Junger Mond
Cesare PaveseYazar:
Cesare Pavese
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
188
Basım Tarihi:
1982
Yayınevi:
Suhrkamp Verlag
Orijinal Adı:
La Luna E I Falo
ISBN:
9783518011119
Ülke:
Almanya
Dil:
Almanca
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Ay ve Şenlik Ateşleri
536 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2017 · 176 s.
Ay ve Şenlik Ateşleri
71 okunmaAdam Yayınları · Nisan 1984 · 159 s.
Ay ve Şenlik Ateşleri
66 okunmaYapı Kredi Yayınları · Mart 2023 · 144 s.
Ay ve Şenlik Ateşleri
49 okunmaCan Sanat Yayınları · Ocak 2016 · 171 s.
Ay ve Şenlik Ateşleri
45 okunmaSia · 2021 · 160 s.
Ay ve Şenlik Ateşleri
17 okunmaDorlion Yayınevi · Kasım 2020 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Cesare Pavese ye bu kitabıyla başlamamalıydım belki de. Dili fena olmasa da, pek sürükleyici bir tarafı yok yüzeysel olarak bakınca. Kurtulmak için bir yol aradığı ve bir firsatı yakalayarak gittiği ve zengin olduğu Amerika'dan köyüne dönen bir adamın mazisiyle yüzleşme hikayesi diyebiliriz. Gerçi dönüşten ziyade bir ziyaret ve yüzlesmeden çok bir anımsama. Ama kendi ayak izlerinin izini sürerek kendisini anlama yolculuğu olarak da görülebilir.. Otobiyografik ve intiharından önce yazdığı son kitabı olan bu kitabi, yazarı okuyacaksanız şayet, en sonu bırakmak daha iyi olur belki. Bugünkü aklım olsa, ben öyle yapardım en azından...
Doğduğu topraklara saplantılı bir tutku ile bağlı bir yazar Pavese. İtalyan edebiyatının bu bunalımlı anti-faşist temsilcisi ününü, müthiş doğa betimlemeleri ile sunduğu ve kendi çocukluğunundan izler taşıyan İtalyan köy hayatını anlattığı romanları ile kazanmış. Ülkemizde ise, bizim bunalımlı yazarımız 
Tezer Özlü’nün “kendini özdeşleştirdiği yazar” olarak tanınıyor çoğunlukla.
“Ay ve Şenlik Ateşleri” Pavese’in en tanınan ve en beğenilen romanı. 42 yaşında uyku ilacı alıp hayatına son veren bu yazarın ölmeden hemen önce tamamladığı romanı aynı zamanda. Bu yüzden Pavese’i intihara sürükleyen o büyük bunalımın bazı izlerini bu romanda takip etmek mümkün.
Roman, 40lı yaşlarındaki Anguilla’nın 2. Dünya Savaşının bitişini takip eden yıllarda, ayrılmasının üzerinden 25 yıl geçtikten sonra İtalya’da yetiştiği kasabaya dönüşünü anlatıyor. Anne-babasını hiç tanımamış bir “piç” olarak yoksul bir çiftlikte sığıntı gibi büyüyen ve çiftçilikten başka bir şey bilmeyen cahil Anguilla, 20li yaşlarına gelmeden faşizm karşıtı görüşleri nedeniyle kara gömleklilerin radarına girince ABD’ye kaçar. Geçen 25 yılda zengin olan Anguilla hem iş, ama daha çok da özlem nedeniyle çocukluğunu geçirdiği toprakları ziyaret etmek ister. Bu ziyaret sırasında, tam da hayal ettiği gibi, gençliğini hatırlatan manzara ve kokuları bulur kahramanımız; biz de bu sayede onun geçmişini öğreniriz. Ancak aynı zamanda savaşla birlikte derinden değişen hayatları da gözlemleme fırsatımız olur. Bir yandan faşizmin kimi dostlarını yıktığını öğrenen Anguilla, diğer yandan köyündeki o yoksulluk ve cahilliğin neredeyse hiç değişmeden devam ettiğini acı ile görür. Hele kendi yetiştiği evdeki manzara kahramanımızı büyük hayal kırıklığına uğratır; o köyünün şenliklerini özlemiştir ancak bu
Tezer Özlü’nün “kendini özdeşleştirdiği yazar” olarak tanınıyor çoğunlukla.
