“İdeal” olanın her yıl tanımının değiştiği, doğru olanın ne olduğu konusunda korkunç bir kafa karışıklığı yaşadığımız gemisini yürüten kaptanlar çağındayız artık.
Biraz önce “moda”yı, işin ruhuna aykırı ve işin ruhundan habersiz olanlar için kullandığımızı söyledim. Spencer, sosyolojiye mâlolmuş bir tarifle modayı, “toplumun alt kademelerinde yer alan kişinin, üst kademede yer alanları taklit etmesi” olarak tanımlar. Moda; kıyafetten, yemek ve içmeye, düşünce ve estetiğe kadar uzanır. “İçtimâî temayül...”
– Evet... Bariz vasfı: geçicilik, sun’îlik. Üst tabakanın, kendilerini ayırmak için –sırasında alt tabakanın bir yeniliğini– taklit edilmesi gereken bir duruma sokması... Burada bir terslik var gibi görünüyor, değil mi?..