• - İndi de görüm, yer üzünün hansı yeganə canlısıdır ki, həmişə bir-biri ilə çəkişir, vuruşur, bir-birinin qənimi olur?

    - Bu lap uşaq sualı oldu! Əlbəttə, "məhəbbət", "yaxşılıq", "halıyananlıq" kimi sözləri icad eləyən insan - yer üzünün əşrəfi!

    - Yaxşı, o, təbiətin hansı canlısıdır ki, özünü öldürə bilər və öldürür də?

    - Yenə də "axirət dünyası", "Allah", "zühur eləmək" sözlərini icad eləyən insanlar.
  • 232 syf.
    ·4 günde·Beğendi·9/10
    Yenə bir Hakan Mengüç seansından çıxmış kimi hiss edirəm. Çox-çox yaxşı gəldi. İlk kitabda olduğu kimi bir psixologiya seminarı idi elə bil, amma uzun olanından. Hakan bəyin Afrikada bir sufi ilə tanışmasından sonra gerçəkləşən söhbətlər bu kitabın yazılmasında böyük motivasiya və ilham olub. Yenə münasibətlər, özgüvən, özsaygı, özsevgi, mükəmməliyyətçilik, kontrolculuq, qısqanclıq və s. bir çox vacib mövzu haqqında dərs keçib Hakan bəy. Bu kitabdan çox böyük dərslər çıxardım. Qısqanclıq və kontrolculuq mövzusu ətrafında hətta, özümə terapilər etməyə başladım. Kitabda qadın və kişi münasibətləri ilə bağlı çox əsas bir düşüncənin səhv olduğunu öyrəndim. Bir danışmanı ilə seansdaykən baş verən söhbəti belə nəql edir yazıçı; demək qadın deyir ki, sosial şəbəkə vasitəsilə birisi ilə tanış oldum. Qarşı tərəf dostluq atıb, mesajlar yazıb, bəyənib şəkillərini filan, sonra qadın istəməsə də yazmağa davam edib. Qadın da bunu "çabalamaq, əlindən gələni etmək" kimi başa düşüb və bir neçə aylıq münasibət yaşanıb. Hakan bəy bu situasiyaya çox düşündürücü və məntiqli cavab verib: Dediyinə görə istənmədiyi halda əl çəkməyən tərəf çabalamır, əksinə taciz edir. Özünə olan hörmətini tamamən itirib ona görə sizə də hörmət etmədən yox dediyinizi eşitməyərək israrlara davam edir. Əgər rədd aldığı an qarşı tərəf səssizcə geri çəkilirsə, bu onun aciz yox, öncə özünə sonra da sizə hörmət etdiyini göstərir. Sağlam duruş və hərəkət budur. Günümüzdə də bu cür problemlərlə qarşılaşan və əksər zamanlarda da onu səhv başa düşən insanlar çoxdur. Ona görə də özünü inkişaf kitabı deyib keçməyək, bu və ya digər kitablara şans verək.
    2020 girəndən bir çox yarğıladığım kitablara şans vermişəm və də çox bəyənmişəm.
  • 384 syf.
    ·Beğendi·7/10
    Rövşən Abdullaoğlunun bir kitabının da sonuna gəldim."Bu şəhərdə kimsə yoxdur","Relslər üzərində uzanmış adam","Arxadakı körpüləri yandırın"kitablarını oxumuşdum və bu gün isə uzun müddətdirki oxunmağını gözləyə "Abaddon"kitabını oxudum.Kitab intellektual,psixoloji,dedektiv janırında yazılıb və yazarın bəyəndiklərim kitabları siyahısına daxil oldu.
    Mövzusu
    Əsər Irlandiyada dəhşətli cinayətlər törədən qatili axtaran polislərin,müstəntiqlərin,psixoloqların araşdırmasından bəhs edir.Xüsusi ilə də Şon Onil və Erin Pakerə söz ola bilməz.Onların tatlı atışmaları,zarafaları kitaba məna verib.
    Yazar "Relslər üzərində uzanmış adam" kitabında Bosniyanın təbiəti,mədəniyyəti,adət-ənənələri və görməli,gəzməli yerlərindən çoxx gözəl məlumatlar vermişdisə bu kitabında da Irlandiya haqqında danışıb
    Qatil oğru,təcavüzkar,vəhşiliklər törətsə də,eyni zamanda yaxşı insan,dostunu seven biridi.Bəs bu cinayətləri etməyinə səbəb nədi və yaxud bu cinayətləri etməyə onu kimi təhrik edir?Kitabı oxuduqca hər şey yerinə oturur.
    Mənim üçün Şon Onilin hərəkətləri,rəftarı,güldürən tərəfləri yadda qalan oldu.Çox vaxt kitablarda əsas qəhrəman təriflənsə də Abaddonda belə olmadı.Şonun romantik biri olmadığı,özündən razılığı,heç kəs tərəfindən sevilməməyindən bəhs edilib
  • Ancaq axmaqlar öz bəxtini qumarda sınaya bilər.
    İki güclü silah var: Biri səbr, digəri zamandır...

