Bir gün bir şüpheci (sceptic) çıkıp, nasıl oluyor da, sözün gelişi, "yaprak kelimesini bu kadar rahat kullanabiliyorsun; yaprakları, yaprak olmayan nesnelerden ayıracak kesin ve sağlam bir kuralın mı var?" dediği zaman, Wittgensteincı şüpheciyi elinden tutup bir ağaca götürür ve "işte, hayatım boyunca her sefer rastladığımda yaprak olarak adlandırmayı öğrendiğim nesneler bunlardır," der. Şüpheci gene de tatmin olmayacaktır elbet, fakat wittgensteina göre, yaprağın zaten ne olduğunu öğrenmemiş bir kişi için, yaprak olma kuralı diye bir şey olamaz.