plath'in yazarlığını o kadar sevmiyorum, üzülerek bildiriyorum ki sırça fanus'u da o kadar beğenmemiştim. yine de plath'e bir yakınlık duymuyor değilim, satır aralarında, hiç anlamadığım bir şiirde kullandığı bir kelimeyle avlıyor beni hatun anlayacağınız.
bir de bana göre, sylvia iyi bir yazar olmak için fazla çaresiz. yazdığı hangi şeyi okusam, bir filtrenin eksikliğini hissediyorum. çok kendi içine gömülü bir yazar ve hislerim diyor ki okuyucusunu da pek sevmiyor zaten.
hayalimdeki senaryoya göre, plath bir günlüğüne gelse ve dünya olarak ona ne kadar iyi bir yazar olduğunu, hala okunduğunu söylesek burun kıvırırmış gibi geliyor.
neyse işte, şiirlerini hissetmekten çok, acıyı anlatma konusundaki aceleciliğini, çaresizliğini hissettim onu okurken. kendisiyle aramızda derin bir hate-love ikişkisi var. belki elektrikler kesik olsaydı ve fırın çalışmasaydı o gün yazarlığı ve kafası bu dünyada daha güvenli bir şekilde eriyebilirdi? yine de, ölebildiği için onun adına mutluyum, ne demiş sonuçta, sonsuza kadar kaçmak zorunda kalmadan kaçamam.
umarım gittiği yer durmadan ona kaçması gerektiğini fısıldamıyordur diyelim, ne diyelim
İnşallah bu savaştan sağ çıkarsınız ne diyeyim...1000Kitap
Aslında 7.5
Kitabın son 100 sayfasına gelene kadar kitaba 6 vermeyi düşünüyordum ama sonda bazı eleştirdiğim noktalarda taşlar oturmaya başladı. Yine de ondan öncesinde okuma deneyimimi biraz kötü yönde etkileyen şeyleri de unutmamam gerek.
Aelin karakterinden başlamak istiyorum. Gölgeler Kraliçesi’nde Celaena’dan Aelin’a geçiş zaten oldukça keskin olmuştu ama Aelin bu kitapta olduğu kadar şımarık değildi. Hatta bu kitapta Aelin’dan ciddi şekilde soğumaya başlıyordum. En güçlü Aelin, büyüsünü en iyi kullanan Aelin, en iyi planları yapan yine Aelin, en güzel, en çekici yine Aelin… Aelin'ın planları... planı gizle, okura da söyleme sonra dramatik bir şekilde açıkla. Ben açıkçası okurken baya yoruldum. Bana bazı duygular da hissettirdi ama biraz fazlaydı sanki her olayı bu şekilde öğrenmemiz. Sonda okurken bazı yaptıklarından dolayı onu anladım (ama maalesef bir karakteri anlamak ile sevmek aynı şey değil) ama bazı konularda hala sinirim var ona karşı. Bunlar yine yapılırdı ama diğer karakterlerin potansileyi olmasına rağmen bu kadar geriye atılmasına gerek var mıydı? Bu kitapta Aelin’ın etrafında pervane olmasını anlayabileceğim tek karakter Aedion. Geçmişten gelen bağları ve kan yemini yüzünden zaten Aelin’ı kraliçesi olarak görüyordu. Bu yüzden onun davranışlarını bir noktaya kadar anlayabiliyorum.
Ama Dorian mesela… Adamı resmen kuleye koydunuz. İlk üç kitapta ezik bir karakter olduğunu düşündüğümü söylemiştim ki öyleydi de ama şu an aslında ciddi bir potansiyele sahip. Buna rağmen yazar bu potansiyeli kullanmamayı tercih ediyor gibi hissettiriyor. Dorian'a ne garezin var sevgili yazarım? Manon da aynı şekilde. Aelin gibi bir kraliçe karakter olmasına rağmen bir noktada o bile Aelin’ın gölgesinde kalıyor. Oysa Dorian, Manon ve Aelin gibi karakterlerin daha dengeli
Bu kitap benim için yazılmış gibi hissediyorum. Uzun zamandır aradığım ama istediğimi bulamadığım bir türdü. Love me whole tam da istediğim, merak ettiğim her şeyi sundu bana.
