Yazar:
Natsume Soseki
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
171
Basım Tarihi:
16 Ekim 2003
İlk Yayın Tarihi:
1 Ocak 1906
Yayınevi:
Oğlak Yayınları
Orijinal Adı:
Bocchan
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9799753294293
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Öğretmek mi Zor Tahammül edebilmek mi?Edebiyat
Japonya taşrasını Tokyolu genç öğretmenin gözünden izliyoruz. Kahramanımız ailenin iki oğlundan küçüğü. Orta sınıf bir ailenin çok başarısız bulunan ve dikkate alınmayan çocuğu. Art arda anne ve babasını kaybedince abisi tarafından elden çıkarılan mirastan kendisine verilen altıyüz yenle ne yapacağını düşünen kahramanımız, üniversite hayalini bir yana bırakarak eğitim aldığı alanda matematik öğretmenliği yapmak için taşrada bulunan okullara başvurular yapar. Birinden kabul edilir, istemese de elindeki para ancak böyle bir işte çalışırsa bir kaç yıl onu idare edeceği için gitmek zorunda kalır.
Taşradaki okulda öğretmenliğe başlar. Tutucu kasaba sakinleriyle ilişki kuramadığı gibi okuldaki öğretmenlerle de uyum sağlayamaz. Yine de içinde bulunduğu şartları düşündüğünde başka çıkar yolu olmadığını anlayıp çaresiz bir süre maaşını almak için öğretmenliğe devam kararına varır. Daha ilk haftasında okulun yatılı kısmında nöbetçi iken öğrenciler tarafından ağır şakalara marız kalır çok sinirlenir, mizacı sessiz kalmaya müsait değildir. Ardından bir kaç caddeden ibaret kasabada yediği yemekten, gittiği kaplıcaya kadar soluksuz bir takibin ve yaptığı her şeyin öğrenciler tarafından dalga konusu olmasından kurtulamaz. Baş kaldırır, isyan eder ve bu mücadelesi müddetince etrafındaki öğretmenlerin tavırlarına göre onlara lakaplar takar. Fakat iş gittikçe çığrından çıkmaktadır...
Küçük Bey, zaman zaman şikayet ettiğimiz Anadolu taşrasında yaşananların ne kadar tahammül edilebilir olduğunu da fark edeceğimiz, ahlak ve manevi değerlerin ortadan kalktığı toplumlardaki çürümeyi gözlemleyeceğimiz bir roman. Kendi akışı içerisinde bir günlükten parçalar okur gibi hissedeceğimiz okuma serüvenine bizi davet eden romanı böyle entrikaları sevenlere ya da Japon Edebiyatına kolay bir giriş
Soseki Natsume’nin Küçük Bey adlı kitabının 2003 Türk-Japon Yılı nedeniyle, Japonca aslından Türkçeye çevrilmiş ilk kitap olma gibi bir iddiası var.
1906 yılında yazılmış kitapta, Meiji devrinin ilk kuşak genç öğretmenlerinden biri olan Küçük Bey’in bir köy okulunda karşılaştığı sorunlar anlatılır.Sorunlar öğrencilerden çok çalışma arkadaşlarından kaynaklanıyor.Kahramanımıza Küçük Bey adını veren,asil bir ailenin kızıyken, değişen toplumsal koşullar nedeniyle hizmetçilik yapmak zorunda kalan, dadı Kiyo’dur.
Küçük Bey’in en içten ilişki kurabildiği kişi de dadı Kiyo.
Soseki Natsume ile tanışma kitabım olan Küçük Bey’den beklentim daha fazlaydı sanırım.Çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim.
Türkiye gibi Japonya da uzun süren köklü bir feodal dönemin ardından modernizmin baskılarına direnememiş ve yakın zamanlarda kimlik değiştirmiş bir ülke. Söz konusu Japonya'nın katı ve mutlak geleneksel süreci olunca, bu dönüşüm günümüzde bile tam anlamıyla gerçekleşememiş (bizde de benzer bir durum var) ve bireylerde anomalik bir hal doğurmuştur. Natsume Sōseki bu eserinde genel olarak, feodalizmden kapitalizme doğru gerçekleşen bu dönüşümün toplum ve birey üzerinde yarattığı duygu ve kişilik tiplerinin değişimi üzerine odaklanır. Bir tarafta geleneksel, içten ve yer yer kaba Japon kültürü, diğer taraftan modern, kibar ve yapmacık Batı kültürü arasında debelenip duran, bunlara maruz kalan bir köy öğretmeni: Küçük Bey.
