Yazar:
Zülfü Livaneli
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
88
Basım Tarihi:
2010
Yayınevi:
Remzi Kitabevi
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789751413871
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bazı yerlerinde hüzünlendim, bazı yerlerinde güldüm. Zülfü Livaneli yine anlatımı ile çok başarılı bir kitap yazmış. Resimler ile daha güzel olmuş, sanki kitabı yaşıyorsunuz gibi.
İyi okumalar...
Filminin küçük bir kısmını izleyip çok eleştirmiştim ama kitabındaki ön sözde de kitabın çoğunlukla bir kurgu olduğunu Livaneli dile getiriyor. Her ne kadar Livaneli kurgunun esas olduğunu söylese de Atatürk düşmanlarına koz verecek bazı yerler var.
Her ne kadar kitap bir dostluğun öyküsü olsa da bir aşk üçgeni sanki kitabın ana konusu gibi. Salih Bozok ile Atatürk'ün dostluğunun bir kitap niteliğinde olacağını düşünsem de sanki Livaneli dostluk öğesinden uzaklaşıp Fikriye, Latife ve Mustafa Kemal konularını işlemeye çalışmış.
Salih Bozok'un Atatürk'ün ölümüyle birlikte silahı kalbine dayayıp ''ELVEDA'' yazan bir notla intihara kalkışması, insanın içine işlemiyor değil.
Atatürk'le ilgili yazılmış çok daha gerçekçi ve doğru bilgilerin verilmiş olduğu kitaplar var bu kitap da okunabilir tabii... Zaten kitap tarihi bilgiden çok kurgu üzerine gidiyor, herkesin sevebileceği ve rahatlıkla okuyabileceği bir tarzda.
Zülfü Livaneli
kitabı da filmi de güzellerden
"Mustafa Kemal her zaman bir milletin sadece askeri birliklerle değil, bilimle, kültürle, sanatla, eğitimle güçleneceğini söylerdi."
Atatürk’ü çocukluk arkadaşı, dostu, yaveri Salih Bozok ağzından anlatıyor kitap. Tarihi bir roman gibi görünsede kitabı okuduktan sonra akıcılığı ve yalınlığı bana bir çocuk kitabı izlenimi de verdi. Livaneli kitabı her kesime hitap etmesi açısından bu denli yalın kaleme almış diye düşünüyorum. Atatürk’ü anlamak tarihi akışı görmek açısından okunmalı ve okutulmalı.
Zülfü Livaneli’den İçten Bir Veda1000Kitap
Arkadaşıma Veda, bir dostun ardından yazılmış sıradan bir ağıt değil; dostluğun, ortak anıların ve paylaşılan bir hayatın içten bir anlatımı.
Zülfü Livaneli, bu kitapta acısını abartmadan, gösterişe kaçmadan ve büyük cümleler kurmadan aktarıyor.
Bu sadelik, metni daha da güçlü kılıyor.
Kitabı okurken, bir insanın başka bir insanın hayatında nasıl derin izler bırakabildiğini hissediyorsun.
Anılar, müzik, sohbetler ve sessiz paylaşımlar… Hepsi insana tanıdık geliyor.
Livaneli’nin dili sakin ama duygusu çok derin; okurla arasında samimi bir bağ kuruyor.
Benim için bu kitap, ölümden çok hayatı ve dostluğun kıymetini hatırlattı.
Birlikte geçirilen zamanın, söylenen sözlerin ve söylenemeyenlerin değerini düşündürdü.
Sessiz, zarif ve yüreğe dokunan bir veda metni.
Zülfü Livaneli’nin "Arkadaşıma Veda" adlı eseri, tarihin devleşen figürü Mustafa Kemal Atatürk’ü, çocukluk arkadaşı Salih Bozok’un gözünden ve kalbinden süzerek, onu "erişilemez bir ikon" olmaktan çıkarıp "et ve kemikten bir insan" derinliğine ulaştıran lirik bir anlatıdır. Kitap, biyografi ya da tarihsel kronoloji sunmuyor; sadakat, vatan sevgisi ve kader ortaklığı gibi evrensel temaları, bir lidere, bir dostunun sarsılmaz bağlılığı üzerinden ustalıkla işliyor.
Eser, bir imparatorluğun çöküşü ile modern bir Cumhuriyetin doğuşu arasındaki sancılı süreci, kişisel fedakarlıkların toplumsal dönüşümler üzerindeki hayati etkisini vurguluyor. Livaneli, Bozok’un son ana dek süren "veda" hazırlığını merkeze alarak, gerçek bir dostluğun ölümle bile sonlanamayacak kadar kutsal ve trajik bir ahit olduğunu hissettiren, hüzünlü olduğu kadar umut aşılayan bir eser kaleme almış.
