Sis ve Gece
Ahmet ÜmitYazar:
Ahmet Ümit
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
251
Basım Tarihi:
2002
İlk Yayın Tarihi:
1996
Yayınevi:
Doğan Kitap
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Sis ve Gece
16,5bin okunmaEverest Yayınları · Nisan 2013 · 270 s.
Sis ve Gece
4.934 okunmaYapı Kredi Yayınları · Temmuz 2023 · 296 s.
Sis ve Gece
1.099 okunmaEverest yayınları · 2017 · 352 s.
Sis ve Gece
626 okunmaDoğan Kitap · 1996 · 256 s.
Sis ve Gece (cep boy)
418 okunmaEverest Yayınları · 2016 · 448 s.
Sis ve Gece
164 okunmaOm Yayınları · Temmuz 2000 · 326 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sis ve Gece,Ahmet Ümit’ten okuduğum ilk roman oldu ve kesinlikle beklentimin üzerinde bir etki bıraktı.Her ne kadar ilk bakışta durağan bir anlatıma sahip gibi görünse de aslında oldukça sürükleyici bir roman.Özellikle aralarda yer verilen küçük detaylar,hikâyeye hem derinlik hem de ayrı bir tat katıyor.Roman benim asla tahmin etmediğim bir şekilde sonlandı.Ancak tamamlanmamış ya da aceleye getirilmiş bir son olduğunu düşünüyorum.Kitabı bitirdikten sonra bendeki baskının hatalı olup olmadığını kontrol etme ihtiyacı duydum…Yine de okurken keyif aldığım bir roman olduğunu söylebilirim.İyii okumalar
Sis ve Gece/Ahmet ÜMİT
Başkomiser Nevzat'a alışmıştım, karşımda İstihbaratçı Sedat'ı görünce şaşırdım açıkçası; çünkü Ahmet Ümit deyince aklıma Nevzat gelir, resmi Twitter hesabının adı bile başkomiser Nevzat. Neyse, tabi ki önemli bir şey değil. Elimdeki diğer kitapları bir kenara bıraktırıp kendisini bir çırpıda okutturacak kadar akıcı bir kitap. Yalnız sonunda hayal kırıklığına uğradığımı itiraf etmeliyim. Çok güzel hazırlanmış bir kurgu daha güzel bir yere bağlanabilirdi; ama bağladığı yerde fena değildi. Kitap sardı beni.
"Ama aşkta eşitlik olmaz ki zaten. Bazen kefelerden biri, bazen de öbürü ağır basar. Aslına bakarsanız genellikle hep aynı kefe ağır basar ya." Syf.147
"Bütün aşklar er ya da geç aynı sonla yüzleşmek zorunda kalmaz mı?" Syf.174
Tavsiye eder miyim?
Ahmet ÜMİT'in kitabı, tabi ki #tavsiyeederim
Sis ve Gece
Puan vermedi
Amansız bir yalnızlaşma ve yabancılaşma
İstihbarat teşkilatının mesleğine aşkla bağlı elemanı Sedat’ın hayatı üst üste gelen musibetlerle altüst olmuştur. Babası gibi sevdiği amiri Yıldırım’ın öldürülmesinin şokunu atlatamadan kendisi de suikasta uğrar. Tüm bunların üstüne yegâne yaşama sevinci olan Mine’nin kaybolmasıyla hayatı tam bir cehenneme döner ancak pes etmez, sevgilisinin peşine düşer.
Faili meçhul cinayetlerin parçaladığı yaşamlar
Sis ve Gece olgun bir yazardan izler taşıyan üslubuyla şaşırtıcı bir ilk roman. Ahmet Ümit’e parlak bir kariyerin kapısını açan roman uzun vadede yazarın imzasına dönüşecek olan tüm temaları barındırıyor; arka sokaklarda kaybolan yaşamlar, azınlıklar, mezar taşlarının silinen yazıları gibi hayatımızdan sessiz ve çaresizce çıkan “ötekiler.”
İçinden bir bölüm "Bırak artık şu oyunu Sedat. Lütfen kendine gel. Farkında mısın bilmem, teşkilat çalkalanıyor. Dünyadaki bütün dengeler değişti. Artık ne Sovyetler var, ne komünizm tehlikesi. Ama ülkemizin üzerindeki oyunlar bitmedi. Topraklarımızı bölmek, devletimizi güçsüz kılmak istiyorlar."
Ahmet Ümit kitaplarini seviyorum. Her seferinde kitabin sonunda okuru şaşırtmayi başariyor. Bu kitabi 15 yil once de okumuştum, ama icerigini unutmuştum. Iyi ki tekrar okudum. Polisiye severlere tavsiye ederim.
