Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 25 dk.
Sayfa Sayısı:
544
Basım Tarihi:
Kasım 2015
Yayınevi:
April Yayıncılık
ISBN:
9786055162610
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Seriyi bitirdim ama tüm karakterleri çok özleyeceğim :(
Teşekkürler Kıymetli Sezgin Kaymaz , bunca laf salatasını bizlere zevkle okuttuğunuz için ;)
İlk iki kitabı okuyanlar okumuştur 
Son Şura ‘ yı değil mi? Ya da okuyacaklarının arasındadır ;)
Keyifle...
Sezgin Kaymaz , bunca laf salatasını bizlere zevkle okuttuğunuz için ;)
İlk iki kitabı okuyanlar okumuştur Son Şura ‘ yı değil mi? Ya da okuyacaklarının arasındadır ;)
Keyifle...
Kimse bu hayata boşuna gelmiyor işte. Siz birine dokunmak için yaşıyorsunuz, başka biri de size dokunmak için geldi dünyaya. Tabii iyilikle dokunmak da var, zarar vermek için dokunmak da. Sen iyisin diye iyiliğe maruz kalacaksın diye bir kural yok ama. Sana kimin dokunacağı tamamen şans, inanıyorsan kader. Sen de dokunacağın insanı seçemiyorsun bu arada. Yarası yarana denk insanlar olsun istiyorsun etrafında, şifayı birbirinizde bulun diye. Bazen denk düşüyor ya, bazen de yanılıyorsun. Allah bile bile yanlış yolda yürütmesin insanı. Sana iyi gelecek insanlar var ya, onlar iyi ki var. =)
Sevinç Kuşları serisinin üçüncü kitabı. Sezgin Kaymaz her kitabında olduğu gibi bu kitabında da etkilemeyi başardı beni. Kimsenin merak edip de bakmadığı yeraltı dünyasını öyle güzel kaleme almış ki farklı olana karşı bakış açımı değiştirdi. Yine her kitabında olduğu gibi akıcı ve samimi anlatımı, gündelik konuşmaların arasına sıkıştırdığı edebi cümleleri ve tabiki her birinin kendine has bir karizması olan şahsına münhasır karakterleri... Güzel bir kitap, güzel bir seri. Tavsiye ederim.
Sevinç Kuşları üçlemesini bitirdim. Arka arkaya okuyunca yaklaşık 1400 sayfa... Çok özleyeceğim, arkadaşları... Deccal, Veysel, Hayri ve diğerleri... Bir de Emre Melemez'in sesinden...
ilk olarak sunu soylemeliyim ki en sevdigim seriyi bu kitapla sonlandirmis oldugum icin biraz uzgunum. keske hic bitmeseydi, bir hayalet gibi onların her anini, her gununu izleyebilsem dedigim karakterlerle dolu bir kitap her karakteri ayrı ayrı seviyorum. karakterler ne kadar kalabalik olursa olsun her karakterin ayirt ediciligi olmasi da cok özel gercekten.
sevdigim seylerle vedalasmak en nefret ettigim seylerden birisidir 2024 eylulden bu yana inatla seriyi bitirmemek icin bu kitabi okumuyordum ama vedalasmanin zamani gelmis ( surekli rereading yaparim ) bazi seyler yarim kalmamali kitabi bitirdigim icin baya buruk hissediyorum
bu kitabi serideki diger kitaplar sevemesem de ( cunku asil okumak istedigim kisilerden cok ramazani okuduk ve sevemedim o karakteri malesf ) yine de güzeldi. sevinc kuslarini benim icin ozel kılan seylerden birisi de arkadaslarima yaptigim ama gulmedigi sakalari ( mesela soyadinin oral olmasiyla dalga gecilmesini bir arkadasima demistim soyadim oral olsa cok üzülürdum hahaha diye mimik oynatmamisti o sahneyi okuyunca sezgin kaymaza ve sevinc kuslarina ayri bir asik oldum )
veysel...seni cok seviyorum. iyi ki varsin. ideal tipimsin ve sadece asksal anlamda degil. cevremdeki herkesin senin gibi olmasini isterdim. dunyadaki butun guzellikleri hak ediyorsun.
spoiler
zilanin kitabın sonunda gonule kalbini vermesi ve irfanin da gonulun sesini duyunca gozlerini açması....
