Taras Bulba
Nikolay Gogol
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Ocak 2020
İlk Yayın Tarihi:
1835
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Тарас Бульба
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789750741913
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Taras Bulba
798 okunmaEverest Yayınları · Nisan 2011 · 136 s.
Taras Bulba
488 okunmaCan Yayınları · 18 Ekim 2017 · 176 s.
Taras Bulba
210 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2005 · 180 s.
Taras Bulba
160 okunmaCan Yayınları · Ocak 2020 · 168 s.
Taras Bulba
112 okunmaCan Yayınları · 2007 · 171 s.
Taras Bulba
96 okunmaTema Yayınları · Eylül 2019 · 168 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
1647 yılı tuhaf bir yıldı. Yerde ve gökte çeşitli işaretler, muazzam büyüklükte olayların ve felaketlerin habercisiydi.
Taras Bulba; Polonya-Litvanya'nın yanlış politikalarının yol açtığı savaşları, isyanları ve huzursuzluğu kurgusal bir karakter olan Taras Bulba aracılığıyla anlatan bir roman. Aslen "Mirgorod Öyküleri" kategorisinde bir hikaye olsa da sonrasında romanlaştırılmış, şahsen bu durumdan hoşnut oldum, zira karmaşık bir olayı hikaye olarak görmek kimseyi tatmin etmeyecekti diye düşünüyorum.
Kitap her ne kadar basit bir dille yazılmış olsa da okumadan önce "Ogniem i Mieczem" (Ateş ve Kılıçla) filmini izlemenizi tavsiye ederim. Kazak milletinin yaşantısını, giyim kuşamını, savaş stratejilerini detaylıca görebilir, hayal gücünüzü geliştirebilirsiniz. Ayrıca bu romanda da bahsedilen "Hmelnitski Ayaklanması" hakkında da bilgi sahibi olabilirsiniz.
Gogol'ün roman olarak bu temayı kullanmasını hem Rusya'nın baskıcı ortamından kaçmak için geçmişin fikrine sığınmak, hem de alttan alttan Rus soylularını, bürokratlarını eleştirmek olarak buluyorum. Zira Hmelnitski Ayaklanması'nın lideri Bogdan Hmelnitski, bu olayı bir ülkeye değil, soylulara haddini bildirmek olarak nitelemiştir. Yani tesadüf olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca kendisinin Kazak bir aileden geldiği tahmin edilmektedir.
--
İncelemeye başlamadan önce iki şeyi belirtmek isterim:
• Seç olarak adlandırılan şey Zaporojya Siçi'dir. Seç (aslında Siç) kitapta belirtildiği üzere Kazakların bağımsız bir ülkesi olması için çabalayan, askeri faaliyetleri bulunan bir örgüttür. Polonya'ya sadık bir örgüt olarak başlasalar da daha sonrasında Polonyalılar akdine sadık kalmayarak Ortodoksları aşağılamaya başlayınca faaliyetleri isyana dönmüştür.
• Taras Bulba gerçek bir figür değil, Dubno şehri de kuşatılan bir şehir
"Fakat gelecek meçhuldür, bataklıktan yükselen sonbahar sisi misali insanın önünde durur; hızla kanat çırparak çılgınca uçar kuşlar aşağı ve yukarı, birbirini görüp tanımadan, güvercin atmacayı, atmaca güvercini görmeden ve hiç kimse bilmez, güvercinin kendi ölümünden ne kadar uzakta uçtuğunu..."
Güçlü, geleneklerine bağlı bir Kazak savaşcı olan Taras Bulba'nın ve iki oğlunun etrafında anlatılan kahramanlık, ihanet, aşk ve ölümle örülü sıkılmadan okunan bir eser. Kazaklar ve Lehler arasındaki çatışmaları, Yahudilerin arada kalışlarını anlatan yazar savaşın vahşetini, başta Kazaklar olmak üzere üç topluluğunda hayat tarzını, geleneklerini, askeri teşkilatlanmasını tipik Rus romanlarında olduğu gibi bir sürü yan karakterle birlikte anlatıyor.