Başarılı ama hayal kırıklığıDuygu ve Düşünce
Sis ve Gece, polisiye alanında yazılmış alanını hakkıyla yansıtan başarılı bir roman.
Akıcı, merak uyandırıcı ve okudukça hayret edilesi bir kitap. Söylediğim bu özellikler zaten Ahmet Ümit'in kaleminde bulunan ve her kitabında okuyucusuyla buluşan güzellikler. "Yiğidi öldür ama hakkını yeme demişler." Biz de yemeyelim dedik.
Ancak üç mesele var ki bunları zikretmeden ve eleştirmeden geçemeyeceğim. Kitabı okurken yaptığım alıntılarda da değinmiştim, polisiyeyi bu kadar ustaca yazan, kalemi bu denli etkili olan bir yazarın, ahlaki değerlerden yoksun olması çok üzücü.
Bakın her yazar müslüman olmalı, İslami değerler üzerinden hikayelerini yazmalı demiyorum. Ama en azından topluma mâl olmuş ve ün salmış yazarların ahlaki değerlere sahip olması gerektiğini düşünüyorum ve savunuyorum.
Çünkü polisiye romanlarının muhatabı, sadece yetişkin insanlar değil. Bu muhatapların arasında doğruyu ve yanlışı henüz ayırt edemeyecek veya fark edemeyecek kadar yaşı küçük olan gençler de var. Gelişim çağında olan bu gençlerin bu denli ahlaksız yazılara ve fikirlere maruz kalması, gelecek neslin zihnini kirletmeye devam ediyor.
Gelelim kitapta olmaması gereken üç meseleye;
1) Kitabın 102. Sayfasında şöyle bir cümle geçiyor; "Sanki iki kadınla birlikte yaşamak benim için normal bir şeydi." Bunu söyleyen kişi romanın ana karakteri olan sedat bey. İki kadından biri eşi Melike hanım diğeri ise eşini aldattığı Mine hanım. Zaten olaylar Mine hanımın esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolmasıyla ve sedat beyin onu bulmaya çalışmasıyla çığırından çıkıyor ve polisiye macerası başlıyor. Bu arada Mine hanım da sadece sedat beyle yetinmiyor onun da ikinci bir erkeği Fahri bey var. Mine hanım da iki erkeği aynı anda idare etmeye çalışıyor.
Şimdi soruyorum size evli olan bir insanın hele ki
Okuduğum En Kötü PolisiyeEdebiyat
-Söyleyeceğim her şey kendi fikrim. Ayrıca bol Spoiler var-
Uzun zamandır bu kadar isteksiz polisiye okumamıştım. Aşk çemberi üzerine dönen bir kurgu, aşk adı altında geçen şey ise bir adamın karısını aldatıp sevgilisini araması.
"Birini yalnızca seviyorum diğerine ise aşığım"
Ana karakter böyle bir zihin yapısında olup durmadan karısı ile sevgilisini kıyaslayıp üstüne romantize ettiği için katlanılamaz hale geliyor. Üstelik sevgilisinin de onu aldatması. Tamamen etik olmayan şeyler üzerine kurulu basit bir konu.
Edebi bir zevk aşılamadığını söylememe gerek dahi yok. Dili basit. Sedat karakterinin ağzından anlatılıyor. Ve uzun zamandır herhangi bir karaktere karşı böylesine büyük bir öfke duymamıştım. Yaşadığı çarpık ilişkiyi romantize etmeye çalışması, çevresindeki insanlar hakkında olur olmadık düşünceleri, aniden saçma sapan konuşmaları. Kitapta tutunabilecek tek bir ilişki yoktu.
Kurguda açıklar ve gereksiz tonla bilgi bulunuyordu. Karakterler derin olmaktan hayli uzak, durmadan aynı eksende davranışlar gösteriyorlardı. Ve inanamadığım bir diğer rezalet, polisiyede kitabın bitmesine 15 sayfa kala aniden bir sevişme sahnesi okuduk. Olayları öğrenip yavaş yavaş sona yaklaşmamız gerekirken o sahneyi okumak iğrençti. Betimlemelerden bahsetmiyorum bile, estetik açıdan berbat.
Kitabın başlangıcı aşırı klişe, kaotik bir rüya ile başlıyor. Üstüne üstlük sonda okuduğumuz rüyalar, lüzumsuzdu. Normalde 150 sayfayla yetinebilecek bir kurgu. Gidişatı daha merak uyandırıcı hale getirmek için durmadan Sedat karakterini biri arıyor, "Telefonda söyleyemem yanıma gel, ... sizinle buluşmak istiyor önemliymiş, acil konuşmamız lazım." Ve buluşma gerçekleştiğinde öğreniyoruz ki aman aman hiçbir şey yok ortada.