Zihnimize Kazınmış Bu Anıları Biliyoruz Ama Okumak Güzeldi
Puan vermedi
Belki de en son söylemem gerekeni ilk cümlede söyleyeceğim.
Kitap, Atamızın çocukluk arkadaşı ve yaveri Sayın Salih Bozok'un oğluna yazdığı bir mektup ise
o zaman kapakta "Yazar"
Zülfü Livaneli' nin zarif anlatımıyla zenginleştirdiği, okuması çok keyifli bir kitaptı. Ata' mızın tüm hayatını bildiğimi düşünürken bu kitapla öğrendiğim birkaç yeni bilgi olması beni ayrıca mutlu etti.
Ve tabii ki gözyaşlarıma engel olamadığım hüzünlü bir son..
Salih Bozok'un Atatürk ile Selanik'te çocukluklarından başlayan, yaverliğine kadar, hiç ayrılmadan devam eden hayatları. Haliyle Atatürk'e vedası da hazin oldu Salih Bozok'un. Tüm yaşadıklarını özellikle oğluna ithafen kaleme alıp kağıda dökmüş. Hem bir ulusun kurutuluş mücadelesini, bir devletin yeniden kuruluşunu okudum hem de Atatürk ve yaverinin çocukluktan başlayan ölümüne dek süren yaşanmışlıklarını onur duyarak okudum. Ruhları şad olsun. Minnettarız. .
Arkadaşıma Veda2024 Okuma Raporları
Puan vermedi
Cumhuriyet’in kurtuluşuna giden zaman içinde tüm yaşananları eşlik eden bir dostluk;bir hayali gerçek kılan iki yürekli insan: Salih Bozok ve Mustafa Kemal Atatürk.
Arkadaşına Veda,can dostu,silah arkadaşı, sadık yaveri Salih Bozok’un
gözünden Mustafa Kemal Atatürk’ ü,okul ve askerlik hayatını, annesiyle kurduğu ilişkiyi, doğa ve hayvan sevgisini aktarıyor.
Yazar Hakkında
Zülfü LivaneliYazar · 40 kitap
Zülfü Livaneli, Türk müzisyen, senarist, politikacı, yazar ve yönetmendir.
İlk yılları
Tam adı Ömer Zülfü Livanelioğlu’olup, aslen Artvin’in Yusufeli ilçesinden olan Livanelioğlu ailesinin büyük dedeleri Ömer Efendi 93 Harbi’nde Artvin’in Ermeni ve Rus işgaline uğraması üzerine Erzurum’a gelerek Ahmet Muhtar Paşa’nın ordusuna katılmıştır.
Ömer Efendi Harput Redif Taburu’na mülazım rütbesiyle atanır. Daha sonra burada çıkan çatışmada şehit düşer. Ömer Efendi’nin tek oğlu olan Zülfü Efendi, Türkiye’nin muhtelif yerlerinde sorgu hakimi olarak görev yapar. Soyadı Kanunu çıktığında babasının geldiği Artvin/Yusufeli/Livane Sancağına izafeten Livanelioğlu soyadını alır. Zülfü Efendi’nin erkek çocuklarından üçü de hakim olmuştur. En büyükleri ve Zülfü Livaneli'nin babası olan Mustafa Sabri Livanelioğlu, Yargıtay Başkanlığı’na kadar yükselmiştir.
Kariyeri
Ankara Cumhuriyet Lisesi mezunudur. Daha sonraki tarihlerde ABD Fairfax Konservatuarı'nı bitirmiştir. Zülfü Livanelioğlu bağlama çalmayı teyzesi Nazmiye (Türeli) Yücel'in eşi olan eniştesi Turhan Yücel'den Ilgın'da yaşadığı yıllarda ve yaz tatillerinde öğrendiğinde, eniştesi Turhan bey'in kendisine hayatını değiştirecek bir sermayeyi hediye ettiğinden haberi yoktu.
Zülfü Livaneli, müziği ile birçok ulusal ve uluslararası ödül aldı ve eserleri Joan Baez, Maria Farantouri, Maria del Mar Bonet, Leman Sam gibi onlarca yerli ve yabancı sanatçı tarafından yorumlandı. Kültür, sanat ve politika alanında Türkiye’nin önemli isimlerinden birisi olan sanatçı, sanat yaşamı boyunca 300'e yakın besteye ve 30 film müziğine imzasını attı.
Türkiye'den ansızın ayrılarak İsveç'e sürgün yıllarında bulaşıkçıklık dahil muhtelif işlerde çalışan Livaneli'nin en büyük arzusu bir gün Türkan Şoray ile tanışabilmek ve o zaman Türkiye'de suçlanan kişilerin uğrak yeri haline gelen İsveç'te bulunan ünlü yazar, gazeteci veya şairlerle karşılaşabilmekti.