Konusuna geçmeden önce biraz düşüncelerimi yazmak istiyorum. Çoklu kişilik bozukluğu diye bir hastalığın olduğunu öğrendiğimden beri bu konu hakkında hep meraklı olmuşumdur. Her ne kadar çok büyük bir travmanın sonucu ortaya çıkan bir hastalık olsa da beni büyülemiştir. Beynin ve ruhun öyle bir çalışma ve kendini koruma kapasitesi varmış ki içeride birbirlerinden bambaşka kişilikler yaratırmış. Yani bu nasıl mümkün olabilir? Ve bu gerçek. Düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum ve etkisinden çıkamıyorum.
14 yaşında Kill Me Heal Me izlemiştim(hala en favori kdramam odur, üstüne ne kadar çok dizi gelse de onu geçemedi hiçbiri benim için) ve ilk orada karşılaşmıştım bu hastalıkla, daha önce hiç duymamıştım. Kurgu olduğunu sanmıştım başta ama dizi bittikten sonra araştırmasını yaptım ve gerçek olduğunu öğrenince çok şaşırmıştım. Dünyada böyle yaşayan insanların olduğu gerçeği çok garip gelmişti, bu hastalık çok doğaüstü bir olay gibi görünüyordu. Daha sonrasında da Split geldi ve bam! Hala en favori filmlerim arasında ilk 3'tedir. Bilmiyorum, beni çok etkileyen, çok içine çeken bir konu oldu o saatten sonra ve hemen daha fazla şey öğrenmek, okumak istedim. Karakterler nasıl ortaya çıkıyor, nasıl iletişim kuruyorlar, tedavisi nasıl oluyor, tam olarak iyileşmeleri mümkün mü, gibi. Bir zaman sonra da bu konu hakkında kurgular okumak istedim. Pek istediğimi bulamadım, genelde de fic okudum ama onlar da az sayıdaydı.
Love Me Whole ise 2018'de yazılmış ama bana okumak şimdiye nasip oldu. :). Hem ÇKB'u olan baş karakter, hem BL, hem de romantik kurgunun ön planda olduğu bir kitap, benim için biçilmiş kaftan
Love Me Whole ise 2018'de yazılmış ama bana okumak şimdiye nasip oldu. :). Hem ÇKB'u olan baş karakter, hem BL, hem de romantik kurgunun ön planda olduğu bir kitap, benim için biçilmiş kaftan
Foucault Sarkacı - Umberto Eco
- Noldu gene neyi düşünüyosun böle ?
- 
Foucault Sarkacı hakkında bir inceleme yazmak istiyorum. Okumayı düşünenlerin bilmesini istediğim şeyler var.
- Demek baya beğendin ve tavsiye ediyosun öle mi?
- Tavsiye konusunda emin değilim. Zor bir okumaydı. Yarım bırakmayı bile düşündüm.
- O zaman tavsiye etmedine dair bişeyler yazıcaksın. Gömme yazısı olucak! Oh en sevdiim.
- 
Umberto Eco u mu? Bu çok mümkün görünmüyor. Ufak bir araştırma yapan herkes onun yazar, eleştirmen ve düşünür kimliğinin yanında ortaçağ tarihi üzerine uzman bir bilimadamı - tarihçi olduğunu görebilir.
- Ooo iyimiş. Merak ettim kitabı. Filimi çıkarsa izlerim belki.
- İlk kitabı 
Gülün Adı la tanımıştım yazarı.
Bir insan bu kadar şeyi nasıl bilebilir, dedirtiyordu. 