    Son zamanlar yaşamaq mənə ağır gəlir
    Çox şeyi başa düşməyə başlamışam...

    "XVI Lüdoviki cani hesab etdikləri üçün edam etdilər, bir il sonra da onu edam edənlərin özünü yenə müəyyən bir səbəbə görə edam etdilər. Nə yaxşıdır? Nə pisdir? Nəyi sevmək, nəyə nifrət etmək lazımdır? Yaşamağın mənası nədir və mən kiməm? Həyat nədir, ölüm nədir? Hansı qüvvə bizi idarə edir? " Pyer bu sualları özünə verir və heç birinə cavab tapa bilmirdi. Ancaq bircə cavabı vardı, o da məntiqsiz və bu suallara dəxli olmayan bir cavabdı. O cavab bu idi: "Ölərsən, hər şey qurtarıb gedər. Ölərsən, hər şeyi bilərsən, yaxud daha sual verməzsən". Lakin ölmək özü dəhşətli idi.


    Nə qədər ki sevməmişik, biz qafilik, yatmışıq. Fani adamlarıq... Elə ki sevdik, yüksəlirik, allah kimi, ilk yaradılan məxluq kimi pak və müqəddəs oluruq...

    Həm onun daxilində, həm də ətrafında olan hər şey ona dolaşıq, mənasız və mənfur görünürdü. Eyni zamanda hər şeyə nifrətlə yanaşmaqda Pyer nə isə əsəbiləşdirici bir həzz duyurdu.

    Yox, bu saat mən çox şadam, özgənin dərdinə şərik olmaqla mən bu şadlığımı poza bilmərəm.

    Onun gözəl, məsum üzü deyirdi: "Mən sizin hamınızı sevirəm, heç kəsə yamanlıq etməmişəm, siz mənim başıma nə iş gətirdiniz?"

    Stern dediyi kimi: "Biz insanları onların bizə etdikləri yaxşılıqdan çox, bizim onlara etdiyimiz yaxşılıq üçün sevirik".


    İnsanın pis əməlləri üçün iki mənbə vardır: bekarçılıq və mövhumat.
    Yaxşı əməlləri üçün də iki mənbə vardır: fəaliyyət və ağıl.

    Özü - özünə "Eşq nədir?" deyirdi. "Eşq ölümün inkarıdır, eşq həyat deməkdir. Başa düşdüyüm hər şeyi onun sayəsində anlayıram. Hər şey ondadır. Eşq Tanrı deməkdir, ölmək də eşqin balaca parçası olan mənim varlığımın o sonsuz, böyük qaynağa geri dönməsidir."


    - Tanrıya inanmıram!
    - Sən ustalıqla hazırlanmış bir saatın parçaları ilə oynayan, bu saatın hansı işə yaradığını anlamadığı üçün ustaya inanmadığını söyləməyə cürət etmiş balaca uşaqdan da betər səfeh və ağılsızsan...

    Sən Bonapartdan danışırsan, lakin Bonapart çalışırdı; hər bir addımda öz məqsədinə doğru gedirdi və sərbəst bir adamdı, onun öz məqsədindən başqa heç bir şeyi yox idi. Odur ki, öz məqsədinə çatdı. Sən bir qadına bağlananda, dərhal zəncirlənmiş bir əsir kimi hər bir azadlıqdan məhrum olursan. Hər şey, bütün ümidlərin, qüvvən, hər bir şey səni sıxır, peşmançılıq sənə əzab verir.

    Xoşbəxtliyi başqa yerdə deyil, öz ürəyinizdə axtarın.Dincliyin qaynağı xaricimizdə deyil içimizdədir.

