Taras Bulba
Nikolay GogolYazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Mehmet Özgül
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
Nisan 2011
İlk Yayın Tarihi:
1835
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Тарас Бульба
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789752898592
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Taras Bulba
798 okunmaEverest Yayınları · Nisan 2011 · 136 s.
Taras Bulba
488 okunmaCan Yayınları · 18 Ekim 2017 · 176 s.
Taras Bulba
210 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2005 · 180 s.
Taras Bulba
160 okunmaCan Yayınları · Ocak 2020 · 168 s.
Taras Bulba
112 okunmaCan Yayınları · 2007 · 171 s.
Taras Bulba
96 okunmaTema Yayınları · Eylül 2019 · 168 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir savaşı, bir ihaneti, bir aşkı, bir tükenişi, bir direnişi anlatan Gogol'un romanı. Gerçekten de etkileyici bir dille anlatılmış, savaşın tüm boyutları çok iyi işlenmiş diyebilirim. Dinler çatışması, din boğazlaşması, ırksal direniş üzerinden şekillenen roman bir solukta okunacak tarzda.
Bir Kazak için en büyük kutsallık, özgürlüktür.
Puan vermedi
Taras Bulba, öyle sıradan bir adam değil. Koca yürekli, sert mizaçlı, eski kafalı ama tam bir savaşçı. Kazak’tır bu adam, o eski Ukrayna bozkırlarının yiğitlerinden. Hikâye de onun ve oğullarının başından geçenleri anlatır zaten. Taras’ın iki oğlu var: Ostap ve Andriy. İkisi de eğitimden dönüyorlar, yani Kiev’de okul bitmiş, artık eve geliyorlar. Daha eve adım atar atmaz Taras bir sinirleniyor! Çünkü çocukları biraz şehirli buluyor. “Biz savaşçıyız oğlum, ne bu naz?” der gibi. Ama hemen ardından içindeki baba sevgisi baskın çıkıyor. Seviyor da onları, gurur duyuyor aslında. Sonra ne yapıyorlar biliyor musun? “Okul moku bitti, hadi cepheye!” diyor Taras. Üçü birlikte Kazakların o meşhur birliklerinden Zaporojya’ya katılıyorlar. Yani bozkırın ortasında, tam bir erkek dünyası. Savaş, eğlence, votka, silah... O dönemin savaşçı ruhu yani. Ama işte, bu öyle düz bir kahramanlık hikâyesi değil. Andriy’in gönlü bir kıza kayıyor. Hem de düşman taraftan bir kıza! Bu aşk, onu çok ama çok zor bir tercihe sürüklüyor. Taras için vatan her şeyden önemli; oğlunun aşk uğruna ihanete kayması onun için ölümden bile beter. Ve ne yazık ki... (Spoiler vermeyeyim ama iş ciddileşiyor. Taras’ın verdiği karar çok ağır oluyor.) Ve Taras... En sonunda hem oğullarını, hem dostlarını, hem de o çok inandığı Kazak birliğini kaybediyor. Ama inat ediyor; “Bu dava bitmez,” diyor. Son ana kadar düşmana karşı direniyor.
#spoiler#
Taras Bulba bir dönem hikayesi ..yerinde duramayan kazak ların lehlere karsi savaşına şahit oluyoruz ..kazaklar oğullarını savaşta kahraman olsun diye yetistiriyorlarmis bunu anladim :) ama şunu bilememisler ki "aşk savaştan da kahramanlık destanlarından da kuvvetli bir fırtına "
Gogol tam bir halk gözlemcisi ,kelimeleri halk ağzıyla yazıyor ve zaman zaman gulumsetiyor :)kitabın 1966 basımını okudum 228 sayfaydi ve en büyük sürprizi "Bir mayıs gecesi "nin de aynı cilt içinde olmasıydı :) kısaca bir taşla iki Gogol hikayesi vurdum ...
Iyi okumalar .
1000kitap he zamanki işgüzarlığıyla olan biteni sildi yine. Tekrar - ama daha kısa- yazmayı bir görev addettim ben de. Bilgisayarda yazsaydım mutlu mutlu devam edecektim belki.Ama yapacak bir şey yok. Gogol Dostoyevski'nin "Hepimiz o paltodan çıktık'ından çok daha önce tanıdığım bir yazardı benim. 30 yıl kadar önce yatak başı lambamdan okuduğum kitapla ilgili hatırladığım fazla bir şey yok. Keyifli-tarihi-bir anlatıydı sadece. Tabii milliyet/tercüman çocuk dergileriyle şekillenmiş bir çocukluğa sahipseniz "hoşunuza gideni okumanızdır moda" en mantıklı söylem oluyor hep. Tabii modernizm/postmodernizm batağına henüz düşmemişken her şeyi beğenmek daha kolay. Ama yukarıdaki kritik kelime - keyif- gerçekten de anlatıyor bir şekilde kitabı. Diğer önemli eserleri (Palto /Burun/Ölü Canlar) 'ı da dahil edersek okumasında fayda olan, yo öyle baskı yapar gibi konuşmayayım, okunsa bir zarar olmayacak isimlerdendir Gogol. Gorki mesela, uzaktan bakan birinin bir fark göremeyeceği başka bir Rus yazarı, sıkar beni çoğunlukla. Ama Gogol, o olanca eski zaman insanı kişiliğiyle okumayı hak ediyor bir şekilde. Tüm Gorki fanatiklerinden (genelde fanatik oluyorlar, evet) özür dileyerek iyi okumalar diliyorum herkese bu ismi kulağa hoş gelen kitabı.
