Yazar:
Natsume Soseki
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
143
Basım Tarihi:
26 Mart 2013
İlk Yayın Tarihi:
1 Ocak 1906
Yayınevi:
Penguin Classics
Orijinal Adı:
坊つちやん
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9780141391885
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
DuygularımınTercümanısınSosekiİnsan ve Duygular
Yazardan okuduğum 4.kitap yine ruhumun duygularımın en güzel ifadesiydin Soseki. JaponEdebiyatı ve LatinAmerikaEdebiyatını çok severim Japonlar konuları hep sıradışı ve hiç çekinmeden anlatır ki bu benim için hep ilgi çekicidir, LatinAmerika da çok içimizden duygular çok bizden durumlar mevcut olduğu için bu Edebiyatı da ayrı severim...
"KüçükBey" yazarın en merak ettiğim kitabıydı fakat satışta olmadığı için şimdi okuyabildiğim kitabı, keşke Soseki yi bu kitapla tanısaydım. Tam yaptın 1iyilik arkadaş derken 1 tokat yapıştırıyor ikiyüzlü dünya içinde anlattığı karakterlerle, tabi saf duygular içten gelenler samimi olanlar içimizden hiç çıkmasa da bize çelme takmak isteyen elbet oluyor, hayatın içindensin taaaa en yakınımızda gibi Soseki çok tanıdık buldum anlattıklarını...
Çok eglenceli başlayan kitaptaki karakter
ben çok sevdim karakteri :-))) olduğu gibi herseyi yansıtan utanç kaynağı gibi görülen 1genç, oyüzden de çok herkes tarafından sevilmeyen çok olası heryerde aynı durum fazla dürüstsen iyi değilsin, ikiyüzlü yaşarsan en iyisisin hayatta... Sonra anne babasının ölümünden sonra abisiyle de ayrışan "KüçükBey" MatematikÖğretmeni olarak göreve başlar eeee ozaman hoşgeldin hayata zira hayatın çekmeleri başlar, "KüçükBey" tam da öyle olur öğrencilerin şakalarının hedefi, diğer öğretmenlerin entrikaları ve en önemlisi ikiyüzlüzlülükleri tiksindirir onu. İyi insanlar yok muydu hiç, tabiki de vardı sessiz sakin kendi halinde yaşayan ama onu barındıramayan 1toplum da vardı neyazikki...
"KüçükBey"e en baştan inanan tüm kalbiyle bağlı Kiyo ve mektuplari KüçükBey için cümleleri tüm samimi tavırları en sevdiğimdi. Tüm samimi halinle tüm toplumun ikiyüzlülüğünü yansıtmanla iyiki yazmışsın Soseki ben her okuduğumda kendimden 1şeyler yakaladığım 1yazar Soseki oyüzden çokça
Karakterimiz çocukluğundan beri ailesi tarafından desteklenen ve önemsenen biri değildir. Annesinin ölümden sonra da babasını yanında görememiştir. Onu o evde anlayan sadece yardımcıları Kiyo’dur. Babasından ölümden sonra ağabeyi, yaşadıkları evi satarak uzak bir yerde kendine yeni bir hayat kurar. Tek başına kalan karakterimizin artık başının çaresine bakması gerekmektedir. İstemeyerek de olsa fizik bölümünü okur ve mezun olur. Mezuniyetin ardından küçük bir kasabada matematik öğretmeni olarak görevlendirilir. Tokyo’yu terk edip yeni başlangıçlara yelken açan yeni öğretmenimizi bekleyen hayat hiç de tahmin ettiği gibi değildir.
Oldukça sinirli, düşünmeden hareket eden bir kişiliğe sahiptir. Adaletsizliğe tahammül edemeyişi çoğu zaman onu zor duruma soksa da bundan asla vazgeçmez. Diğer öğretmenlere göre oldukça iyi ve dürüsttür. Hayatta böyle insanların değer görülmediğini, dikkate alınmadığını karakter üzerinden çok rahat görüyoruz. Eserde, taşrada yaşayanlar ile şehirde yaşayanlar arasındaki kültür ve ahlak farkı net bir biçimde ortaya konmuş. Ayrıca Japon kültürüne ait birçok şey var. Yemekleri, dansları, edebiyatları oldukça ön planda.
Bizler ne kadar iyi de olsak çevremizdeki insanlar bize aynı gözle bakmıyor. Görünüşte çok düzgün gözükenlerin ardında yaşadıkları olayları göremiyoruz. Bu da bizleri yanıltıyor çoğu zaman. İşinde gücünde, kimseye karışmayan biri de olsan günün sonunda bir şekilde kendini bir olayın tam ortasında bulabiliyorsun.