Merak ettiğim nokta böylesine kontrolsüz, rüzgarda savrulan bir kurgunun
Ama aşkta eşitlik olmaz ki zaten. Bazen kefelerden biri, bazen de öbürü ağır basar. Aslına bakarsanız genellikle hep aynı kefe ağır basar ya... Sis Ve Gece. Polisiye romanlarda sıkça rastladığımız aksiyon ve koşuşturma bu kitapta pek yoktu. Daha çok yasak bir aşk öyküsü üzerine odaklanmış yazar. Ahmet Ümit, kitapları içinde farklı yeri ve anlatımı olan bir roman. Üstadın kaleminden keyifle okuyacağınız şahane bir eser. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Yaşam ağlamaya değmeyecek kadar saçmadır...
Kişisel kitaplığım için eksik kalan Ahmet Ümit seçkisini tamamladım ve bugün yazarımızın 1996 yılında yazmış olduğu "Sis ve Gece" adlı ilk romanıyla karşınızdayım. Öncelikle ilk romanı olduğuna inanmak zor... Çünkü 1996 yılındaki romanının teknik özellikleri ve kurgusal bazları neredeyse günümüzdeki Ahmet Ümit'le aynı... Yani edebi açıdan çok farklı bir kafa olduğu daha ilk romanından belli, o romandan sonra da arkasına bakmadan devam ediyor ve Türk Edebiyatının en önemli yazarlarından biri oluyor. Geçmişten günümüze bu detayı kavrayabilmek benim için çok hoştu. Bu romanında, en temel özelliği olarak karakterlerini anlatırken verdiği detayları beğendim. Tabii edebi hayatının ilk romanının eksikleri bir hayli mevcut. Yalın bir üslup tercih etse de karşımızda sürükleyicilikten uzak bir roman var. Kurgu bi anda 240 ile hızlanırken, sonraki dakikada hızı 40'a düşürüp birden yavaşlıyor. Dengeyi pek kurulamamış geldim. Ve sonuç bölümü! Eser, sanki Bir Formula 1 aracıymışçasına o kadar hızlı ve o kadar tekdüze bitiyor ki.. Bir de fazlasıyla tahmin edilebilir bir son. "İlk elin günahı olmaz." derler tabii, bunun doğruluğunu Ahmet Ümit'in yakın dönemdeki romanlarını okuyup görebiliyorsunuz. Ancak "Sis ve Gece", vasat bulduğum bir okuma oldu.
Herkese kendini polis olarak tanıtan MİT görevlisi Sedat ana kahramanımız... Eşi Melike ve ikiz kızlarıyla başlarda mutlu bir hayatı vardır, teşkilatta da iyi işler yaparlar. İstihbaratçı kadroda yer alan yakın arkadaşı Yıldırım'ın pusuya kurban gitmesi ve ölümüyle Sedat duygusal açıdan sarsılır. Tam o dönemlerde karşısına üniversite öğrencisi Mine çıkar. Birbirlerini dinler, sevmeye başlar ve iki yıl sürecek bir yasak aşka adım atarlar. Sona yaklaştıklarında ise Mine onu sevmediğini söyler ve ayrılırlar. Çünkü genç kız, üniversitede
İnsan'ı en çok içinden çıkamadığı duygular yorar.Ahmet Ümit ’in kaleminden 
Sis ve Gece , polisiye türünü çok daha derin, çok daha insanî bir zemine taşıyor. Yüzeyde bir kayıp vakasını ve istihbarat içindeki çürümüşlüğü anlatsa da, satır aralarında kaybolan kimlikleri, yarım kalmış sevgileri, bastırılan vicdanları buluyorsunuz.
Ahmet Ümit ’in dili yalın ama çarpıcı. Olaylar kadar karakterlerin ruh hâline de odaklanması, kitabı klasik bir polisiyeden ayırıyor. Kitabı okurken, sadece “katil kim?” sorusunun değil, “insan ne zaman kaybolur?” sorusunun da cevabını aradım.
İstanbul’un sisli sokaklarında geçen bu roman, sadece gerilim sevenlere değil; kaybolmuşluk, aşk, arayış ve vicdan gibi temalara ilgi duyan bütün okurlara hitap ediyor.
Sevgiyle ve kitaplarla kalın keyifli okumalar dilerim.
Ahmet Ümit ’in kaleminden Sis ve Gece , polisiye türünü çok daha derin, çok daha insanî bir zemine taşıyor. Yüzeyde bir kayıp vakasını ve istihbarat içindeki çürümüşlüğü anlatsa da, satır aralarında kaybolan kimlikleri, yarım kalmış sevgileri, bastırılan vicdanları buluyorsunuz.
