Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Selçuk Ünlü
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
Palet Yayınları
Orijinal Adı:
Angst
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9786052338179
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
Korku
100bin okunmaTürkiye İş Bankası Yayınları · Ocak 2022 · 70 s.
Korku
5,3bin okunmaParodi Yayınları · 2018 · 104 s.
Korku
3.684 okunmaİndigo Yayınları · Şubat 2018 · 96 s.
Korku
2.696 okunmaAnonim Yayıncılık · Mayıs 2020 · 112 s.
Korku
1.734 okunmaKoridor Yayıncılık · 3 Mart 2020 · 88 s.
Korku
1.627 okunmaPanama Yayıncılık · 2017 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2020 3. kitabı
Şüphe, korku, tehlike, ihanet, aşk ve masumiyet.
Böyle güzel anlatılamazdı herhalde hadi anlatıldı böyle içinde olmazdınız olayın. İhanet eden her zaman taşlanır ya bir kere bile geçmeyecek aklınızdan zira kendi aklı ona öyle zorluklar yaşatacak ki . Vicdan denir mi bu durumda . Rahatsız eden duygunun bir alakası var mı vicdanla. Okuyun mutlaka.
Puan vermedi·72 syf.·
2024 35. kitabı
selamlar, su aralar inceleme yazmak cok keyif veriyor bu yuzden yine yaziyorum.
son zamanlarda zweig'dan biraz kitap okudum ve okuduklarimdan cogunu begendim. korku gercekten cok guzel islenmisti, yazarin yazim diline zaten asinaydim ama sorun su ki, is bankasi yayinlarinin cevirmenleri daha guzel yapiyor ceviriyi. yayinevi degistigi icin farkli geldi ama yine okunabilir, guzel bir yazim dili vardi. konusuna gelecek olursak, eger ki zengin, huzurlu, sakin ve rahat bir yasantiniz varsa ve siz bunu bile isteye, yalnizca bir hataya bagli olarak bozuyorsaniz zaten bir aptalsiniz. yani kadin karakter neye dayanarak, hangi sorundan sonra kocasini aldatmaya karar verdi, anlamis degilim. hani kocanla sorun yasarsin (ki bu aldatman icin bir sebep degil, bosan gitsin) anlarim ama huzurunu aptal bir deli cesaretiyle kocani aldatarak bozman.... neyse. kitap boyunca zaten karakterdeki o pismanlik ve azabi hissediyordunuz. santajci kadinin bir sonraki hamlesini, irene'nin o cikmaz da kalisini, kocasinin tavirlari, oteki adamin rahatligi... hepsi birbiriyle ic iceydi ve sonunu merak ediyordunuz. irene her seyi anlatmayi istedi ama bu noktada onu anlayabiliyorum cunku gercegi ve dogruyu soylemek, itraf etmek; daima en zoru ve en korkutucusudur. nereye varacagini ve sonunu bilmediginiz icin saklamayi ve dogal olarak korkuyu tasimak zorunda kaliyorsunuz. bir tarafiniz bu kaygiyla ve endiseyle yasamayi, bir tarafinizda her seyi anlatmayi istesede endise onunuze geciyor. bu yuzden dogruyu soylememesi normal. santajci kadini irene yerine ben oldurkem istiyordum. her ne kadar irene bir haya yapmis olsa da santajci kadinin bundan yol alarak ilerlemesi tam bir kotunun yapacagi seydi. ama beni tum bunlarin disinda en cok sasirtan sey, aslinda kocasinin her seyi bilmesi ve santajci kadini
KORKU
Stefan Zweig’in Korku adlı eseri, insan ruhunun en zayıf noktalarına inen güçlü bir psikolojik anlatıdır. Düzenli ve saygın bir hayat süren Irene Wagner, yaşadığı yasak ilişkinin ardından yakalanma endişesiyle kendi zihninde kurduğu bir korku dünyasının içine hapsolur. Zweig, korkuyu dışsal bir tehditten çok, suçluluk duygusunun beslediği yıkıcı bir güç olarak ele alır. Irene’in her ayrıntıda tehlike araması, korkunun mantığı nasıl felç ettiğini açıkça gösterir. Akıcı ve yoğun anlatımıyla eser, okuru karakterin iç çatışmasına ortak eder ve korkunun insanı yavaş yavaş ele geçiren, kaçışı olmayan bir duygu olduğunu çarpıcı biçimde hissettirir.
Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum.
Nasıl olsa onlar zamanı gelince yaptıklarıyla kendilerini tanıtıyorlar...
(Paul Auster)
!! Dönemimizi ve okuduğum bu kitabı bir cümlede anlat deselerdi; "Herkesten her şeyi bekle ama kimseden birşey bekleme" olurdu.
!! Dönemimizde en tehlikeli şey nedir diye sorsalar; doyumsuz bir erkek kadar doyumsuz bir kadın derdim.
!! Peki bir insanı vicdanıyla baş başa bırakmanın en iyi yolu nedir diye sorsalar; ya affedin derim ya da affetmeyin, silip atın derim.
!! İhanet yalanla birleşmiş iki günahın toplamıdır. Bu ihanet kendisiyile korkuyu da beraberinde getirir. Ya kaybetmek istemediklerinden ya da kaybettiklerindendir bu korku. Yalanın fazlası kaybetmeye götürür insanı, ihanetin ağırlığı korkuya taşır sizi. Peki korkunun fazlası intihara sürüklemez mi?
!! İhanet bulaşıcı bir hastalık gibi. Zavallı insanlara özel bir yetenek. Mutluluk katlanarak artar, yalan katlanarak artar, ihanet saklandıkça ağırlaşır öyle değil mi?
Stefan zewig'ten öğrendiğim şey bu. İhanetin bilerek bilmeyerek topluma sürülmesi.
Bilmeyerek yapılan ihanet ve bilerek yapılan ihanetin arasındaki fark nedir biliyor musunuz? Kaybettiklerinizdir. Bilmeyerek yapılan bir ihanet sizi seven insanı kazanmadan kaybetmektir ve bilerek yapılan ihanette şerefini ve karakterini bir yalana satan insanın, kendini seven insanı kazanıp kaybetmesidir. Hangisinin size daha acı verdiğine siz karar verin.
Peki neden hep Stefan'ın kitaplarında ihaneti ve sevgiyi, boşluğu okuyorum bilmiyorum ama kitaplarını okurken, sevipte kaybettiğin insanların eşyalarını toplamaya çalışmak gibi hissettirdiği duygu.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'nda bir adamın bilmeden yaptığı ihaneti kaleme almış ve Korku kitabında bir kadının bilerek yaptığı bir ihaneti kaleme almış. Okumak istediğiniz karakter size kalmış.
Bir insan hayatınızı
Korku nedir? Bir tehlike karşısında duyulan kaygı, üzüntü mü? Hayır, hayır... Bu kitapta korku; çaresizlik, suçluluk, utanç ve vicdan azabından sonra gelen, insanı esir alan bir paranoya...
Bir hata, peşini bırakmayan sonsuz bir azaba dönüşebilir mi? Irene, yasak aşkın ardından uğradığı şantaj nedeniyle, zihninde cehennemle yaşamaya mahkum olur. Irene' in bu trajedisini çarpıcı kılan ise, eşi Fritz' in temsil ettiği duygularından arınmış, soğukkanlı dünyası. Fritz, evdeki o kusursuz varlığıyla Irene üzerinde öyle mesafeli bir gölge olmuştur ki Irene içinde yaşadığı korku, utanç ve itiraf etme çıkmazı arasında sıkışıp kalmıştır.
"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmamışa kıyasla ceza, daha az ürkütür."