“Ay ve Şenlik Ateşleri” Pavese’in en tanınan ve en beğenilen romanı. 42 yaşında uyku ilacı alıp hayatına son veren bu yazarın ölmeden hemen önce tamamladığı romanı aynı zamanda. Bu yüzden Pavese’i intihara sürükleyen o büyük bunalımın bazı izlerini bu romanda takip etmek mümkün.
Roman, 40lı yaşlarındaki Anguilla’nın 2. Dünya Savaşının bitişini takip eden yıllarda, ayrılmasının üzerinden 25 yıl geçtikten sonra İtalya’da yetiştiği kasabaya dönüşünü anlatıyor. Anne-babasını hiç tanımamış bir “piç” olarak yoksul bir çiftlikte sığıntı gibi büyüyen ve çiftçilikten başka bir şey bilmeyen cahil Anguilla, 20li yaşlarına gelmeden faşizm karşıtı görüşleri nedeniyle kara gömleklilerin radarına girince ABD’ye kaçar. Geçen 25 yılda zengin olan Anguilla hem iş, ama daha çok da özlem nedeniyle çocukluğunu geçirdiği toprakları ziyaret etmek ister. Bu ziyaret sırasında, tam da hayal ettiği gibi, gençliğini hatırlatan manzara ve kokuları bulur kahramanımız; biz de bu sayede onun geçmişini öğreniriz. Ancak aynı zamanda savaşla birlikte derinden değişen hayatları da gözlemleme fırsatımız olur. Bir yandan faşizmin kimi dostlarını yıktığını öğrenen Anguilla, diğer yandan köyündeki o yoksulluk ve cahilliğin neredeyse hiç değişmeden devam ettiğini acı ile görür. Hele kendi yetiştiği evdeki manzara kahramanımızı büyük hayal kırıklığına uğratır; o köyünün şenliklerini özlemiştir ancak bu
Herkesin içinde bir "Anguilla" vardır.Edebiyat
1) BİRAZ PAVESE HAKKINDA
A.Eserlerindeki belirginlikler
O'nun eserlerinde genellikle bireyin iç yaşamı, yabancılaşma ve geriye dönük hesaplaşmalar gibi temalar ön plana çıkar ve ortak bir tema olarak; köklerinden kopma, aidiyet arayışı dikkat çeker. Karakterler genel itibariyle doğup büyüdükleri yerlerden ayrılmış, şehir hayatına veya farklı ülkelere gitmiş ve daha sonra geride bıraktığı anlarla yüzleşmek için yeniden memleketlerine dönmüş bireylerdir. Bu dönüş eylemleri yalnızca fiziksel bir hareket değil, aynı zamanda psikolojik bir içsel muhakeme sürecidir. Ayrıca eserlerinde yalnızlık, savaşın birey üzerindeki etkileri ve kimlik arayışı gibi konular da önemli bir yer tutar.
Pavese'nin aynı zamanda anlatıcı tutumunun içinde de otobiyografik izler vardır. Bu yönüyle Pavese, bireyin iç dünyasını ön plana çıkaran bir anlatım tarzı benimser. Otobiyografik izlerin belirgin olduğu bu eserlerde, yazar ile anlatıcı arasındaki benzerlikler de dikkat çekici düzeydedir.
B.Cesare Pavese ile Constance Dowling’in filizlenmeyen aşkı
İtalyan yazarın yolu, bir film galasında Amerikalı aktris ve dansçı Constance Dowling ile kesişti. Bu tanışma, Pavese’nin kırılgan iç dünyasında fırtınalar koparan bir aşkın fitilini ateşledi.
Pavese’nin hayranlıkla bağlandığı bu sarışın aktris, kısa süre sonra beklenmedik bir kararla ülkesine dönünce, aralarındaki bağ bir anda koptu. Constance’ın temelli uzaklaşması, zaten melankoliye yatkın olan yazarı derin bir boşluğa ve ağır bir bunalıma sürükledi.
.__ “Ölüm gelecek
Ve senin gözlerinle bakacak” __
mısraları, hem Constance’a yazılmış bir veda hem de edebiyat tarihinin en dokunaklı mektup notları arasında yerini aldı.
C.Pavese,intihar, ölüm!
Pavese için hayatına son verme düşüncesi, anlık bir tepki değil;
Geriye dönmek bazen sonsuza kadar kaybetmek demektir
Puan vermedi·160 syf.·
2022 43. kitabı
DİPÇE :
Pavese'nin kişisel deneyimlerini, yerleşmiş kaygılarını ve kendisini köklerinde arama telaşını okuduğumuz, gerçeğin ve duygunun harmanlandığı bu eserde ayın ve ateşin atmosferini sonuna kadar hissetmek mümkün.
