Babalar Ve Oğullar
Ivan Turgenyev
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Koridor Yayıncılık
Orijinal Adı:
Ottsı i Deti
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786059702462
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Karakterimizi genç ve asi biri olarak tanımlayabiliriz. Kendi fikirlerine ve inançlarına sıkı sıkıya bağlıdır ve toplumun geleneksel normlarına karşı çıkar. Bazarov bir tıp öğrencisi olmasına rağmen nihilizmi benimser. Bazarov, dönemin genç neslinin düşüncelerini ve toplumsal değişimini temsil ediyor. Onun hikayesini okurken kendi değerlerimizi ve inançlarımızı göz önüne almamızı ve sorgulamamızı sağlar.
Kitap, babalar ve oğullar arasındaki derin çatışmaları
ve kuşak çatışmalarını ele alıyor. Ayrıca aşk, dostluk ve insan ilişkilerine de değiniyor.
Babalar ve oğullar 1861 yılında yazılmasına rağmen toplumsal yapının değişimi ve ideolojik çatışmaları anlattığı için günümüz kuşağı arasında benzerlikleri oldukça mevcut.
Spoiler!
Kıtanın sonunda oğul babasının ölümüyle yüzleşiyor. Bu süreçte, oğul kendi değerlerini ve inançlarını keşfediyor. Karakterimizin kabullenmeye ve huzura ulaştığı noktada eser bitiyor.
Herkesin kendi yorum ve hislerine göre faklı sonuçlar çıkarılabilir, bu yüzden kitabın sonunu kendi gözleriniz ve hisslerinizle keşfetmenizi öneririm.
"Ah be Esra, böyle değerli bir klasiği nasıl bu kadar uzun süre elinde bekletirsin!" diyerek kapağını kapattığım bir kitabın daha sonuna geldim.
İlk Turgenyev okumam oldu Babalar ve Oğullar; o kadar güzeldi ki, tadı damağımda kaldı... Üniversite okuyan iki arkadaşın eve dönüş yolculuğuyla başlıyor hikâyemiz. Bazarov ve Arkadi. Bazarov iflah olmaz bir nihilist iken, Arkadi kendi yolunu çizmeye çalışan kararsız bir karakter. Önce Arkadi'nin, sonra Bazarov'un ailesini tanıyor, evlerine konuk oluyoruz. Aykırı kişiliği ile Bazarov kimseyi memnun etmiyor, kimseden de memnun olmuyor. Doğa bilimi ile uğraşıyor; bunun dışındaki her şeye karşı çıkıp, herkesi reddediyor. Kalbinde yeşermeye çalışan aşka dahi izin vermek istemeyen sorunlu bir tip. Kitabın sonlarına kadar, giderek artan bir nefret duygusu hissettim kendisine. Ama anne-babası kalbimi önce fethetti, sonra da deldi geçti diyebilirim.
Bu iki arkadaşı ve ailelerini tanıdıktan sonra; önce çeşitli fikir çatışmalarının hüküm sürdüğü diyalogların, sonra da karmakarışık bir aşk çemberinin içinde buluyoruz kendimizi. Epey bir süre kim kimi seviyor, yok canım ne alaka filan diye düşündüm durdum. :) Ama sonra bütün düğümler çözüldü ve böyle nitelikli bir eserin şanına yakışır bir sonla taçlandırdı Turgenyev hikâyesini.
Nedense bu kitabın beni zorlayacağını düşünmüştüm, ahh şu önyargılarımız ve biz... ️ #klasikleriberabereritiyoruz grubumuzla dört günlük bir süre biçmiştik, üç günde birkaçımız bitirdik. Akıcı dili ve merak uyandıran olay örgüsü ile bir çırpıda okuyabileceğiniz muhteşem bir eser. Üstelik Koridor Yayınları'nın baskısı ve çevirisi de kocaman bir alkışı hak ediyor. Herkese gönülden tavsiye olsun.
Merhaba
Yine ben ve yine Rus edebiyatı aşkım
Bayılarak okuduğum bir kitapla geldim size. Kitabı okurken ben çok zevk aldım. Aslında konusundan ziyade dilinden ve anlatışından mı bilmem her satırın sahnesini tek tek çektim kafamda. Resmen bu kitapla bir dönem filmi çektim. Sonra filmi var mı acaba diye baktım ama bulamadım. Konusuna gelecek olursam her anlamda ve alanda çatışmaları anlatıyor. Kişinin kendisiyle olan çatışması, aristokrat-köylü çatışması, inançlı-inançsız çatışması, yaşlı-genç jenerasyon arası çatışma. Okuduğum en güzel kitaplardandı diyebilirim. İki farklı baba ve onların yakın arkadaş olan iki oğlunun yaşamından bir kesit anlatmış yazar bize. Nihilist kendinden başka kimsenin fikirlerini kabul etmeyen ve kendini kimseye kanıtlama ihtiyacı duymayan Bazarov ve onun izinden gitmeye çalışan arkadaşı Arkadi bu macerada bize aileleriyle birlikte eşlik ediyorlar. Kitabın sonu asla tahmin ettiğim gibi değildi ve çok beğendim. Hatta bitince biraz duygusala bağlamış olabilirim. Bence okumaya değer bir kitap.
