Yazar:
Rıfat Ilgaz
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
508
Basım Tarihi:
Ocak 2017
İlk Yayın Tarihi:
1976
Yayınevi:
Çınar Yayınları
ISBN:
9789753482684
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
"Biz yürekli kişileri severiz."Edebiyat
Dostlarım, size bir soru! Rıfat Ilgaz dediğimde aklınıza ilk ne gelir? Tabii ki 
Hababam Sınıfı! İtiraf ediyorum okumadım ama çok izledim. Benim gibi sizlerin de izlerken kahkaha ile güldüğüne eminim. Peki Rıfat Ilgaz Hababam Sınıfı'nı neden yazmış ve nasıl bu kadar güldürebilmiş, biliyor musunuz? Buyurun cevabını kendinden dinleyelim.
Soru: ‘’Nasıl bu kadar çok güldürebildiniz?’’
Rıfat Ilgaz: ‘’Eskiden idamlar sabaha karşı yapılırmış. Belli bir süre sonra idam yaklaştığında tüm dükkanlar açılmaya, esnaf satış yapmak için bağırıp çağırmaya başlamış.’’
‘’Bunun üzerine aileler de o saatlerde sokağa çıkmaya başlamış ve idam vakitleri panayır havasına bürünmüş. Sonuçta da ölen bir adama bakarak gülen bir halk görüntüsü oluşmuş.’’
‘’Ben de çöken eğitim sistemini anlattım. Hepimiz ölen bu sisteme bakarak güldük.’’
Bir çoğumuz yazarın hayatını hep yazdığı eserlere göre değerlendiririz. Ama derinlere indikçe hiç de öyle olmadığını görüyoruz. Mesela Aziz Nesin!
Aziz Nesin, hayatı boyunca sıkıntı çekmiş ama yazdıkları bizi hep güldürdü. Aziz Nesin'in çevresinde olup da sıkıntı çekmeyen bir tane yazar söyleyin desem mümkün değil sayamazsınız. Onun devrindeki yazarların hangisi iktidarın tokatını yemedi ki! İşte bir tane daha, Rıfat Ilgaz!
Yıl 1911. Ne Çanakkale Savaşı, ne Birinci Dünya Savaşı başlamamış daha. Kastamonu'nun Cide'sinde ailesinin son çocuğu olarak dünyaya gelmiş. Üç kardeşin en küçüğü. Aslında fazlası var ama kimi hastalıktan kurtulamamış, kimi gittiği cepheden dönememiş . Kala kala üç kardeş kalmışlar. Küçük olunca da nazlı büyümüş biraz. Özellikle de babasının gözünde.
"Şu var ki babamı gerçekten de çok severdim. O benim her bakımdan arkadaşımdı." (s. 120)
Çocukluğunu okurken nedense aklıma hep küçük Nusret (Aziz Nesin) geldi. Onun kadar yolluk içinde büyümemiş büyümesine ama o
Rıfat Ilgaz dediğimde aklınıza ilk ne gelir? Tabii ki Hababam Sınıfı! İtiraf ediyorum okumadım ama çok izledim. Benim gibi sizlerin de izlerken kahkaha ile güldüğüne eminim. Peki Rıfat Ilgaz Hababam Sınıfı'nı neden yazmış ve nasıl bu kadar güldürebilmiş, biliyor musunuz? Buyurun cevabını kendinden dinleyelim.
Soru: ‘’Nasıl bu kadar çok güldürebildiniz?’’
Rıfat Ilgaz: ‘’Eskiden idamlar sabaha karşı yapılırmış. Belli bir süre sonra idam yaklaştığında tüm dükkanlar açılmaya, esnaf satış yapmak için bağırıp çağırmaya başlamış.’’
‘’Bunun üzerine aileler de o saatlerde sokağa çıkmaya başlamış ve idam vakitleri panayır havasına bürünmüş. Sonuçta da ölen bir adama bakarak gülen bir halk görüntüsü oluşmuş.’’
‘’Ben de çöken eğitim sistemini anlattım. Hepimiz ölen bu sisteme bakarak güldük.’’
Bir çoğumuz yazarın hayatını hep yazdığı eserlere göre değerlendiririz. Ama derinlere indikçe hiç de öyle olmadığını görüyoruz. Mesela Aziz Nesin!