Sade bir anlatımın olması okumayı ve verilmek istenen mesajı daha kolay anlamamızı sağlamış. Karakterin içtenliği ve samimiliği çok hoşuma gitti. Yoğun bir tempo içerisinde dinlenme niyetine okuyabileceğimiz ve hayatın gerçeklerini görmemizi sağlayacak bir eser.
Zihnin Geveze Aynası
İnsan zihni, bir odaya kilitlenmiş ve sürekli kendi yankısını dinleyen bir varlık mıdır? Yoksa o odanın penceresinden dışarıya bakarken gördüğü her yüzeyde kendini mi görür? Natsume Soseki’nin Küçük Bey romanı tam da bu sorunun etrafında dolaşan, geveze ama bir o kadar da derinlikli bir zihin tasviri sunuyor.
Romanın isimsiz anlatıcısı, ne kahraman ne de anti-kahraman — belki de en doğrusu, herhangi biri. Günlük yaşamın sıradan detayları arasında dolanırken, insanları, olayları ve kendisini sürekli yargılayan o iç sesiyle okuru hiç durmaksızın zihinsel bir girdaba çekiyor. Ama bu yargılar net değil, keskin sınırlar taşımıyor. Çünkü Soseki’nin dünyasında iyi ve kötü, doğru ve yanlış diye bir şey yok; yalnızca insan olmanın kaçınılmaz karmaşası var.
Başkarakterin alaycı bakış açısı, bir noktada okuru da oyuna dahil ediyor. Biz de tıpkı onun gibi etrafındaki insanları etiketlemeye, sınıflandırmaya çalışıyoruz: Bencil mi, iyi kalpli mi? Saf mı, kurnaz mı? Ama her yeni düşünce akışıyla bu etiketler dağılıyor, zihin yine o huzursuz belirsizliğe geri dönüyor. Bu açıdan Küçük Bey, hem karakterine hem de okuruna şu soruyu fısıldayan bir roman:
“Belki de en zor olan, insanı olduğu gibi kabullenmektir.”
Soseki, hikayeyi bir yere ulaştırmak gibi bir derdin peşinde değil. Tıpkı yaşam gibi, roman da net sonuçlardan kaçıyor. O yüzden kitabın son sayfasını kapattığında hissettiğin tatminsizlik, belki de anlatının en büyük başarısı. Zihin sonuca ulaşmak istiyor ama Soseki sanki kulağımıza eğilip şöyle diyor:
“Belki de önemli olan varmak değil, yolda kendi yankını dinlemektir.”
Öğretmek mi Zor Tahammül edebilmek mi?Edebiyat
Japonya taşrasını Tokyolu genç öğretmenin gözünden izliyoruz. Kahramanımız ailenin iki oğlundan küçüğü. Orta sınıf bir ailenin çok başarısız bulunan ve dikkate alınmayan çocuğu. Art arda anne ve babasını kaybedince abisi tarafından elden çıkarılan mirastan kendisine verilen altıyüz yenle ne yapacağını düşünen kahramanımız, üniversite hayalini bir yana bırakarak eğitim aldığı alanda matematik öğretmenliği yapmak için taşrada bulunan okullara başvurular yapar. Birinden kabul edilir, istemese de elindeki para ancak böyle bir işte çalışırsa bir kaç yıl onu idare edeceği için gitmek zorunda kalır.
Taşradaki okulda öğretmenliğe başlar. Tutucu kasaba sakinleriyle ilişki kuramadığı gibi okuldaki öğretmenlerle de uyum sağlayamaz. Yine de içinde bulunduğu şartları düşündüğünde başka çıkar yolu olmadığını anlayıp çaresiz bir süre maaşını almak için öğretmenliğe devam kararına varır. Daha ilk haftasında okulun yatılı kısmında nöbetçi iken öğrenciler tarafından ağır şakalara marız kalır çok sinirlenir, mizacı sessiz kalmaya müsait değildir. Ardından bir kaç caddeden ibaret kasabada yediği yemekten, gittiği kaplıcaya kadar soluksuz bir takibin ve yaptığı her şeyin öğrenciler tarafından dalga konusu olmasından kurtulamaz. Baş kaldırır, isyan eder ve bu mücadelesi müddetince etrafındaki öğretmenlerin tavırlarına göre onlara lakaplar takar. Fakat iş gittikçe çığrından çıkmaktadır...
