“İnsanın en son yitirdiği duyu işitme duyusudur, bu yüzden ölüm döşeğindeki birine onu sevdiğini fısılda. Biri bana böyle demişti.”
"Hz. Aişe şöyle devam ediyor: Cebrail (a.s.) geldi ve 'Ey Allah'ın Rasûlü selam sana! Bu gelişim yeryüzüne son inişimdir. Artık ebediyyen inmeyeceğim. Vahiy kesildi. Artık benim yeryüzünde bir işim kalmadı. Yeryüzünde senin huzuruna girmekten başka bir ihtiyacım yoktur. Sonra yerime çekileceğim' dedi"
Kaybolmak kolay, sen günyüzüne çıkmayı denesene!
Her şey senin kendine gelmen, kendini bilmen ve olmaya geldiğini olabilmen için düzenlenmiş. Bulmak senin seçimin. Neden hazine denmiş? Arayıp bulacaksın bir zahmet. Kurban olmayı, onun, bunun yüzünden bu haldeyim deyip yana devrilip yatmayı bırakacaksın. İşte ben buyum, diyeceksin yaşama.
Hastalığa tutulmuş sanki. Canlı değil, ama büsbütün ölü de sayılmaz.
Sayfa 53 - Can Yayınları 42. baskı
