Puan vermedi
Roman, Jerome’un kuzeni Alissa’ya duyduğu derin, platonik ve idealize edilmiş aşkı anlatır. Çocukluktan başlayan bu bağ, yıllara yayılır. Jerome mutluluğu Alissa’yla bir arada görmek isterken, Alissa giderek daha katı bir dindarlığa ve çileci bir erdeme yönelir. İncil’deki “Dar kapıdan girmeye çabalayınız” (Matta 7:13-14) motifi, romanın hem başlığı hem de merkezî metaforudur: Kurtuluşa veya Tanrı’ya giden yol dar, zor ve çoğunlukla yalnızdır.
Anlatım büyük ölçüde Jerome’un geriye dönük bakış açısıyla ilerler; mektuplar ve özellikle Alissa’nın günlüğüyle zenginleşir. Bu yapı, olayları tek taraflı değil, çok katmanlı gösterir. Kısa olmasına rağmen yoğun ve şiirsel bir metindir.
Ana Temalar
Beşeri Aşk vs. İlahi Aşk / Erdem ve Fedakârlık: Alissa, dünyevi mutluluğu (evlilik, mutluluk) reddederek “daha yüce” bir ruha ulaşmaya çalışır. Aşkı, Tanrı’ya giden yolda bir engel olarak görür. Jerome ise aşkını erdemle birleştirerek mutluluğu arar. Roman, aşırı idealizmin ve puritanizmin trajediye dönüşmesini sorgular.
Mutluluk ile Erdem Arasındaki Çatışma: Gerçek erdem, mutluluktan vazgeçmeyi mi gerektirir? Aşırı fedakârlık özgür iradeyi yok eder mi, yoksa yüceltir mi?
Bireysel Özgürlük ve Ahlak: Gide, bireyin mutluluğunu ve özgürlüğünü ahlaki/ dini tabularla sınırlamanın sonuçlarını inceler. Alissa’nın yolu, kendini yok saymaya varır.
Kurban ve Kurban Eden: Hem Alissa hem Jerome birbirini (ve kendilerini) bir tür manevi yükseliş için araçsallaştırır. Bu, romantik aşkın mistik bir boyuta evrilmesidir.
Karakter Analizi
Jerome: Hassas, idealist, biraz pasif bir anlatıcı. Aşkı hayatının merkezi haline getirir; Alissa’nın peşinden koşar, erdemli olmaya çalışır ama dünyevi mutluluğu da ister.
Alissa: Romanın en çarpıcı karakteri. Saf, entelektüel, giderek azizeleşen bir genç
Puan vermedi
Erol Güngör’ün işte bu kelami sahada yapmış olduğu organizasyonunda, sanat eserlerindeki yaptığı çalışmalarda vardığı sonuç “Bu nevi kelami yapılarda organizasyonun yek diğerine nispetle bir yenilik, sürpriz veya kontrast(tezat) teşkil eden unsurlardan meydana geldiğini göstermektedir.” Şüphesiz ki bir sanat eserini cazip kılan, okuyucu ve dinleyici de haz ve elem duygularını uyandıran pek çok iş ve dış sebep vardır. Bu sebeplerin en önemlileri “tezat” ve “beklenmeyen neticedir”. Mesela bir polis romanında şüpheli kişiler aşağı-yukarı eşit derecede cinayet zanlısıdır. Sonra eser önceden tahmin edilemeyen bir şekilde sona erer. Okuyucu bu sonucu eğer baştan fark ederse eserin bütün güzelliği sona erer.
Kelami sahada bir eserin, ürünün meydana gelişi belli başlı yolları takip ederek gelişir. Ürünün içindeki olay , mizah, unsurları onu meydana getiren en önemli elemanlardır. Bugüne kadar oluşturulan; halkın bizzat katılımıyla meydana getirilmiş eserler içlerinde taşıdıkları ince zeka ,derin acı ,yoğun duyguları zaman geçtikçe daha basit bir yapıya doğru yönelmiş ya da yöneltilmiştir. Nasrettin Hocanın güldüren ,güldürdüğü zamanda da düşündüren fıkraları nüktedan yaklaşımı yerini belden aşağı, ucuz,boş alt yapısız komedi unsurlarına bırakmıştır. Sanat şüphesiz ki estetikten yoksun bir şekilde kendini bulmaya çalışması ve insanları etkisine alacak bir şekilde organize edilmediği sürece yapıt değerliğini de kaybeder. Çünkü bir sanat eseri oluşturulurken; kişi, hissettiği bir duyguyu yada arzulayıp göremediği bir hissedişi sunmak ister. Ne yazık ki günümüzde bu amansız, ve kapitalist ruhun getirmiş olduğu pazarlama tutkusu sanatçıyıda ele geçirmiştir. Popüler sanatçıların birçoğu piyasada bulunan mevcut eserini daha iyi pazalayabilmenin yolunu tutmuş ve kendisinin üretmiş
Muhteşem bir kitaptı.