bu yazar ile tanışın derim :)Sezgin Kaymaz Üç kitaptan oluşan seri bugün itibariyle bitti. Güzel bir seri ve tavsiye edeceğim seriler arasına girdi. Yazar çok güzel bir kurgu ile karşımızda. Birçok karakter var ama karışmıyor. Tek tek hepsini çok iyi analiz edebiliyorsunuz. Ben en çok Veysel karakterini sevdim ama Celil’e, Hayri’ye, İrfan’a, Deccal’e, kıvırcığa ve diğerlerine haksızlık etmiş gibi oluyorum. Serinin ikinci kitabı olan KISAS paylaşımında da bahsetmiştim. İnsanların cinsel tercihlerine saygı duyabiliyorsanız sıkıntı yok ama ya öyle şey mi olur diyenlerdenseniz rahatsız edebilir bir de sert üslup var sık sık. Ama karakterleri benimseyince hiç garipsemiyorsunuz. Her karakter bir başkarakter gibi. Veysel’in doktorluğu keşke böyle doktorlar olsa dedirtecek cinsten. Anlatılmaz yaşanır cinsten bir serüven, bir sonraki sayfayı merak ettiren bir seri. Okunması gerekir diyorum. İyi okumalar. Son Şura
Sezgin Kaymaz Üç kitaptan oluşan seri bugün itibariyle bitti. Güzel bir seri ve tavsiye edeceğim seriler arasına girdi. Yazar çok güzel bir kurgu ile karşımızda. Birçok karakter var ama karışmıyor. Tek tek hepsini çok iyi analiz edebiliyorsunuz. Ben en çok Veysel karakterini sevdim ama Celil’e, Hayri’ye, İrfan’a, Deccal’e, kıvırcığa ve diğerlerine haksızlık etmiş gibi oluyorum. Serinin ikinci kitabı olan KISAS paylaşımında da bahsetmiştim. İnsanların cinsel tercihlerine saygı duyabiliyorsanız sıkıntı yok ama ya öyle şey mi olur diyenlerdenseniz rahatsız edebilir bir de sert üslup var sık sık. Ama karakterleri benimseyince hiç garipsemiyorsunuz. Her karakter bir başkarakter gibi. Veysel’in doktorluğu keşke böyle doktorlar olsa dedirtecek cinsten. Anlatılmaz yaşanır cinsten bir serüven, bir sonraki sayfayı merak ettiren bir seri. Okunması gerekir diyorum. İyi okumalar. Son Şura
Seriyi bitirdim.Sezgin Kaymaz için söylenecek o kadar çok şey var ki.. İyi ki yazar olmaya karar vermiş.Sevinç kuşları serisini çok sevdim.Bütün olayların bağlandığı bu son kitap da en sevdiğim oldu.Sezgin Kaymaz okumadıysanız mutlaka bir şans verin derim.Şimdi hemen yeni bir Sezgin Kaymaz kitabına başlamamak için zor tutuyorum kendimi.Araya farklı bir kaç kitap sokmaya çalışacağım ki hemen bitirmeyeyim bütün kitaplarını.
Sevinç Kuşları serisinin son kitabı. Okuması, serinin ilk iki kitabına göre biraz daha zordu çünkü çok ama çok fazla yan karakter, yan olay, yan parçalar vardı. Bu da -ilk iki kitaba kıyasla- daha fazla dikkat gerektirdiği için kitaptan ve yaratılan o dünyadan daha az zevk almanıza sebep oluyor. Keyifli mi? Yine keyifli. "Acaba ne olacak?" sorusunu sordurtuyor mu? Yine sordurtuyor. Ama dediğim gibi fazla detay zorluyor insanı. Seri başlı başına güzel olsa da ivme ilk kitaptan sonra aşağı doğru hareket ediyor bu açıdan.
Kıymetli yazarımız Sezgin Kaymaz 'ın "Sevinç Kuşları "serisinin üçüncü ve son kitabıydı "Son Şura ". Yazarın okumuş olduğum onbirinci kitabı da diğerleri gibi mizah ve zekilikle harmanlanmış okurken güldüren, düşündüren ve kalemine bağımlılık yapan anlatımıyla hayran bırakan müthiş okunası bir kitap. Ne kadar övsem az gelir bence. Sadece ona özel üslubu ve konu akışı ile merak uyandıran bir çok farklı karakterlerin iç içe olduğu bu seride, mafyacısı, eşcinseli, doktoru, polisi, iş adamı, özürlüsu, yetimi, öksüzü , ev hanımı gibi bir çok orijinal karakterler ve bir o kadar da ilginç olay akışı ile tavsiye etmemek mümkün değil diyorum.
Çok monoton ilerledi kitap zaten 3 kitaptan oluşan bir seriydi karakterlere alışıyorsunuz final kısmında hem buruklasip hem mutlu oluyorsunuz. Sezgin kaymazin uzunharmanlari daha güzeldi bana gore ama buda okunur tabi
Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