Romanın anlatıcısı Anguilla, kim tarafından dünyaya getirildiği bilinmeyen, kimsesizler yurdu tarafından belli bir aylık ücretle fakir çiftçi bir ailenin yanına verilmiş bir çocuktur.
Çocukluk yıllarını bu ailenin yanında, gençlik yıllarını da yine başka bir ailenin yanında işçi olarak geçirir. Mekan Pavese'nin özel yaşamından ve romanlarından bildiğimiz Belba'dır.
Kahramanımız Anguilla'yı , 40 yaşlarında, Amerika'dan köyüne dönmüş varlılıklı bir adam olarak görürüz.
Eserde geriye dönme hikayesi hem fiziksel hem zihinsel bir yolculuk olarak karşımıza çıkar. Bunca yıl sonra neden dönmüştür, gerçek anne ve babasını bulmak için mi?
"Belba' da doğmadığım neredeyse kesin gibi; nerede doğduğumu ise bilmiyorum. Buralarda, ‘Doğmadan önce işte bu bendim’ diyebileceğim ne bir ev ne bir avuç toprak ne de bir avuç toz var”sözlerinden onun ailesini aramadığını anlıyoruz, o çocukluğu ile başlayan yılları, kökleri olarak algılar ve bu geçmişin peşine düşer. Aradan geçen yıllar gördüğü ile aradığının aynı olmadığını gösterir.
Gaminella ve Mora’da tabiat belki aynıdır, aynı ay, aynı üzüm bağları aynı akan nehir belki birkaç farklılık.
Fakat ciddi bir değişiklik vardı:
"Geriye dönmüştüm. Yola çıkmıştım, paramı kazanmıştım. Fakat bana dokunacak, beni tanıyacak eller, yüzler, gözler yoktu artık”
Bu hazin yitimler , kahramanımızın zihninde ve görüşme şansını yakaladığı arkadaşı Nuto ile anılara yaptıkları yolculukta okura bir bir tanıtılır.
Bu incelemede Nuto'ya mutlaka değinmem gerekiyor : Nuto, yazarın gerçekte Belba'dan tanıdığı yakın dostu Pinolo Scaglione adlı
Pavese’den daha önce Senin Köylerin’i okumuş ve sevmemiştim. Ay ve Şenlik Ateşleri ile iyi ki yazara bir şans daha vermişim, çok ama çok sevdiğim bir kitap oldu. Kitap, evlat edinilmiş bir çocuğun büyüyüp Amerika’ya göç ettikten yıllar sonra köyüne dönmesini ve burd a geçmişini anmasını anlatıyor. Yıllar sonra varlıklı biri olarak köyüne dönen karakterimizin geçmişine dönüp bakmasıyla hem Mussolini dönemi İtalya’da küçük bir köyün yaşantısına tanıklık ediyor ve kilisenin ikiyüzlü dindarlık anlayışına, insanların çarpık ahlak anlayışına, dönemin siyasi yapısına eleştirel bir gözle bakıyoruz, hem de karakterin duygusal dünyasına girerek memleket nedir, yıllar sonra memleketine dönen biri ona hangi gözlerle bakar neler hisseder bunları okuyoruz. Yani eser hem çok başarılı bir dönem panoraması ve dünya düzeni eleştirisi sunuyor hem de okura duygusal olarak dokunmayı başarıyor. İnsanın memleketiyle olan bağı, ona olan özlemi hatta belki uzakta olunca onu kafasında idealize etmesi ve seneler sonra döndüğünde bununla yüzleşmesi çok doğru tespitlerle ve güzel cümlelerle anlatılmış. Ne yazık ki basımı yok şu anda kitabın ama elinizde varsa, sahaflarda denk gelirseniz ya da yeniden basıldığında muhakkak okumanızı tavsiye ederim. En sevdiğim İtalyan edebiyatı eserlerinden biri oldu.
İNSAN, KENDİNİ BULABİLİR Mİ?Edebiyat
Cesare Pavese (1908-1950) -Santo Stefano Belbo (Torino)- doğumlu İtalyan şair, yazar ve çevirmendir. Faşizmin edebiyat üzerindeki etkisini zayıflatmak için Gertrude Stein, John Steinbeck, John Dos Passos, Ernest Hemingway, William Faulkner, Herman Melville ve James Joyce gibi büyük yazarların eserlerini çevirmiştir. 1935'te anti-faşist çalışmaları sebebiyle tutuklanmış, 1936'da serbest bırakılmıştır. 1950'de "Yalnız Kadınlar Arasında" romanı ile İtalya'nın önemli edebiyat ödüllerinden olan Strega Ödülü'nü almıştır. Ödülü aldıktan sonra Torino'daki otel odasında bütün özel yazılarını, dosyalarını imha edip, 21 adet uyku hapı alarak intihar etmiştir.