Kazak halkinin genel ozelliklerini ogrenmek adina iyi bir okuma oldu. Fakat cok begendim diyemem. Gogol’dan cok daha iyi eserler okumustum. Beni en cok etkileyen karakter andriy oldu. 
Taras Bulba 
Nikolay Gogol
Taras Bulba Nikolay Gogol
10/10
Sen nasıl bir kitaptın Taras Bulba, sen nasıl bir karakterdin Taras ve sen nasıl bir yazardın Gogol?
Gogol'ün toplum eleştirisinden zarar görmeye başlayıp kabuğuna çekildiği bir dönemde kendi öz kültürüne döndüğü bu eserini ilk başta sevmemeniz çok olası, hatta savaşı anlamsız bulan insanlardansanız muhtemelen bu kitabı savaş çığırtkanlığı olarak değerlendirip kapağını kapatacaksınız. Benim de içimden böyle yapmak geçmişti ama Gogol en sevdiğim yazarken bunu yapamazdım, devam ettim.
Kitapta anlatılan Kazak halkı Kazakistan Türkleri değil, Slavların içinde savaşçılık özelliğiyle nam salmış bir halk. Öyle bir halk ki savaşsız geçen ömrü yaşamdan saymıyorlar. Üstelik ganimet ya da sınır genişletmek için değil, savaştan zevk aldıkları için savaşıyorlar. Bu yüzden olsa gerek Kazakların düşmanları hiç bitmiyor, aslında kitapta ne kadar Rus kahramanlığı vurgusu yapılsa da Kazaklar kendi içlerinde Ruslarla da anlaşamıyorlar. O nedenle kitaptaki genel olarak tüm Müslümanlara; özel olarak Türklere, Tatarlara, Yahudilere, Katoliklere ve Polonyalılara olan düşmanlık ne kadar rahatsız edici olsa da belli bir sayfadan sonra okur bu sert Kazak mizacına alışmaya başlıyor.
Kitaba gelecek olursam. Başlarda Taras'ı anlamadım, iki genç oğlunu önlerinde güzel bir yaşam varken savaşta öldürmek isteyen bir baba. Onlara okuldaki bilgilerin işe yaramaz olduğunu söyleyen bir baba. Eşini senede birkaç gün gören onda da fırsat bulunca döven aşağılayan bir insan. "Allah'ım bu karakteri sevmek imkansız" diyordum. Peki ya Andrey... Benim güzel Andrey'im. Daha annesi doyamamışken onun güzel Kazak yüzüne, kalbindeki sevdayla ruhundan uzak o savaş alanında ne işi vardı? Nasıl da sevmiştim seni Andrey, her yaptığını nasıl da desteklemiştim. Birdenbire ne oldu, Gogol bize ne yaptı? Taras Bulba, Ostap...
Taras Bulba
Onu bana varan olarak kim verdi? Vatan gönlümüzün istediği, gönlümüzün en çok değer verdiği şeydir. Benim vatanım sensin! İşte benim vatanım! Ben bu vatanı kalbimde taşıyıp ona ömrüm yettikçe bakacağım.
Nikolay Gogol, ilk defa okuduğum bir yazardır kendisi. Akıcı bir anlatım ve sade bir üslubu olduğundan çok sevdim.
Bir babanın, bir komutanın hayatı "Taras Bulba" kazakların örf, adet ve geleneklerine bağlı cesur, yiğit bir savaşçı olduğu anlatıldığı kadar kazak toplumunda tanındığı gibi oğullarınında aynı hürmete laik olmasını sağlamak için onları savaş meydanında kanıtlamalarını sağlamak adına oluşturmaya çalıştığı savaş meydanını anlatılmış bulacaksınız. Savaştan gayrı bir ihaneti, bir aşkı, bir tükenişi, bir direnişi de anlatır bizlere Gogol.
Ben çok sevdimmm. 9/10 puan veriyorum.Umarım sizler de okuyunca çok seversiniz
.