    Gözləməyi bacaran adam üçün hər şey öz vaxtında gəlir...
    Səbr və vaxtdan qüvvətli əsgər yoxdur.

    Mən həyatda tək iki gerçək fəlakət tanıyıram: Vicdan əzabı və xəstəlik. Xoşbəxtlik, bu iki pisliyin sizdən uzaq olmasındadır...


    Hər zaman qəlbimizdən gələn və doğru olduğuna inandığımız səsə tabe olmalıyıq, çünki o səs heç bir zaman yalan söyləməz...

    Mən deyirdim ki, alçalmış bir qadını əfv etmək lazımdır, lakin demədim ki, mən əfv edə bilərəm. Mən əfv edə bilmərəm.

    Hər kəs dünyanı dəyişdirmək istəyir, lakin heç kim özünü dəyişdirməyi düşünmür

    Qoy ölülər ölüləri basdırsınlar. Sənsə yaşayaraq yaşamalı və xoşbəxt olmalısan!


    Boris onun albomuna iki ağac şəkli çəkib altına da bu sözləri yazmışdı:
    - "Kənd ağacları, sizin kölgəli budaqlarınızdan mənim üstümə qaranlıq və kədər yağır".
    Başqa bir yerdə isə bir məqbərə şəkli çəkmişdi, onun da altından bu beyti yazmışdı:
    - "Ölüm xilas edir və sakit edir,
    Ah! Əzabdan qurtarmaq üçün başqa bir sığınacaq yer yoxdur".
    Bu beyt Jülinin çox xoşuna gəlmişdi.
    Sonra o, kitabdan oxuyurmuş kimi, bu sözləri Borisə demişdi:
    - Malxulyalığın təbəssümündə tükənməz bir füsunkarlıq vardır.
    - Bu kölgədə bir şüa, kədərlə ümidsizlik arasında bir cilvədir ki, təskinlik ola biləcəyini göstərir.


    Söz böyük şeydir. Ona görə böyükdür ki, sözlə insanları birləşdirmək də olur, ayırmaq da, sözlə məhəbbət də qazanmaq olar, ədavət və düşmənçilik də..

    "Pis insanlar daha tez birləşir. Ancaq müsbət adamlar birləşə bilmirlər, tək-tənha qalırlar. Psixoloji dərinliyə varsaq görərik ki, pis insanın fəaliyyətinin əsasında şər durur. Şər də həmişə fəaliyyətdədir. Yaxşı insanların fəaliyyətinin əsasında isə təvazökarlıq dayanır. Təvazökarlıq isə fəaliyyətsizdir."

    Cəhalət həmişə eyni şeyi deyir. Bilmədiyi bir şey varsa, onun mənasız olduğunu deyir.

    "Bunlar hamısı mənimdir və bunlar hamısı məndədir və bunlar hamısı mənəm!" - deyə səmanın dərinliklərində sayrışan ulduzlara nəzər salan Pyer fikirləşirdi.

    - Lakin, Allaha şükür edirəm ki, mən bu insanı öldürmədim, - Pyer dedi.
    - Niyə ki? - knyaz Andrey dedi. - Quduz iti gəbərtməkdə heç bir qəbahət yoxdur.
    - Xeyr, insanı öldürmək yaxşı deyil, ədalətsizlikdir.
    - Niyə görə ədalətsizlik olur? - knyaz Andrey təkrar sual etdi, - nəyin ədalətli olub, olmaması insan mühakiməsinə verilməyib. İnsanlar bu barədə daima yanılıblar və gələcəkdə daha artıq dərəcədə yanılacaqlar.

    İnsani eşqi ilə sevdikdə, eşqin nifrətə çevrilməsi mümkündür. Amma İlahi eşq dəyişilə bilməz. Heç bir qüvvə, nə ölüm, nə bir başqa qüvvə onu dağıtmağa qadir deyil. İlahi eşq Ruhun mənasını təşkil edir.
  • Ən yaxşı mütəxəssislərin işə qəbul edilməsi ilə bağlı problemlərdən biri, kommander, bundan ibarətdir ki, hərdən onlar özünüzdən ağıllı çıxırlar.
  • Yumor həqiqətin qəfildən insanı haqladığı vaxtda, öhdəsindən gəlmək üçün çox yaxşı bir üsuldur
  • "Uğura dərindən baxdıqda, onun böyük işin və yaxşı hazırlığın nəticəsi olduğunu anlayırsan."