Sinema-edebiyat ilişkilerindeki başarılı yapımları, tavsiye film listesi haline getirmek için öncelikle Edebiyat Atlası ‘ndan bir alıntıyı daha önce paylaşmıştım.(#46533729)
Romanlardan sinemaya aktarılan filmlerde eserin aslına ne kadar sadık kalındığı yoruma açık olmakla birlikte özellikle hem kitabın okunduğu hem de filmin izlendiğinde okur/izleyici gözünde daha kalıcı iz bıraktığı bir gerçektir.
Arkadaşlarımızın tavsiye etmiş oldukları filmlerle birlikte ulaşmış olduğumuz listeyi alfabetik olarak sizlerle paylaşıyorum.
İyi kitaplara ve iyi filmlere rastlamanız dileğiyle…
YERLİ FİLMLER
1. Acenta Mirza – Musellim İle Kuşde (Osman Şahin) – Feyzi Tuna, Kızgın Toprak (1973)
2. Acı Duman - Beyaz Öküz (Osman Şahin) - Erden Kıral, Ayna(1985)
3. Acı Duman - Kanın Masalı (Osman Şahin) – Şerif Gören, Kan (1985)
4. Acı Duman - Kör Gülüşan (Osman Şahin) – Bilge Olgaç, Gülüşan (1985)
5. Ağır Roman (Metin Kaçan) - Mustafa Altıoklar (1997)
6. Ağrıdağı Efsanesi (Yaşar Kemal) - Memduh Ün (1975)
7. Anayurt Oteli (Yusuf Atılgan) - Ömer Kavur (1987)
8. Asılacak Kadın (Pınar Kür) - Başar Sabuncu (1986)
9. Başka Olur Ağaların Düğünü (Kemal Bilbaşar) - Kartal Tibet, Doktor Civanım (1982)
10. Benim Sinemalarım (Füruzan) - Füruzan, Gülsün Karamustafa (1990)
11. Bereketli Topraklar Üzerinde (Orhan Kemal) – Erden Kıral
Nihayet Bizim Köy'e kavuştum. Okumak için bundan daha güzel bir zaman olamazdı. Neden mi? Merak edenler buyursun...
Bazı kitap dostlarım bilir. Mesleğimin 28. yılında yeniden köy öğretmeni oldum. 20 yıl sonra tekrar köyde olmak ilk başlarda bana zor gelse de zamanla alıştım.
Köy öğretmeni olmak bence muhteşem bir şey. İstediğin an doğada ders yapabiliyorsun. Tavuk gıdaklıyor, inek bağırıyor, eşek anırıyor! Tam bir senfoni. Çocuklar eve giderken gözün arkada kalmıyor. Kavga etseler de, uyum içindeler. Çünkü hepsi akraba. Köyde en çok hoşuma giden şeylerden biri de, çocukların birbirine olan hitap şekli. "Gülüm!" Ne güzel bir kelime değil mi?
"Öyle değil gulüm, böyle olacaadı."
(Bu kelime bazıları tarafından 'GULÜM' diye evrilmiş.)
Her ne kadar köyde olmak güzel olsa da zorlukları da yok değil. Asıl zorluk okulda teknolojinin olmaması. Teknolojiden de vazgeçtim, telefon çekse razıyım. İstediğin an veliye ulaşamıyorsun. Neyseki evler yakın da, bu sorunu çözebiliyorum.
"Huu, komşu! Okula hele bir geliver!" :D
Böylece işler kısa zamanda halloluyor :)
Hani sayın büyüklerimiz diyor ya,
"Biz teknolojide çığır açtık."
"İnternetsiz okul kalmayacak."
"Fatih projesiyle her okula akıllı tahta ulaştırdık."
Hepsi palavra. (Bu arada beynimde Ajda Pekkan'ın "Palavra" şarkısı çalıyor.)
Neyse efendim, gelelim ilk zamanlar yaşadıklarıma. Baktım, internet yok. Bari bir akıllı tahtamız olsa da, şöyle bir ders kitaplarını yansıtsam, bütün öğrenciler görse. Arada da patlamış mısır eşliğinde sinema günü yaparız dedim ve soluğu İlçe Milli Eğitim'de aldım. Derdimi anlatınca, sayın şube müdürü, "İlçede bile yok, köye nereden bulalım." dedi. Bunun üzerine ben de "Adam haklı! İlçede olmayan teknoloji köyde nasıl olsun?" dedim ve bağrıma taş basıp, eski usül eğitim - öğretime başladım.