Roman Turgenyev'in geçmiş yüzyıl Rusya'sının toplumsal,siyasal yapısı ele almakta..Rusya da o zamanda yaşanan geleneksellik ve bireysellik arasındaki çatışmayı anlatmakta.Romanın adından da anlaşıldığı gibi baba kuşağı ve oğul kuşağı çatışması söz konusu. Baba ve oğul kuşağı,her iki tarafında geleneklerinin savaşını konu ediniyor.Yeni nesil ile eski nesil arasındaki çatışmanın nesillerin yetiştiği ortam ve görüş açılarının birbirinden farklı oluşu...
Rusya’nın bir bölgesinde ünlü bir ailenin reisi olan Nikolai Petroviç, iyi kalpli bir insandır. Karısı ölmüştür, köylü kızı olan Feniçka ile evlenmek istemektedir ama buna kardeşi Pavel karşı çıkmaktadır.
Nikolai’nin oğlu Arkady, Mayıs 1859’da üniversiteyi bitirir ve beraberinde Bazarov adında bir arkadaşıyla babasının yanına döner. Bazarov, nihilisttir. Her şeye karşı alaycıdır. Geçmişin bütün değer yargılarına karşıdır. Arkady’nin geleneklere bağlı amcası Pavel’le tartışarak, ona düşüncelerini benimsetmeye çalışmaktadır. Arkady de Bazarov’u örnek almaktadır.
İki genç, sıklıkla şehre giderler. Bir baloda Anna ve kardeşi Katya ile tanışırlar. Bir müddet beraber vakit geçirirler. Arkadiy ve Bazarov, zengin ve rahat bir kadın olan Anna’ya âşık olurlar. Ancak Anna onları reddeder. Arkady zamanla Anna’ya aşık olmadığını fark eder, her konuda olduğu gibi bu durumda da arkadaşının etkisi altında kalması öyle hissetmesine neden olmuştur. Aslında ilgilendiği kadın Anna’nın kardeşi Katya’dır.
Bazarov, Arkady’nin amcası Pavel’e hakaret eder. Arkady bu sebeple Bazarov’la kavga eder ve onun etkisinden sıyrılmaya başlar. Bazarov, Anna’yı unutmak için Feniçka’yla flört eder. Bu yüzden Pavel onunla düello yapar ve hafif bir şekilde yaralanır. Arkady, sonradan âşık olduğu Katya’ya evlenme teklif eder. Böylelikle babasıyla benzer bir
Bazen insanın hayatına onu çok etkileyen birisi girer ve birbirleri için o an da doğruymuş gibi gelir ama zamanla aslında birbirleri için hiç doğru olmadıkları görülür. Bu ilişkiler insana çok şey de öğretebilir ya da çok geriye de çekebilir. En önemlisi insanın kendi kendisine ders çıkartmasıdır bence. En doğrusu herkesin kendi yoluna devam etmesi, kendi yolunu bulması ve onda ilerlemesi.
Bazarov'un annesi ve babasına karşı olan sert tavırları okurken beni çok şaşırttı, ama unutmamak lazım ki dönem çok farklıydı, annesi ve babasının onu baştan beri yetiştirme şekilleri ve pohpohlamaları buna sebep oldu tamamı ile olmasa da.
(Spoiler)
Son da karakterlerin ne durum da olduklarını ve ne yaptıklarını öğrenmek beni mutlu etti. Genel olarak herkes olmak istediği mutlu yeri buldu bence. Bazarov da doğanın huzuru için de mezarının iki ucunda da ekili çam ağaçları altında uyuyor.
Babalar ve Oğlullar
Başta bi kaç sayfa sıkıcı gelsede sonradan çok iyi tutuyor ve elinizden bırakamıyorsunuz. Aşkı,tutkuyu, kurallara uymayı, aykırı olmayı…Derken içinde birçok şeyle karşılaşıyorsunuz. Sanata ilgisi olan insanın okuması gerek çünkü içinde yabancı sanatkarlar hakkında bilgiler de mevcut.