Carl Sagan bile doğulu tek bir bilimadamın varlığını kabul etmezken, o hiç çekinmeden onları tanıtıyordu hatta övüyordu.
Kendi kendime “bu nasıl batılı” demiştim.
İşte bu referansla okumaya başladığım
Foucault Sarkacı bütün bunların üstüne araştırma ve kurgusuna sekiz yıl harcanmış daha kapsamlı bir eser.
- “Daha hızlı daha öfkeli” diyosun...
- !?
- Güzel bir filmin devam filmi kanka. Kitap okumuyoruz ama “biz de deriniz yani şepma” ;) Neyse sen devam et.
- Neyse…
Tarihsel bir roman yazmamış, tarihi romanlaştırmış!
Zaten eser ansiklopedik roman sınıfına giriyor.
İşte okuyucu için zorluklar burada başlıyor.
Foucault Sarkacı hakkında bir inceleme yazmak istiyorum. Okumayı düşünenlerin bilmesini istediğim şeyler var.
- Demek baya beğendin ve tavsiye ediyosun öle mi?
- Tavsiye konusunda emin değilim. Zor bir okumaydı. Yarım bırakmayı bile düşündüm.
- O zaman tavsiye etmedine dair bişeyler yazıcaksın. Gömme yazısı olucak! Oh en sevdiim.
- Umberto Eco u mu? Bu çok mümkün görünmüyor. Ufak bir araştırma yapan herkes onun yazar, eleştirmen ve düşünür kimliğinin yanında ortaçağ tarihi üzerine uzman bir bilimadamı - tarihçi olduğunu görebilir.
- Ooo iyimiş. Merak ettim kitabı. Filimi çıkarsa izlerim belki.
- İlk kitabı Gülün Adı la tanımıştım yazarı.
Bir insan bu kadar şeyi nasıl bilebilir, dedirtiyordu. Carl Sagan bile doğulu tek bir bilimadamın varlığını kabul etmezken, o hiç çekinmeden onları tanıtıyordu hatta övüyordu.
Kendi kendime “bu nasıl batılı” demiştim.
İşte bu referansla okumaya başladığım
Foucault Sarkacı bütün bunların üstüne araştırma ve kurgusuna sekiz yıl harcanmış daha kapsamlı bir eser.
- “Daha hızlı daha öfkeli” diyosun...
- !?
- Güzel bir filmin devam filmi kanka. Kitap okumuyoruz ama “biz de deriniz yani şepma” ;) Neyse sen devam et.
- Neyse…
Tarihsel bir roman yazmamış, tarihi romanlaştırmış!
Zaten eser ansiklopedik roman sınıfına giriyor.
İşte okuyucu için zorluklar burada başlıyor.
Ah Puşkin terennümcü kekim, here me outlarımın prensi, hayallerimin Rus'u... Böylesine sevdiğin bu eserini beğenmemek benim kalbimi parçalıyor, seni de mezarında dört döndürüyor. Ama sakın seni anlamadığımdan sevmediğimi sanmayasın; anladım ama sevemedim, tıpkı Onegin gibi. Hangisi daha kötü bilmiyorum... Kalplerimiz sonsuza dek ayrılmayacak, Volga burlakları bir gün aşkımıza yeniden şahit olacak. Beni affedeceksin biliyorum çünkü ben seni yazdığın bu can sıkıntısı silsilesi için çoktan affettim. Love böyle bir şey.