Aziz Nesin, hayatı boyunca sıkıntı çekmiş ama yazdıkları bizi hep güldürdü. Aziz Nesin'in çevresinde olup da sıkıntı çekmeyen bir tane yazar söyleyin desem mümkün değil sayamazsınız. Onun devrindeki yazarların hangisi iktidarın tokatını yemedi ki! İşte bir tane daha, Rıfat Ilgaz!
Yıl 1911. Ne Çanakkale Savaşı, ne Birinci Dünya Savaşı başlamamış daha. Kastamonu'nun Cide'sinde ailesinin son çocuğu olarak dünyaya gelmiş. Üç kardeşin en küçüğü. Aslında fazlası var ama kimi hastalıktan kurtulamamış, kimi gittiği cepheden dönememiş . Kala kala üç kardeş kalmışlar. Küçük olunca da nazlı büyümüş biraz. Özellikle de babasının gözünde.
"Şu var ki babamı gerçekten de çok severdim. O benim her bakımdan arkadaşımdı." (s. 120)
Çocukluğunu okurken nedense aklıma hep küçük Nusret (Aziz Nesin) geldi. Onun kadar yolluk içinde büyümemiş büyümesine ama o
Sarı Yazma...Kitap ismini Cide'li kadınların başlarına bağladıkları başörtüsünden almış.Rıfat Ilgaz'ın çocukluğunun geçtiği Cide'de yaşadıkları ,Cide'den kopuşu ve hastalanarak tekrar geri dönüşü.
Kitap roman olarak geçiyor ama aslında otobiyografi denilebilir.Ilgaz'ın sevinçleri,hayal kırıklıkları,yazdığı ilk romanı,sevdiği kadın,annesi,babası,abileri ve ablası kitapta flashbacklerle yer buluyor..Ilgaz'ın isyanlarına bolca şahit oluyoruz.Çocuk Ilgaz'a bayılacaksınız ;)
Yazar Cide'ye döndüğünde çok hastadır,yaşaması mucize kabilinde,Cide Rıfat Ilgaz için en iyi sığınak,nefes alınacak en iyi yer,huzur bulabileceği ve onu geçmişi ile birlikte çocukluğuna ve tekrar yaşama döndürecek en uygun yerdir.
Kurtuluş Savaşı'nda 1950'li yıllara kadar Siyaset ve edebiyat dünyasından kişileri de anlattığı bu kitap,toplumcu-gerçekçi yazarlardan biri olan Ilgaz'ın en iyilerinden biri bence.
Kitapta en çok dikkatimi çeken kısım Ilgaz'ın en tanınmış ve en büyük eserlerinden biri olan Hababam Sınıfı'nın filme çekilmesi hakkında yazdığı satırlar oldu,incelemenin sonunda o satırları bulacaksınız.O satırlarda eserinin filme çekilmesini nasıl acı bir isyanla anlattığını inanın ta içinizde hissediyorsunuz :(
Ilgaz bu kitabı ile içinizi burkacak,sizi kah neşelendirecek,kah üzecek,bu kitabı ile kocaman bir takdiri ve teşekkürü sonuna kadar hak ediyor.(her ne kadar haddim olmasa da)
Bu kitapta Ilgaz'ın kendi kaleminden hayat hikayesini,çocukluğunu,gençliğini,ailesini okuyun.edebiyat budur kardeşim!
Bu kitabı bana bir arkadaş getirmişti,kapağını açtığımda aaa!! O ne!! Ilgaz'dan imzalı abi bu!!Manyak bir sürpriz oldu.rengarenk bir kitap,gökkuşağı gibi inanın,size sadece kitabı elinize alıp o gökkuşağı'nın altından geçmek kalıyor ;)
Kitapta sadece Ilgaz yok,Aziz Nesin,Orhan Veli,Sabahattin
ilk otobiyografik okumalarımdan biri oldu "Sarı Yazma"; bu tarz eserlere olan çekincemi başımdan savmamı sağladı.
Rıfat Ilgaz' ın çocukluğunun milli mücadele döneminde geçmiş olması ve bu kitabı okumuş olmam benim için çok artı bir durum oldu. O dönemin şartlarını, zorluklarını ve hissini, yaşayanın kaleminden doğrudan okumak apayrı bir zevk verdi. Beni çok heyecanlandırdı.
Kitabı okurken; Rıfat Ilgaz'ın kendisinin hep yanlış anlaşılmasının ne kadar zorlayıcı olduğunu ve kendisini; çizdiği ve gittiği yolu açıklama gereği duyduğunu aynı zamanda o dönemlerde yaşanılan her şeyin üstünün kapatılmamasını istediğini ve bunun için bu eseri yazdığını hissettim.
