çok çabuk bağlanıyorum insanlara...bu tavrımın eskiden olduğu gibi şimdi de yalnız bırakılmamla, bizzat ailem tarafından dışlanmamla açıklanabilir.
Sayfa 84
Ah evet, bildiğin gibi ailem dışarıdan iyi görünüyordu ama içeride... içeride çok fazla acı vardı.
Ailem paraya asla kıymet vermezdi.
Paraya kıymet vermemek için önce insanın ona ihtiyacı olmaması gerekir.
"En azından sen Etiyopya'da benimle olacaksın," dedi ardından.
Amcası yumuşak bir sesle, "Hayır Salva. Seni oradaki mülteci kampına götüreceğim ve ardından Sudan'a geri dönüp savaşacağım," dedi.
Salva yürümeyi bıraktı ve amcasının koluna tutundu.
"Ama amca benim kimsem kalmayacak! Kim benim ailem olacak?"
"Ailen nerede?" diye sordu.
Salva yanıt vermek üzere ağzını açtı ama daha bir şey diyemeden gözleri yaşlarla doldu.
Yüzü asılan kadın, "Yetim misin?" diye sordu.
Salva hemen, başını iki yana salladı. Bir an için kadına sinirlenmişti. O, yetim değildi! Bir annesi ve babası, bir ailesi vardı!
"Okuldaydım. Çatışmadan kaçtım. Ailem nerede bilmiyorum," dedi.
Kadın başını salladı. "Bu savaş çok kötü bir şey. Peki, ne yapacaksın, aileni nasıl bulacaksın?" diye sordu.