Geceleri aşık olur, birbirimize aşkımızı geceleri ilan ederiz. Gündüzler bizi mantığımızı kullanmaya, kendi hapishanemize kapanmaya zorlar. Gün boyunca baskı güçleri, aşkın özgürlüğüne karşı savaşır.
Ama geceler bizi yeniden aşık eder, bize 'seni seviyorum' dedirtir. Gündüzleri söylenen 'seni seviyorum' lar geceye gönderme yapar."
Hepimiz, gündelik düzenin, düzen güçlerinin köleleriyiz.
Bizi ayakta tutan, zamanın geçmesi ve gecenin sunduğu kurtuluş umududur. Çünkü, sonunda gece olacağını ve (gündüzle kıyaslarsak) dilediğimiz gibi davranma fırsatına kavuşacağımızı biliriz.