Çirkin Ördek YavrusuAlıntı
Bana göre aile kendimizi en güvende
hissettiğimiz yer olmalıdır. Bir ailede herkes birbirini
koşulsuz sever, korur, kabul eder ve destekler.
Karşısındakini değiştirmeye çalışmaz. Ama
benim ailem bana sürekli, "Kime çektin sen bilmem
ki." diyordu. Bu aynı zamanda, "Sen bizim
gibi değilsin. Bizim gibi olmadığın için seni kabul
etmiyoruz. Bize benze!" demekti. Kabul görmediğimi
bilmek, hissetmek çok can sıkıcıydı.
Sayfa 111 - Doğan çocuk yayınları
İşte bu çocuk, Müslüman diye, Arap diye, sırf mukadderat o toprakta doğru diye bombaların, zulmün, açlığın arasında, bizim insanlığımızı o küçük ayaklarının altına alıp da şu vasiyeti yazdı, hatırlıyorsun değil mi bunu? Unutmuş olamazsın. Zira unutmayacağız diye yeminler edip zalimlere lanetler etmiştik. Unutma ve hatırla diye tekrarlıyorum şimdi. Aynen şöyleydi çocuğun vasiyeti:
"Bu benim vasiyetimdir. Canım anneciğim! Senden benim güzel gülüşlerimi hatırlamanı ve yatağımı olduğu gibi bırakmanı istiyorum. Ve sen ablacığım! Arkadaşlarıma de ki: 'O açlıktan öldü... ' ve sen abiciğim! Üzülme; ama, ikimizin birlikte 'Biz açız!' dediğimizi hatırla. Ey ölüm meleği! Acele et ve ruhumu al ki artık cennette yemek yiyeyim. Ben çok açım. Ve ey ailem! Benim için korkmayın. Ben sizin yerinize de cennette yiyebileceğim kadar çok yiyeceğim."
Haydi, şimdi yemek yiyelim!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanların neden bu aşk denen duygunun peşinde koşup durduklarını belki de ilk kez anlıyordum. Çünkü aşk insana tarifsiz bir yaşam enerjisi, sebepsiz bir mutluluk ve yeniden başlamak için ihtiyaç duyulan o cesareti veriyordu. Bu yaşıma dek sadece ailem için yaşadığım hayatımda ilk kez kendim için yaşamanın ne demek olduğunu öğrenmeye başlıyordum.
Her şeye nasıl alıştığımızı bilmek istiyorsunuzdur. Anılarımıza oldu? Cal'e yere açmak için Calliope'nin ölmesi mi mi gerekiyordu Bunların hepsine aynı cevabı vereceğim. İnsanların değişiklklere çok kolay alışabilmeleri inanılmaz bir mucize. San Francisco'dan geri gelip evde bir erkek çocuk olarak yaşamaya başladığımda ailem inanılanların dışında bir gerçekle karşılaştı, insanın cinsiyeti hiç de çok önemli değildi. Benim kızlıktan erkekliğe dönüşümüm çocukken ergenliğe geçişten daha zor bir dönem değildi. Pek çok yönden eskiden olduğum kişiydim. Hatta şimdi, bir erkek olarak bile ha Tessie 'nin kızıyım. Onu pazarları telefonla arayan benim. Giderek artan sağlık sorunlarını benimle paylaşıyor. Yaşlandığında ona ben bakacağım. Hâla oturup erkeklerin derdinin ne olduğunu konuşuyoruz .
Ailem beni o kadar sevmişti ki artık sevgiye ihtiyacım yok sanmıştım ama o bana sevgilerin en güzel şeklini öğretmişti.
