Ah evet, bildiğin gibi ailem dışarıdan iyi görünüyordu ama içeride... içeride çok fazla acı vardı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ailem paraya asla kıymet vermezdi.
Paraya kıymet vermemek için önce insanın ona ihtiyacı olmaması gerekir.
"En azından sen Etiyopya'da benimle olacaksın," dedi ardından.
Amcası yumuşak bir sesle, "Hayır Salva. Seni oradaki mülteci kampına götüreceğim ve ardından Sudan'a geri dönüp savaşacağım," dedi.
Salva yürümeyi bıraktı ve amcasının koluna tutundu.
"Ama amca benim kimsem kalmayacak! Kim benim ailem olacak?"
"Ailen nerede?" diye sordu.
Salva yanıt vermek üzere ağzını açtı ama daha bir şey diyemeden gözleri yaşlarla doldu.
Yüzü asılan kadın, "Yetim misin?" diye sordu.
Salva hemen, başını iki yana salladı. Bir an için kadına sinirlenmişti. O, yetim değildi! Bir annesi ve babası, bir ailesi vardı!
"Okuldaydım. Çatışmadan kaçtım. Ailem nerede bilmiyorum," dedi.
Kadın başını salladı. "Bu savaş çok kötü bir şey. Peki, ne yapacaksın, aileni nasıl bulacaksın?" diye sordu.
O akşam geceyi geçirecekleri bir ahır buldular. Salva kaşındıran saman üzerinde bir o yana, bir bu yana dönüp durdu.
Nereye gidiyoruz? Ailem nerede? Onları bir daha ne zaman göreceğim?
Uzun süre uykuya dalamadı.
Salva daha tam uyanmadan yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunu fark etti. Gözleri kapalı bir şekilde yatarken ne olmuş olabileceğini anlamaya çalıştı.
Sonunda yattığı yerden doğruldu ve gözlerini açtı.
Ahırda ondan başka kimse yoktu.
Salva yerinden öyle bir hızla kalktı ki bir an başı döndü. Kapıya koştu ve dışarı baktı.
Kimse yoktu. Hiçbir şey yoktu.
Onu terk etmişlerdi.
Salva yalnız kalmıştı.