Ay ve Şenlik Ateşleri, Cesare Pavese'nin
en olgun ve en başarılı (böyle ifade ediliyor) bulunan romanıdır. Ayrıca yazdığı son romandır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında yurduna, Belbo'ya (Pavese'nin doğduğu köy) dönüp, geçmişini ve kendisini bulmak isteyen Anguilla'yı anlatır eserinde. Burada Pavese karakter bağıyla aslında kendisiyle yüzleşir. O yalnızlığını yine hissettirir. Bir yandan doğa temasını ve kendisinin yoğun doğa sevgisini işler. İçeriğin derinliğinde, kırsal kesimin ahlâk anlayışına ve kilise yönetimine yönelik bir yergi, bir eleştiri de söz konusudur. Yaşadığı dönemin siyasetini (Faşizm-Komünizm gerilimi) de ele alarak, iğnelemelerde bulunur.
“Artık sabahı da kaplıyor acı”Roman
Kahramanımız İtalya’da bir köye bir üzüm sepetinin içinde gelir. Nerede doğdu, kökleri nerede hiç bilmez. Yoksulluk içinde geçen çocukluk, ilk gençlik..Bağ buda, demet bağla, tükür..Öküz sula, çapa yap tükür...Şarabın tortusunu iç, mısırın ezmesini ye, tükür..Kurumuş dilin, göztaşı sür, tükür. Tükürmek yetmez, ne vardır acaba şu tepelerin ardında, hangi şehirler, hangi ülkeler? Kaçmak ister. Kendinden kaçmak ne kadar mümkünse.
Hayal edebileceğinden de büyük bir yere götürür hayat onu. Amerika. Kimsenin köklerinin olmadığı, kimsenin kendini aramadığı, onun tabiriyle herkesin “piç”, herkesin “hiç” olduğu ülke. Ama eksiktir bir şeyler hep. Her nasılsa, yıldızlar bile, benzemez kendi yıldızlarına.
Sonra dönüş. O yılki üzümlerin bolluğu, fıçıların yıkanması, kamışların soyulması gibi küçük şeylerle yaşamlarını doldurmuş, yoksulluk ve ondan da büyük bir cehaletle yaşayan, dünyanın geri kalanı hakkında hiçbir fikri olmayan köylüler..Sonra savaş yılları..Dünyanın geri kalanı gelir, zorla uyandırır onları. Ama bu uyanış, bilinci koluna takıp getirmez. Kahramanımız yıllar sonra şaşkınlıkla görür ki, yoksulluk aynı yoksulluktur, cehalet aynı cehalet. Ihlamurların altındaki, kapı önlerindeki zinyalar , zambaklar, dalyalar ve yıldızlar, evet yıldızlar bile aynı değildir artık.
Kitapta Mussolini faşizminin yıkıntılarını, Pavese’nin de bir zamanlar içinde yer aldığı İtalyan anti-faşist mücadelesinin izlerini görmek mümkündür. Ama her nedense, bunlar çok yüzeysel, arka fonda verilmiştir. Her nedense bu mücadelenin sonunda hiçbir şeyin, insanların değişmediğini, geriye bir bağbozumu sonrasının bağı kaldığını hissettirir Pavese okura. Belki de bu, kitap ruh tahlili açısından çok fakir olmasına rağmen, Pavese’nin umutsuzluk içindeki ruh halini görmemizi sağlar.
Bu kitap, Pavese’nin
Bir Hüzün Romanı/Cesare Pavese/İtalyan YazarEdebiyat & Roman
Cesare Pavese'nin yazdığı son eserdir. Adeta bir hüzün romanıdır. Kitabın olay örgüsünden kısaca bahsedecek olursak;
*Bir İtalyan köyünde doğup büyüyen karakterin maddi sıkıntılardan dolayı ABD'ye göç etmesi ve yıllar sonra varlıklı, zengin bir biçimde doğduğu köyüne geri dönmesidir.