Yazar, aşkın farklı yüzlerini anatomik bir titizlikle incelemiş. Stendhal’in kadın karakterleri yaratmadaki ustalığı hayranlık verici. Madame de Rênal’in şefkatli, suçluluk duygusuyla kavrulan ama bir o kadar da saf aşkı ile Mathilde de la Mole’ün aristokratik, gururlu, bir tiyatro sahnesini andıran entelektüel tutkusu arasındaki kontrast muhteşemdi.
Veee Julien Sorel,
yükselmek için dünyanın en ikiyüzlü insanı olmaya çalışan ama ruhunun derinliklerindeki gurur, saflık ve tutku yüzünden bu ikiyüzlülüğü sonuna kadar götüremeyen trajik bir kahraman. Tam da bu kusurları ve yenilgisi, onu edebiyat tarihinin en kusursuz karakteri yapar.
Kırmızı ve Siyah", sadece 19. yüzyıl Fransa’sının bir eleştirisi değil; insanın sınıf atlama çabasının, güç arzusunun ve sevgiye olan açlığının zamansız bir destanı. Stendhal’in ironik, mesafeli ama bir o kadar da keskin üslubu, bu romanı bir kez bitirdikten sonra bile zihnimizde yaşatmaya devam edecek. Edebiyatın insanı dönüştürme gücüne inanan herkesin, bu şehesere hayran kalmaması imkansızdır.
Gurur ve Önyargı (Pride and Prejudice), Jane Austen’in 1813 yılında yayımlanan en ünlü ve en sevilen romanıdır. Austen’in eserleri arasında hem en popüler olanı hem de edebiyat tarihinin en önemli klasiklerinden biridir.
Roman, 19. yüzyıl başı İngiltere’sinin taşra sosyetesinde geçer. Beş kız kardeşten oluşan Bennet ailesinin en büyük sorunu, mal varlıklarının (entail yüzünden) erkek varise kalmasıdır. Bu yüzden kızların “iyi bir evlilik” yapması hayati önem taşır. Hikâye, zeki, canlı, ironik ve güçlü karakteri Elizabeth Bennet ile zengin, gururlu ve görünüşte soğuk Mr. Fitzwilliam Darcy’nin ilişkisi etrafında döner. Başlıkta belirtilen “gurur” ve “önyargı”, sadece Darcy ve Elizabeth’in kişisel kusurları değil, dönemin hemen hemen tüm karakterlerini etkileyen toplumsal ve psikolojik engellerdir.
Temalar
Evlenme ve Maddi Güvence: Austen, dönemin kadınlarının en önemli “mesleğinin” evlilik olduğunu acımasız bir gerçekçilikle gösterir. Charlotte Lucas’un evliliği ile Lydia Bennet’in evliliği, bu konunun iki farklı ucunu temsil eder.
Sınıf ve Statü: Austen, aristokrasi ile alt-orta sınıf arasındaki gerilimi ustaca işler. Darcy’nin ilk teklifi, sınıf farkının yarattığı önyargıyı çarpıcı biçimde ortaya koyar.
Gurur ve Önyargı: Romanın asıl derinliği buradadır. Darcy’nin gururu (kibir), Elizabeth’in önyargısı (yanlış ilk izlenim) ve ikisinin de zamanla bunları aşma süreci, romanın duygusal ve entelektüel omurgasını oluşturur.
Kadın Aklı ve Bağımsızlık: Elizabeth Bennet, Austen’in yarattığı en unutulmaz kadın karakterlerden biridir. Evlilik tekliflerini maddi nedenlerle reddedebilen, zekâsıyla ve ahlaki duruşuyla var olan bir kadındır. Bu açıdan 19. yüzyıl edebiyatında devrimci bir figürdür.
Karakter Analizi
Elizabeth Bennet: Zeki, esprili, dürüst, bazen fazla keskin dilli.
