"Mutsuzluk getiren her şeyde bir parça yalnızlık vardır. Yalnızlığın olduğu yerde de dert. Anlayacağınız dertsiz yalnızlık yok.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Boylu boslu olunca dünya iyisi mi oluyormuş insan? Sevilmeye layık değil mi çirkin dedikleri? Hem neye, kime göre çirkin? Hani Allah'ın yarattığı her şeyde varmış bir nizam, güzellik. Allah'a inanırmış da beş vakit namaz kılarmış. Peh... Onları yaratan Allah da bizi yaratan cehennem zebanisi mi?
Ölüm? Nedir ölüm? Nefesin tükenmesi mi? Anne karnından adım atıyor dünyaya insan. Ağlıyor. Gülüyor. İyiliğe düşüyor önce. Sonra kötülüğe bulanıyor. Doğanın ayağında pranga halini alıyor zamanla. Ve dur diyor doğa. Vakit geldi. Ve geliyor vakit. Göçüyor biri daha toprağın derinliğine. (Toprakta büyür mü insan?)
Yaşarken çok ağlamak istediğim zamanlar oldu. Başaramadım. Gözyaşlarımı içimde tuttum.
Ağlamaya başlar da duramazsam diye korkardım, taşarsam, kendimi bir gözyaşı selinde bulur ve diye.