Ancak konu böylesine değerlendirilebilir ve ilgi çekici bir konu olmasına rağmen çeviriden midir yoksa kitabın kendisi gerçekten de bu minvalde midir bilinmez, hiç keyif alamadım. Meselenin aktarımı için seçilen karakterlerin abartılı keskinliği, peşi sıra gelen abartılı ve anlamsız olaylara rağmen sonuna kadar umutluydum ama beklediğim etkiyi yaşatmadı. Ben kendi adıma vakit kaybı olarak gördüm, tavsiye etmiyorum.
İçine düştüğü yepyeni bir topluma alışmaya çalışan bir bireyin içsel değerleri ile toplumun beklentileri arasındaki ince çizgiyi anlatıyor. Hem güldürüyor hem de düşündürüyor , tıpkı Soseki’nin diğer eserleri gibi. Akıcı, okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Pervasız bir çocukluk yaşayan , aile içinde değersiz hisseden, Tokyo gibi bir büyükşehirde yetişen bir çocuğun , taşrada öğretmenliğini konu alan bir roman “Küçük Bey”.
İlk öğretmenliğini tecrübe etmekte olan kahramanın gözünden gördüklerim şaşırtıcı olmadı , dünyanın hangi bölümünde yaşadığımızdan bağımsız olarak belli kalıpların bazı yaşam alanları için bir ortalaması olduğunu düşünüyorum. Hayatımın bir döneminde tecrübe etmiş biri olarak küçük yerleşim yerlerinde bağlamış kabuklar, insanların hayatı algılayışındaki sınırlar gibi taşradaki insan profilini çizen yazara hak verdim.
Yozlaşmış yaşantıya karşı duran Küçük Bey’in ilk tecrübesi çok da kolay olmuyor, kabullenemeyiş de iki taraflı olunca zor zamanlar geçiriyor.
Dürüstlük, ahlak , eğitim - öğretim, disiplin kavramları kurguya yedirilmiş. Yer yer benzetmeler, tanımlarla da kuvvetlendirilmiş.
Zihninde tutunduğu tek kişi ise Kiyo. Dünyada onu üstün bulan ve kendisi tarafından koşulsuz sevilen eski dadısı.
Akıcı olmasına rağmen yer yer bazı detayların hücum ettiğini düşünüyorum . Fakat bu Natsume’nin ( Japonca’da soyismin önce söylendiği notu var önsözde ) Japon Edebiyatı’nın en iyi yazarlarından olduğu gerçeğini değiştirmiyor.
”Tüccarlarının yalnızca başlarını eğip sahtekarlık yapmaktan vazgeçmemesi gibi öğrenciler de sadece özür dileyip yaramazlık yapmayı asla bırakmıyorlardı. Aslında biraz düşününce dünya bu öğrenciler gibi insanlardan ibaret olabilir gibi geliyordu.”
"KÜÇÜK BEY" Kitabı ÜzerineKitap İncelemesi
Yazarımızın 
Madenci Madenci kitabını doktorant bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine alıp okumuştum.
Kitapta, nasıl ki Zülfü Livaneli 
Serenad ile, Elif Şafak 
Aşk,Saramago 
Körlük ile yakaladıysa bizi,beni çeken bir dil oldu.Bunun üzerine Natsume Soseki'nin ikinci bir kitabını okumak ihtiyacı hissettim.
Soseki'nin bu kitaptaki dili 
Ayfer Tunç yalınlığı ile 
Aylin Balboa 'nın içtenliği ve mizahıyla harmanlanmış olarak karşımıza çıkmakta.
Kitap kahramanımız önce ailesi tarafından sevilmemiş,farklılıkları nedeniyle varlığından utanç duyulmuş,abisiyle kıyaslanmış bir karakterdir.Ona kalpten bağlı olan,sahip çıkan, gelecekte iyi şeyler yapacağına inanan tek kişi, yaşlı bir kadın olan hizmetçileri Kiyo’dur.
Bu kitap anne babasının ölümü ve daha sonra abisinin kandırmasıyla yapayanlız kalan, kendi doğrularından taviz vermeyip (Doğrucu Davut) aynı zamanda saf olan, herşeye inanan,kibirli,geçimsiz ve bir o kadar da sevimli bir gencin hikayesidir.
Küçükbey mesleĝini eline aldıktan sonra bir okulda Matematik öğretmenliği yapmaya başlar, dünyaya herkesten daha farklı baktığı için sürekli çatışma halinde, öğretmenlerin entrikalarıyla öğrencilerin şakalarının hedefi haline gelir.Kimseyle arkadaş olamaz,kimseyi sevemez,onlara lakaplar takar, düzene karşı isyan eder.Bütün bu kaos içinde okuldaki öğretmenler yüzünden istifa eder ve çok özleyip yaşamak istediği Tokyo'ya geri dönüp demiryolu operatörü olarak iş bulur.
