“Şeytan birinize gelerek:
‘Seni kim yarattı?’ diye sorar.
O:‘ALLAH yarattı.’ deyince şeytan:
‘Peki ALLAH’ı kim yarattı?’ diye sorar. İçinizden biri böyle bir soruyla karşılaşırsa, ALLAH’a ve Resulü’ne iman ettim.’ desin. Böyle demek o vesveseyi giderir.”
Dedim ki:
Bazen çok zor hâller ve fitne verici sebepler ortaya çıkıyor. Vesveseler kulun kendini kurtaramayacağı derecede çoğalıyor. Bu neyle def edilir?
Dedi ki:
Kul böyle şeylerle imtihan edilince Allah’ı, O’nun büyüklüğünü ve bu büyüklük karşısında mahlukatın küçüklüğünü, bütün faydaların O’ndan geldiğini, mahlukatın iyilik yapabilecek gücünün olmadığını hatırlasın. Onların gücünü küçük görsün, Allah’ın büyüklüğünü hatırladıktan sonra Allah’ın her şeye muttali olduğunu da hatırlasın. Neticede bunları yapınca rüzgarların semadaki bulutları paramparça etmesi ve yine rüzgarın sert kayadan tozları kaldırması gibi akla gelen kötü duygular da dağılıverir.
İnfirad ve yalnızlık ancak, ya sultan ve devlet başkanının devletin yararına olan düzenlemeleri düşünmesi için, ya da bilgelerin çeşitli ilimlerden yeni bir ilim üretmeleri ve telif etmeleri için, ya da nüsk ve ibadet ehli kimselerin Allah'a münacat ve ibadet etmeleri için iyi görülür. Bu yönlerin dışındaki bir yalnızlık kötülenmiştir. Çünkü bu, insanı hiçbir faydası ve getirisi olmayan düşüncelere götürür.