Bir zamanlar öyle saftım ki; yüksek mevkiilerde oturan, iyi evlerde yaşayan, öğrenim görmüş ve bankalarda hesapları olan insanları saygı değer kimseler sanırdım.
Sayfa 329
Reklam
Ne olmuştu da, "senle dünyanın her yerine gelirim, diyen müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı?
Sayfa 20
"Çok tuhaftı, ağlayamadım . Ama ruhum paramparça olmuştu"
