı onların felsefesinde köklü bir yer edinmiş ve bütün düşüncelerine nüfûz etmiştir. Etkisinin "Her insana işlediğinden" bahsedilmemiştir. Bunların yanı sıra, zaten cümlede bir uyumsuzluğun olduğu da aşikâr.
* (Yine aynı sayfada): "Sonuca değil, tamamlarken yapılana daha çok dikkat ediyorlar."
"Sonuca değil, sürece daha çok dikkat ediyorlar" desek?
* (Sayfa 35): "Song çayı, 1911'de Zen Budizmini öğrenmek için güneye giden Eisai'in dönüşü ile tanındı."
Belki bu hata daha az kusurlu ama yine de bir hata. Oradaki tarih 1191 olmalı. Orijinal metinde 一一九一 diye geçer. Ayrıca alıntıda zikredilen Eisai'ın yaşadığı dönemin hangi dönem olduğuna ve hangi yıla denk geldiğine bakılabilir.
* (Sayfa 38): "Oysa çoğu zaman tao kelimesi "yöntem", "kesinlik", "emniyet", "doğa", "dinî inanç", veya "modernlik" olarak çevrilmiştir."
Sırasıyla şöyle düzeltelim:
- The Way（行路）: Yol, Yolculuk veya Sîret diyebiliriz. (Metindeki
çay'a saygım arttı.Japon-Çin-Kore
Puan vermedi·96 syf.·
2025 58. kitabı
Bu kitabı ve 
Çin Mutfağı kitabını okuduktan sonra çaya olan bakış açım değişti. Ben de herkes gibi çay tüketiyorum ama çok düşkün değilim. Bu kitabı okuduktan sonra bir çay benim gözümde bir martini gibi geldi. Çaya sadece içecek demek yanlış olur. Çayın tarihi, işleyişi ve zaman içinde yayılımına bakınca derin bir anlam kazanıyor. Başta ilaç olarak kullanmış sonra Budistlerce manevi anlam yüklenmiş daha sonra insanlar arasında severek içilen bir içecek haline gelmiş. Türkiye'ye ise Zihni Derin sayesinde geliyor.
Biz de çay tiryakileri olduğu gibi Asya'da da var. Hatta adamlar çay odası bile yapmış, çay içmek için özel alan. Çay çeşit çeşit yapılmış. İlk olarak tereyağ ve baharat eklenerek yapılmış sonra zamanla sadeleşmiş. Çayın bir sürü türü de var: siyah çay, beyaz çay, yeşil çay, oolong çay vs. diye liste uzayıp gidiyor. Bölgeye ve kültüre göre çayın yapımı da lezzeti de değişiyor. Çay yapımında kullanılan su bile çok önemlidir. Çay ismi tüm ülkelerde de aslında aynıdır, hepsi Çinceden almıştır. bknz: #283676038
Kitap sadece çayı değil; sanat, çiçek ve çay ustalarını da konu alıyor. Asya'ya ve çaya merakınız varsa okumanızı öneririm.
Çin Mutfağı kitabını okuduktan sonra çaya olan bakış açım değişti. Ben de herkes gibi çay tüketiyorum ama çok düşkün değilim. Bu kitabı okuduktan sonra bir çay benim gözümde bir martini gibi geldi. Çaya sadece içecek demek yanlış olur. Çayın tarihi, işleyişi ve zaman içinde yayılımına bakınca derin bir anlam kazanıyor. Başta ilaç olarak kullanmış sonra Budistlerce manevi anlam yüklenmiş daha sonra insanlar arasında severek içilen bir içecek haline gelmiş. Türkiye'ye ise Zihni Derin sayesinde geliyor.
Biz de çay tiryakileri olduğu gibi Asya'da da var. Hatta adamlar çay odası bile yapmış, çay içmek için özel alan. Çay çeşit çeşit yapılmış. İlk olarak tereyağ ve baharat eklenerek yapılmış sonra zamanla sadeleşmiş. Çayın bir sürü türü de var: siyah çay, beyaz çay, yeşil çay, oolong çay vs. diye liste uzayıp gidiyor. Bölgeye ve kültüre göre çayın yapımı da lezzeti de değişiyor. Çay yapımında kullanılan su bile çok önemlidir. Çay ismi tüm ülkelerde de aslında aynıdır, hepsi Çinceden almıştır. bknz: #283676038
Kitap sadece çayı değil; sanat, çiçek ve çay ustalarını da konu alıyor. Asya'ya ve çaya merakınız varsa okumanızı öneririm.
Puan vermedi·72 syf.·
2026 34. kitabı
Çay bir içki olmadan önce bir ilâç olarak kullanıldı. Sekizinci yüzyılda Çin'e, bu şiir ülkesine zamanın zarif eğlencelerinden biri kıyafetinde girdi. On beşinci asırda Japonya ona asalet verdi ve ondan
bir din yaptı, çailik dini. S:7
Kadim Japon yaşamının yaşam tarzının, çaycılığın, Zen Ve Taoizm gibi birçok şeyin konu edildiği bu kitabında, sadeliğin, Japonya’nın kültür, sanat ve mimarisinin etkilerini anlatmaktadır
Oldum olası japonlar ve kültürel biçimleri gelenek göreneklerine baglililiklari,çay içerken ki serominileri hep ilgimi çekmişti bu kitapla bir çok şeyi yerli yerine oturmuş oldu fikrimde yerli
Ben severek ilgiyle okudum, okursanız diye bırakıyorum 
Çayname
Dünya bu kadar gülünç bir şeyken ona ciddi bir şey gibi bakmak
mümkün olur mu? S:28
Çayname
Dünya bu kadar gülünç bir şeyken ona ciddi bir şey gibi bakmak
mümkün olur mu? S:28
Bir Çaydan Fazlası
Çay Kitabı ilk bakışta insana “Çay işte, ne anlatacak ki?” dedirtiyor. Oysa kitap, çayı sadece bir araç olarak kullanıyor; asıl anlattığı şey hayatın kendisi.