Anna Karenina — Leo Tolstoy kitap yorumum/incelemem
1062 sayfa. Bir ay sürdü. Ve zaman ayırdığıma, her sayfasına değdi. Şimdi yorumlama, analiz etme zamanı.
İtiraf edeyim — başlarda Anna'ya kızdım, nasıl böyle yapabilir dedim. Ama sonlara doğru Anna'nın yaşadığı hayal kırıklığı, çaresizliği ve içinde bulunduğu psikolojik baskı gerçekten üzücüydü.
Kitaba genel bakış: 1878'de yayımlanan, Tolstoy'un "ilk gerçek romanım" dediği yapıt. İlk bakışta yasak aşk hikâyesi gibi görünse de aslında 19. yüzyıl Rus aristokrasisinin tam bir panoraması — aşk, evlilik, toplumsal baskı, inanç arayışı, varoluş... hepsi iç içe.
Roman iki paralel hikâyeyle ilerliyor. Anna, herkesin imrendiği hayata sahip ama içi boş bir evlilikte sıkışmış bir kadın. Kont Vronski ile tanışması dönüm noktası oluyor — ve oradan yokuş aşağı. Öte yanda Levin var; taşrada yaşayan, köylülerle çalışan, sürekli kendini sorgulayan biri. Kitti'ye olan aşkı ve kurduğu huzurlu hayat, Anna'nın trajedisiyle taban tabana zıt.
Bu kitabı özel yapan şey tam da bu kontrast.
Anna dürüst olduğu için dışlanıyor — "mış gibi" yapamadığı için. Toplumun içinde herkes aynı ahlaksızlığı gizli yapıyor, Anna ise gizlemeyi reddediyor. Tolstoy'un aristokrasiye en sert oku bu.
Levin benim favorim oldu kesinlikle. Gerçekçi, doğru, bazen kendine aşırı yüklenen ama tam da bu yüzden çok insani bir karakter. Toplumsal uyumsuzluğuyla Rus burjuvazisine bir ayna tutuyor. Dolly'yi de sevdim — olduğu gibi, yapmacıksız bir karakterdi.
Bence en hüzünlü sahnelerden birisi de: Levin'in ağabeyi ölüm döşeğindeyken Kitti ile aralarındaki o sahne — en dramatik an ama bir o kadar da umut doluydu. Tarım reformu bölümleri biraz yavaşlattı tempoyu, bunu itiraf etmeliyim. Ama bunun dışında sıkıcı tek an yoktu.
Film uyarlamalarını övenlere şunu söyleyeyim: 1062 sayfanın psikolojik derinliğine hâkim
Puan vermedi
İstanbul’un kadim sokaklarından Londra’nın puslu sabahlarına uzanan bir hikayenin kapısındayım bugün. #iltica #hoşbuldukistanbulhoşbulduklondra
. Kitap, İstanbul ve Londra arasında geçen bir hikâyeyle yalnızca iki şehri değil, aynı zamanda iki farklı hayatı ve kültürü karşı karşıya getiriyor. Aşk, göç, aile baskısı ve kimlik arayışı gibi temalar üzerinden ilerleyen anlatım, karakterlerin iç dünyasını da derinleştiriyor.
Ayşegül ve Mişel'in yasadiklari olaylar üzerinden hem ask hem de kültürel farklılıklar guzel islenmisti.
İstanbul’un duygusal ve karmaşık yapısı ile Londra’nın düzenli ama mesafeli havası, hikâyede güçlü bir kontrast oluşturuyor. Bu iki şehir arasında sıkışan karakterler, aslında kendi köklerini ve “ait olma” duygusunu sorguluyor.
Akıcı bir dili var ve olay örgüsü merak uyandırıyor. Ancak zaman zaman dramatik yönü ağır bastığı için bazı bölümler daha yoğun bir duygusal etki bırakıyor.
Genel olarak, kültürler arası geçişleri ve aşk üzerinden kimlik arayışını anlatan, duygusal yönü güçlü bir roman.
Akıcı, duygusal ve etkileyici bir hikâyeydi. İstanbul ve Londra arasında geçen olaylar, kitabı farklı ve ilgi çekici kılmış.
@elpisyayinlari ndan çıkan 
Ece Ceren Gültepe
İle okuduk
#kitapönerisi #OkudumBitti #Bookstagram
instagram.com/p/DYWkL1sM3tz/?...
Ece Ceren Gültepe
İle okuduk
#kitapönerisi #OkudumBitti #Bookstagram
instagram.com/p/DYWkL1sM3tz/?...