Küçük Bey, zaman zaman şikayet ettiğimiz Anadolu taşrasında yaşananların ne kadar tahammül edilebilir olduğunu da fark edeceğimiz, ahlak ve manevi değerlerin ortadan kalktığı toplumlardaki çürümeyi gözlemleyeceğimiz bir roman. Kendi akışı içerisinde bir günlükten parçalar okur gibi hissedeceğimiz okuma serüvenine bizi davet eden romanı böyle entrikaları sevenlere ya da Japon Edebiyatına kolay bir giriş
Uzak doğu edebiyatına merak sardım. 2024te de devam etmek istiyorum. Söseki, Japon modern edebiyatın kurucu yazarlarından. Cam kapının ardı ile başladığım okumamda önce yazarı tanımak istedim. Otobiyografisini ele aldığı bu kitapta geç yaşta Söseki'yi doğurduğu için utanan lohusa depresyonundaki annenin onu bir türlü kabullenmediği ve evlatlık vermesi ne büyük bir dram. Gerçi ablası onu alıp evine geri getiriyor ve onlu yaşlarda da evdeki hizmetçinin ona dede ve nenesi sandığı kişilerin anne babası oldugunu söylemesi Söseki'yi çok duygulandırıyor ve ömrünün sonuna kadar da ona gönül borcu hissediyor. Yazarın her şeye rağmen annesini ve babasını sevmesi, onları affetmesi çok büyük bir olgunluk. Samuray soyundan gelip sonraki süreçte fakirleşmeleri de başka bir konu. Üniversite de eğitim veren özel bir kürsüsü olan bir eğitmen aynı zamanda. Londra da öğrenim görmesine rağmen İngiliz edebiyatına karşı oldukça mesafeli. Ve sonraki süreçte ciddi ruhsal sıkıntılar ve mide kanamasına bağlı hastalıklar geçirmiş. Ve bu yüzden de hayata veda etmiş.
Asıl onu ünlü yapan kitabı olan Küçükbey kitabı çok eğlenceli bir dille yazılmış. Böyle bir ciddi bi yazardan hiç beklemediğim bir eser oldu açıkçası. Karakterlere verdiği isimler de çok komik; Kırmızı gömlek, oklu kirpi, müdür porsuk, soytarı nodıa, yeşil balkabağı vs.
Eserde kendi çocukluğundan esinlendiği. Annesini erken yaşta kaybetmesi, anne - baba sevgisi görmemesi, babasının kendisinden nefret etmesi, en gözde çocugunun abisi olması. Evin hizmetçisi Kiyo'nun onu koruyup kollaması. Abisinin büyük çocuk olması nedeniyle ; bütün mal varlığının abisine kalması. Abisinin her şeyi satıp savdıktan sonra ona 600 yen verip bir daha karşısına çıkmamasını istemesi. Bu parayla fizik okuluna yazılıp dört yıl okuması. Daha sonra parlak bir
Merhaba japonya'nın önemli yazarlarından olan Soseki'nin "küçük Bey" isimli kitabını okudum.Uzak doğu edebiyatına ilgi duyan,duymayan herkese önerebileceğim bir kitap.Anlatım dili sade ve akıcıydı.
*!
Kitap ailesi tarafından sevilmeyen ve hayatına yön vermeye çalışan genç bir öğretmenin yaşadıklarını konu alıyor.Çocukluk ile başlayan kitap tokyolu gencin büyüme ve gelişim sürecini de aktarıyor.Aynı zamanda kitapta joponya'yı ve kültürel olarak insanların bu genç öğretmene karşı olan tutum ve davranışlarını çevresinde gelişen olayları çok eğlenceli bir dille bizlere aktarmış yazar.
!*
Toplumsal olarak kültür farklılıklarını ele alıyor aynı zamanda ve başka bir kültürde olmanın ne tür zararları olduğunu da aslında gözler önüne seriyor.Bir öğretmen olarak aslında ne kadar doğru davranırsa davransın o yere yeni giden bir insan olduğu için dalga konusu oluyor küçük bey.Her davranışı bir önyargıyla sonlanıyor.
Küçük bey'i çocukluğundan beri çok seven ve ona ailesinden bile iyi davranan hizmetçileri kiyo'dan da bahsetmesem olmaz.Öyleki kitapta pek fazla konu edinilmese de genel olarak kitaba ruhunu katmış diyebiliriz.
...
Ben genel olarak kitabı sevdim soseki'yle de tanışma kitabım oldu.Güzel bir başlangıç yaptığımı düşünüyorum.Keyifle okudum.Konusu ilginizi çektiyse yazarla tanışmanızı kesinlikle tavsiye ederim..#keyifliokumalar
.
.
.
#soseki #joponedebiyatı #küçükbey #tokyo #okudumbitti #neokudum #tavsiyekitap
@mayakitap #uzakdoğuedebiyatı #öneri
Japon yazarların kitaplarını çok beğenmem ama bu kitabı sevdim.
Tercüme güzeldi, tasarıma bayıldım. Yandan alttan ve üstten sayfalar çiçeklerle kaplı ayrıca ekstra karton kapak koruyucusu da var.
Konusu yerinde. Tokyolu bir çocuğun ergenlik ve genç yetişkinliğe geçişi ve 23 yaşında bir matematik öğretmeni olarak Tokyo’dan uzak bir kasabaya atanıp okul-pansiyon- öğretmen arkadaşları ve dadısı arasında geçen bir olay örüntüsü..
