Aşkın Suçları
Marquis de SadeYazar:
Marquis de Sade
Çevirmen:
Cemal Süreya
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
199
Basım Tarihi:
Temmuz 2017
İlk Yayın Tarihi:
1799
Yayınevi:
Notos
Orijinal Adı:
Les Crimes de L'Amour
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786055904876
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
13 diğer baskı · Tümünü Göster
Aşkın Suçları
970 okunmaCan Yayınları · Nisan 2021 · 136 s.
Aşkın Suçları
322 okunmaNotos · Temmuz 2017 · 199 s.
Aşkın Hazları
86 okunmaAltın Post Yayıncılık · Ağustos 2012 · 143 s.
Aşkın Suçları
75 okunmaZeplin Kitap · Ekim 2019 · 248 s.
Aşkın Suçları
67 okunmaGece Yayınları · 1990 · 112 s.
Aşkın Suçları
60 okunmaOğlak Yayıncılık · Kasım 2018 · 192 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sadizmin kurucusu, ilk ve tek ahlaksızlık filozofu... Deli mi filozof mu yoksa yola gelmez sayılan bir mahkum mu olduğuna okuyucusu karar vermeli.
Büyük yazarların baş ucu kitaplarıymış yazdıkları. Yani Dostoyevski, Nietzsche, Kafka, Puskin...
Edebiyatı, yazma sanatını ve konuları bambaşka ele almış. Okurken belli bir ahlak ve kural penceresinde takılıp kalmayacak olanlar için elbette şahane bir yazar. Ki sadece yazdıklarını gerçek yapma tehlikesi bile yıllarca hapis yatmasına yetmiş.
Ne demek istediğimi daha iyi anlamak isteyene Sodom'un 120 Günü nü görmelerini ( kitap ya da film) tavsiye ederim.
Ama bunun dışında Aşkın Suçları'nın 1700'lü yıllarda yazıldığı unutulmamalı. Muhteşem bir kitap.
Her öykü sonunda ben ne okudum ya dersiniz bir saygı duruşuna geçersiniz sonra :)Öyküleri okurken arada nefes molası verirsiniz , kalp atışınız yavaşlar ve sakinleşince yeni hikayeye geçersiniz, korkarak.
Sağlam bir psikolojiye sahipseniz okuyun lütfen :)
Puan vermedi·199 syf.·
2018 7. kitabı
Sade'ın herhangi bir kitabına olumsuz bir eleştiri yazacağımı hiç düşünmemiştim fakat ne yazık ki buralardayım. Kitaplarında cinselliğin aralarına sağlam felsefi metinler yazan, okurken düşündüren adam gitmiş basit ve gerçekçilikten uzak tatsız tutsuz bir kurgu girmiş. Sade'ın felsefesinden uzaktan yakından alakası olmayan anafikirler, yeşilçam filmlerini andıran tesadüf üzerine tesadüfler, karakterlerin sığ duruşu, hiç beğenemedim. Her kitabında olduğu gibi ensest gibi unsurlara da yer veriyor vermesine fakat yeteri kadar cesur değil, felsefeden uzak bir biçimde yapıyor bunu. Arkasında Cemal Süreyya; Lamartine, Baudelaire, Swinburne, Lautreamont, Nietzsche, Puşkin, Dostoyevski, Kafka ve Apollinaire gibi isimlerin başucu kitapları olduğunu yazmış. Kitabın özünü yakalayamamış, derin anlamları irdeleyememiş de olabilirim, bilmiyorum. Bu kadar pohpohlanan bir kitabı beğenmedim derken milyon defa kendisinde arıyor insan suçu... Düşüncem Sade'la tanışmak, onu anlamak için uygun bir kitap olmadığı yönünde. Yazarın ismini görmemiş olsaydım bu kitabın ona ait olduğuna asla inanmazdım.
Ahlaksızlık filozofu... Sadizmin kurucusu... Erotik edebiyat... Gaspard François...