Lise yıllarımda okumuştum. Rus Kültürünün ve Kazakların anlatıldığı bir dönem hikayesi. Taras Bulba'nın liderliğindeki savaşlarla ilgili bölümler uzun süre aklımdan çıkmamıştı. Daha sonra filmini de izledim.
"Haksızlığın, saygısızlığın, kalleşliğin olmadığı; fabrika bacaları ve araba egzozlarından çıkan dumanların çocukları zehirlemediği, insanların betona tapmadığı, menfaatleri uğruna kimsenin birbirinin kuyusunu kazmadığı bir yerde yaşamalıydım. İnsan doğup insanlıktan utanacağıma belki de bir kuş olup göklerde uçmalıydım. Mesela... Bir serçe olmalıydım! O zaman da insanların çiğneyip sokağa tükürdüğü sakızı yem zannedip yemeye çalışırken ağzıma yapıştırır, ölürdüm. İnsanlar yine huzur vermezlerdi. Ya da bir yol bulup, alıp başımı gitmeliydim ta eski zamanlara. Atımı doludizgin sürüp, uçsuz bucaksız bozkırlarda dolaşmalıydım."
Şehir hayatı beni çok bunalttığında böyle şeyler düşünürüm hep. Tuhaf ama öyle işte. Karmaşanın, telaşın, kirliliğin bitmediği şehirlerde, gönlüm ovaların, engin dağların sadeliğini, güzelliğini arzular. Bende var olan bu duygulara Gogol'un müthiş tasvirleri de eklenince büyük bir coşkuyla ve keyifle okudum kitabı.
Bir an olsun beni şehrin gürültüsünden, ışıklarından uzaklaştırdığın, gündüzleri at koşturduğum bozkırın gecelerinde parlak yıldızları izlettirdiğin için teşekkürler Gogol.
8/10
2017 64. kitabı
Kazakların ilginç savaş hikâyesi, aslında bir babanın çocuklarına ve ülkesine nasıl bağlı olduğunu anlatan bir hikâye... Yetiştiğin ülkenin gelenekleri, inancı, uğruna savaştıkları, ne yiyip ne içtiği çok önemli çünkü bunlar kişiyi yaşadığı toplumla bütünleştiren, kişi o ulusa mensup yapan şeylerdir. Yaşın kaç olursa olsun o ülke uğruna canını vermene neden olan şey budur. Gogol bunu Kazaklar üzerinden anlatmış, Kazakların Lehlerle savaşını, hem din ve inanç anlamında hem de ülkesinin adını ve yerini korumak adına verdiği mücadeleyi anlatmış. Türklerden bahsetmiş bu ilginç bir ayrıntı tarih sahnesinde başka gözlerden Türkleri görmek. Eserde Türk işi kama, tabanca ve bıçaklar kullanan bir Taras Bulba var. Yani bir Kazak. Türklerle bir o kadar savaşan ama bir o kadar da işçiliğini beğenip kullanan Kazaklar.
-İçerik Hakkında Henüz Okumamış Olanlar İçin Süprizi Bozacak Öğeler Bulunmaktadır!-
Eski savaş dönemini çok güzel bir şekilde anlatmış Gogol. Üstelik bir babanın iki oğlu arasındaki ilişkiyi ve o savaş ruhuyla babanın gözünü kırpmadan oğlunu öldürmesini gözler önüne seriyor. Acılı bir dille yazılmış, keşke daha uzun olsaydı diyeceğiniz bir kitap.
gogol bu kitabında ukranya Kazakları’nın 15. yüzyıldaki yaşamlarını, savaşlarını ve zaferlerini anlatan efsaneleştirilen destansı bir dille anlattığı romanıdır
romanda Taras Bulba’nın Andrey ve Ostap adındaki iki erkek evladının Ortodoks papaz okulundan dönüşleriyle başlar.
bütün Kazaklar gibi asıl eğitimin savaş sanatı da alındığını düşünen Taras baba oğullarıyla birlikte Kazak erkeklerinin bulunduğu Zaporojye gider.
Çünkü bir Kazak ancak savaşta gösterdiği yiğitliklerle hatırlanır ve tam bir Kazak erkek olur.
Onlar için hayattaki yegane görev dinlerini ve uluslarını Katolik Lehlilerden, gavur Tatarlardan, Musevilerden Türklerden,ve tüm düşmanlardan korumalarıdır.
kitap da bence yine kadın 2.çi 3çü sınıf yaratık, işin ilginç yanı hemen hemen bütün klasikler de kadın hep zevk aracı, 2 çi sınıf insan şeytan zavallı önemsiz bir insan
örnek taras bulba 2 evladını şavas egitimi için götürürken annesinin söz hakkı bile yok, cocuklarınla hasret bile gideremeden hemen şavas egitimine başlatması
yani kısacası bize medeniyet ögretmeye çalışan avrupanın kirli geçmisi ni kendileri klasik kitaplarla filimlerle bizlere zaten gösteriyor anlatıyorlar şu an bile avruda bence kadına özgürlük yok, sadece kadına kolay ulaşma yolları kolaylaştırılmış
yani kitap a dönersek güzel bir roman olmuş, okuması keyifli ve akıcı
tavsiye ederim
anlamadim
Kazaklarını kültürlerini, yaşam tarzlarını,savaşlarını taras bulba ve iki oglu uzerınden anlatiyor. Yazar hem kazakları anlatıyor. Hem de büyük rus milleti diyor. Kazak mi rus mu anlamadım. Kazakları ovuyorsun anladım, ruhlar asla ezilmez diyor. Bir insan aynı anda iki ırk nasıl oluyor
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
