Duvara AstığımŞiir
Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş,
Sersem.
Ben seni beklerken ölmem ki...
Beklersem.
Reklam
Şimdi gece, soluğumu verdim içime
Az önce kağıtlara gül kuruları serptim
Dolaplardan kekik, nane kokuları çıkardım
Öylece serptim, seni yazacağım diye
Sen ki, deniz görmemiş bir deniz kızısın
Aklımın almadığı bir yerde, öylesin
Şimdi gece, iki kişilik bu yalnızlık
Bize artık yeter de artar bile ...
Özlem kimseye anlatamayacağım bir genişlik ve biçimdeydi, onu neredeyse bir hırka gibi giymiştim üstüme, hücrelerime dek hissettiğim tek başınalık duygusu her neyle uğrasırsam uğraşayım bir yerden kafasını uzatıp kendisini habire hatırlatıyordu bana.
Sayfa 47
"İçinde ansızın aşka, sakin bir mutluluğa, doğduğu yerin kırlarına, tepelerine, evine, karısına, kendi çocuklarına karşı derin ve belirsiz bir özlem duydu."
Reklam
Reklam