Eser oldukça duygusal bir yapıya sahip. Memleket özlemi, gurbetin zorlukları, gurbette nelerin yaşanabileceği, karşılaştığı zorluklar ve hesaplaşmalar okuru duygulara sürüklemektedir. Yıllar sonra memleketine döndüğünde neler hissettiği de bir hayli yüreğe dokunmaktadır.
Ayrıca eser bahsettiğim olay örgüsünü anlatırken o zamanın durumlarını da ince ince işlemiştir. İnsanların bağnazlığı, kilisenin dini kullanması ve iki yüzlü davranması, faşistlerin halka kötü davranması daha birçok şey sayabiliriz.
Son olarak yazarımızın içsel, psikolojik bunalımları esere oldukça yansımıştır. Keza bu eseri yazdıktan yakın bir zaman sonra 42 yaşında olmasına rağmen kendi hayatına son vermiştir. İtalyan Edebiyatından güçlü bir eser okumak isteyenler için Cesare Pavese'nin bu eserini kesinlikle tavsiye eder ve şimdiden keyifli okumalar dilerim.
1001 kitaptan...
Kitap boyunca, farklı ama oldukça
tanıdık bir duygu, peşimizi bırakmıyor.
Çevremizde, insanlarda, olaylarda, anı yaşarken farketmediğimiz yönler olur .
Yıllar geçtikten sonra dönüp baktığımızda ,
artık hiçbir şey eskisi gibi değildir.
Ne insanlar,ne eşyalar ne de acılar...
Hissedilen genellikle,o farketmediğimiz yönlerdir.Burukluk, özlem gibi, pişmanlıkla karışık tarif edilemez duygular.
İnsan bazen yıllarca uzaklara gider, para kazanır, hayat kurar; ama dönüp baktığında aslında aradığı şeyin çocukluğunda bıraktığı birkaç ağaç, birkaç ses ve ait olduğu toprak olduğunu fark eder.
Bazı insanlar memleketlerini terk eder, bazıları memleketlerinde kalır; ama zaman ikisini de sürgüne çevirir.
Bu yüzden ben bu romanı bir “eve dönüş” hikâyesinden çok, “artık dönülecek bir ev kalmadığını fark etme” hikâyesi olarak okurum. Ve sanırım kitabın hüznü de tam burada saklıdır.
Yazar Hakkında
Cesare PaveseYazar · 19 kitap
Cesare Pavese, İtalyan şair, romancı, çevirmen ve eleştirmendi.
Cesare Pavese, ailesinin yazlarını geçirdiği Torino'nun Santa Stefano Belbo köyünde bir memur çocuğu olarak doğdu. Torino Üniversitesi'nde edebiyat okudu. İngiliz ve Amerikan edebiyatına ilgi duydu; bitirme tezini Walt Whitman şiirleri üzerine yazdı. Öğrenimini bitirdikten sonra orta öğrenimini tamamladığı eski okulu Liceo d'Azaglio'da edebiyat ve dil dersleri verdi. Bu dönemde İngiliz ve Amerikan yazarları ile ilgili yazıları La Cultura dergisinde yayınlandı. Daha sonra bir arkadaşının kurduğu Einaudi Yayınevi'nde çalışmaya başladı. 1935'te anti-faşist çalışmaları nedeniyle tutuklandı, 1936'da serbest bırakıldı. Brancaleone Hapishanesi'ndeki bir yılından esinlenerek Carcera (Hapis) romanını yazdı. 1950'de Yalnız Kadınlar Arasında romanı ile İtalya'nın önemli edebiyat ödüllerinden Strega Ödülü'nü aldı. Edebi kariyerinin doruğunda olmasına rağmen özel hayatı karışıktı. Sonu olmayan aşk ilişkileri onu bunaltmıştı. Ödülü aldıktan sonra Torino'daki bir otel odasında bütün özel kağıtlarını yok edip, 21 adet uyku hapı alarak intihar etti.
Önemli Eserleri
Senin Köylerin - 1941 - Roman
Ağustosta Tatil - 1946 - Öykü
Yoldaş - 1947 - Roman
Leuko İle Söyleşiler - 1947 - Deneme
Tepedeki Ev - 1949 - Roman
Güzel Yaz - 1949 - Roman
Ay Ve Şenlik Ateşleri - 1950 - Roman
Yaşama Uğraşı - (1935-1950) - Günlük
Tepelerdeki Şeytan - ? - Roman
Yalnız Kadınlar Arasında - ? - Roman
Çalışmak Yorar - ? - Şiir