İşte; 
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Zweig’in Korkusu, insan ruhunun görünmez dehlizlerine inen kısa ama sarsıcı bir yolculuk gibi. Benim için bu kitap, “vicdan” kelimesinin ağırlığını yeniden hissettirdi. Irene’nin yaşadığı korku sadece bir suçun değil, insanın kendine yabancılaşmasının yankısıydı.
Zweig, bir anlık hatanın nasıl tüm benliği esir alabileceğini öyle ustaca anlatıyor ki, sayfaları çevirirken ben de karakterle birlikte nefesimi tuttum. Korkunun, dışarıdaki bir tehditten değil, içeride büyüyen pişmanlıktan beslendiğini fark ettim.
Bu hikâyi okurken en çok düşündüğüm şey şu oldu: İnsanı tüketen olaylar değil, kendi zihninde kurduğu hapishanedir. Irene’nin korkusu aslında hepimizin içinde bir yerlerde duran, bastırılmış bir gerçeğe ayna tutuyor.
Kısacık bir novella olmasına rağmen, Zweig her satırında insan doğasının karmaşıklığını anlatıyor: gurur, suçluluk, utanç ve o bitmek bilmeyen vicdan sesi…
Son sayfayı kapattığımda, sessizlik bile biraz ağır geldi.
Kitap ilk sayfasından itibaren sürükleyici. Daha ilk sayfada karşılaştığınız bir kadınla aynı anda aynı heyecanı hissetmeye başlıyorsunuz. Kolaya indirgediğimiz ya da çok çok abarttığımız duygularla ve durumlarla karşılaşıyoruz her gün. Kocasını aldattığı için başka bir kadın tarafından tehdit edilen parası istenen varlıklı bir kadının hisleri sizin için her gün her yerde okuduğumuz belki duyduğumuz , dinlediğimiz basit olaylar olabilir. Ama kitap bize bu işin çok daha derin olduğunu klasik olayların aslında çok da klasik olmadığını o duyguların en çok da korkunun nasıl özel ve her hissedilişinde ,dibine kadar inildiğinde vurucu belki de yıkıcı bir karmaşa olduğunu seriyor gözler önüne. Hayatımızın kıymetini ne kadar biliyoruz ya da nasıl biliyoruz çok daha başka bir soru hayatımızın kıymetli olduğunun farkında mıyız? Elimizdekilerin önemini korkularımızla yüzleşmeden kaybetmemek uğruna kendimizi kaybetmek istediğimiz noktaya gelmeden önce anlayamaz mıyız? Tüm bu soruları ve cevaplarını bu kitapla bir kere daha düşünebiliriz.
Korku; insanı diri tutar derler ama...·70 syf.·1000Kitap
8/10
2020 62. kitabı
-Spoiler içermez-
Korku; kendini en fazla hissettiren duygulardan biridir nazarımda. Şaşkınlık gibi kısa sürmez, aşk gibi parlayıp sönmez, üzüntü gibi unutulup gitmez... Yıllarca aynı frekansla korkabilir bir insan. Korkmaya uykusunda bile devam edebilir. Korku rüyalara bile sirayet edebilir. Korkuyu alt etmek zordur, öğrenmemiz gereken şey onunla birlikte yaşamaktır belki de. Şayet korkuyla nasıl baş edeceğini bilmezse insan onun tutsağı olur. Artık hayatının geri kalanına kendisi değil korkuları hükmeder. Huzurunu kaybeder, iradesini kaybeder, muhakeme yeteneğini, özgüvenini, neşesini kaybeder. İşte korkunun ne denli güçlü olduğunu bilen Zweig, kitabının merkezine bu duyguyu oturtmuş, ortaya kısa ama etkili bir eser çıkarmıştır.