Ilgaz'ın yaptığı isyan mıydı? Hayır; hakkını, haklarını koruyamamış ama savunmaya çalışmış, kendisine destek aramış. (Günümüzde de devam ediyor bu yakarışlar ve bu yakarışların karşılığı...) Onun gibi birçok şair ve yazar da ona yol arkadaşı olmuş.
Bir Kastamonu'lu (Pınarbaşı) olarak, Koca Çınar'ın Cideli olduğunu bilir hatta Cide'ye tatile gittiğimde bile Çınar'ın evini görmeye gitmişimdir. Cide çok güzel bir ilçedir hatta kasabadır diyebiliriz. 11 - 12 km kumsalı ile Türkiye'nin en uzun kumsalarından birine sahiptir ve en önemli değerlerinden biri de Cideli kadınların taktığı, bu kitaba da ismini veren sarı yazmadır. Nedir bu sarı yazma dersek, kitabın kapağında da koyu olarak gözüken bir başörtüsüdür. bulbulogluhelva.com/img/p/1/5/0/150... orencikkoyum.com/FileUpload/ds27...
Kastamonu'nun bir başka güzel geleneği de Kurban Bayram'ında kendi muhtarlıklarına bağlı köylerin, bayramın 4 gününü bölüşüp (ilk gün kurban kesimi), her gün bir köyün diğer köyleri misafir etmesi, tanıyan tanımayan misafirliğe gelen köylülerin misafirliğe gittikleri köyde sadece selam verip istediği eve girmesi ve önüne koyulan kurban eti ile yapılmış çokça çeşitli yemeklerden yemesi geleneğidir. Bu geleneği de kitabında yer vermesi beni ayrıca mutlu etti. #10901429
Sarı Yazma, Rıfat Ilgaz'ın otobiyografik romanıdır ve roman içinde hem Çınar'ın hayatına dair önemli olayları Ilgaz'ın eşsiz kalemi ile okurken hem de Türkiye gündemini yine Ilgaz'ın eşsiz kalemi ile okuyup hatta son derece zeki eleştirileri de okuyup bilgisine varabileceğimiz bir eser. Eser içinde neler yok ki, hem yazım ve içerik olarak son derece edebi değeri yüksek bir roman hem de içerik/konu olarak edebiyat ile çok çok ilgili bir roman. Zaten otobiyografik roman dememden de anlaşılacağı üzere Çınar'ın yazarlığa, şairliğe attığı ilk adımların anlatıldığı, çıkartılan edebiyat ve hiciv dergilerinin anlatıldığı ve basım ile dağıtım sürecinde yaşanılan zorlukların da anlatıldığı ve
SARI YAZMA’DAN GÜNÜMÜZE İNSANIN İNSANA ZULMÜ İLE İLGİLİ BİR İNCELEME
Rıfat Ilgaz'ın, Sarı Yazma adıyla kitaplaştırdığı bu hatıralar 1980'li yıllarda Cumhuriyet gazetesindeki köşesinde günlük makaleler olarak yayımlanmış ben de bir kısmını orada üzüntü ve tarifsiz kederlerle okumuştum.
Daha çocukluktan ağır verem hastası olan Ilgaz bütün olumsuzluklara, yokluklara, çaresizliklere rağmen okuyup öğretmen olur.
Fakat Atatürk Cumhuriyet’i kurmuş, isyanlar ve suikastları bahane ederek kendisine rakip olarak gördüğü ve kendisine kayıtsız şartsız biat etmeyen, bir fikri, görüşü olan, yazar ve düşünürleri, bütün silah arkadaşlarını sopa olarak kullandığı yargı vasıtasıyla ortadan kaldırmıştı.
Atatürk’ün savrulduğu faşizm, Turancılık, diktatörlük girdabına İnönü, Bayar ve Menderes’te dört elle sarılacaktı. .
İşte böyle bir dönemde Ilgaz’a, bu kötü gidişatı alkışlamamanın Ebedi Şef ve Milli Şef’e biat etmemenin bedelini ödetmişler, el üstünde tutulması gerekirken Nazım Hikmet, Kemal Tahir, Sabahattin Ali ve daha niceleri gibi onun da ömrü, karakollar, mahkemeler, zindanlar arasında geçmişti.