Hem Turgenyev'in hem de Rus Edebiyatının en önemli eserlerinden biri olan Babalar Ve Oğullar isimli bu romanda; eşini kaybeden, birlikte olduğu kadınla ve soylu ağabeyi ile birlikte yaşayan "çağdan geri kalmamak için her şeyi yaptığımı sanıyorum, köylüleri serbest bırakıp toprak verdim, çiftlik kurdum, öyle ki bunun için bütün eyalette herkes bana saygı duyuyor; okuyorum, öğreniyorum, kısaca çağdaşlığın gerektirdiği şeylerden geri kalmamaya çalışıyorum." (Sayfa 67) diyerek kendi kendine yettiğine inanan bir "baba" figürü, Nicolay Petroviç çıkıyor karşımıza. Oğlu Arkedi'nin üniversiteyi bitirip yanında Nihilist dostu Bazarov'u da getirmesiyle birlikte cereyan eden olaylara tanıklık ediyoruz. "Babasının oğlu" diyebileceğimiz Arkedi Bazarov'un etkisinde kaldığından, evine geldiğinde içine dolan o çocukça sevinçten, maziye duyduğu hasretten, hissettiği huzurdan ve bunları dile getirmekten çekiniyor, kendisini yeterli bir birey olarak gören babasını beğenmemeye ve onu eleştirmeye başlıyor çünkü bizlere Nihilist tanıtılan Bazarov, tüm duygulara, Tanrı'ya, doğaya, otoriteye kısacası her şeye karşı bir tutum içinde. Roman isminden hareketle "bu romana bir baba figürü daha lazım." diye düşünürken romanın sonlarına doğru karşımıza Bazarov'un onun gözlerinin içine bakan, oğlunu her şeyden ve herkesten çok seven bir baba, Vasili çıkıyor. Nedense Bazarov'un reddettiği, karşı çıktığı her duyguya hasret olduğu izlenimine kapıldım ben. Haklı olduğunu düşündüğüm de birçok kısım oldu. 74.sayfada "Millet yiyecek ekmek peşindeyken, en kaba batıl inançlar bizi boğarken, şirketlerimiz namuslu insan kıtlığında batıp gidiyorlarken, meyhanede kafayı bulmak uğruna köylümüz, kendi kendini soymaktan memnun olduğu için hükumetin söz edip durduğu özgürlüğün işimize pek yaramayacağı ortadayken biz
Farklı nesiller arasındaki çatışma ve toplumsal değişimin yarattığı etkiler ana konumuz. Radikal gençler ve eğitimli ancak eski geleneklere bağlı babalar. Anlatım sade ve etkilidir.
Öncelikle yazarımızla ilk defa tanıştım, kendisini sevdim diyebilirim. Bana geçirdiği hissiyat gelenekçi bir kişi. Düşünce yapısı olarak kabul ettiği belli kalıpları var gibi. Bunu bir kitaptan anlamak zor aslında ama ilk çıkarımlarımı ifade etmek istedim çünkü neden olmasın. (:
Kitaba gelirsek daha doğrusu kitap hakkındaki duygu ve düşüncelerime, bana yaptığı etkiye.. Kitabın sonunda oluşan hislerim aslında birden fazla. Üzüntü, kızgınlık, mutluluk, böyle olmasaydı hissi ama sanki gereken de olmuş gibi. Böyle tam olarak ne hissettiğimi bilmiyorum o yüzden kitap bende başarıya erişmiş görünüyor. Kitaba başlarken de sıkıcı gibi gelse de karakterleri tanıdıkça konuya ısınıyorsunuz. Kitap sıkıcı değil.
İçerik olarak ise zaten isminden de anlaşıldığı gibi baba-oğul ilişkisiyle yazar vermek istediği mesajları veriyor. Ayrı tabakalara ait olan iki gencin arkadaşlığı ile başlayan kitap, onların düşünce bakımından birbirine etkisi ve daha sonra bu fikirlerinin babaları ile olan ilişkilerinde kendilerine nasıl yön verdiğini göz önüne seriyor. İki arkadaşın benim gözlemimle sanki iyi ve kötü kavramlarına karşılık olarak var olduğunu hissettim. Birisi naifliği, kibarlığı, sevgiyi temsil ederken diğeri sert, öfkeli, sevgi gösterisinden hoşlanmayan bir genç. Her ne kadar ben bu genci kitabın başından sonuna kınamayla geçirsem de sonunda benim nazarımda aslında kötü değil ama bunu görememişim gibi geldi.
Velhasıl kelam ben beğendim, okuyacak olanlara şimdiden
Keyifli okumalar..
Kitap yorumum
Klasik bir rus yaşamını konu alıyor kitap. İki yakın arkadaş sırayla önce birinin evine gidiyor köyde bir çiftlik evi . Tarımla uğraşan bir baba , asker emeklisi bir amca ve babanın eşi ve çocuğu. Gençler biraz bu evde kaldıktan sonra genç bir hanımın evine konuk oluyorlar. İki gençte aynı bayana aşık oluyor ama içlerinden biri hanımın küçük kardeşine ilgisi kayıyor . Sonra diğer gencin evine gidiyorlar . Çiftçilikle uğraşan bir baba ve ev işleriyle uğraşan bir anne. Bu evin oğlu hikayenin sonunda ölüyor . Diğer genç , hanımın kız kardeşiyle evlenip mutlu bir yuva kuruyor. Güzel bir hikayeydi diyebilirim .
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