Güzel, Safe Bir Dostluk ve Ergenlik Hikayesi1000Kitap
Aslında en başında bu kitabı okumak gibi bir niyetim yoktu çünkü ne yazarını tanıyordum ne de böyle bir romanın varlığından haberdardım. Neyse sonra şu sıralar mezarlığa dönen kitap grubumuzda 
Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor un adı geçti ve bir şekilde Eylül ayında bu kitabı okuma kararı olduk. Gerçi benim yine de pek okuyasım gelmemişti, ne bileyim sanırım yeterince ilgi çekici bulamadım kendisini. En sonunda ise bir arkadaşın güçlü tavsiyesiyle karşılaştım ve "Hadi oku gitsin be, ne olacak sanki eline mi yapışacak" diye düşünerekten nihayet kitabı okumaya karar verebildim. Şimdi bu anlattıklarımın gram umrunuzda olmadığının pekala farkındayım ama sadece yazasım geldi işte okuyup okumamak tamamen size kalmış.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak arkadaş tavsiyesinin güvenilir olduğunu garanti edebilirim çünkü gayet keyifli bir deneyim oldu benim için.
Kitabın dili çok basit ve akıcı, bölümleri de oldukça kısa. Zaten konu olarak da yine sıradan bir hikayesi vardı. İki oğlanın hayat, ergenlik ve ev-aile-arkadaş ortamı anlatılıyordu. İnsanın kendi yaşamından da rahatlıkla örneklerine rastlayabileceği türden bir slice of life hikayesi anlayacağınız.
Şimdi ben şahsen Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor 'u çok sevdim ve okumasını da o kadar kolay buldum ki hemen ikinci kitabına başlayasım geldi ama...
Öncelikle belirtmem gerekiyor ki bu kitapta Bl (Boys's Love) var. Ben bunu bilmeden okudum çünkü uyaran olmadı o yüzden bunu sizin için ben yapayım dedim. Ha gereksiz yorumlarla karşılaşmadan önce de şuna bir açıklık getirmek istiyorum ki tüm bu LGBT olaylarıyla bir alıp veremediğim yok. Aslına bakarsanız pek de bir düşünceye sahip değilim çünkü gerçek hayatta böyle bir durumla hiç karşılaşmadım o yüzden kesin bir yargım yok, kim kiminle ne isterse yapar yani beni ilgilendirmez hayat onların hayatı sonuçta.
Az
Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor un adı geçti ve bir şekilde Eylül ayında bu kitabı okuma kararı olduk. Gerçi benim yine de pek okuyasım gelmemişti, ne bileyim sanırım yeterince ilgi çekici bulamadım kendisini. En sonunda ise bir arkadaşın güçlü tavsiyesiyle karşılaştım ve "Hadi oku gitsin be, ne olacak sanki eline mi yapışacak" diye düşünerekten nihayet kitabı okumaya karar verebildim. Şimdi bu anlattıklarımın gram umrunuzda olmadığının pekala farkındayım ama sadece yazasım geldi işte okuyup okumamak tamamen size kalmış.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak arkadaş tavsiyesinin güvenilir olduğunu garanti edebilirim çünkü gayet keyifli bir deneyim oldu benim için.
Kitabın dili çok basit ve akıcı, bölümleri de oldukça kısa. Zaten konu olarak da yine sıradan bir hikayesi vardı. İki oğlanın hayat, ergenlik ve ev-aile-arkadaş ortamı anlatılıyordu. İnsanın kendi yaşamından da rahatlıkla örneklerine rastlayabileceği türden bir slice of life hikayesi anlayacağınız.
Şimdi ben şahsen Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor 'u çok sevdim ve okumasını da o kadar kolay buldum ki hemen ikinci kitabına başlayasım geldi ama...
Öncelikle belirtmem gerekiyor ki bu kitapta Bl (Boys's Love) var. Ben bunu bilmeden okudum çünkü uyaran olmadı o yüzden bunu sizin için ben yapayım dedim. Ha gereksiz yorumlarla karşılaşmadan önce de şuna bir açıklık getirmek istiyorum ki tüm bu LGBT olaylarıyla bir alıp veremediğim yok. Aslına bakarsanız pek de bir düşünceye sahip değilim çünkü gerçek hayatta böyle bir durumla hiç karşılaşmadım o yüzden kesin bir yargım yok, kim kiminle ne isterse yapar yani beni ilgilendirmez hayat onların hayatı sonuçta.
Az