Bu kitabı İbn-i İshak'ın Hz Muhammed, Hıfzı Topuz’un Taif’te Ölüm, Yılmaz Karakoyunlu'nun Üç Aliler Divanı kitapları ile art arda okudum.
Birinci kitap Hz. Muhammed, ikinci kitap II. Abdülhamid, Üç Aliler Divanı ile bu kitap ise Atatürk ve İnönü dönemlerini anlatıyor.
Ve arada 1400 yıl olsa, asırlar, çağlar, isimler, zaman değişse de zulüm zalimlik değişmiyor...
Zira bu dönem ve liderler ile günümüz saray rejiminin iktidarı ele geçirme, tek adamlığa geçiş, menfaati için her yolu mubah görme, korku ve dehşet iklimi oluşturarak halkı kendisine biat’a tapınmaya zorlama, tapınmayanları bertaraf etme taktik ve yöntemlerinin birebir aynı olduğunu görürüz.
Bu kitap, bizi iflasa sürükleyen günümüz muktedirlerinin dayandığı temelleri ve yakın tarihimizi
Sarı Yazma , Rıfat Ilgaz 'in otobiyografi türündeki eseri. Çocukluğundan başlayarak kırklı yaşlarının ortalalarina kadar kendini anlatmış akıcı bir dille. Rifat Ilgaz'in bilinmeyenlerini, az bilinenlerini sunuyor kitap biz okurlarına.
1911 yılında Kastamonu Cide'de doğmuş Ilgaz. Kurtuluş Savaşı yıllarında henüz çocuk olan yazar, o yılları çocuk gözüyle anlatmış bizlere. O günlerin yoksunluk dolu günleri, savaşın acımasızlığı, bir çocuk için ne ifade ederse, küçük Rıfat olduğu gibi aktarmış. Çok başarılı bir öğrenci olarak anlatıyor kendini yazar. Bütün derslerde başarılı, öğretmenlerin göz bebeği, uysal bir çocuk. Sosyal olarak da aktif bir çocukluk geçirmiş. Okulun tiyatro kolunda, okulun futbol ve voleybol takımlarında hep o var. Çocukluğunda edindiği devrimci kişiliği, yaşamı boyunca başarıyla taşımış Rıfat Ilgaz. Ama bir özelliği var ki, en fazla onun üzerine gitmiş. Şairlik. Küçük yaşta yazmaya başlamış. Daha çok hece ölçüsüyle. Aruzdan pek hazetmedigini söylüyor. Beceremedigini de itiraf ediyor. Yazdığı şiirler yerel gazete ve dergilerde yayınlanmış. Onu küçük kasabada parmakla gösterilen bir öğrenci yapmış bu özelliği. Tabii kızların da ilgisi hep üstünde olmuş. Okul müdürü Ahmet Kutsi Tecer, onu hep teşvik ve takdir etmiş. Yardımlarını eksik etmemiş. Ona, büyük minnet duymuş Ilgaz. Sonraları siyasi bakımdan yol ayrımına düşmüşler, ama her zaman Ahmet Kutsi Tecer'i saygıyla anmış. Daha sonra Cide'den ayrılıyorlar. Samsun Terme'nin yolunu tutuyorlar. İlk defa sıtma hastalığına yakalanıyor. Zaten Terme'de oturup da bu hastalığa yakalanmayan yok. Pirinç tarlaları ile ünlü bir ilcemiz. Hastalığın da bir nevi sebebi. Sağlığı açısından sancılı günler başlamış oluyor böylece.
Öğretmenlige yeni atandığı günlerde verem hastalığına yakalanıyor. Tüm yaşamı boyunca bu illetten
Her okurun mutlaka okumasını şiddetle tavsiye edeceğim bir eser. Ben yazarı bu kitabı ile tanıdım. Genel olarak herkes Rıfat Ilgaz’ı tanır. Hababam sınıfını falan yazmıştır falan. Cemil Meriç nasıl ben bir fikir işçisiyim diyorsa bu yazarda öyle bir yazarlık işçisi işte . Kitap yazarın kendi hikayesini anlatıyor. Mutlaka okuyun derim.