Bugüne kadar dört uzun metrajlı film yönetti: "Yer Demir Gök Bakır", "Sis", "Şahmaran" ve "Veda". Valencia Film Festivali'nde "Altın Palmiye" ve 1989'da Montpelier Film Festivali'nde "AltınAntigone" ödülüne layık görüldü. "Sis", "En iyi Avrupa Film Ödülü"ne aday gösterildi. Sanatçının filmleri Türkiye, ABD, Fransa, Almanya, İsviçre ve Japonya'da gösterime girdi ve BBC, WDR, İspanya, Kanada ve Japon televizyonları gibi birçok televizyon şirketine satıldı.
Ekim 1986'da Cengiz Aytmatov'un daveti üzerine Federico Major, Yaşar Kemal, Arthur Miller ve diğer ünlü sanatçı ve düşünürlerin katıldığı Kırgızistan ve daha sonra Wengen, Granada ve Mexico City'de toplanan Issyk-Kul Forumu'nda yer aldı.
Livaneli, Elia Kazan, Jack Lang, Vanessa Redgrave, Arthur Miller, Mikhail Gorbaçov, Mikis Theodorakis gibi ünlü kişilerle birlikte dünya kültürünün ilerlemesi ve dünya sanatlarının gelişmesine katkıda bulunmak üzere çalışmalarda bulundu.
1996 yılında Paris’te merkezi bulunan UNESCO (Birleşmiş Milletlerin Eğitim Kültür Bilim Kurulu) tarafından büyükelçilik verilen sanatçı Livaneli, 1978 yılında yaptığı "Nazım Türküsü" adlı albümde Nazım Hikmet'in şiirlerinden bestelediği şarkıları bir araya getirdi.
"Arafatta bir çocuk", "Geçmişten Geleceğe Türküler", "Sis", "Orta Zekalılar Cenneti", "Diktatör ile Palyaço", "Sosyalizm öldü mü", "Engereğin Gözündeki Kamaşma" ve "Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm" ve "Mutluluk" ve Leyla'nın Evi, Sevdalim Hayat, Son Ada ve Sanat Uzun, Hayat Kisa, Serenad kitaplarının yazarı olan Livaneli, hâlen Vatan Gazetesi'nde köşe yazarlığına devam etmektedir. Sanatçı uluslararası kültür çevrelerinde tanınmakta ve saygı görmektedir.
Ömer Zülfü Livaneli Ülker Hanım'la evlidir ve bir kızı vardır. Kızı Aylin Livaneli eğitimi ve yaptığı pek çok işten sonra müzik ile ilgilenmiş. 5 albüme imza atmıştır. Müziğe ara veren Aylin Livaneli şuan yurt dışında ekonomi üzerine eğitim almaktadır. Yayınlanmış 3 kitabı bulunmaktadır. Livaneli vejetaryendir.
19 Mayıs 1997 tarihinde, Ankara Hipodrom meydanında verdiği konsere 500.000 kişinin katılmasıyla Türkiye'nin en büyük konserini gerçekleştirme ünvanını kazanmıştır.
Siyasi kariyeri
Livaneli 1994 yerel seçimlerinde, Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na aday oldu. Anavatan Partisi'nin adayı İlhan Kesici, Refah Partisi'nin adayı Recep Tayyip Erdoğan ve Doğru Yol Partisi'nin adayının Bedrettin Dalan olduğu çekişmeli seçim sürecinde oyların %20,30'unu alan Livaneli üçüncü geldi. Erdoğan ise %25,19'luk bir oranla Belediye Başkanı seçildi. Livaneli, 2002 genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'den İstanbul milletvekili seçildi. Partinin 13. Olağanüstü Kurultayı'nda yeter sayıda imza bulamadığı için genel başkan adayı olamadı ve parti yönetimini ağır şekilde suçlayarak istifa etti. Livaneli, istifasını açıklarken şunları söyledi:
"CHP yönetimi, Atatürk'ün laik, devrimci, halkçı, çağdaş ve reformcu çizgisini 21. yüzyıla taşıyamadığı için ülkemizi içinden çıkılması güç bir siyasi karmaşaya sürükledi. Bu büyük tarihsel ve siyasi kaymayı engelleyebilmek ve CHP'yi özündeki devrimci, reformcu ilkelere tekrar kavuşturabilmek için, parti içinde her düzeyde büyük çaba harcadım. Ama ne yazık ki bu çabalar da diğerleri gibi sonuçsuz kaldı. Partideki muhalif fikir ve kişileri yok etme alışkanlığı, bu kurultaydan sonra da bir kıyıma dönüşerek devam ediyor. CHP içinde kalarak mücadele etme yolları artık tükendi. Parti, örneği görülmemiş bir şekilde antidemokratik ve oligarşik bir yapıya dönüştürüldü."