Ahmet Ümit ’in dili yalın ama çarpıcı. Olaylar kadar karakterlerin ruh hâline de odaklanması, kitabı klasik bir polisiyeden ayırıyor. Kitabı okurken, sadece “katil kim?” sorusunun değil, “insan ne zaman kaybolur?” sorusunun da cevabını aradım.
İstanbul’un sisli sokaklarında geçen bu roman, sadece gerilim sevenlere değil; kaybolmuşluk, aşk, arayış ve vicdan gibi temalara ilgi duyan bütün okurlara hitap ediyor.
Sevgiyle ve kitaplarla kalın keyifli okumalar dilerim.Sonu buz gibi!Edebiyat
Okuduğum ilk Ahmet Ümit romanıydı, polisiye roman okuma geçmişi olan biri olarak belirli bir bakış açısına sahibim bu yüzden yapacağım inceleme yerinde olabilir diye düşündüğüm için yazıyorum. Açıkçası kitap Ahmet Ümit'in yazdığı ilk roman olması hasebiyle hem bazı handikaplara sahip hem de ilk olmasına rağmen beklediğimin daha üstünde bir kurguya sahipti. Şimdi bu söylediğimi açacak olursam kitap sizi - belirli bir empati yeteneğine sahipseniz - kurgusuyla bir arayışa sokuyor ve bu arayış çokta ilgi çekici olmayan konuyu sürükleyici hale getiriyor. Bu bahsettiğim durum sizi aslında kitabı bitirmeye güdüleyen ana kaynak görevi görüyor çoğunlukla ama tabi ki de başka bahsetmemiz gereken noktalarda bağlayıcılığı destekliyor. Bunlardan en önemlisi karakterlerin birbirleriyle olan ilişkileri özellikle Mine ile Sedat'ın ilişkisinin yasaklığı insan beyninin yasağa olan tevessülü dolayısıyla temelde bir cazibeye sahip. Bir başka nokta ise insan ruhunun aynı zamanda sahip olduğu masum duygularına karşı hissettiği suçluluk duygusunun bu yasak ilişki üzerinden tatminidir tahminimce - kendisinde olmaması ve bu deneyimi başkasının hikayesi üzerinden deneyimlemekten bahsediyorum. Bu ve dolaylarındaki duygular üzere kurgulanan roman üzerine birde polisiye türünün getirdiği gizem de eklenince insanı içine çeken bir yapıt ortaya çıkıyor. Okurken zevk alacağınız fakat o kadar da yazarın ününe kapılıp beklentinizi - en azından bu romanı üzerinden- yükseltmemenizi tavsiye ettiğim bir eserdir. İyi okumalar diliyorum, tavşanlara iyi uykular!
Ahmet Ümit
Sis ve Gece
Ahmet Ümit
Sis ve GeceYazar Hakkında
Ahmet ÜmitYazar · 39 kitap
Ahmet Ümit, 1960’ta Gaziantep’te doğdu. 1983’te Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü’nü bitirdi. 1985-1986 yıllarında, Moskova’da, Sosyal Bilimler Akademisi’nde siyaset eğitimi gördü. Şiirleri, 1989 yılında Sokağın Zulası adıyla yayımlandı. 1992’de ilk öykü kitabı Çıplak Ayaklıydı Gece yayımlandı. Bunu Bir Ses Böler Geceyi, Agatha’nın Anahtarı, Şeytan Ayrıntıda Gizlidir adlı polisiye öykü kitapları izledi. Hem çocuklara hem büyüklere yönelik Masal Masal İçinde ve Olmayan Ülke kitapları ile farklı bir tarz denedi. 1996’da yazdığı ilk romanı Sis ve Gece, polisiye edebiyatta bir başyapıt olarak değerlendirildi. Bu romanın ardından Kar Kokusu, Patasana ve Kukla yayımlandı. Bu kitapları Ninatta’nın Bileziği, İnsan Ruhunun Haritası, Aşk Köpekliktir, Beyoğlu Rapsodisi, Kavim, Bab-ı Esrar, İstanbul Hatırası, Sultanı Öldürmek,Beyoğlu’nun En Güzel Abisi ve Elveda Güzel Vatanım adlı kitapları izledi. Ahmet Ümit’in, İsmail Gülgeç’le birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Çiçekçinin Ölümü ve Başkomser Nevzat-Tapınak Fahişeleri, Aptülika (Abdülkadir Elçioğlu) ile birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Davulcu Davut’u Kim Öldürdü? ve Bartu Bölükbaşı ile birlikte hazırladığı Elveda Güzel Vatanım-İttihatçıların Yükselişi adlı çizgi romanları da bulunmaktadır. Eserleri yirminin üzerinde yabancı dile çevrilmiştir. Yazarın tüm yapıtları Everest Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.