Sarı Yazma
Sarı Yazma Cide kadınlarının yerel giyim unsuru! Cumhuriyet sonrası özellikle mizah yazınımızın duayenlerinden olan Rıfat Ilgaz’ın otobiyografisi, aslında bir nevi nasıl toplumcu yazar-şair olduğunun hikayesi. 1911 de Cide’de doğan Rıfat Ilgaz bizi özellikle 1933-1953 arası dönemini anlatıyor. Az miktarda öğretmenlik anısının yanısıra aile hayatından ve evliliklerinden pek bahsetmiyor. Onun yerine Aziz Nesin ve Sabahattin Ali ile yayınladıkları Marko Paşa dergisinin serüveni kitaba ağırlığını koyuyor. Tek partili dönemdeki baskılar, hapishane şartları ve hastane koşulları ( kendisi verem hastası) kitapta çokça yer buluyor. Toplum adına savaşırken ömrünün yarısı geçen İstanbul onun İstanbullu kabul etmiyor Belkide tüm toplumu kucaklamak isterken uzun süreli ilişkilerde veya düzenli bir işte istikrar ( biraz da şartlardan dolayı) sağlayamıyor. Şair kimliği, aydın olma çabası ve felsefeci kimliğini Sarı Yazma’ da sergiliyor. Bizde çokta anlatılmayan bir dönemi, insanın gözüne sokmadan kendi üslubuyla betimliyor. Bence güzel bir kitap olmuş. Türk yazını ile ilgilenenlere öneririm.
Sarı Yazma/ Rıfat ILGAZ
Rıfat Ilgaz'ı hepimiz Hababam Sınıfı'ndan bilir, tanırız. Efsane filmin efsane yazarı çocukluğundan itibaren öğrenciliğini, öğretmenliğini, evliliklerini, kendi döneminin Türkiye ve Dünyasını, cezaevinde ve hastanelerde geçirdiği zamanları, yazı ve düşünce dünyasını, kısaca A'dan Z'ye kendi özyaşamını anlattığı güzel ve akıcı bir kitap.
Tutucuların yenilik karşısında direnmelerinin nedeni, her zaman sınıfsal çıkarlara dayanmıyordu./Syf.9
Şu "hayat" dedikleri oyun yok mu! Bir yerde tam bir güldürüdür./Syf.56
Demek bir çocuk yanımız kalmış olacaktı, ne kadar büyüsek de./Syf.116
Emek diye bir şey vardı, vatan millet kadar önemli.../Syf.143
Sevgi deyince onun sevgisinin duyacaktır içimde... Biten, tükenen şey nasıl sevgi olurdu ?/Syf.215
Sabahattin Ali:
Geçenlerde Menderes'e rastladım Karpiç'te... Adnan dedim, meydanlarda söylediklerine bakıyorum, hep bizim iki üç yıl önceki söylediklerimiz... Güldü işte dedi, bizim sizden farkımız bu! Sizin acele edip söylediklerinizi biz tam zamanında söylüyoruz!/Syf.338
Görmesem bile, onu düşünebiliyordum, düş gücümün yettiği kadarıyla... Onunla ilgili ne biliyorsam onları yeniden yaşıyorum her bakışta./Syf.414
Ancak okuduğu kitaplarla birbirimize yaklasabilirdik./Syf.467
Tavsiye eder miyim?
Ben çok beğendim tabii ki #tavsiyeederim
Yazar çocukluğunun geçtiği Cide'de hatıralarında derin izler bırakan Sarı Yazmalı kadınların adını kitaba verse de aslında bu o kadınların hikayesinden çok otobiyografi niteliğinde. Yazarın hayatından kesitlerle kurtuluş savaşı yıllarını, cumhuriyetin ilk yıllarındaki yaşamı hissediyorsunuz. Oldukça içten yazılmış bir kitap. Yazar Rıfat'tan çok insan Rıfat ile tanışıyorsunuz. Ben sevdim . Tavsiye ederim.
Reklam
Yazar Hakkında
Rıfat IlgazYazar · 67 kitap
1911 yılında Kastamonu’nun Cide ilçesinde doğdu. 7 Temmuz 1993 tarihinde öldü.Rıfat Ilgaz 1940’ların toplumcu-gerçekçi şairlerindendir. 1911 yılında Cide’de doğdu. Şiir yazmaya ortaokul öğrencilik yıllarında başladı. İlk şiiri 27 Temmuz 1927 ‘de, günlük Nazikter gazetesinde yayınlandı. Ayrıca; Açıkgöz(Kastamonu), Güzel İnebolu ve Güzel Tosya gazetelerinde şiirleri ve yazıları yayınlanmaya başladı. Lise yıllarında babasının ölümü sebebiyle buradan ayrıldı. Yatılı olarak Kastamonu Muallim Mektebi’nde öğrenim gördü. 1930 yılında mezun oldu.