Sadece sonunu beğenmedim. Çok oldu bittiye getirilmiş ama yine de güzel bir okumaydı, iki günde bitti.
Japon sanatıyla bezeli kitapları okumaya imkan sağlayanlar..
Teşekkürler #tokyomangaklasik yayınları
ÖğretmenlikEdebiyat
Öğretmenlik işine gönül vermiş her bir bireyin okuması gereken bir eser.Eğer bazı şeyler yaşamışsınız bu meslekte mutlaka tanıdık gelecektir olaylar.Yaşamayanlar içinde bir uyarı niteliğinde olacaktır bu eser.Üç Köşeli Dünya ^da betimleyici bir dili vardı yazarın ve kelimelerle resim çiziyordu adeta.Bu eserde farklı bir lezzet yakaladım.Hoşuma gitti.Japon edebiyatıyla tanışayım çokta yorulmayayım derseniz rahatlıkla okuyabilirsiniz.
Soseki Natsume’nin Küçük Bey adlı kitabının 2003 Türk-Japon Yılı nedeniyle, Japonca aslından Türkçeye çevrilmiş ilk kitap olma gibi bir iddiası var.
1906 yılında yazılmış kitapta, Meiji devrinin ilk kuşak genç öğretmenlerinden biri olan Küçük Bey’in bir köy okulunda karşılaştığı sorunlar anlatılır.Sorunlar öğrencilerden çok çalışma arkadaşlarından kaynaklanıyor.Kahramanımıza Küçük Bey adını veren,asil bir ailenin kızıyken, değişen toplumsal koşullar nedeniyle hizmetçilik yapmak zorunda kalan, dadı Kiyo’dur.
Küçük Bey’in en içten ilişki kurabildiği kişi de dadı Kiyo.
Soseki Natsume ile tanışma kitabım olan Küçük Bey’den beklentim daha fazlaydı sanırım.Çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim.
Türkiye gibi Japonya da uzun süren köklü bir feodal dönemin ardından modernizmin baskılarına direnememiş ve yakın zamanlarda kimlik değiştirmiş bir ülke. Söz konusu Japonya'nın katı ve mutlak geleneksel süreci olunca, bu dönüşüm günümüzde bile tam anlamıyla gerçekleşememiş (bizde de benzer bir durum var) ve bireylerde anomalik bir hal doğurmuştur. Natsume Sōseki bu eserinde genel olarak, feodalizmden kapitalizme doğru gerçekleşen bu dönüşümün toplum ve birey üzerinde yarattığı duygu ve kişilik tiplerinin değişimi üzerine odaklanır. Bir tarafta geleneksel, içten ve yer yer kaba Japon kültürü, diğer taraftan modern, kibar ve yapmacık Batı kültürü arasında debelenip duran, bunlara maruz kalan bir köy öğretmeni: Küçük Bey.
Ancak konu böylesine değerlendirilebilir ve ilgi çekici bir konu olmasına rağmen çeviriden midir yoksa kitabın kendisi gerçekten de bu minvalde midir bilinmez, hiç keyif alamadım. Meselenin aktarımı için seçilen karakterlerin abartılı keskinliği, peşi sıra gelen abartılı ve anlamsız olaylara rağmen sonuna kadar umutluydum ama beklediğim etkiyi yaşatmadı. Ben kendi adıma vakit kaybı olarak gördüm, tavsiye etmiyorum.
Reklam
Yazar Hakkında
Natsume SosekiYazar · 11 kitap
Sōseki Natsume Japon, İngiliz edebiyatı uzmanı ve yazardır. Uluslararası alanda sınırlı çevirileri dışında tanınmasa da, Japon-Rus Savaşı sonrası Japon Çağdaş Romanına damgasını vurmuş en önemli yazardır. Batılı roman geleneği ile Japon geleneksel yazı geleneğini birleştirerek orijinal bir üslup kurmayı başardı.
Kendisinden sonra gelen Akutagawa Ryunosuke gibi önemli yazarları büyük ölçüde etkiledi. II. Dünya Savaşı sonrası Kawabata Yasunari, Yukio Mishima ve Kenzaburo Oe gibi uluslararası çapta üne kavuşan yazarların temel kültürel kaynaklarından biri olduğu söylenebilir.
Türkçeye Küçük Bey adıyla çevrilmiş olan, önemli eserlerinden Bocchan'da çocukluğunda, yaramaz ve başına buyruk olan bir matematik hocasının taşra kasabasına matematik öğretmeni olarak gidişini ironik bir üslupla anlatır. Bu yapının arkasında ise Japonya'nın batılılaşması ve sömürgeci ülke konumuna gelmesine yönelik ince satirik öğeler gizlenmektedir.