Ben eseri ve mizahi üslubunu sevdim. 
Bu Hikâye Senden Uzun Osman kitabını sevenler bunu da sevecektir diye düşünüyorum...
Doğrucu Davutların,ara renkleri olmayanların ya da yanardöner olmayanların Narsistlerden sayılmaması gerektiğini savunuyorum son olarak ... = ]]
Herkese keyifli okumalar dilerim...
Madenci Madenci kitabını doktorant bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine alıp okumuştum.
Kitapta, nasıl ki Zülfü Livaneli Serenad ile, Elif Şafak Aşk,Saramago Körlük ile yakaladıysa bizi,beni çeken bir dil oldu.Bunun üzerine Natsume Soseki'nin ikinci bir kitabını okumak ihtiyacı hissettim.
Soseki'nin bu kitaptaki dili Ayfer Tunç yalınlığı ile Aylin Balboa 'nın içtenliği ve mizahıyla harmanlanmış olarak karşımıza çıkmakta.
Kitap kahramanımız önce ailesi tarafından sevilmemiş,farklılıkları nedeniyle varlığından utanç duyulmuş,abisiyle kıyaslanmış bir karakterdir.Ona kalpten bağlı olan,sahip çıkan, gelecekte iyi şeyler yapacağına inanan tek kişi, yaşlı bir kadın olan hizmetçileri Kiyo’dur.
Bu kitap anne babasının ölümü ve daha sonra abisinin kandırmasıyla yapayanlız kalan, kendi doğrularından taviz vermeyip (Doğrucu Davut) aynı zamanda saf olan, herşeye inanan,kibirli,geçimsiz ve bir o kadar da sevimli bir gencin hikayesidir.
Küçükbey mesleĝini eline aldıktan sonra bir okulda Matematik öğretmenliği yapmaya başlar, dünyaya herkesten daha farklı baktığı için sürekli çatışma halinde, öğretmenlerin entrikalarıyla öğrencilerin şakalarının hedefi haline gelir.Kimseyle arkadaş olamaz,kimseyi sevemez,onlara lakaplar takar, düzene karşı isyan eder.Bütün bu kaos içinde okuldaki öğretmenler yüzünden istifa eder ve çok özleyip yaşamak istediği Tokyo'ya geri dönüp demiryolu operatörü olarak iş bulur.
Ben eseri ve mizahi üslubunu sevdim. Bu Hikâye Senden Uzun Osman kitabını sevenler bunu da sevecektir diye düşünüyorum...
Doğrucu Davutların,ara renkleri olmayanların ya da yanardöner olmayanların Narsistlerden sayılmaması gerektiğini savunuyorum son olarak ... = ]]
Herkese keyifli okumalar dilerim...
“Çocukluğumdan beri tam bir kaybedendim.” cümlesiyle başlıyor Küçük Bey. Kendisinden umudunu kesen ailesini zamansız yitiren,bir yere tutunmaktan çekinen; en sonunda çareyi öğretmen olmakta bulan biri dadısının Botchan’ı.
.
Öğretmen olarak gittiği ilk yerde işler biraz karışıyor. Ne öğrenciler ne de öğretmenler kabulleniyor ‘yeni gelen’i.Bu süreç boyunca yeni öğretmenin aklında ise sadece Kiyo var. Fedakar ve ona güvenen tek kişi olan dadısı..
.
Sōseki gündelik olanı anlatıyor gibi göründüğünde; satır aralarına gizliyor edebi gücünü. Dönüşüm sürecindeki Japonya’yı, bir samurayın lokantaya çevrilen evi üzerinden anlamlandırabiliyoruz örneğin.
Katı kuralların çözülüp esnediğini, ancak bu esnekliğin fazla bol geldiğini de görüyoruz..Sōseki basitlikteki güzelliği her defasında parlatıyor.
.