Altı yıl süreyle Gerede, Akçakoca, Hendek ile Düzce arasında Gümüşova’da ilkokul öğretmenliği yaptı. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünü 1938 ‘de bitirdi ve Adapazarı Ortaokulu Türkçe Öğretmenliğine atandı. 1939’da İstanbul Karagümrük Ortaokulu’nda Türkçe Öğretmenliğine başlayan Ilgaz’ın, yazı ve şiirleri dergilerde yayınlanmaya başladı. 1940 ‘da Çığır, Oluş, Ulus, Güneş, Yücel, Varlık, Hamle ve Yeni İnsanlık dergilerinde şiirleri çıktı ve aynı yıl Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’ne girdi. Ömer Faruk Toprak ile 9 Eylül 1942’de Yürüyüş Dergisi’ni çıkardılar. Bu dergide Orhan Kemal, Sait Faik, Cahit Irgat, A.Kadir, Nazım Hikmet (İbrahim Sabri) ile birlikte çalıştılar. 1943’te ilk kitabı "Yarenlik"i yayınladı. Şiirleri olağanüstü bir ilgi gördü. Ocak 1944’de "Sınıf" adlı şiir kitabı çıktı. Sıkıyönetim kararı ile toplatıldı. 1945’te Gün Dergisi çıktı. Bu dergide yazıları yayınlandı. Aziz Nesin’in Cumartesi Dergisine ortak oldu. Seçici kurulda çalıştı. 1946’da Esat Adil, Sabahattin Ali ve Aziz Nesin ile birlikte Gerçek Gazetesini çıkardılar. 1946 Ekim ayında Yığın Dergisi’ni Esat Adil ve Adil Yağcı ile birlikte çıkardılar. Öğretmenliğe yeniden döndükten sonra Boğazlayan-Yozgat’a tayini çıktı. Hastalığı nedeniyle Validebağ Sanatoryumunda yattı. Şubat 1947’de Sabahattin Ali, Aziz Nesin ve Mim Uykusuz’un çıkardığı Marko Paşa kadrosuna girdi. Sık sık kapatılan bu derginin daha sonraları sorumlu müdürlüğünü üstlendi. Malum Paşa, Merhum Paşa, Hür Marko Paşa gibi dergilerin adı sık sık değişiyordu. 1950’li yıllarda Ilgaz, gazetecilik yapmaya başladı. Sakıncalı olduğundan gazeteler ve dergiler imzalarına pek yer vermediler.
1952-1960’da Tan Gazetesi’nde dizgici-musahhih ve röportaj yazarı olarak çalıştı. Turhan ve İlhan Selçuk’un çıkardığı Dolmuş Dergisi’ne "Stepne" takma adıyla yazılar yazdı. Hababam Sınıfı, Pijamalar(Bizim Koğuş), Don Kişot İstanbul’da bu dergide dizi olarak yayınlandı. Hababam Sınıfı’nı da isminin sakıncalı olması nedeniyle "Stepne" (Yedek Lastik) takma adıyla yazdı. Ocak 1953’te Devam adlı şiir kitabını çıkardı ve bu kitap da toplatıldı. Rıfat Ilgaz Demokrat İzmir, Akbaba, Vatan, Yeni Gün, Yeni Ulus gibi yayın organlarında ve kimi edebiyat dergilerinde yazı yazdı. Sınıf Yayınları’nı kurdu ve kendi kitaplarını yayınlayabildi. 1970’te Basın Şeref Kartı’nı aldı. 1974’te emekli oldu. Doğum yeri olan Cide’ye yerleşti. 12 Eylül 1980 döneminde gözaltına alındı. 70 yaşında gerekçesiz sorguya çekildi ve gözaltında kaldı. Tutukluluğu sona erince İstanbul’da oğlu Aydın Ilgaz ile birlikte ölümüne kadar yaşadı. Bu olaylar "Kırk Yıl Önce Kırk Yıl Sonra" adlı kitabında anlatılır. Onu hepimiz Hababam Sınıfı’nın yazarı olarak bildik. Altmış kitabı olmasına rağmen onun şairliğini, romancılığını ve öykü yazarlığını unutmamamız gerekir. Rıfat Ilgaz 7 Temmuz 1993 günü öldü.