Kitaptan uyarlanmış 1962 yapım filmi de vardır. Ben kesinlikle izlemeyi düşünüyorum (+18) İzleyince size de düşüncelerimi paylaşacağım. Sağlıcakla kalın
Puan vermedi·180 syf.·
2019 4. kitabı
Kazak ordusunun kahramanlıkları, güçleri, kararlılıkları ve bu yolda verdikleri kan... Milliyetçilik ve azimin altını basa basa çizen bir kitap. Kazak ve hristiyanların atalarına olan benzersiz hayranlığı. Taras Bulba adlı Kazağın bu davada kendi oğlunu bile gözden çıkaracağı kadar kararla yürümesi. Zevk ve sefalarından geri kalmayan fakat savaşmayı, ordularını, ülkesini ve dinini korumaktan çekinmeyen bir Kazak ordusu... Tüm bunlar ışığında kitabın verdiği öğretiler de göz ardı edilemez elbette, anlaşılır ve kahramanlık ağzıyla yazılmış bir eser. Yaşadığınız şu mekanik hayattan bir an olsun çıkıp bozkırın uçsuz bucaksız yollarında cesurca dolaşmak istiyorsanız bir okuyun derim.
Bir savaşı, bir ihaneti, bir aşkı, bir tükenişi, bir direnişi anlatan Gogol'un romanı. Gerçekten de etkileyici bir dille anlatılmış, savaşın tüm boyutları çok iyi işlenmiş diyebilirim. Dinler çatışması, din boğazlaşması, ırksal direniş üzerinden şekillenen roman bir solukta okunacak tarzda.
Bir Kazak için en büyük kutsallık, özgürlüktür.
Puan vermedi
Taras Bulba, öyle sıradan bir adam değil. Koca yürekli, sert mizaçlı, eski kafalı ama tam bir savaşçı. Kazak’tır bu adam, o eski Ukrayna bozkırlarının yiğitlerinden. Hikâye de onun ve oğullarının başından geçenleri anlatır zaten. Taras’ın iki oğlu var: Ostap ve Andriy. İkisi de eğitimden dönüyorlar, yani Kiev’de okul bitmiş, artık eve geliyorlar. Daha eve adım atar atmaz Taras bir sinirleniyor! Çünkü çocukları biraz şehirli buluyor. “Biz savaşçıyız oğlum, ne bu naz?” der gibi. Ama hemen ardından içindeki baba sevgisi baskın çıkıyor. Seviyor da onları, gurur duyuyor aslında. Sonra ne yapıyorlar biliyor musun? “Okul moku bitti, hadi cepheye!” diyor Taras. Üçü birlikte Kazakların o meşhur birliklerinden Zaporojya’ya katılıyorlar. Yani bozkırın ortasında, tam bir erkek dünyası. Savaş, eğlence, votka, silah... O dönemin savaşçı ruhu yani. Ama işte, bu öyle düz bir kahramanlık hikâyesi değil. Andriy’in gönlü bir kıza kayıyor. Hem de düşman taraftan bir kıza! Bu aşk, onu çok ama çok zor bir tercihe sürüklüyor. Taras için vatan her şeyden önemli; oğlunun aşk uğruna ihanete kayması onun için ölümden bile beter. Ve ne yazık ki... (Spoiler vermeyeyim ama iş ciddileşiyor. Taras’ın verdiği karar çok ağır oluyor.) Ve Taras... En sonunda hem oğullarını, hem dostlarını, hem de o çok inandığı Kazak birliğini kaybediyor. Ama inat ediyor; “Bu dava bitmez,” diyor. Son ana kadar düşmana karşı direniyor.
#spoiler#
Taras Bulba bir dönem hikayesi ..yerinde duramayan kazak ların lehlere karsi savaşına şahit oluyoruz ..kazaklar oğullarını savaşta kahraman olsun diye yetistiriyorlarmis bunu anladim :) ama şunu bilememisler ki "aşk savaştan da kahramanlık destanlarından da kuvvetli bir fırtına "
Gogol tam bir halk gözlemcisi ,kelimeleri halk ağzıyla yazıyor ve zaman zaman gulumsetiyor :)kitabın 1966 basımını okudum 228 sayfaydi ve en büyük sürprizi "Bir mayıs gecesi "nin de aynı cilt içinde olmasıydı :) kısaca bir taşla iki Gogol hikayesi vurdum ...
Iyi okumalar .
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