Mariko Erdoğan ve Hüseyin Özkaya ortak çevirisini okuyoruz. Önsöz olarak sunulan, çağdaş Japon edebiyatının doğuşu üzerine Selçuk Esenbel çalışması da bir diğer güzel detay~
Bir kitap hakkında ne kadar güzel yorumlar duyarsa duyduğu hayal kırıklığı da o kadar büyük oluyor insanın. Küçük Bey hakkında çok yorum okumadım ama okuduklarımın da hepsi çok iyiydi ama nedense ben kitapta beklediğimi bulamadım. Soseki Natsume Meiji Restorasyonu döneminde yaşadığı için kitapta o döneme ait elle tutulur bilgiler elde etmeyi ummuştum ama ne yazık ki o dönemin toplumun ufak bir kesimine etkisi hakkında çok fazla bir şey öğrenemedim. Bir de anlatıcıyı maalesef çok sevemedim. Kitabın dili de oldukça basitti, cümleler kısa kısaydı. Gerçi karakter gelişimi oldukça iyiydi, bir şekilde o dönemde Tokyo ile köylerdeki yaşamı da karşılaştırma fırsatı elde ettim bunları göz ardı etmek olmaz ama yine de bu kitap beklentilerimi karşılayamadı.
"Meiji döneminin yeni karma kültürü içinde Japonlar'ın Batı uygarlığını gelişi güzel zorlama bir biçimde ithali, bir kurbağanın bir sığırı yutmaya çalışması gibidir ve acı sonuçlara gebedir."
Natsume Soseki'nin bu sözlerinden anlaşılacağı üzere yazarın içinde Batı tarafından asimile olma endişesi barınmaktadır.Sebebi ise 2.dünya savaşında atom bombası yemiş,tüm dengeleri altüst olmuş Japonya'nın,sanayileşmede dörtnala ilerleyen Batıya nazaran aşırı geri kalmışlığıdır.
Bir sebebide bence yönetimdekilerin sadece kendi çıkarlarını düşünüyor oluşu olabilir.Çünkü ana karakterin gittiği okuldaki öğretmenler,müdür,müdür yardımcısı ile bir devleti yöneten başarısız ve ikiyüzlü hükümet anlatılıyordu.Kitabı okurken yazarın alttan alttan hükümeti eleştirdiği fikrine kapıldım.İlgi çekici bir kitaptı.
#natsumesoseki #küçükbey
Japon yazarın okuduğum ikinci eseri olan "Küçük Bey" konusu itibariyle bana Reşat Nuri Gültekin'in #çalıkuşu romanını hatırlattı. Bunun sebebi kahramanımız B'nin tıpkı Çalıkuşu Feride gibi taşrada öğretmen olması ve çevresindeki kişilerin onun hayatını şekillendirmesi olsa gerek. Lâkin B, Feride gibi önceleri hoyrat ama sonra durulan bir karakter değil. Küçükken aile fertlerini kaybetmesi ve ona bakan dadısına olan bağlılığı (ki dadısı da ona hep küçük bey diye seslenen ve eskiden zengin bir ailenin kızıyken sonradan herşeyini kaybedip hizmetçilik yapmaya başlayan Bayan Kiyo'dur) ile 20'li yaşlarda aldığı taşrada bir okulda öğretmenlik teklifini kabul eder. Fakat burası Feodal düzenin son bulup yeni ve modern bir sisteme henüz geçmekte olan bir Japon taşra okuludur. B, yeni başladığı öğretmenliği ve orada yaşayan insanları tanıdıkça hayata dair yeni bakış açıları kazanacaktır. Daha önce #madenci romanını da okuduğum Soseki benim diğer kitaplarını da okuyacağım bir yazara dönüştü. Gerçi hâlâ #tanizaki nin betimlemeleri ve yazdıklarına olan hakimiyeti benim için daha cezbedici olsa da, Natsume Soseki tanışılması gereken bir yazar #okunur
Reklam
Yazar Hakkında
Natsume SosekiYazar · 11 kitap
Sōseki Natsume Japon, İngiliz edebiyatı uzmanı ve yazardır. Uluslararası alanda sınırlı çevirileri dışında tanınmasa da, Japon-Rus Savaşı sonrası Japon Çağdaş Romanına damgasını vurmuş en önemli yazardır. Batılı roman geleneği ile Japon geleneksel yazı geleneğini birleştirerek orijinal bir üslup kurmayı başardı.
Kendisinden sonra gelen Akutagawa Ryunosuke gibi önemli yazarları büyük ölçüde etkiledi. II. Dünya Savaşı sonrası Kawabata Yasunari, Yukio Mishima ve Kenzaburo Oe gibi uluslararası çapta üne kavuşan yazarların temel kültürel kaynaklarından biri olduğu söylenebilir.
Türkçeye Küçük Bey adıyla çevrilmiş olan, önemli eserlerinden Bocchan'da çocukluğunda, yaramaz ve başına buyruk olan bir matematik hocasının taşra kasabasına matematik öğretmeni olarak gidişini ironik bir üslupla anlatır. Bu yapının arkasında ise Japonya'nın batılılaşması ve sömürgeci ülke konumuna gelmesine yönelik ince satirik öğeler gizlenmektedir.