Marquis de Sade deyince kuşkusuz birçoğumuzun aklına bu tanımlamalar geliyor. Bense Marquis de Sade ile bir tavsiye sonucu tanışmıştım ve yazarın hayatına dair en küçük bir bilgiye sahip değildim. Evet henüz bu tanımlamalardan da haberim yoktu. Önemli bir karar vermem gerekiyordu; ya önyargılarımı bir kenara atacak, yazarın oldukça hoş olmayan özel hayatını görmezden gelerek salt eserine yoğunlaşacaktım ya da böyle bir kişiliğin eserini okumayacağımı söyleyerek baştan kaybedecektim. "Aşkın Suçları" önyargılarımdan kurtulmak için bana sunulan büyük bir adımdı ve benim yapmam gereken sadece küçücük bir adım atmaktı. Sayfaları hızla çevirdiğimde ne kadar doğru bir adım attığımın farkına varmıştım. Kitap su gibi akıyordu. Olay örgüsü adeta içine çekiyordu. Zaman ve mekan dinlemeden her yerde kitabı okumaya başlamıştım. Yazarın edebi yönü bende bağımlılık yapmıştı. Ve kısa sürede hüzünlü bir son yaşamıştım. Bu kitabı bu kadar çabuk bitirmemeliydim. Neyse ki bendeki kitapta sadece üç hikaye mevcuttu. Geriye kalan sekiz hikayeyi bir şekilde temin edebilirim diye kendimi avutmuştum. Bir de önyargısız yeni bir hayata adım atmanın verdiği mutlulukla idare edecektim...
Mösyöler, Madamlar ve Matmazeller(diyerek başlamak istedim De Sade’nin de etkisiyle),
Genelde kitap hakkındaki düşüncelerimi yazmadan önce yazılan yorumları okurum: Aşkın Suçları hakkında yazılan her yorum kitaptansa yazara-Marquis De Sade’ye karşı olan ön yargılar hakkındaydı. Diğer okurların aksine Sade’ye hiçbir zaman o gözle bakmadım. Onun benliği de o şekildeydi ve o benliğiyle güzel eserler kaleme almıştı. Okumak istiyor fakat Nietzsche veya Freud okurken olduğum gibi olmak istemiyordum. Daha fazla yorum yapabilmek, anlamak olmalıydı okuma amacım. Bu sebeple ilk kitabı 3 öyküsünün, kitapları hakkında bilgilerin ve öz geçmişinin bulunduğu bu kitabı seçtim. İyi ki seçmişim, güzel bir başlangıç oldu.
İlk hikayeye başladığımda veya ikinciki üçüncü ve sonuncu olmak üzere beni nerede şaşırtacağını nerede duraksatıp “dünya bu kadar küçük mü” dedirteceğini bilmiyordum. Hikayelerin sonu tumblr’da paylaşılan başımdan geçen olaylar gibiydi, yaşanmış olduğuna inanmanız için kendinizi ikna etmeniz gerekiyordu. Ya da son dönem türk dizileri gibi..(sakın aklınızda kötü bir yer edinmesin kitap, karakterlerin birbirleriyle bir yumak halinde olması, konular ,asla ele alınışı değil, bakımından benzetme yapıyorum)
Gözüme batan rahatsız eden olgu, ilk hikayedeydi. SPOİ Saint-Ange umutsuzca aşık olduğu, sürekli yanında bitip rahatsız ettiği ve bu davranışlarına/duygularına karşılık alamadığı Florville’ye saldırdı ve Florville kendini korumak adına yaptığı hareket onun kendi kucağında ölmesine sebep oldu. Olayı daha sonradan Courval’e anlatırken Saint-Ange’ye acıması, onun için şu cümleleri söylemesi: Yolunu şaşırmış bir umutsuzluk içinde, sen tek suçu beni çok sevmek olan genç, böyle bir ceza mı görecektin? beni çılgına çevirdi SPOİ.
Ön yargılarınızla sizi baş başa bırakmadan önce son
Sade'ın dilimize çevrilen ilk eseri olmasının yanısıra çevirmen olarak Cemal SÜREYA imzası da ayrıcalık katıyor kitaba. Yapıt üç uzun hikayeden oluşuyor. Diğer Sade yazılarına nazaran yumuşak bir dille kaleme alınmış, daha kolay okunan bir kitap Aşkın Suçları.