Okakura Kakuzo çayı öyle bir yerden ele alıyor ki, sıradan bir içecek olmaktan çıkarıp bir yaşam felsefesine dönüştürüyor. “Çaycılık, kusurlu olanı kabullenme sanatıdır” derken, hayatın mükemmel olmak zorunda olmadığını hatırlatıyor. Kusurların da en az kusursuzluk kadar anlamlı olduğunu gösteriyor. Keşke kusurlarımızı da kabul edebilsek şu hayatta.
Bir başka yerde “Sadelik, gerçek zarafetin özüdür” diyerek, gösterişten uzak bir estetik anlayışını savunuyor. Abartıdan arınmış, doğal ve sade olanın aslında en değerli olduğunu vurguluyor. Çünkü çoğu zaman en huzurlu anlar, en basit olanlardır. Gelsin birde şimdiye baksın bakalım abartı olmadan yaşayan varmı acaba?
Kitap boyunca tekrar eden temel düşünce hayatın karmaşası içinde küçük şeylerde huzur bulabilmek. Büyük hedeflerin peşinde koşarken, çoğu zaman gözden kaçırdığımız o küçük ama kıymetli anlara dikkat çekiyor. Çay da bu noktada bir sembole dönüşüyor; basit bir çay içme anı bile farkındalıkla yaşandığında anlam kazanıyor. Günlük hayatın hızına o kadar kapılmış durumdayız ki. Pek çok şeyi olduğu gibi çayı da çoğu zaman fark etmeden tüketiyoruz. Oysa kitap, yavaşlamayı ve yapılan her şeyi gerçekten hissederek yaşamayı öneriyor. Kemal Sunal’ın bir filminde (Atla Gel Şaban) “Martılar martılar” diye yazdığı ciklet yazıları aklıma geldi. Geçim derdinden hayatın zevkine mi varıyoruz.:)
İlerleyen bölümlerde estetik anlayışı derinleşiyor. Güzelliğin kusursuzlukta değil, küçük eksiklerde saklı olduğunu söylüyor. Her şeyin mükemmel olması gerekmediğini hatırlatarak, daha gerçekçi ve insani bir bakış açısı sunuyor. Mükemmelliği takıntı haline getirenler anlayabilir mi1000Kitap
Çay Kitabı ilk bakışta insana “Çay işte, ne anlatacak ki?” dedirtiyor. Oysa kitap, çayı sadece bir araç olarak kullanıyor; asıl anlattığı şey hayatın kendisi.
Okakura Kakuzo çayı öyle bir yerden ele alıyor ki, sıradan bir içecek olmaktan çıkarıp bir yaşam felsefesine dönüştürüyor. “Çaycılık, kusurlu olanı kabullenme sanatıdır” derken, hayatın mükemmel olmak zorunda olmadığını hatırlatıyor. Kusurların da en az kusursuzluk kadar anlamlı olduğunu gösteriyor. Keşke kusurlarımızı da kabul edebilsek şu hayatta.
Bir başka yerde “Sadelik, gerçek zarafetin özüdür” diyerek, gösterişten uzak bir estetik anlayışını savunuyor. Abartıdan arınmış, doğal ve sade olanın aslında en değerli olduğunu vurguluyor. Çünkü çoğu zaman en huzurlu anlar, en basit olanlardır. Gelsin birde şimdiye baksın bakalım abartı olmadan yaşayan varmı acaba?
Kitap boyunca tekrar eden temel düşünce hayatın karmaşası içinde küçük şeylerde huzur bulabilmek. Büyük hedeflerin peşinde koşarken, çoğu zaman gözden kaçırdığımız o küçük ama kıymetli anlara dikkat çekiyor. Çay da bu noktada bir sembole dönüşüyor; basit bir çay içme anı bile farkındalıkla yaşandığında anlam kazanıyor. Günlük hayatın hızına o kadar kapılmış durumdayız ki. Pek çok şeyi olduğu gibi çayı da çoğu zaman fark etmeden tüketiyoruz. Oysa kitap, yavaşlamayı ve yapılan her şeyi gerçekten hissederek yaşamayı öneriyor. Kemal Sunal’ın bir filminde (Atla Gel Şaban) “Martılar martılar” diye yazdığı ciklet yazıları aklıma geldi. Geçim derdinden hayatın zevkine mi varıyoruz.:)
İlerleyen bölümlerde estetik anlayışı derinleşiyor. Güzelliğin kusursuzlukta değil, küçük eksiklerde saklı olduğunu söylüyor. Her şeyin mükemmel olması gerekmediğini hatırlatarak, daha gerçekçi ve insani bir bakış açısı sunuyor. Mükemmelliği takıntı haline getirenler anlayabilir miReklam