Kocasını aldatan Irene, sevgilisinin metresinin uyguladığı şantajlar karşısında utanmayla karışık korkuya kapılır. Bu korku onu ele geçirir ve şantajcısına boyun eğer. Her isteğini yerine getirmesine rağmen şantajcı her seferinde daha fazlasını ister. Çünkü bir kere boyun eğmiştir artık. Korktuğunu göstermiş, onu cesaretlendirmiştir. Böylece günden güne hem maddi hem de manevi kayıplar yaşamaya başlamıştır. Sokağa çıkamaz, kocasının her hareketinde ve konuşmasında ima arar olmuştur, kendini neşeli göstermeye çalıştıkça hareketleri sunileşmiştir, değişmiş ve bu değişimi herkes tarafından farkedildiği için üzerinde baskı hissetmeye başlamıştır. Üstelik kocasının kendine karşı şefkatli davranışları ona kendini daha kötü hissettirmiştir çünkü bu onun çektiği azapları azaltmak yerine artırmıştır. İtiraf etmek, af dilemek istemiş ancak bu gücü kendinde bulamamıştır. Korkuyla yaşamayı da beceremeyince son çare olarak ölüme başvurmuştur ve devamında ne olduğunu söyleyerek spoiler vermeyeceğim merak etmeyin.
Irene'nin kocası Fritz... Bu karaktere
Zihnin Mahkemesi
Zweig’in Korku’sunu okurken en çok zihnin kendi kendine kurduğu tuzaklara takıldım. İnsan, işlediği bir hatayı dışarıdan kimse bilmediği hâlde kendi içinde bin kere cezalandırıyor. Suçluluk, vicdan ve korku öyle bir üçgen kuruyor ki, karakterin yaşadığı baskıyı okurken, ben bile daraldım. Belki de asıl mahkeme dışarıda değil, insanın kendi içinde kuruluyor. Kitap bana, bazen en ağır yargıcın kendi zihnimiz olduğunu hatırlattı.
Korku isimli kitapta ana karakter Irene, sekiz yıllık evliliğinden biri oğlan biri kız olmak üzere iki tane çocuğu bulunan bir kadındır. Eşi mahkemelerde avukatlık yapmaktadır.
Monoton yaşamına farklı renkler katmak isteyen Irene bir piyanist ile gizli bir aşk yaşamaya başlar. Kaçamak ilişkilerini sürdürdükleri bir gün adamın aşığı olduğunu iddia eden bir kadın çıkar karşısına. Bu andan itibaren korku Irene’nin ruhunu etkisi altına alır.
Kadının yapmış olduğu şantajlara boyun eğen Irene, her istenileni yerine getirmeye çalışır. Şantaj yapan kadının Irene’nin evine isimsiz mektuplar göndermesiyle korkunun boyutu Irene’nin davranışlarında farklılıklar yaratmaya başlar. Yaptığının öğrenilmesinden, her şeyin açığa çıkmasından, olacakların bilinmezliğinden derin bir korku kuyusunun içine düşer. Ev halkı da bu durumun farkındadır. Özellikle Irene’nin eşi kendisini göz hapsi altına almıştır.
Evde durmayan Irene, korkunun sonucunda kendisini eve kapatıp farklı şeylerle ilgilenmeye çalışıp olanları unutmaya çalışır. Evde sakin kalmaya çalıştıkça daha çok buhran içerisine girer. Kocasına her şeyi itiraf etmek ister ama bilinmezliğin verdiği korku boğazını sıkıp konuşmasını engellemektedir.
Korkunun Irene üzerinde olumlu sonuçlar doğurduğu konular vardır. Özellikle evliliğin sıradanlığını değiştirmek için hiç çaba göstermediğini ve çocuklarına yeteri kadar ilgi göstermediğini fark eder.
Kitabın sonlarına doğru bu kadar korkuya Irene kesinlikle intihar eder düşüncesi, sizin gibi Irene’nin de aklına gelir. Ama kitaptaki son bölümde her şeyin aslında çok farklı bir durum olduğunu anlayacaksınız.
Keyifli okumlar dilerim…
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