Hikayelerde geçen diyaloglar genelde iki farklı fikir üzerine kurulu ve kendi fikirlerini savunma noktasında donanımlı bilgiler yatmakta. İyi ve kötü düşünceleri incelikle açıklıyor. Tabi ki hikayelerde tabu meseleleri de mevcut, bilhassa ensest konuları. Bundan ötürü Sade birçok eleştiri almıştır. Yasadığı dönemde de hapishaneye atılmış ve hastanede yatmıştır. Tanrıyı, töreyi, geleneği, insanların rutin yaşama kanunlarını, kalıplaşmış düşüncelerini sert bir dille eleştirir. Fikir dünyasını genişletmek isteyenler okusunlar. Emin olun ahlaksız olmazsınız :)
Kitap üç hikaye ya da novelladan oluşuyor:
1. “Florville ile Courval ya da Kadercilik”: Florville, doğduğu günden itibaren başından pekçok felaket geçmiş adeta lanetlenmiş genç bir kadın.
2. “Faxelange ya da Hırsın Zararları”: Faxelange, zengin bir koca uğruna aşık olduğu gençten ayrılan ancak bir üçkağıtçının eline düşerek cezasını çeken bir kadın. Kitabın en masum hikayesi.
3. “Dorgeville ya da Erdemin Suç İşlettiği”: Dorgeville, aşırı erdemli bir genç ancak son derece kötü niyetli insanlar yüzünden bir oyuna gelerek hiç bilmeden ahlaki açıdan bir suç işliyor.
Kitabın sonunda “Roman Üstüne Düşünceler” başlığıyla Sade' nin kendisini ahlaksız olmakla suçlayanlara verdiği kısmen mantıklı cevapları var.
Kitabın çevirmeni olan #cemalsüreya önsözde, bu eserin Dostoyevski, Nietzsche, Puşkin ve Kafka gibi ünlü yazarların başucu kitabı olduğunu yazmış ve kitabın orijinal halinde 11 novella bulunduğunu belirtmiş. C. Süreya, belki de Türk halkının daha fazla sadist öyküyü kaldıramayacağını düşünmüş ve diğer öyküleri çevirmek istememiştir. Şahsen bana da yetti, başka bir kitabını okuyamam. Zaten bu, en hafif dozdaymış.
Hikayelerde iyi ve kötü karakterler birbirlerinden keskin bir çizgi ile ayrılıyor ve kitabın ana fikri, erdemli olmanın faziletleri üzerine kurulu. Buraya kadar hikayeler harika. Ancak bir hikaye hariç diğer ikisinde yazar, hikayelerin sonunu enseste bağlayarak son derece heyecanlı bir öyküyü okuyucusunu sarsıp kızdırarak sadistçe bitiriyor. Bunun nedeni; kendisinin sadizmin kurucusu ve isim babası olmasıdır belki de.
Filozof Marques de Sade, kitaplarını 1700’lü yıllarda yazmış ve yazdığı eserler çok satmış. Dönemin kralı Napolyon, muhafazakar Fransız halkı için bu eserleri
Ve elbette bozulmuş toplumlarda olan şeyleri Sade'nin dilinden okumak. Ve elbette şu an çok ahlaklı takılan bizim toplumumuzda ki bozulmalarıda anlamanızı sağlayacak bir kitap
Cemal Süreya çevirisi ve ön yazısıyla okuyacağınız kitapta geniş bir kronoloji bulunuyor. Tarihler ve olaylar dikkat çekici Cemal Süreya kitap hakkında bilgi veriyor 11 bölümden oluşan Aşkın Suçları orjinal yazımı bize 3 bölüm olarak aktarılıyor.
Birinci bölüm kadercilik
İkinci bölüm hırsın zararları
Üçüncü bölüm erdemin suç işlettiği olarak aktarılabilir.
1700'lu yıllarda yazilan kitap Kafka, Puşkin, Nietzsche ve Dostoyevski gibi yazarların başucu kitaplarından birisiymiş.
Kitap hakkında söylenecek şeylerden birisi Sade'nin kitabı inceleme yazisi yazmış olduğudur. İçerik olarak günümüz koşullarında sizi şaşırtmayacak ancak yazıldığı yıl dikkate alınırsa şok edecek bir kitaptır.
Yazar Hakkında
Marquis de SadeYazar · 27 kitap
Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.
